13329 resultaten.
Wakkere Nederlanderspiet
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
873 De Kaaspiet geeft de melkboer zo’n verdriet
Dus wordt het Bruine Negerzoenenpiet!’…
De weg liep dood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
619 hoe konden zij
niet zien
dat de wereld
aan hun voeten lag
welke angst
strooide er zand
in de ogen
van hen beiden
dat de maatschappij
te intens was
te groot leek
om te overkomen
waar woorden
stokken, en tranen
het verdriet niet
stelpen kunnen
blijft het gemis
voor altijd
voelbaar…
rite de passage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 het verdriet is niet
te stelpen soms
ze haalt het deksel
van het verleden af
ze reist terug naar
zoekgeraakte mensen
ze zweeft van herinnering
naar herinnering
beelden van geliefden
varen stil voorbij
een vage kinderstem
op de achtergrond
haar rite de passage
brengt haar thuis…
Allerzielen
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
985 Ik stond lang stil bij oud en vers verdriet,
bij alle dierbaren die me ontvielen.
Maar 's avonds dacht ik aan het eigen leven
en heb toen blij dit versje opgeschreven –…
Uiteinden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
504 Donker dat door
Me heen trekt
Uiteinden van
Hersencellen
Waarin de pijn
Zich verzameld heeft
Die ik door de verf
Heen naar buiten druk
Elke penseelbeweging
Geeft verlichting,
Brengt het pijnlijke
Over op het doek,
Geeft uiting aan verdriet
Dat kracht meebracht
En wijsheid
In de tijd…
carpe diem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 comisch, is het niet, dat telkens
als ik jou weer zie
rampspoed en ellende volgen,
pijn en verdriet de weg naar het hart zoeken
en dat vele jaren lang
dan aan het einde van de reis
in de winter des levens
en dan zal ik naar u komen
maar niet langer als vijand,
maar dan zal ik u als vriend omarmen…
Luchten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
481 Beducht zijn wij
voor
deze lucht
Sinister zeilen
er kapotte wolken
die regenbui naar bui
laten vallen
als
door het valluik
De kruik van 't verdriet
gaat zolang
te water
Er is geen later
alleen een nu:
onheilspellend
vertellend:
het verhaal
van 'n hel en verdoemenis.…
verborgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 je zit verstopt
onder rotskleed en een koude dag
ligt de vaste tred van toen
ik zie schoonheid bloeien
zwijgzaamheid
verkleurt gevouwen handen
hun palmen schuilen in
verdriet
achter zorgen scheurt de maandkalender
uit jouw schrijverszucht
wat woorden
die je
achterliet…
Drie november
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.144 Je bent in Gods hand, je verdriet is voorbij
Om eeuwig gelukkig te zijn.…
Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
614 haar kind zal recht van lijf en leden zijn
ja alles op een rijtje hebben
het zal niet vallen op de levensweg
die effen is en platgewalst
het zal de handen niet openhalen
aan dorens, want de rozen zijn gekweekt
het zal nooit huilen van verdriet of vreugde
ook kinderlevens zijn gekweekt
zonder pijn en bloed van dorens
en zonder troost van…
zoveel dieper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 het roerloze zwarte water
de eindeloze bomenrijen
de plukken schapenwol
aan het prikkeldraad
verstilde kades
verdwenen schepen
een blad dat geruisloos
op donker water valt
geen vaste hand in
schrijven over smart
zoveel dieper dan de
zilte tranen van verdriet…
naakt en dwars
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 ik wil slapen
op de steppe
op schrale grond
in een hut
desnoods
in een bed
pijn
bezweren
verdriet er
uit slaan
als vuur
uit stenen
met lijm
en zand
dromen helen
voor een
hemelvlucht
naar de zon
naakt en dwars
met lichte tred
door het
duister lopen
alles wil ik
met jou…
Terugblik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
953 in de koffer
van ’t verleden
lees ik over
alleen zijn
en verdriet
in de koffer
van ’t heden
vind ik innerlijke groei
de geboorte van
mooier kon het niet
in de koffer
van de toekomst
liggen liefdevolle
dromen, vol met
uitdagingen in ’t verschiet
ik verwelkom haar met open armen…
ongerijmd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
624 als een
wonderschoon kind
hier niet
meer fatsoenlijk
mag opgroeien
kussengevecht/pret
maken/stoeien
beschoten pure
slechtheid toch
op deze
aarde ouders
met onbegrip
intens verdriet
onschuldig lief
kind wordt
elders gelukkig
WAAR wij
allen weten
het nog
niet…
Wie is....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
548 schreef
ooit ene Jan Foudraine
Van steen
ben ik
-bij mijn weten-
...........niet
Ik ken
blijdschap en verdriet
hoeveel handjes en vingers
strelen me niet
een echt 'standbeeld'
in 'n stadshart
ben ik
ook al niet
Ooit heeft
een kunstenaar
mij uit hout
....gesneden
Uit goed hout....
want lijk
ik niet?…
Tja..., waarom eigenlijk?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
437 Nachten van schuilen
zuchten zonder lucht
in verdriet geen tranen
in plezier geen lach
in gedachten
geen woorden.
Zware nachten.
In bewegen
geen woelen
tranen zonder pijn
niet alleen en niet samen
hier, maar toch
afwezig zijn.
Zware nachten.
Nachten met vele zorgen…
Het hart
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
482 Al is het hart vol met
tranen van verdriet,
is merk je snel
hoe klein je bent,
als mens.
Het bewijst
maar weer eens,
hoe kwetsbaar je
bent.
Een ding is zeker,
je moet de draad wel
weer
oppakken,
want als je ermee blijft
zitten,
wordt het steeds moeilijker
op de weg ,
die voor je ligt.…
Onvoltooid gemis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
508 het mes van verdriet
snijdt onmenselijk diep.…
lege zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 de windgeesten sliepen
van zonsopgang tot
schemering een
diepe lange slaap
Hypnos beval zijn zoon:
sus ze met deinende
dromen opdat ze
hun razernij vergeten
geen zee ging ooit ten
onder aan verlies of
van verdriet de lege
zee bracht alles samen…
ONDERDRUKTE GEVOELENS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
497 De stemming is uitgelaten,
maar er is ook verdriet wat speelt.
Emotie vermengt zich met hoop.
Tranen krijgen de vrije loop.…
gewicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 het gewicht van spijt
gevuld met wit verdriet
als dichte sneeuw dat
reikend gras verstikt
ruikt geen bloesem
ziet zon noch maan
het hangt daar maar
lomp en zwaar
onder het schaarse licht
woekert een rauw
verlies met het
klimmen van de tijd…
Sionsberg
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
488 Daar gaan ze dan zangers
in jubelzang met de levensvorst
diep in de borst
de berg Sion op
waarlangs de zon haar
eerste stralen schiet
rouw verdriet om dood
bij morgenrood in
‘t hemellicht verdrijft
witte klederen en
liefdevolle ogen het
wonder van de rivier…
Pleinstaren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
604 Al maanden voel ik me niet fijn
als ik alleen ben of als er anderen bij zijn
Zelfs in gezelschap voel ik van binnen een pijn
besef ik nu, terwijl ik staar over dit plein
Zo fijn om niets uit te hoeven te leggen
aan de pleintegels, die toch niets zeggen
Geluk, verdriet: van alles gaat er door mij heen
en het enige antwoord is: steen…
Troost
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
744 Uitgesteld rouwen
Soms weken later,
soms maanden,
zelfs jaren
Omdat het niet eerder kon
Te onverwacht
Of juist verwacht
Te pijnlijk
Geen ruimte voor de pijn
En is die ruimte er dan wel,
een tsunami aan verdriet
waar alleen de donkerblauwe zee
troost biedt…
terugkeer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
605 poëet bied met een
lint van lettergrepen
de herinnering
aan een veilige haven
dicht een plek waar
het verdriet kan rusten
al vindt de striemende echo
steeds de weg terug
schrijf met trommelstokken
roer je
ben erbij sta ernaast
vertel zonder te breken…
Hersenschim
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 Tot het verdriet verstomt
in de luwte van herrezen dromen.
Tot de bulderende wind is gaan liggen,
en ik mijn hervonden stem zal horen.…
Niemand is te vertrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
326 Niemand is te vertrouwen
Mijn emoties zijn door verdriet geblokkeerd
Daarom kan ik alleen van mezelf houden
Bij onrecht loop ik weg
Wil ik je nooit meer zien
laat ik de boel in de steek en heb je pech
Dan is het altijd voorbij
Je moet leren me te accepteren
En de rest zal de toekomst leren
Niemand is te vertrouwen…
Stille nachten
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
315 Van verdriet, meer niet.
Het is iets wat niemand ziet.
Niet van de buitenkant, niet vanbinnen.
Ze zien alleen een meisje,
Een meisje dat graag wil winnen.…
Stille Liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
117 Van afwijzing is geen sprake
je staat ook nooit in de rij
Niemand weet toch van jouw gevoelens
en je bent altijd in je eentje blij
Je bezighouden met beantwoorde emoties doe je niet
daarvoor weet je te veel van te dragen verdriet
Niet alles hoeft in de praktijk te worden gebracht
Mensen zijn altijd anders dan je verwacht…
Paradijsvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 Jij en ik wisten niet
dat ik je achtervolgde
door de storm en hevige regen
je voeten draalden geen tel
tromgeroffel en trompetgeschal
in mijn hoofd
jij baande je een weg naar jouw dansvloer
waar je alles had klaargezet
dit werd de belangrijkste voorstelling
op jouw muziek vloog je weg
in jouw unieke vorm
en terwijl ik je lichaam vasthield…