20097 resultaten.
Wij
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.608 Die ene blik in je ogen,
die was diep,
tot de grond van je hart
kon ik zien,
en dat wat ik daar tegen kwam,
was hartstochtelijke liefde,
die mij nu pijn doet,
die mij elke dag laat huilen,
en toch will ik het niet anders.
Want, ik hou van jou!…
in de lommerte van een eik
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
505 gerieflijk vlij ik mij
tegen jouw brede bast
sterke doorleefde armen
beschermen mijn boven
diepe zelfverzekerde ankers
behoeden voor wegwaaien
hoe wij al vele jaren
elkaar bijpraten
lief en leed delen
ik werp mij neer op het gras
en smeek je teder te zijn
overwortel mij
maak me deel
bij jou ten grave liggen
wat durf ik meer?…
de wader
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 als het stille zand strandt in de golfslag
en enkel water ooglicht vult
-een behoedzame wader zoekend naar
wat laatste wulkenresten niet te na gesproken -
mengt zich zilte ziel met zee
rouwt ze om haar diep geheim verborgen
waar het wrak dat ooit haar leven was
in de onderstroom tot de bodem is gezakt
zwanger van de heimwee
en zie
de zee…
Dmitri Shostakovich
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
658 ik hoor hem
ontbloot aan
zijn stem raakt
verjaarde plooien
van mijn huid
lijken zich
te berusten
in klanken
van snaren
gespannen op
nobele pilaren
dan wel gedragen
door levende liefde
hij kijkt mij diep aan
door zijn verre kijkers;
de wijsgeer voor
ongrijpbare zielen
schenkt mij
noten in kracht
en melancholie
op weg naar…
Denkend aan jou
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.106 Als ik ga door diepe dalen,
dan denk ik soms aan jou.
Soms voel ik mij euforisch,
ben ik blij en optimistisch,
ga ik dansend over toppen
en denk dan soms aan jou.
Mijn pieken en mijn dalen,
zij golven meestal flauw.
Maar in het windstille woud
van al mijn saaie dagen,
denk ik misschien nog wel
het meeste aan jou.…
jij lieve reiziger
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 een reiziger door mijn hart
niet wetend of hij hier dan 'wel' wil blijven
Er zwerft een reiziger door mijn hart,
hij maakt om de seconde een uitstapje, zo dwars door mijn hoofd
Er zwerft een reiziger door mijn hart
waar in de ruimte veel te klein, om als geboren reiziger
een ware reiziger te kunnen zijn
Lieve ware reiziger ik weet heel diep…
AARDIG & NATUURLIJK !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.172 Begraaf mij maar onder een oude boom
het allerliefst een eeuwenoude eik
Maak een precies passend diep gat
wentel mijn dode lichaam in doeken
gemaakt van vers geschoren schapenwol
en vertrouw me zo toe aan de aarde
Zo natuurlijk mogelijk wil ik
mijn lijk in de natuur laten begraven
Dan zal mijn geest natuurlijk aardig en
vol hemels vertrouwen…
Facebook
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.654 Voel ik wie je bent diep van binnen?
Deel je jouw hart en alles wat er leeft?
Ik ken je naam en herken je gezicht
Dat is slechts mijn zicht op jou
Boven, achter een scherm
Heb ik duizenden vrienden
Beneden, in de woonkamer
Zie ik er geen
www.koertkostergedichtensite.nl…
van u naar a
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
533 zelden
laag voor laag
stroomt luchtig denken
de ketting vast aan je zaag
je zal winnen en verliezen
bolwerk volgepompt met soul
klootzakken gooit men voor
de kiezen. hard gelach, en door
blauw saffier leent
tijdlijn in een mijn
diep gelegen gespeend
tis nie van zijn
en de inbreker
weet zeker
drink uit
glas en beker…
blade runner
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 wie het weet
mag het zeggen
waarom je midden
in de nacht gaat schieten
het kan iets geweest zijn
tussen dromen en waken toch
waarbij je diepe angsten
het overnemen en een wapen grijpen
en dan zit je liefde daar dood
in plaats van een niet bestaande inbreker
op de toilet
en ben je verder niets meer dan
excuses en tranen, hoe…
Chagregen weer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Het is weer, chagregen weer
Het komt met bakken uit de lucht
Wanneer komt die zon denk ik met
Een diepe zucht
En ziet alles er weer wat beter uit hier
Zowel het weer, als op mijn eigen vizier
Soms is alleen het weer in een depressie
En zit je zelf slechts even in een recessie
Kom op zon ga schijnen
En laat alle depressie en recessie…
Schalie cyaankali
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
477 Veilig en verantwoord, zegt Henk Kamp
Al gaan we diep en chemisch injecteren
En moeder aarde ernstig molesteren
Millieufreaks zien in alles wel een ramp
't Is 5 jaar gratis gas, laten we klinken
Hooguit is straks ons water niet te drinken
(Of blijkt heel Boxtel langzaam weg te zinken)…
Verdronken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Goudgeel gerstenat
Van rijke kraag
Voorzien, hemels
Goud op aarde,
Smaakt naar meer,
Meer, meer, veel
Meer, natte sporen
Op wang en kin,
Is toch normaal
Want ik heb zo'n zin
Om alle sores die
Me kwellen weg te
Drinken, zodat ze -
In ieder geval even-
Niet meer bestaan
Nu zie ik pas
Hoe diep ik ben
Gezonken, nu niet…
Onvermogen om te communiceren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 wellicht
Ooit mensen zijn
Geweest, of in
Ieder geval mensen
Kunnen zijn geweest,
Hun lichamen nog
Herkenbaar, hun geest
Allang afgedwaald
Naar gebieden die
Zij zelf niet meer
Kunnen overzien -
En ikzelf dan,
Als ik in de spiegel
Mijn eigen gezicht
Waarneem zie ik dat
Ik in alles op hen
Lijk - samen gevangen
In dit diepe…
Bombardement Dresden en wederopbouw!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
797 Duits Dresden’s binnenstad: ´de altstad´
kreeg in 1944 ´n koekje van eigen deeg
het centrum werd genadeloos gebombardeerd
Maar na "het brand meester" bleken ze na
de Duitse vereniging met meesterlijk vakwerk
de ´altstad´ weer zo op te (her)bouwen dat ik
als Rotterdams post-oorlogs kind alleen maar diep respect
kan hebben voor zoveel architectonisch…
In mijn elementen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Als ik niet meer kon nadenken
wist ik altijd
nog diep van binnen...
de goddelijke waarheid te wenken.
De adem kwam
als ik mijn adem losliet...
en zo zou ik daar geraken
waar God
me op aarde...
achterliet.
Hij wéét nog altijd mijn naam
me te noemen en benoemen,
Hij vergeet me niet!…
Tussen boven- en onderstroom
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
528 aankomst
Is afgelegd kijk ik terug
Op wat geweest is,
Hoogten en diepten liggen
Achter mij, met beide heb ik
Pijnlijk kennis gemaakt,
Toch heb ik nooit geweigerd
Ze onder ogen te zien -
Heb intussen in de maalstroom
Wel een soort evenwicht bereikt,
Bovenstroom die mij bewaarde
Voor te pijnlijke hoogten,
Onderstroom die nooit te diep…
’t Loopt tegen het Nieuwe Jaar
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
493 Het Kerstgevoel, ’t is zo apart
-Hij komt, de Zoon des mensen-
Dat geeft weer hoop, diep in je hart,
Alvast de beste wensen.…
ZONNESTRALEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 Mag ik je troosten
Als je hart huilt
Je niet goed weet
Wat je nog moet
Je zachtjes strelen
Als je niets voelt
Hopend dat
Het je iets doet
Mag ik je vangen
Als je diep valt
De grond wegzakt
Onder jou
Je warmen
Als je je zo naakt voelt
Je lief beschermen
Tegen kou
Mag ik je loodsen
Als je wegdrijft
Naar het duister
Uit mijn zicht
Je…
Oogappel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
590 decennia geleden
ontmoetten ogen ogen
toen die lach
voorzichtig aftastend
draaiden ze om
elkander heen
zochten ogen
altijd weer die ogen
en dan die lach
er ontkiemde
een band
dieper dan diep
doch altijd op
gepaste afstand
met respect voor
bleven ogen ogen
zoeken om te laven
aan de verboden vrucht
tot de dag dat ze…
Schapen drijven.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
938 ze staat in diepe
gedachten verzonken
te kijken, in 't gras
op de heuvel
blik gericht op kudde
schapen en een rappe
zwart witte hond die
de schapen kundig bijeendrijft
terwijl regendruppels
haar stilaan doorweken
haren plakkerig kleven
aan haar hoofd
blijft ze in de regen staan
als verdoofd
raakt kennelijk op 't tafereel…
Stormloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
431 stormloop van windkracht acht
loop ik in de herfst te dromen
van schoonheid weelde en levenslust
wat is dit allemaal toch mooi gemaakt
een wervelwind van gouden bladeren
hebben mij in hun kring opgenomen
hun sierlijke rondedans tovert zacht
een glimlach van rust op mijn gezicht
die werkelijkheid van kleurenpracht
heeft mij van binnen diep…
Er vlamde schoonheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
550 ik zag hoe je
silhouet werd opgelicht
uit ingebedde schaduwen
scherpe lijnen contrasteerden
het door mij gelezen profiel
waarvoor ik hartstochtelijk viel
er vlamde schoonheid
door delicate paint brush
zonder de geijkte sjablonen
kleuren vibreerden een
diepe warme sensualiteit
in drempelloze bereikbaarheid
we speelden met zon kusten…
bij dag noch nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Als Venus niet meer de nacht afsluit
En wolken in blauw rond zweven
Het riet rustig noch luid
Overdag is gaan bewegen
Nat gezicht nog zeldzaam is
Verdwijnen geschreven woorden
diep in een nis
Niet zuiden noch noorden
Het huis voor de schaduw is levend
Overdag onder het einde der hemel
Een schouwspel vertekend
Zoals een spreuk op een muurtegel…
Wijze
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
527 ik hoor weer het
wiegelied van een vogel
wil meegaan
op de juichende tonen
de echo bij me dragen
diep van binnen
als een tere wens
op mijn lippen leggen
doodstil zijn
nog één keer tranen
-
morgen, ja, morgen
zal ik warmte schrijven
spreid ik het licht
over de schaduwtijd
kleur een nieuwe dag
over de langdradige wond…
haan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 vurig rood gekamd
wakkert hij de wereld
bij het sterven van de nacht
met gekraaide boodschap
over weer de geboorte
van een nieuwe dag
majestueus deftig
de veren schuddend
poot hij vinnig dan
zijn territorium doorheen
zegetochtig klokkend
de hennetjes lokkend
zijn doen noch zijn laten
sporen het vermoeden
van diep verlangen
naar…
De man met de bruine neus
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
695 lompe Jan uit Waasland Beveren
onhandig en zo nerveus
hij had een grote wipneus
waar alles bleef aan kleven
hij was ook zo erg nieuwsgierig
stak die neus in alle zaken
wou de mensen goed vermaken
want dat vond hij echt plezierig
bloemen met bruine meeldraden
geurden als chocolademelk
dus wou hij ruiken diep in de kelk
wel ja, de rest…
De zonnebloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
652 Eenjarige plant met een hart van diep donkerbruin
Bekleed met franjes gelijk een fonkelend bladgoud
Helderblauwe hemelen rondom zijn bloeiende kruin
Als de menselijke geest die vrij is van gedachten
Warme winden hebben donkere wolken weggeblazen
Diezelfde wolken zullen nooit meer wederkeren
Aan de Zonnegod behoort al deze roem
Want hij schiep…
schemerboom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 er blijken randen te zitten
aan wegstervend zicht
een netwerk van uitersten dat
versmelt tot uitwendige kleur
deze boom blijft sprakeloos met
zwarte aderen en grijs geschut
de handen ten hemel en het lijf
kloppend als een aorta
een ontkalkte vertakking
tot diep in instabiele lucht
het zwart van de nacht brengt
onafwendbaar evenwicht…
Zacht samen zingen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
518 ik heb
hun ogen gezien
sprekend passievol
en in vlaagjes verliefd
werd gefocust
door hun emoties
de rest van de gezichten
herinner ik me niet
lichaamstaal
completeerde
woorden en zinnen die in
blikken leken te beginnen
ieder had zijn verhaal
ik verstond zelfs de taal
heel diep van binnen
in een zacht samen zingen
het zal de…