Alle inzendingen over 1 keer

9751 resultaten.

Sorteren op:

9 september

netgedicht
2.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.047
Hoe hij ook begon, elke keer kwam hij niet verder dan die zondagmiddag. Zij zaten samen in het parkje, twee blokken naar rechts om de hoek. Picknick en veel lachen. Praten over koetjes, kalfjes, schapen, een herder. Alles was zo vredig, alles was zo hier en nu. Zij zei: ‘Er bestaat een hemel, een groene eeuwigheid. Een God.’…
Jan de Bas15 oktober 2006Lees meer >

Zacht pulseert de dood

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
druppels kleuren licht het regent duizend rozen harten scheuren warmrood en zacht pulseert de dood handen breken in verleden tijd vrijen weer vandaag kom ook morgen want de uren gaan zo traag keer het leven om neem een andere horizon verlaat de dromen ontwaak toch uit de slaap en laat de dag maar komen…

Het mythisch vuur

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 644
het is tijd om weer te dwalen door sprookjes en verhalen met lange reepjes zon de zomer terug te halen de kleur en geur van lange dagen mag nog niet vervagen want de koude is nabij sneeuw en hagel wachten op het keren van het tij warm je aan het mythisch vuur van sagen en legenden tot koning winter weer de lente als prinsesje…
wil melker12 november 2009Lees meer >

Maar dan haar ogen

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.274
O God, open ze zodat ik nog één keer zie haar ogen En haar handen, haar geringde vinger Missen kan ik ze niet – haar ogen en haar handen…

oud en nieuw

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Zo vaak deden we hetzelfde als nu deze keer. Toch – steeds maar weer - en dat is onverklaarbaar, dat zinderend gebaar blijft tintelend, prikkelend. Jouw touch in dit nachtelijk uur, dwars door sleur en ijskou heen, ontsteekt in mij nieuw liefdesvuur.…

ja

netgedicht
3.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 623
alsof we druppels zijn jij en ik uit de ochtend geboren in wit en blauw zei ik we kunnen door de velden waaien en weer huiswaarts keren ons uitstrekken tot zee en strand ‘of tot twee vogels in volkomen stilte’ zei jij ‘ik zal de zon op jouw lichaam zien en alle dagen je ziel’ en ik glimlachte om wat jij zag daarna…

Treuraap

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 698
Haar stemming raden kan ik niet Iets somber als ik haar passeer hoop ik dat de volgende keer de gibbon weer blij met ’t grootste gemak luid roepend slingert van tak tot tak.…

Verloren Muze

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 535
Ik slenter somber zonder inspiratie op de pier de zo vaak helende zee werkt niet mee, een man met ‘n gezicht als ‘n donderwolk passeert, alsof ik mezelf tegen kom en schiet in de lach in mijn hoofd klinkt het lied ‘Stormy Weather’ ik draai me om, de pier is leeg er is niemand heilig vuur brandt weer als ik huiswaarts keer…
Custor7 september 2010Lees meer >

December komt

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
Door 't donker loop ik van de prille morgen; ik keer terug bij 't donker van de nacht. De tussenuren slijt ik in het kunstlicht van kantoren. Mij deert het niet, ik weet als nooit tevoren: ik koester deze donkere dagen. Het daglicht kan mij nauwelijks nog verdragen.…
Ria Zifkamp28 november 2010Lees meer >

kop of munt

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 889
rol de steen laat de muziek spelen laat rook opstijgen laat ons in godsnaam leven heupen swingen op en neer de eerste dansen gewoon door sieraad zilver broek van leer licht breekt door langzaam maar zeker spierpijn wat ik hoor drink fruitdrank uit de beker lieg nog een keer lief nog meer voor de beker van weleer…
lucky luck22 januari 2011Lees meer >

Van tijdelijke aard

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
Duizenden keren opgestaan, ik blijf degene die ik ben. Zijn dromen de waan van de dag of een echo van een oude stem. De stem van iemand zoals ik was. Die niet meer is zoals ik nu ben. Als iemand ontwaken zal, eeuwen na nu, ergens anders, is dat zo’n zelfde ik als ik nu ben? Of was ik nooit meer geweest en is niets meer zoals het was?…
Iniduo9 april 2011Lees meer >

Overvaart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 387
De lokroep van de overkant, al is het maar één keer. Wie doet de belofte gestand en blijft wachten op het veer? Iedereen is hier een enkeling en de toekomst komt er nooit. Een gevonden steen uit verveling in het koude water gegooid. Als dijken hoog boven water staan verbreedt de rivier zich tot zee.…

Teveel regen

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 870
Die momenten dragen van een regendans die alles weer laat keren waar de warmte een oase is die geen dromen meer geeft.…
proficiens30 augustus 2011Lees meer >

STERREN EN BLOESEMS...

poëzie
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.415
Rijk hart, in 't eeuwig keren der getijden Eenzaam wellicht, maar wonderlijk gerijpt, Dat, lijdend al wat Leven géeft te lijden, Nochtans zijn grootheid, in geluk, begrijpt.…

hangplek

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
de witte wereld gaf geen zicht op warme tenen of een veilig dak de afgezakte ranken van mijn oude klimop lieten meer te wensen over en het ongemak van dikke dekens drukte zwaar tot waar een spreeuwenvolkje zichtbaar kouder werd, liep er slechts wat warmte tussen opgepakte veren zoveel keren al gaf de voederplank niet alleen maar wat…
switi lobi4 februari 2012Lees meer >

Kortdurende schoonheid

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 592
bloeide langstelig met blad in de vorm van een hart verwaaide na lente maar knopte in vrucht onder de zomerse lucht jij bent niet geplukt om in kortdurende schoonheid te sterven zij lieten je staan door jouw trots om het leven dat jij weg had te geven jij rust met het zaad in de vruchtbare bodem en wortelt weer voor de zoveelste keer…

Ben van 1933

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 899
Donderdag een etentje aan de haven op donderdag raakt de dood om op 31 mei terug te keren definitief dit maal. Op donderdag een dienst de banken stijf en ongemakkelijk. Wij zouden volgend jaar jouw verjaardag vieren jij glimlachte omineus daarbij zo zul je altijd blijven.…

Donker paradijs

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 766
Iedereen vindt dat ik verder moet gaan Maar elke keer als ik mijn ogen sluit Is er een donker paradijs Er is geen remedie Je ziel jaagt op me En zegt dat het goed met je gaat Niemand is vergelijkbaar met jou Ik kom je tegen in mijn dromen Ik wil niet wakker worden Ik ben bang dat je niet op me wacht Iedereen vraagt waarom ik zo zwak ben…

Spermadonor

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.026
. ----------------------------------------- Misschien is het wel waar wat hij vertelt: Het vrouwvolk liet zich bijna honderd keren Door hem daar in Maastricht insemineren, Maar vrouwvolk is niet praktisch ingesteld… Want waarom af te reizen naar Maastricht, We kennen hier toch zeker noaberplicht……
Wim Overweg25 september 2012Lees meer >

Eolisch sediment

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
Zij kruipen voort als eeuwig stuifzand maar keren nooit naar ijle luchten weer.…
Iniduo8 oktober 2012Lees meer >

Dakloos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 752
Ik ken alle kamers in dit huis ik ken de gordijnen die er hangen ken zelfs het stof dat op de vensterbanken ligt ik keer me naar jouw gezicht en ik ontwaar een vreemdeling de ogen, de huid, het haar ze zijn me onbekend terwijl ik weet dat ergens daar jij er moet zijn ik ken alle kamers in dit huis blindelings loop ik er door heen er…

Zielsverwante verlatenheid

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 640
Dikwijls wanneer ik mezelf in eenzaamheid verlicht door over het alleen zijn te peinzen vrees ik weer de zielsverwante verlatenheid die tijdens mijn herinnerde jeugd zo voelbaar was in heimweedromen ik keer dan terug in verwilderde rozentuinen en probeer mijn gevoelens in uitvoerige brieven te omschrijven maar ik besef tenslotte…

Uit honderd konijnen bouw je geen paard

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 668
Wat heb je me al vaak Te vriend proberen te houden Met weer een belofte die Op zich al niet toereikend Was voor wat we samen hadden Afgesproken - en iedere keer Weer lukte het je om me te lijmen Daar waar ik diep in mezelf Wel beter wist - 't is beter om Er nu maar mee op te houden, Ook al was het wel ' t proberen waard, Uit…

Het blauwe decor

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
mag ik je baden in het licht van de sterren drogen met sluiers zon kleden met kussen van mijn warme mond om dan te dansen in het dauwnatte gras draaien en keren op muziek van de merels eindigen met slow motion pas want in het blauwe decor van de hemel strooit lente zijn bloesems waait wind haar lieflijk applaus voor jou mijn heerlijke…

Op ooghoogte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 575
Half verdwaald, Weggerukt uit Dromenland op deze Ernstig vroege dag Die toch bol staat Van de overvloedige Zonneschijn, open Ik half in slaap De bijkeukendeur - Nadenkend hoe ik Deze keer mijn Fiets uit het Hok naar buiten tillen zal Word ik op ooghoogte Bijna aangeraakt door Een van de tortels Die om onze woning Huizen…

Brandhout

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
Natuurlijk, ik slaap niet alleen, alleen die ene keer was ik erg onder de indruk. Zeker, het mollige meisje aan de rand van de vijver met wie zoals altijd de dagen voorbij gaan zou boos moeten zijn. Maar wat wilt u van mij? Dacht u dat ik meer dan ditjes en datjes weet dat de ijskoude winters in een mum van tijd ontstaan?…

Electro shock

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
onmenselijk Paardenmiddel in De psychiatrie, heb Ik hem in mijn Behandelprogramma Weer opgenomen - Als alle medicatie die ik Maar heb niet blijkt Aan te slaan besluit ik Samen met jou je hersens Te resetten, vertel je Dat geshockt worden Heftig is - Na vier behandelingen Vind je jezelf Langzaam aan weer Terug, keer…

Leven met ziekte

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.221
Zo heb je kanker, zo is het er niet meer Zo is er geen kanker, zo is het er weer Al gedacht of plots gekomen Het leven draait 360 graden om elke keer Je hebt niets in te brengen Je hebt het te accepteren Je moet aan de slag Vechten, je kunt er niet op teren Het leven is te kort om in een hoekje te gaan zitten Zing, vecht, huil, bid, lach…
Leidy2 oktober 2013Lees meer >

Koningswater

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Als een jager staar ik naar het woud waar het goud glanst het is nacht en dag Ik heb het in mijn hand bijtend spoort het mij aan het begroeide pad te betreden maar ik bied weerstand want onvoldoende uitgerust Mijn retina geïmpregneerd keer ik huiswaarts Nog voor halverwege hou ik halt Ik doe mijn ogen dicht een siddering trekt over…