voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.617):

Paradijsvogel

Jij en ik wisten niet
dat ik je achtervolgde
door de storm en hevige regen
je voeten draalden geen tel
tromgeroffel en trompetgeschal
in mijn hoofd
jij baande je een weg naar jouw dansvloer
waar je alles had klaargezet
dit werd de belangrijkste voorstelling
op jouw muziek vloog je weg
in jouw unieke vorm
en terwijl ik je lichaam vasthield
voelde ik onze zielen samensmelten
dans, mijn kleurrijke paradijsvogel
je was niet alleen
je bent nooit alleen geweest
en mijn god, wat ben je prachtig

... Mijn ziel was bij mijn zoon, toen hij aan zijn laatste, gekozen, reis begon. Daar ben ik rotsvast van overtuigd. Hoewel ik mij daar niet van bewust was op dat moment, heeft dit besef mij vaak getroost wanneer de golven van diep verdriet mij probeerden te verslinden. ...


Zie ook: https://gevoelsprieten.nl

Schrijver: Eva Knebel, 22 oktober 2026


Geplaatst in de categorie: liefde

Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: