984 resultaten.
Wanhopig
gedicht
2.1 met 351 stemmen
38.084 dat onbewogen blijft voor 't water
zout lopen de tranen terug met eb
teleurgesteld en moe
ik kan er niets aan doen
maar met de vloed
komt het toch weer naar je toe
doodsverachtend is het hopen
dat poogt de haven in te lopen
van jouw onbegrip
ik wil jouw polders niet bezetten
alleen maar stromen
door de aderen van jouw land
en daarom stuur…
Madeliefjes tellen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
575 Dansend op de stralen van het maanlicht
zoekt mijn hart naar jou
Niets wetend slechts voelend
stuur ik opnieuw mijn gedachten
waar ze jou ontmoeten kunnen.
Alle woorden zijn verdwaald
ze kwamen zonder antwoord terug
Hoe zou ik weten of je wacht
achter die toegesloten deuren
die nimmer eerlijk open gaan.…
Zielschrijver
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
881 het moet ergens zijn begonnen
langs oeroude paden van zinnen
in bronnen van rood gloeiende geboren woorden
in de krotten der koninkrijk der lege landen
staan wij op de afgrond van watertanden
van een verhaal dat werkelijk gaat staat te gebeuren
wij proberen ze te sturen
de kleuren naar de ziel
zielreflectie in de pen
wij weten het
wij zijn…
Vegetarisch etentje.
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
947 Ach, ik dacht:
laat ik je maar weer
een mailtje sturen
laatst, toen je jarig was
Het was natuurlijk
wel al even wat geleden
maar door dat
vegetarisch etentje, nog pas
de vurige en lange kussen
op de parkeerplaats,
en ons gretig graaien
in het gras
dacht ik zo bij mezelf
dat het misschien
tussen ons
wel weer in orde was
Maar…
Ballade dans
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
617 ik stuur je
pepermunt rozen
als een ballade dans medicijn
op lichte voeten en oren
is een souvenir
voor jou
(is geen prullaria)
nee, is meer dan dat
ik dicht het je toe in een poëem
vanuit mijn hart
zachtmoedig
dek ik de tafel met stilte
schuif maar aan
er is plaats genoeg
(lentebeelden wijzen de weg
voor jou en de jouwen)
dit…
Paascdeau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
572 Ik stuur het in cadeaupapier.
Nu moet ik gaan. Nog veel plezier.'
Ze kwam daarna niet meer terug.
Hij kreeg een pakje met een mug.…
Visionair
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Waar zijn de dichters die gelijk profeten
hun geest antennes richten naar omhoog
en sondes sturen door de hemelboog
waar toekomst wordt gezaaid door ijskometen?
Die zij als fakkeldragers van het licht
dat Michel Nostradamus deed verschijnen
in cryptisch enigmatische kwatrijnen
vertalen voor het huidig tijdsgewricht?…
Zichtkaart
gedicht
2.5 met 12 stemmen
2.885 Nu deze weken weer voorbij
ritselen in hun morsbruine jassen
en bomen oude briefjes sturen
naar de zakken zaad van distels,
mosterdplanten en de rest
en steeds op hoop
van minstens dertigvoudig vrucht,
nu mijn haren witter dan de mist
en alles anders sinds ik me
het eerste licht herinnerde,
schrijf ik een mondvol
ogenblikken op…
bid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 bid
god kan spreken
niet mijn taal
god kan genezen
niet mijn kwaal
god is liefde
gevoeld nee nooit
god is vrede
in ’t land van ooit
god, ik ken je
niet als held
god, waar ben je
waar in ’t veld
god, ik brom je
je dagen geteld
god, ik smeek je
stuur je zoon
god, ik roep
met luide toon
“maranatha”
zonder hoon
god, zo leven…
De post gaat met pensioen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
651 Daarbij opgeteld, dat men de brievenbussen verwijderd heeft
zijn er weinig mensen die nu nog denken:
Ik stuur een kaartje naar tante Mien, vindt ze best wel
lief misschien?
De post, heeft z'n eigen graf gegraven, want zeker de
oude van dagen: kunnen de weg naar de bus, niet meer lopen
is te ver: laat staan dat ze nog zegels kunnen kopen!…
het decor van je lijf
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
674 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms'te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen mijn blikken
het decor voor je…
Het plan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
650 Zorgen dat ik steeds mijn hand goed stuur.
Dan komen ze vanzelf.
Mijn blauwe bloemen in een blauwe lijst,
op een witte muur.…
Bad Poetry Day
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 Sorry dat ik je vroeg stoor,
Ik stuur je dit alvast maar door
Vandaag is het Bad Poetry Day
Met Candlelightgedichten...neee!…
Wensdrummen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
665 Ik zoek nog ruimte, ruimte voor herrie,
waar ik drummen kan, mijn maat slaan,
mijn spieren ritmisch weet aan te sturen,
met mijn voet al oefenend de grote trom.…
danste tussen de blikken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.214 de middag reed mee
in vallende sneeuw
je stem in het wegdek
vertelde uren van sturen
je lach bracht me thuis
je sms-te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen de blikken
het decor voor je lijf…
Belevenis
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 Ja, ik heb mijn hart het stuur gegeven.
Er verder niet bij nagedacht.
Nu ik terugkijk, omdat die tijd gekomen is.
Weet ik, hoe goed het was.
Hoe ik het allemaal mis.
Mijn levenslange belevenis.…
‘t waren vaak hun stemmen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
343 ‘t waren vaak hun stemmen
gedragen door overtuiging
die mij door de tijd heen
dat gevoel van thuiskomen
schonken in mijn schoot
’t moet zo’n seizoen geweest zijn
om vragen rond de werkelijkheid
die onvermijdelijk komen zouden
met een betrouwbaar ogend verhaal
een levensgeschiedenisbos in te sturen
’t is een tigste natuur geworden
die…
Mama voor jou blijf ik leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 moeilijk het ook is
Ik kan het jou niet aandoen
Om zelfmoord te plegen
Want hoe moeten jullie thuis dan verder leven
Elke dag strijd elke dag geven elke dag van de pijn overleven
Mama voor jou blijf ik leven
Al heb ik in het leven niet gekregen wat ik verdiende
Ik heb me er doorheen geslagen
Met veel geluk dat wel
En mezelf moeten sturen…
Knikken naar de blauwe lucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
355 de blauwe lucht
alsof daarin iets groots zucht
van mei naar juni is het snel gegaan
van daar naar vroeger nog sneller gedaan
een stadhuisplein, een koets, een vorst
een eeuw die naar wat zonlicht dorst
zo groeit een praatje zonder plan
van hier tot waar de tijd begon
wij wandelen door jaren heen
op niets dan zonneschijn alleen
maar stuur…
De Styx
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
964 Ik gun de doden best hun rust
het waren brave mensen
Maar waarom sturen ze geen kaartje
met de allerbeste wensen
Ze hebben aan Gene Zijde
zeker geen telefoon
Ik bedoel maar effe bellen
is toch zeker heel gewoon
Hoe weet ik hoe het hen vergaat
als ze nooit wat laten horen
Ik zal ze heus niet gaan bezoeken
om hun slaapje te verstoren…
Schaduw
netgedicht
4.5 met 34 stemmen
1.728 mensendeinen
Glijdt mijn schaduw sereen mee
Lijkt soms alsof hij wil verdwijnen
Maar komt dan weer heel gedwee
Hij voegt zich naast mijn persoon
Om bij mijn voeten aan te sluiten
Gedraagt zich als een zotte clown
En is dan echt niet meer te stuiten
Kronkelend en buigend over muren
Buitelend over straat en stoeprand
Soms even rustig om bij te sturen…
Hexerex
gedicht
3.4 met 42 stemmen
12.757 had hij de wil om zijn leven te sturen
een rondtrekkend oeuvre zou hij dan zijn
beschadigd wellicht door geestdrift of wijn
maar in de kracht van een keihard verduren
zijn pad zou voeren langs hetere vuren
dan zwiepte hij klakkend vanaf een schrijn
een middelomgorde striemende lijn
opdat zij niet in hun speeksel verzuren
Hexerex handhaaft…
Haat
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.170 Achter het stuur zit zij, wat in elkaar gedoken.
De wolken huilen al. Haar tranen zijn hun buit.
Een hete haat is juist in haar ontloken.
Zij is paraat, het besluit is nu genomen.
De hete haat verkoelt en wordt als schrapend ijs.
Glashelder is haar geest. Haar eer is haar ontnomen.
Ze heeft zich sterk vergist, het was geen paradijs.…
Schoonpa wist het...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
735 echt het idee
Dat zij zich wou verrijken
Hij zag niet de echte liefde
Tussen zijn zoon en die vrouw
Hij had zijn mening bepaald
En dreef haar in het nauw
Hij sloeg haar met woorden
Verweet haar iedere daad
Het heeft haar vele jaren
Tot in haar ziel geschaad
Ze had 'n ander moeten zijn
Ze was niet schoonpa's ideaal
Zijn starre, stuurse…
Ik vind je leuk!
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
2.445 Ik geef me over
Liefdevol kus je mij
Met kloppend hart
Stuur ik je een bericht
En sluit af met een ‘x’
Wat zou er terugkomen?
Voorlopig nog niks……
GEBOORTEDORP
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.008 begrip geboortedorp is meer
dan geografische aanduiding
een tijdsbeeld abstract album
met foto’s geluiden die ik opving
een krakend bed diggelend glas
knappend illegaal brandend vuur
buurman driftig geheven vinger
stilte op trompet verbogen stuur
van gemoffelde fiets met blokken
rond pedalen schoensmeerdoosje
met helft van knijper en weckring…
Maître Renard
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.007 De vos
met zoete stem
en droef gehuil
al oud der dagen
zei hem:”Stuur maar met de handen los
in de richting van zoiets als woud of bos”
Dat doende viel hij in de vers gegraven kuil
met open ogen, die niet zagen
Ze hielden hem
horende doof
met woorden kozend lief
als “positief en perspectief”
voortdurend in hun greep
Nu rest nog…
havenlicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 waar de havenlichten wenken
vaart stevig onze levensboot
met aan boord het veilig anker
van niet te wissen herinnering
onder azuurblauwe hemelen
soms ook stormen trotserend
stuur jij de oogst van jou liefde
altijd weer in een veilige haven
daarop koersend koesteren wij
de momenten die wij genoten
naast ook zorgen die er waren
om voor…
gespoord
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
530 ze sprak tot hem
met een zachte blik
ogen die zomaar keken
zien wilden wie hij was
en een mond vol tanden
glimde hem open aan
ongewend aan de mens
bleef hij een seconde hangen
tussen wat en waarom
- spreken of zwijgen
de wereld of zichzelf -
en hij antwoordde
de rest van de reis
bleef het stil rondom
niets dan stuurse lui
te tam…
sterren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 ‘t zwarte hongerschip
zeilen in bloed gedrenkt
waart over onze wereld
in grauwe doodsnevelen
boven de drie stille masten
schaduwen duistere harpijen
ze sturen het vliegend spooksel
doods en stil door de tijd
ziekte onheil uitbuiting en vervuiling
koude blikken minlachend gericht op
slagvelden en starende misdeelden
verdoemd in vuilrood…