11284 resultaten.
IJsselmeer
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.839 Het is stralend weer
boten varen op het meer
reflecteren in het water,
komt de wind even later
gaan de zeilen flink tekeer.
Als ze voor anker gaan
de boten verlicht
door 't schijnsel van de maan
blijven we nog even staan.
Iemand speelt gitaar
treurige klanken weliswaar
toch heerst 'n uitgelaten sfeer
in de haven van 't IJsselmeer.…
Februari
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
2.007 In het grauwe licht
van deze februari morgen
knipper ik mijn tranen weg
Of was het toch de wind?…
Witte rozen
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.099 Het rust uit in de geuren
van een vederlichte wind.
Verfrist door het wiegen
in handenvol dons,
brengt een luchtstroom
mijn bezwaard hart
tot ongekende hoogtes,
waar het zwelt door
een hemels gegons.
Verrezen wordt mijn hart
in de geboorte van
de zacht waaiende zon.…
Slaapwandeling
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
998 Tegen de avond
een muur ontbloot zijn kale grimas
in de wind, er hangt zwaarmoedigheid
als een mist over de daken.
Daarover schrijdt een vorst
een man met breekbaar geluk
en om zijn schrale lippen
lopen lijnen die verhalen.
Onder de zevende hemel
zonder kreukels in vogelvlucht
ter aarde valt zo’n gedachte
altijd goed.…
Verdronken
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.750 De kokospalmen buigen
nu de starre wind
het grijnzend hoofd opsteekt
en laatste scherven zon vergruisd.
In zilverdraden stortbui
leegt een wolkgeworden spin
het gruwelstaltig lijf.
Het okeren kind zenkt
het verstrikte gelaat een laatste maal
naar de schokkend rivier.…
De haan kraaide in de nacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 Tussen dode dichters doopte ze
haar pen in honing
meer dood dan levend
groeide ze tussen vuur en rook
de haan kraaide in de nacht
de wind kwam op
veren dwarrelde uitéén
door dodelijke kracht
de dag graaft opnieuw de
dorre aarde
regen bevochtigt het land
een arend komt
altijd weer terug
zoals zon en maan…
Nachtvlucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
618 Onze liefde vliegt
hoog vannacht
in die luie stoel
krul jij jouw tenen
dame van de nacht
fluisterend zacht
de hoop slechts
in een zucht verdwenen
wind jij je op
de wereld op z’n kop
en mijn armen
om jouw romp
verstrengeld
terwijl je langzaam
naar mijn antwoord
hengelt
vlieg ik weg
in vogelvlucht
en droom verdwenen.…
beeldhouwwerk
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.201 De wind draait langs de glooiing
van je armen en je benen, terwijl je
hoogstwaarschijnlijk schreeuwt
als ik je edele delen scalpeer.
De bijtel, hard als mijn tand,
ontvelt en bekrast je botbeen
met geroutineerde halen.…
tintelingen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
776 daar zingt een hoge es
gekromd door jaren wind
boven op een bloemenlint
en langs de landweg
in een geur van peper
bloeit een lijsterbes
de witte dovenetel loert
pisnijdig naar het geel
van boter- en van paardenbloem
kijk hoe langs het ovenbuur
wit en lila de seringen
welriekend naar je ogen dingen
een liedje om te zingen
een ruiker…
toiletten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
916 in de grote stad
gaat veel vergeten
neem de toiletten
in de bibliotheken
vroeger kon je gerust
als je geen straaltje had
vele druppels plegen
poepjes laten duiken
wie nu echt nodig moet
zoekt naar stille hoeken
achter ongelezen boeken
in zijn eigen bolle hoed
gaat dan bij een stevige wind
de bibliothecaar door het lint
men staat…
RIETPLUKKEN
poëzie
3.0 met 9 stemmen
4.016 Wij moesten riet gaan plukken,
Lang riet waar wind in ritselt,
Waarvan men manden vlecht,
En mochten in een boot
’t Vijfvoudig meer bevaren,
Bereikten ’t eiland lang voor noen.
Wij lagen ’s avonds nog in ’t gras,
En hadden niet één handvol riet
Geplukt om mee naar huis te gaan.…
lichtkind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.088 als je wakker wordt
verzamel je kleuren
loopt zo in stralend wit
streelt bloemen open
er is geen schaduw naast jou
het licht golft door je heen
toch breekt de zon soms tranen
in je regenbogen ogen
want iedere nacht sterf je weer
los je op, ben je niet meer
hoor ik nog zacht
een fluistering in de wind
ik ben je kind, je zonnekind
kom…
vlaschaard
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.007 mijn vlaschaard
ik zag je niet in bloei
dit jaar
te laat kwam ik terug
geen vlasbloem
niet in het blauw
niet in het wit
dit jaar
nu praal je daar
vlasgroen
de wind kamt gul
je bolle zaad
mijn ogen laat ik glijden
je lenigheid bekoort
de akker draagt
met welgevallen je schoot
volgend jaar
blijf ik in 't land
zolang je bloeit…
penseelt rumoerig haar lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 noorderlicht valt buiïg
je hand penseelt
rumoerig haar lucht
Winden neigen
toch naar luwte
dwarrelen een zucht
het mes schuift
scherprechterlijk
langs kleur
wolken breken
zacht in olie dampen
verdrijven nevelend hun geur
tijd om je palet
en zin te keuren
er moet nog veel gebeuren
met het licht dat de zon
voor…
wortels diepen winterslaap
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
778 ze waren nog
als kinderen
in lente uit
de knop gekropen
en zomers tot
volwassen blad ontloken
hebben zon gezien
hun stukje wereld
meegewaaid gezwaaid
naar vogels en insecten
totdat de herfst
hen kleurrijk buitensloot
wind zal hen
van takken rukken
kou gaat aan het schaarse
leven plukken wortels diepen
winterslaap maar de…
Oogst mijn zomerdroom
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
740 waai maar wind
wolk buien
speel met regen
als een kind
storm en herfst
de bladeren
veeg stoepen schoon
oogst mijn zomerdroom
speel maar
met haar rode haren
draag haar lachen
met je mee
zij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgen is nog zomer
helaas van korte duur
dan komt de noordooster…
Paddenstoelen in een kring
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
868 het wintert voor even
in de sporen van de herfst
rijpt het eerste wit
in een bleek ochtendzicht
nog kleurt de
oogst van de zomer
ritselt wind in
bladeren van de dromer
maar wij paddenstoelen
in een kring
laten heks en halloween
tot donker wasdom komen
kom dan mijn vorst
bevries ons maar weet dat
wij weer lente zullen leven
en…
op zoek naar de stinkzwam
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.113 wie zoekt zal vinden
reeds meer dan een uur
loop ik mijn neus achterna
op humusrijke grond in het bos
het waait hier flink
de roze stinkzwam
stinkt toch een uur in de wind
zegt mijn zwamboekje
zijn kleine rode broertje
Multinus Carinus
je zou van zijn stank
zelfs om moeten vallen
ga ik nu tegen de vlakte
was zojuist mijn gedachte…
Wil je een wildcard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 voor mijn woordentuin
in exclusief betreden
laat je verleden
voor wat is geweest
proef hoe geuren
dansen op de kleuren
in een wind
die lente feest
voorjaarsgevoelig
zont het eerste
licht al zacht de
melodieën van de zomer
op beschutte plaatsen
warmen passanten
in eerst ontmoeten
hun eigen dromer
kom op mijn feest
in exclusief…
grillig
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
7.973 ik ben een lentekind
maar meer nog
een zomervrind
in het voorjaar
kijk ik de bollen
uit de grond
bij mij sneeuwt het
klokjes
kussen kroken
en sissen de narcissen
en als dan plots
de wind weer uit
de noordhoek waait,
dan staan de bloemen
nog wat langer
maar niet te lang,
warm water moet
het regenen,
de zon ploertend
door het…
Ontvallen
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.093 Een steen valt in het water
langzaam dalend naar
de schoot van de rivier
wat eens zo'n sterke muur leek
'n onneembare vesting
lijkt door de tijd brozer dan ooit
gestreeld door kabbelend water
veredelt sereen licht de luister
bomen wiegen geruisloos in de wind
©Lady Love
~* Voor Gabriel die op 26-03'09 zijn vader verloor *~…
boer in 't water
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
528 je neemt je pet af
een diepe buiging
in het water
dat begint te kringelen
een spirituele reiniging
daarvoor stond ik stil
als een standbeeld
een lantaarnpaal in
het water, waar je niks
anders mee kunt dan
enkel de tijd opheffen,
gloeiende gloeiende was
ik daarvoor maar
ben nu weer wakker
stap uit het water
en laat de wind me…
Tegen beter weten in
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
645 Donkere wolken pakken zich samen
boven haar en in haar hoofd
ze wil niet huilen
manmoedig slikt ze de tranen in
maar het mag niet baten
de regen valt in stromen
haar hart huilt mee
dikke waterlanders
over haar wangen
zelfs de wind
fluistert
geen troost
zegt alleen
wees eens eerlijk
had je anders verwacht
ja dat had ze wel
tegen beter…
Zoals jij bent (foto).
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
524 Lachend langs de kade over
de rand terwijl het stormt,
de wind en 't water slaat op
je oren en op je ronde bril.
Je kijkt vrij onbevreesd de
kolkende massa in, en lacht.
je houdt van deze spanning.
Je hebt je handen uitgestrekt
nu ben je er dus niet meer,
maar dit was jij toch ook?…
Lieven.....leven
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
550 in een zachte fluister
voegde de wind
ze samen
haar lach en haar traan
streelde troostend
langs natte wangen
kuste kersenrode lippen
lokte haren
wapperend warrig
even sloot ze haar ogen
wimperlang
vertelde zichzelf
nooit meer iemand
zo dichtbij te laten komen
dat liefde pijn kan doen
maar haar hart
spreekt nu al
een andere taal…
daar ligt mijn schaduw op het zand
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
529 daar waar de branding buldert
de wind loeit
de golven kletsen op het zand
het schuim waait over het strand
waar de wolken vliegensvlug
veranderen in staalblauwe luchtdromen
daar is mijn oog en hart beland
in het schuim van de woeste baren
de eeuwig durende verandering
ontwaarde in alle vrijheid
en onveranderlijke eenheid
zeemijlen…
Ziekte
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
2.032 Haar grijze haren wapperden nog één keer in de wind.
-daar stond ze dan-
Ze keek uit over haar leven,
haar doen en laten.
-wat zou ze denken?-
Haar vingers van plastic omsluiten haar schouders,
haar ogen staarden in het licht.
Haar mond was open,
-wou ze wat zeggen?-
geluid was er niet.…
Tussen twee regenvlagen in
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
444 het is even rustig nu
zand stuift niet op
onder mijn voeten
de zee geurt sterk en zuiver
de wind ruikt naar regen
hier en daar ligt aangespoelde rommel
ik raad naar de geheimen
van het grijze water
de wolken rollen open
tot zilveren gedachten
waar ze zich al die tijd schuilhielden
een koestering van verbeelding
een verwijzing naar…
stroom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 de rust van ruisen,
van niets,
van bomen en bladeren
en wind,
van vogelgezang en vissen
die drijven in sloten,
kanalen
en zeeën van tijd.…
Wolkenland
hartenkreet
4.6 met 55 stemmen
2.132 De ochtend ontwaakt
door nevelig licht ben ik aangeraakt
mijn blik is gericht op het wolkenland
waarachter ik mijn schepen verbrand
kleine deeltjes as,door de wind verjaagd,
stukjes verleden verdwijnen vertraagd,
tot zwarte stipjes... aan de horizon
als in een film die langzaam vervaagd nu
ik zie ze nog staan
maar kom ze denk ik nooit meer…