9376 resultaten.
Strofen met kloven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
742 denk
die gaat er in als koek
zomaar uit een dooie hoek
waarvan je niks verwacht
nummer twee intens verkracht
hindert bij het rijmen
gooit de muze uit elkaar
door onderling te lijmen
derde diep zwartlokkend gat
krullen krassen voorbestemd
niets aan vast te knopen
sta poëtisch in mijn hemd
trek vier ledematen uit elkaar
grond breekt open…
Voorbij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
819 Zeven uur vroeg op de zongagmorgen
open de deur, stap de buitenlucht in
loop met de hond en de poes het talud op
kijk naar de struiken, de bomen, de lucht
adem de vochtige aarde, voel tinteling
luister het water, de straten, geluidvrij
boven de stilte begint een zacht zoemen
een koeren, een neuriën, tweestemmig getuned
...halzen gestrekt…
De zieke man
poëzie
4.4 met 19 stemmen
4.150 Nadat de zieke man,
zowat vier jaren door,
door iedereen was verwend geweest,
door iedereen zacht behandeld
en zacht was aangesproken, en
gewassen en in bed gelegd,
gekrabd, in bed gelegd, geraden,
gestreeld, gelaxeerd, in bed gelegd,
en iedereens zachte wil, vier jaren,
tot eigen heil had ondergaan -
daar sloot hij opééns
zijn kasten, laden…
slikken en weer samen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
714 ach wat sprak de opposant
als immer fel en gedreven
zwaar geschut van mijn kant
het wordt zo overdreven
neem mij als brokken
Haknougat uit Gouden Blik
van Rens Joosen Suikerwerken
eerst staat de vorm dusdanig tegen
dat je denkt
geef mijn portie maar aan fikkie
je neemt toch een likkie
open geest die je bent
om zwaar onder indruk te merken…
501
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
3.218 Het strakke katoenen gewelf
Een hemelsblauw wonder
Duizenden lijntjes lopen
Van rechtsboven naar linksonder
Haar tweegespan beweegt
In het door ouderdom aangetaste
Met hier en daar een kale plek
In het verbleekte uitgewaste
Spelonken onder het zitvlak
Sierlijk openend met elke tred
Witte strengen strekken zich als tralies
Derrière achter…
Zondagochtend, Wielwijk
gedicht
2.4 met 196 stemmen
46.709 Uit open kerkdeur kwam een walm
van wierook. Geheim sloop
rond het ziekenhuis de ether.
Bij het bejaardenhuis hing
een belofte in de lucht
van zevenhonderd karbonaden.
Jongere geuren waren niet voorradig.
Het park lag uitgebloeid.
De Opels der gelovigen waren
gestald.…
In mij
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.964 geluk
Je aanwezigheid
overal, altijd
ik kan niet meer stuk
Veel langer dan eerst mocht
staren naar wat ik zocht
in ogen van het mooiste blauw
Al je interesses krijgen
glimlachend zwijgen
genieten van alles van jou
Weten dat het niet kan
vanwege een andere man
met wie je wel wilt zijn
Een blok aan je been
dus toch maar alleen
opeens…
Het toneel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
628 Voorbij is de kans op een open doek.…
City-Pier-City
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.277 ben geen zwarte parel uit de tropen
maar tegenvoeter van de antilopen
mijn loopbaan zit volhardend op dood spoor
mijn Adidassen kleven aan de vloer
dit is een stad om langzaam te genieten
van Boulevard, de Pier en Haagse Tieten
de schoonheid van een typisch Haags parcours
en niemand die mij maant om op te schieten
ik finish met het openbaar…
in het land van
gedicht
2.9 met 21 stemmen
2.214 net niet aangenomen nog niet uitgewerkte soms op ge
geven moment zelf ronduit verworpene het belang van banaliteit als
prikkel voor kubikalisering tot gedicht het appelblauwe
zeegroene dat [ ] achter ruiten luiken de blonde die er waaien
en het lokken van die vingers van die vinders die door de waaiende
blondheid graaien zo ja staan we opeens…
Onzichtbaar...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.268 Staan we er misschien niet voor open?
Moeten we wat meer uit onze schulp kruipen en laten zien wie we zijn!?
Je uitstraling maakt je zichtbaar!
Zelfvertrouwen maakt uitstraling, uitstraling maakt zelfvertrouwen!
Haal het mooiste uit jezelf, dat geeft je uitstraling, dat geeft je zelfvertrouwen!…
achterblijven
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
1.368 te klein
om naar de verte te grijpen
of haar terug te lokken
ik hoorde, heimelijk,
de duivel juichen
wat kan leegte,
zo ingesloten,
eindeloos ver lijken
mij nog verder
in de winter doen zuigen
slechts een
innerlijk sterven
of misschien wel
door in het leven
onder te duiken
hoop ik
met mijzelf
in het reine te komen
en openen…
COTTONFIELDS BACK HOME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Zo stil, de open hand
Het sijpelen
Doorweekt de kleding al
Levenskracht bevloeit straattegels
Weg, weg, gebaren uniforme handen
Lint bakent af: rood wit rood wit rood wit
Op de vlucht, de hand met het puntige staal
En ergens een moeder, onwetend nog
Verbaasd beziet hij zijn lichaam; de chaos
Zijn bleke, zwarte gezicht
Zo zit het dus
Dan…
vriendschap
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
552 vervult
maar bind me niet
zet geen hek om de tuin
waarin ik de zon koester
in de vrijheid van het licht
ik zal de wind voor je zijn
wanneer de zeilen van je schip
smachten naar een lichte zucht
maar bind me niet
ontneem mij niet de snelheid
dat het leven mij vraagt
voor eigen gewin
ik zal je vriend zijn
om de deur tot leven te openen…
Hoe is het zo kunnen gaan...?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.084 Ik kijk naar die kist,
Zoveel onbeantwoorde vragen,
Opeens stijgt er in mijn hoofd allemaal mist.
Ik wil het leven terugdraaien,
Terugdraaien naar dat mooie verleden.
Hoe heb je het zo ver kunnen laten komen,
Waren dit al die gekke dromen?
Dat je je altijd al wilde laten verdrinken,
Maar het niet eerst tot je hebt laten bezinken..?…
Wij hebben het erover of wij zullen verhuizen
gedicht
2.9 met 31 stemmen
25.849 Wij spraken met geen woord
van 'ons inrichten', volgden waar warmte ons
over de aarde geleidde:
in de dag die niemand eerder zag
bloemen open, ogen.
---------------------------
uit: 'Formosa' (2005)…
zomerzee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 wolkenlucht
en raakt de ondoorgrondelijk diepe zee
een levend aquarel rijkt naar de horizon
Witte driehoekjes als willekeurig verspreidde vlekjes
bewegen wiegend over het water
koersen naar de oneindige einder
en verdwijnen langzaam uit het zicht
Een stevige bries verjaagt de wolken
intens pastelblauw omlijst een stralend gouden bol
met open…
Als een kind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Als een kind met open ogen
staarde ik over zee
waarboven meeuwen dartel vlogen
en buitelden naar benee
Schitterlichtjes in het water
bruisen uiteen op het strand
waar golfjes kabbelend terugstromen
van het geribbelde zand
Schepen lichten op aan de evenaar
in een stralend zonlicht verschijnen ze
groeien van een vaag silhouet
tot een beeld…
Geen enkel punt
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.352 Een mening een vooroordeel
wat schreeuwen interpreteren
Ideevorming van de bovenste plank
geen open communicatie respecteren
Geen vragen geen antwoorden
het dialoog niet meer te vinden
Respectloos leeg en ongrijpbaar
als woorden niet meer verbinden
Geen oren die nog willen horen
Flink kwetsen is geen enkel punt
Niet je hart maar hardheid…
Reina Sofia
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
667 Waarde(n)loos
en nooit meer intact
Het hart van Guernica
met het penceel van Picasso:
een open boek.…
Sluimerende branie
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
544 Sinds ik
dagen tussen letters verbleven had,
bleef het onvermoeden op mijn open registers zeilen.
Mijn hart liet geen hart koud
en mijn handen waanden zich ineens
deel van een nieuwe schepping.
Een woud van sensaties kwam aan de oppervlakte
van mijn tast drijven, als een fles met een boodschap.…
Spinsels dolen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.217 Er zit een bal in mijn buik
Vol angst en onzekerheid
Tranen zitten tergend hoog
Ik raak elke grip nu kwijt
Ik weet het even niet meer
Waar ik nu goed aan doe
Ik wil open zijn zoals altijd
Maar waar leidt het naartoe
Ik mis het gevoel van liefde
De warmte die ik bij je vond
Voel me verlaten ontheemd
Spinsels dolen rond en rond
Misschien…
De dekens over mijn hoofd
hartenkreet
4.5 met 37 stemmen
1.972 Ik zie je in mijn dromen
Dan loop je naar me toe
Ik sta daar met open armen
En niets doet er meer toe
In mijn slaap ben ik gelukkig
We zijn dan bij elkaar
Maar word ik weer wakker
Dan is het niet meer waar
Het liefst hield ik de dekens
De hele dag over mijn hoofd
Want zo in het donker
Ben jij dicht bij mij
Ik wil niet waker worden…
GEEN WEERZIEN.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
989 De tijd is niet terug te draaien
je wilt doorgaan waar het eens is verstomd,
herinneringen vervagen langzaam
tot het opeens weer tot leven komt.…
Mijn kleine Ik
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.545 blauwe pretoogjes
betasten alles, iedereen
jij boetseert de dingen
één voor één
dekseltje open dekseltje
weer dicht
drukken op het knopje
geeft licht
voelende vingertjes
op verkenning
beheren en beheersen
door gewenning
al weet je niet waarom
en nog minder hoe
je logica is nog krom
maar dat doet er niet toe
zelfs je wartaal…
Rekwisieten
gedicht
3.1 met 20 stemmen
12.377 .
---------------------------------------------
uit: 'Aan een open raam', 2000.…
kardemom en gember
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 verlaten als eersten
het huis tussen morgen en dageraad
het contact te krampachtig
de onderhandelingen kil en stuurloos
ik verborg me in de gordijnen
strooide woorden zonder kloof te dichten
nu drink ik op mijn eentje
de wijn die ik gekocht heb voor tweeën
verloren de voeling
met mijn golflengte en mijn wezen
de littekens splijten open…
het eiland
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.153 Ik open achter mij de ophaalbrug.
Er staat een oude hut om in te schuilen.
Verborgen tussen luchtig wuivend riet
ontdooien m’n gevoelens. Onbespied
betast ik daar m’n schrammen en m’n builen.
Omgeven door een metersbrede sloot,
ben ik in staat de dagen te verdragen.
Ik vind er weer de antwoorden op vragen.…
STAGNATIE
hartenkreet
2.4 met 12 stemmen
1.508 Mijn vers vertikt het om te lopen
ik ben wanhopig, gefrustreerd en boos,
ik pieker me ongans en wezenloos
trek alle trukendozen open
maar kan mijn pen ook wel in water dopen.
Al staar ik dagen naar een sloot met kroos:
mijn vers vertikt het om te lopen
ik ben wanhopig, gefrustreerd en boos
maar blijf op betere tijden hopen.…
Samenvatting
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.454 Je vel scheurt open
in tranen rood licht.
De spiegel van je ogen
weerkaatst een vurige lust
die me tanig opgestoken
bitterzoet woekerend verteert.
We zuchten ineen
van opgelucht verschieten,
voegen ons samen
in een nieuwe wet.
Ik adem je uit en
zing een lied van liefde,
bijeengeraapt de scherven
van ontzilte moed.…