9414 resultaten.
“Uit het niets”
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 Overloop het water op het
late uur of in zeven sloten
tegelijk, waarvan waarachtige
rivieren blijven stromen,
verwachting uit het niets,
dan te dromen dat die
ene dag nog moet komen.…
Amor Fati (over geestelijke wreedheid)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 als een wortelstok
in de lucht
als je gaat
zal ik je niet missen
ook niet als kiespijn
hang je geloof
maar
aan de kapstok
kom je
dan zal ik niet
opkijken – je aanwezigheid
brengt me niet in
beroering
merk ik je niet op
blij – daaromtrent
nagelaten – waarom
wenen – geen troost zal
je kunnen bereiken
illusies pijnlijk boven
water…
Zacht valt de regen
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.135 Die zich stil heeft betrokken met 'n water-zware vracht
Bij het komen van de nacht .
Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan,
Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man,
Die men voelen wel maar zien niet kan.
Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.…
LIESVELD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 huizen als nesten op palen
Je hoort er verscheidene talen
Geklepper, gezoem en gezucht
Je vindt er de Hollandse lucht
Je kunt er weer diep ademhalen
In evenwicht brengen je schalen
Je wordt door Petrarca bevrucht
Het bloeiende riet en de kooi
Zijn fuik om gevoelens vangen
Zo breng je een Eden in kaart
Met wilgen en lelies en hooi
Veel water…
Perpetuum mobile
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
761 Water warmt op,
lucht koelt af.
Het keerpunt,
de wisseling van de wacht.
Een hapering,
een twijfeling in mij.
Verschil van dag en nacht.
De stroming gaat
op het ritme van het tij.
Perfectie is een dood evenwicht.
Alleen pijn prikkelt,
het foutje zet iets in gang.
Zonder vlekken
is alles een kale vlakte.
Leve de imperfectie.…
Streept horizon bol
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 laat me maar drijven
op een oneindige zee
oeverloos deinen
met eb en vloed mee
de wind
als mijn vriend
golven als huis
in hun eeuwig geruis
heb aan de hemel
mijn leven getekend
met wolken in buien
en regen als sluiers
daar waar zij raken
de lucht en het water
streept horizon bol
eist bestaan weer zijn tol
want grenzen verleggen…
Hellend vlak
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
556 Struikelend over de ochtenddauw
zweef ik bodemwaarts
naar het universum van het nietige
daar groeien de wonderen
van het onbeduidende
voor haastige passanten
de druppelen zijn er pover
een kristallen kwetsbaarheid
water in kleinverpakking
het duin bedrijft toverij
kneedt zand tot kleur
oude wind tot steel
in dampige sluiers
ontmoet…
Los van een houvast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
653 mijn kwetsbaarheid deelt in oorsprong
waar tijd als ballast wordt ervaren, het
sterft voorbij de reizen die ik nog
had willen verzamelen
ergens spint de hemel nog wat garen
sproeit de kater zijn water als kaneel
over het verdorde gras, schuift de zwerver
aan bij het ontbijt
de zee blijft het gras maar maaien
en kolft haar borst als nooit…
Gedichtendag 2012
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 men schrijft
zo’n tienduizend jaar
poëzie naast verslagen
verslagen poëzie
het woord is altijd sterker gebleken
geschiedenis, lyriek, epiek, liefde, dood…
het was en geeft ons de toekomst
wie anders dan de dichter
kan verhalen over oerknal
een bezoek aan blauwe maan
springen door meanderend water
de o zo tedere eerste zoen?…
huiverlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
752 een heimweeblauwe hemel en
straten die adembenemende kou
in zilveren glitters verglanzen
de wolkjes aan de lucht zijn niet
voor de zon doch zinnen die lachen,
wollige wasems van winters plezier
schouw schittersneeuw en witte waters
waarop geliefden vol vertrouwen in
geluk zich wagen op het gladde ijs
maar het venster lijst 't plaatje…
IK ben een arme man
gedicht
2.8 met 57 stemmen
13.417 Ik haal
dat is mij opgedragen
met emmers
water uit de regenput
en voel mij schuldig
omdat ik modder
op de bodem zie.
En zo begint de dag
nog voor het kwaad ontwaakt is.
Een hand voor mij
is witter dan een bloem
en het is waar dat woorden
mij vreesachtig maken.
Ik leef zo.
Ik ben zo.…
Polderen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
527 .
-------------------------------------------
Staatssecretaris Bleker kon de Kamer geen brief overhandigen
waarin de Europese Commissie toestemt in het gedeeltelijk
onder water zetten van de Hedwichepolder.
Ondertussen eist de PVV een Zeeuws referendum.…
Zacht valt de regen
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.087 Die zich stil heeft betrokken met 'n water-zware vracht
Bij het komen van de nacht.
Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan,
Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man,
Die men voelen wel maar zien niet kan.
Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.…
Glinsterspoor
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 Maanverlicht het smalle pad
langs onderbelichte schaduwen
die lijken te zwaaien of wenken
misschien wel koelte toewuiven
in de windstil verwarmde nacht
Eindelijk glinstert het water
zich steeds meer uitbreidend
tot een spiegelende vlakte
die uitnodigend welkom heet
Op haar hoofd haar gewaad
tussen lange zwarte haren
koel verwelkomt tintelende…
Aardevaartsdag?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
611 Onder die doorbroken lucht
kleurt bruinig rood
een waterstrook
langs okergeel
rondom oranjebruin
dat zich weerspiegelt
in het heldere water
boven rode daken
van wie uitzien over strand
zie je in die spiegeling
dat wit opmerkelijk licht
het lijkt alsof de aardevaart
op handen is.…
Woorden in wording
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Water is zwaar
als het balsahout zinkt
en volgezogen met zalvend misbaar
dichtgetimmerd onder eigen gewicht verdrinkt.
Op het pad van de eerlijke vinder,
overschaduwd door waterrijke iepen en elzen,
is het dringen om het hoogste woord.…
parel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.500 jij
veilig, groeiend
diep in
warme waterstromen
als een parel
in een oesterschelp
samen één
mijn armen
omhelzen je
kloppend hartje
gehuld in water
wiegend,
troostend
praat ik tegen jou
en zeg zachtjes jouw naam
schelp gaat open
daar ben je,
parel,
zo zuiver mooi
nu wieg ik jou
in mijn schoot
mijn parel,
en fluister nog steeds…
Kersenbloesem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
847 Dan dit beeld dat uit de winter opwelt
Als een luchtbel uit een donker water.…
Blazen bazuinen finale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 nog schetteren trompetten
schreeuwen sprekers
hun lof over de partij
blazen bazuinen finale
tot vendels en vlaggen
worden gestreken
en zonder peiling
de uitslag wordt bekeken
folders vertrapt
ballonnen geknapt
in achterkamers
gonzen verhalen
konkelarij giet
water bij de wijn
het etiket pluche
kent zijn eigen venijn
de coalitie…
Wind en Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 De wind doet mee
met het ritme van de zee
kalmpjes golvend
brengt ze het water
naar het zand van het strand
De zon doet mee
met het ritme van de wind en zee
als kristallen nemen de golfjes haar
schijnsel mee uit zee
naar het zand van het strand
De wind gaat over in
onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit elkaar…
Een mooier later
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
624 (Het leven als kunstwerk)
Met mijn handen die Hij gemaakt heeft
schep ik een kleine hemel
over land en water
en later rots en strand
pover en verlaten
alles wat nog in mijn herinnering leeft
De wind draait om oud gebergte, om
lovertjes en platanen
waar liefde pijn verdreef
Dit is wat Hij mij geeft
iets sterkers om in te geloven…
uiteindelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 verhaal
rond mooie woorden struikelt het gevoel van
volgepakte zinnen
om te beginnen was er nog een zachte foto
en een valse naam, die
afscheid aan zijn slippen droeg
waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me uit
geen uitgestippelde staketsels
of een patroon naar nieuw
duinenzand grondt helm
aan zee verlaten oorden, ademend, vol water…
Sterrenstrooisel wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
721 Hier in het grijs van de voortgaande nacht
bespeur ik zwak mijn naam in kabbelschijn
van water dat op sterrenstrooisel wacht,
voor ogen als een richtpunt hoopt te zijn
tegen scherpte van diepgevoelde pijn.
De wolkenlucht blijft het plan verstoren,
straks gaat maanlicht daar ook in verloren,
heeft duisternis opnieuw de overhand.…
ijzige onwetendheid / in stilte voelt het zich bekwaamd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 ik kan niet troosten nu
de pijlen op mij zijn gericht, het
dubbelwandig hart lijkt geïsoleerd
van tijd en daad
jij kromt jouw vingers en dept
goedwilligheid op een bank
zonder woorden – de piano staat
boven –
akkoorden vol zwijgbeloftes
doen het raam beslaan, er wordt
geschreven op het vluchtig water
dat zich wintert wanneer…
Het dansen is voorbij
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
580 verlaten
kleuren straten
drabbig rood
nog smeulen
vreugdevuren maar
dat zal niet lang meer duren
de regen klatert
en verzamelt zich als
smerig water in de goot
het dansen is voorbij
uit huizen komen katers
alleen de hond blaft vrij
moeizaam komt de stad tot leven
onuitgeslapen en wat bevend
zoekt men koffie en elkaar
zo…
Terugkeer in het paradijs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
583 drijven doelloos
zo licht te drijven
en het fictieve gezicht verliezen
en te verdwijnen
in de werveldans
van Stille Diepte
en de anderen
andersloos omhelzen
met een hart van tranen
Masker van gedachten
van smachten
in het vuur van inzicht verbranden
Inzien dat je bent
wat niet verschijnt
en niet verdwijnt
en vloeiend als water…
Woede zonder woorden
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
522 zag de woede
van water
in stuwende golven
opgehitst door de wind
zij rolden om
het schuim vervloog
bedaarden langzaam
in vrije loop
ik zong in
ondertonen mee
mijn vlagen begeleiden
het jagen van de zee
sloegen over in rol
hoge tonen refreinden
met sissen en slissen
de coupletten weer vol
het eeuwig lied over
woede zonder…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
Verloren liefde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
722 De grote zee drijft aan het kleine water
waar het leven zich ontbindt en het lijden
zichtbaar wordt aan de voet van de groene dijk
de dood proeft hier haar vruchten en de mens
bepaalt de smaak, doch bitterheid
is de wond des duivels waar geen stem de
eeuwen kent in gelijkheid van alle rechten
wie draagt mijn hart als het oog verloren
het…
Droogstaande sloot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Die in de winter
Drager is van
' t Dikste ijs dat
Maar te bedenken is,
In voor- en najaar
Vol water staat
En leven geeft aan
Zo veel nieuw leven
En nu droog staat,
Geen druppel vocht
Meer te bekennen,
Alleen spinnen nog
En mieren wonen er
En vormen samen
De plek waar de
Chauffeur een
Zachte landing
Maakt nadat hij…