804 resultaten.
Overleven
gedicht
4.0 met 3 stemmen
4.163 En daar lopen wij weer,
in een landschap
vredig als zeegras in de landwind,
wind
als een zegen uit het nihil.
Windmolens als gebedsmolens:
de wind komt op tijd
als ademstoten van inspiratie
uit rondwervelende windstreken.
Begeleid door de laatste vrije geluiden
waaien wij mee.…
Xantippes land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Meisjesnamen ontvouwen in zacht roze,
vredig bloemenbladen als troostende dromen.
Hun hoge stemmen verstillen het hart tot het vrome
met en eendenvlucht over meren van het mateloze,
ieder contrast verheven en opgegeven
in een groeiende wereld waar deuren worden ontsloten.…
Weinig pret onder de pet
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
609 Versvorm: Rondel-Prime
’t schermutselt regelmatig in mijn brein
en dat voelt zwaar en helemaal niet juist
daar boven moet het kalm en vredig zijn
niet hard, gelijk een strak gebalde vuist
Het knarst daar veel te vaak, alsof een trein
bruut afgeremd wordt door een reuzen knuist
’t schermutselt regelmatig in mijn brein
en dat voelt zwaar…
zin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 bestaan
vormt mijn levensles
de dood niet ontlopen
hij woont in mijn stad
ik zie hem als vriend
op mijn levenspad
ik maak me niet druk
om het naderend eind
onvoorspelbaar blijft het
‘t wordt nooit omlijnd
wij weten niet hoe
en wanneer het zal gaan
de spanning zal blijven
tot de rand van ‘t bestaan
de meesten van ons
willen een vredige…
Pasen steeds mee?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
485 Een ei, groen als jong, ontwakend grasland,
waarop een klein gouden kruis vredig blinkt,
door dichte, milde zonnestralen omrand,
toeve doorgaans, terwijl het zwijgend klinkt,
in elke ziel, gewijd aan onze Heiland,
die lijden, gepaard met zegen, bezingt.…
Over duizend sporen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
528 vluchtig dwarrelt zand
over duizend sporen
geselt palmen waaronder
psalmen ooit zijn geboren
een geitenhoeder lacht
als hij de kudde drijft
grijnst als wind de hoofddoek
van een schone verwaait
een vredig dorpsdecor
waarin tijd de ogen
langzaam heeft gesloten
voor vernieuwing buiten
pas avonds als
ouderen de luiken sluiten
verheft…
Taal de verbindende kracht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Hoe zou je vrede kunnen installeren
niet alles is immers vanzelfsprekend
vredig en liefde kent vele facetten.
Vraagt het om betere theaterteksten
vers te verspreiden onder de mensheid
voorbeelden aan ze geven waarop die
mooiere leefomgeving als circus
ontwapend in beeld wordt gebracht
met uitdagingen voor de samenleving.…
Zouden ze wel komen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
447 Om kennis te hebben, beslist te onthouden
van dingen die bijna als lood gevoelsmatig
als dikke mist over een trekvaart eeuwig zijn
dan weer aan de rand van daar zee te staan
continenten van en voor duizenden jaren
echt in je ziel bewaard vredig willen schilderen
ik eigenlijk mijn ogen wil sluiten, gewoon
in de tegenovergestelde richting wil…
Verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Rustig, door de pijn van anderen heen, ontsnapt ze naar de vredige hemel…
HUISELIJKE VIERING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 geven geleidelijk aan stille lust
weg te zweven door dak en muur
zoeken naar wijde lucht _ heelal
deze kleine versieringen
van het winterse sparrengroen
wekken blijmoedig vragen op
over het bestaan en werken
der onderdanige Hemelgeesten
die tezamen eer blijven brengen
aan hun allerhoogste Heer
Hoge Wereld en huiskamer
vermengen zich vredig…
DE REDDER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 maand van bezinnen
met goede voornemens op een rij
willen wij er liefst vlug aan beginnen
nu al het feestrumoer bijna is voorbij
Zijn Licht heeft ons weer doen hopen
om samen opnieuw op weg te gaan
Hij deed wijd de staldeur voor ons open
zodat wij dicht bij Hem konden staan
Hij ontving ons in Zijn open armen
en leidde ons naar zijn vredig…
VLOEIWEIDE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 Struiken gedenken vredig, en melden:
"Ons bosrijk klinkt vol stemmen zonder tijd."…
VAN LAAT NAAR VROEG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Koele adem laat vredige rust komen
op het veld, waar elke levensvraag landt.
Het duister heeft kunstzinnig verstand,
schept schimmige beelden uit stille dromen.
De nacht wenst dit houwwerk in te tomen,
wacht af, door zegenrijke geest overmand.…
Aan de oever der rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 voelde de kunstenaar
in het bewogen hart de angel van de
duivelse kwaadaardigheid steken, hier
en daar en overal waar de echo’s
van het kwaad weerkaatst werden daalde
de dichter met het gewonde hart af naar
de oever der rivier door de ondergaande
zon rood gekleurd waar het plotseling
in onder dook om op te staan, uitziende
op de vredige…
WE VRAGEN VREDE
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
681 kant van de wereld;
oorlog, wanhoop, en levens verloren
we zien het aan, in stilte verbijsterd
hoe kinderen en moeders geteisterd
hoelang vallen nog bommen in de Gazastrook
worden onschuldige burgers gedood
sommigen hun huis en inboedel verloren
en jongeren hun idealen en dromen
laat onze adventsgebeden tot hen komen
en iedereen in een vredig…
DE VLIEREN SCHOUWT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Bij vredig samenspel en schappelijk vertier
klinkt mengeling van welluidende talen.
Omlijste beelden, schilderijen stralen
verleden uit als welwillende vlier.
Verfbeugel en kwast wachten ergens, stil,
mogen in beschermend donker wonen,
hebben verlangende, toch kalme wil.…
Geleid door een engel
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
136 Plotseling was de vrouw verdwenen
en stond ik alleen daar in dat vreemde land
maar voelde desondanks vredige rust
daar ik was geleid door liefdevolle hand.…
Stuurloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
964 Doorzichtig als opgewreven glas
Sta ik hier te vergaan
Nooit was een kramp zo vredig.…
Mensenleven...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.257 Een stukje brood, een vredig leven,
een snik..... en alles is voorbij.
Een korrel zand, een eendagsvliegje;
vandaag ben ik dat, morgen jij!…
herfstgedicht
netgedicht
4.1 met 150 stemmen
8.378 land
Heb je de mensen al zien slapen
En gedacht hoe dat toch kon
Dat rivieren naar een zee gaan
Die terug wil naar een bron
Ik heb gekeken naar de bomen
Heb me er zeer vaak op vergaapt
Zag de bladeren naar beneden komen
Als een mens die slaapt
En de takken rijken stevig
in de verwachting van het licht
Het wordt donker, de mens doet vredig…
Zielend zwaard
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.642 Eis de kroon en pleit voor een vredig rijk.
Zoek het rechtspad dat niet wijkt,
om zo de troon te bezetten.…
Alleen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.352 de mensen
die met hun boot bezig zijn
een hond blaft, auto's tuteren
ik vergelijk mezelf
met het dore blad
dat van de kastanjeboom valt
de wankele stengel
aan de kant van het water
alleen
meer blaadjes vallen in het water,
het water
alles wordt er in weergegeven
zoals ik het zie
verbogen en grauw
op het dode blaadje na
dat vredig…
Peulenschil en kerstgebed
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
4.088 ik bewonder tussendoor
het lieve licht
zacht de nacht stil in het donker
straten vredig stil
blijmoedig klein en kinderlijk
voor kerst
improviseer ik vluchtig
een heel vrijmoedig liedje
dit kan zo altijd zijn o Heer
voor u een enkel handgebaar
lijkt me o zo fijn o Heer
alle dagen voor elkaar
dat is voor U een peulenschil
dat mag ik…
noëlla
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
1.477 ik, die een zusje en later mijn vader verloor
denk nog steeds aan dat engelenkoor
dat op jouw bidprentje stond
en dat je zieltje naar de hemel zond
je lag zo vredig in je bed
nadat de dokter je lamme beentjes had verlegd
nog nooit in jouw korte leven sliep je zo goed
maar helaas verliet je ons toen voorgoed
jij was de benjamin van ons gezin…
Berlijn en Charlie Chaplin
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.445 de winkels weer vredig Unter den Linden
de Bundestag rijk gevest onder glazen koepels
‘t IJzeren Gordijn in roeden en botte knekels
als restant in ’t Mauermuseum te vinden
Reichstagsgebäude eerst gründlich ingepakt
door Christo alles onder groot geel zeil verstopt
binnen intussen schoon van roet en bruin gesopt
daarna als nieuw voor hergebruik…
Lege blik
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.195 je weer rustig werd
je wilde opstaan uit je bed
maar was vergeten dat je niet kon lopen
En zachtjes neuriede ik jouw lied
zag de herkenning in jouw ogen
je straalde en deinde zachtjes mee
ik wiegde je als was je mijn kind
Hoelang we daar zo hebben gezeten
ik had zelf van tijd geen besef
toen ik je terug legde in je kussen
zag ik hoe vredig…
horen, zien en zwijgen
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.529 er over' was gedicht
"wer schweigt, stimmt zu"
zei de oude vrouw
nog voor ze de laatste adem uitblies
och nee, ze kende geen rouw
of was haar blindheid moe
zij had door het leven heen geleerd;
niets zeggen voorkomt vaak gezichtsverlies
want spreken is zilver,
zuchtte ze nog een keer diep,
maar zwijgen goud
men raakt dan allengs vredig…
Uitgestapt
gedicht
3.0 met 70 stemmen
41.353 stormend bloed stolde zich bevroren
m’n jagende blik zocht wijd en verloren
naar schimmen uit een ontzield verleden
Ik schreeuwde mijn wanhoop uit in nood
bang om gestorven stemmen te horen
wanneer ‘t schemer mij in rouw zou kleden
Maar och, mijn lijden was snel geleden
want toen ik aan ‘t einde licht zag gloren
vond ik daar enkel een vredige…
Dit laatste uur
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
3.114 ogen
heel de wereld ligt besloten
in jouw blik
kom eens hier nu
we hebben nog maar even
voor wat ik zeggen wil
zijn woorden niet genoeg
het wordt geschreven door mijn hartslag
het woeste handschrift door mijn hartslag
kom eens hier en luister
naar mijn hart
in dit laatste uur
laat het voor altijd duren
dit laatste uur
alles is vredig…
Mooie dood
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
752 Hij droomde, dat het met 'm ging gebeuren
en dat des nachts z'n levenskrachten staakten,
zodat-ie vredig als een lijk ontwaakte.
Wat zouden zijn familieleden treuren!
Al was Jan Jaap bijzonder levenslustig,
hij bleef maar van dit schone sterven dromen:
zo 'n levenseinde leek 'm heerlijk rustig.…