9751 resultaten.
9 september
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.047 Hoe hij
ook begon, elke keer kwam hij niet
verder dan die zondagmiddag.
Zij zaten samen in het parkje,
twee blokken naar rechts om de hoek.
Picknick en veel lachen. Praten over
koetjes, kalfjes, schapen, een herder.
Alles was zo vredig, alles was zo hier
en nu. Zij zei: ‘Er bestaat een hemel,
een groene eeuwigheid. Een God.’…
Zacht pulseert de dood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
476 druppels kleuren
licht het regent
duizend rozen
harten scheuren
warmrood en zacht
pulseert de dood
handen breken
in verleden tijd
vrijen weer vandaag
kom ook morgen
want de uren
gaan zo traag
keer het leven om
neem een andere horizon
verlaat de dromen
ontwaak toch
uit de slaap en laat
de dag maar komen…
Het mythisch vuur
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
644 het is tijd
om weer te dwalen
door sprookjes en verhalen
met lange
reepjes zon de
zomer terug te halen
de kleur en geur
van lange dagen
mag nog niet vervagen
want de koude is nabij
sneeuw en hagel wachten
op het keren van het tij
warm je aan
het mythisch vuur
van sagen en legenden
tot koning winter
weer de lente als
prinsesje…
Maar dan haar ogen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.274 O God,
open ze zodat
ik nog één keer
zie haar ogen
En haar handen,
haar geringde vinger
Missen kan ik ze niet –
haar ogen en
haar handen…
oud en nieuw
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.182 Zo vaak deden we hetzelfde
als nu deze keer.
Toch – steeds maar weer -
en dat is onverklaarbaar,
dat zinderend gebaar
blijft tintelend, prikkelend.
Jouw touch in dit nachtelijk uur,
dwars door sleur en ijskou heen,
ontsteekt in mij nieuw liefdesvuur.…
ja
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
623 alsof we druppels zijn
jij en ik
uit de ochtend geboren
in wit en blauw
zei ik
we kunnen
door de velden waaien
en weer huiswaarts keren
ons uitstrekken tot zee
en strand
‘of tot twee vogels
in volkomen stilte’
zei jij
‘ik zal de zon
op jouw lichaam zien en alle
dagen je ziel’
en ik glimlachte
om wat jij zag
daarna…
Treuraap
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
698 Haar stemming raden kan ik niet
Iets somber als ik haar passeer
hoop ik dat de volgende keer
de gibbon weer blij met ’t grootste gemak
luid roepend slingert van tak tot tak.…
Verloren Muze
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
535 Ik slenter somber zonder inspiratie op de pier
de zo vaak helende zee werkt niet mee, een
man met ‘n gezicht als ‘n donderwolk passeert,
alsof ik mezelf tegen kom en schiet in de lach
in mijn hoofd klinkt het lied ‘Stormy Weather’
ik draai me om, de pier is leeg er is niemand
heilig vuur brandt weer als ik huiswaarts keer…
December komt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
664 Door 't donker loop ik
van de prille morgen;
ik keer terug bij 't donker
van de nacht.
De tussenuren slijt ik
in het kunstlicht van kantoren.
Mij deert het niet,
ik weet als nooit tevoren:
ik koester deze donkere dagen.
Het daglicht kan mij nauwelijks
nog verdragen.…
kop of munt
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
889 rol de steen
laat de muziek spelen
laat rook opstijgen
laat ons in godsnaam leven
heupen swingen op en neer
de eerste dansen gewoon door
sieraad zilver
broek van leer
licht breekt door
langzaam maar zeker
spierpijn wat ik hoor
drink fruitdrank uit de beker
lieg nog een keer
lief nog meer
voor de beker
van weleer…
Van tijdelijke aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Duizenden keren opgestaan,
ik blijf degene die ik ben.
Zijn dromen de waan van de dag
of een echo van een oude stem.
De stem van iemand zoals ik was.
Die niet meer is zoals ik nu ben.
Als iemand ontwaken zal,
eeuwen na nu, ergens anders,
is dat zo’n zelfde ik als ik nu ben?
Of was ik nooit meer geweest
en is niets meer zoals het was?…
Overvaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 De lokroep van de overkant,
al is het maar één keer.
Wie doet de belofte gestand
en blijft wachten op het veer?
Iedereen is hier een enkeling
en de toekomst komt er nooit.
Een gevonden steen uit verveling
in het koude water gegooid.
Als dijken hoog boven water staan
verbreedt de rivier zich tot zee.…
Teveel regen
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
870 Die momenten dragen van een regendans
die alles weer laat keren waar de warmte
een oase is die geen dromen meer geeft.…
STERREN EN BLOESEMS...
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.415 Rijk hart, in 't eeuwig keren der getijden
Eenzaam wellicht, maar wonderlijk gerijpt,
Dat, lijdend al wat Leven géeft te lijden,
Nochtans zijn grootheid, in geluk, begrijpt.…
hangplek
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
493 de witte wereld gaf geen zicht
op warme tenen of een veilig dak
de afgezakte ranken van mijn oude klimop
lieten meer te wensen over
en het ongemak van dikke dekens
drukte zwaar
tot waar een spreeuwenvolkje zichtbaar
kouder werd, liep er slechts wat warmte
tussen opgepakte veren
zoveel keren al
gaf de voederplank niet alleen maar
wat…
Kortdurende schoonheid
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
592 bloeide langstelig
met blad in
de vorm van een hart
verwaaide na lente
maar knopte in vrucht
onder de zomerse lucht
jij bent niet geplukt
om in kortdurende
schoonheid te sterven
zij lieten je staan
door jouw trots om het leven
dat jij weg had te geven
jij rust met het zaad
in de vruchtbare bodem en
wortelt weer voor de zoveelste keer…
Ben van 1933
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
899 Donderdag een etentje aan de haven
op donderdag raakt de dood
om op 31 mei terug te keren
definitief dit maal.
Op donderdag een dienst
de banken stijf en ongemakkelijk.
Wij zouden volgend jaar
jouw verjaardag vieren
jij glimlachte omineus daarbij
zo zul je altijd blijven.…
Donker paradijs
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
766 Iedereen vindt dat ik verder moet gaan
Maar elke keer als ik mijn ogen sluit
Is er een donker paradijs
Er is geen remedie
Je ziel jaagt op me
En zegt dat het goed met je gaat
Niemand is vergelijkbaar met jou
Ik kom je tegen in mijn dromen
Ik wil niet wakker worden
Ik ben bang dat je niet op me wacht
Iedereen vraagt waarom ik zo zwak ben…
Spermadonor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.026 .
-----------------------------------------
Misschien is het wel waar wat hij vertelt:
Het vrouwvolk liet zich bijna honderd keren
Door hem daar in Maastricht insemineren,
Maar vrouwvolk is niet praktisch ingesteld…
Want waarom af te reizen naar Maastricht,
We kennen hier toch zeker noaberplicht……
Eolisch sediment
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand
maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
Engel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
618 Op een keer
daal je neer
uit het hemelblauw.…
Dakloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
752 Ik ken alle kamers in dit huis
ik ken de gordijnen die er hangen
ken zelfs het stof dat op de vensterbanken ligt
ik keer me naar jouw gezicht
en ik ontwaar een vreemdeling
de ogen, de huid, het haar
ze zijn me onbekend
terwijl ik weet dat ergens daar
jij er moet zijn
ik ken alle kamers in dit huis
blindelings loop ik er door heen
er…
Zielsverwante verlatenheid
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
640 Dikwijls wanneer ik
mezelf in eenzaamheid verlicht
door over het alleen zijn te peinzen
vrees ik weer de zielsverwante verlatenheid
die tijdens mijn herinnerde jeugd
zo voelbaar was in heimweedromen
ik keer dan terug
in verwilderde rozentuinen
en probeer mijn gevoelens
in uitvoerige brieven te omschrijven
maar ik besef tenslotte…
Uit honderd konijnen bouw je geen paard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 Wat heb je me al vaak
Te vriend proberen te houden
Met weer een belofte die
Op zich al niet toereikend
Was voor wat we samen hadden
Afgesproken - en iedere keer
Weer lukte het je om me te lijmen
Daar waar ik diep in mezelf
Wel beter wist - 't is beter om
Er nu maar mee op te houden,
Ook al was het wel ' t proberen waard,
Uit…
Het blauwe decor
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
578 mag ik je baden
in het licht van de sterren
drogen met sluiers zon
kleden met kussen
van mijn warme mond
om dan te dansen
in het dauwnatte gras
draaien en keren
op muziek van de merels
eindigen met slow motion pas
want in het blauwe decor
van de hemel
strooit lente zijn bloesems
waait wind haar lieflijk applaus
voor jou mijn heerlijke…
Op ooghoogte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Half verdwaald,
Weggerukt uit
Dromenland op deze
Ernstig vroege dag
Die toch bol staat
Van de overvloedige
Zonneschijn, open
Ik half in slaap
De bijkeukendeur -
Nadenkend hoe ik
Deze keer mijn
Fiets uit het
Hok naar buiten tillen zal
Word ik op ooghoogte
Bijna aangeraakt door
Een van de tortels
Die om onze woning
Huizen…
Brandhout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Natuurlijk, ik slaap niet alleen,
alleen die ene keer was ik erg onder de indruk.
Zeker, het mollige meisje
aan de rand van de vijver met wie
zoals altijd de dagen voorbij gaan
zou boos moeten zijn.
Maar wat wilt u van mij?
Dacht u dat ik meer dan ditjes en datjes weet
dat de ijskoude winters in een mum van tijd ontstaan?…
Electro shock
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
474 onmenselijk
Paardenmiddel in
De psychiatrie, heb
Ik hem in mijn
Behandelprogramma
Weer opgenomen -
Als alle medicatie die ik
Maar heb niet blijkt
Aan te slaan besluit ik
Samen met jou je hersens
Te resetten, vertel je
Dat geshockt worden
Heftig is -
Na vier behandelingen
Vind je jezelf
Langzaam aan weer
Terug, keer…
Leven met ziekte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.221 Zo heb je kanker, zo is het er niet meer
Zo is er geen kanker, zo is het er weer
Al gedacht of plots gekomen
Het leven draait 360 graden om elke keer
Je hebt niets in te brengen
Je hebt het te accepteren
Je moet aan de slag
Vechten, je kunt er niet op teren
Het leven is te kort om in een hoekje te gaan zitten
Zing, vecht, huil, bid, lach…
Koningswater
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 Als een jager
staar ik naar het woud
waar het goud glanst
het is nacht en dag
Ik heb het in mijn hand
bijtend spoort het mij aan
het begroeide pad te betreden
maar ik bied weerstand
want onvoldoende uitgerust
Mijn retina geïmpregneerd
keer ik huiswaarts
Nog voor halverwege hou ik halt
Ik doe mijn ogen dicht
een siddering trekt over…