6209 resultaten.
Veiliger haven ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
629 Vloten vol schaduw ebben weg in
flarden mist als de vlotten zich
traag voortbewegen door de
polders langs het jaagpad zover
men ziet, als ware het de eind
bestemming, draaibaar aan het
tijdse wiel, als de veerman mij
komt halen gevormd uit de schoot
van het moederland.…
VIJF LANGE MINUTEN MET JOU
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 De langste vijf momenten van mijn leven
waren die waarin jij geheel niets meer zei
Mogelijk duurde het voor jou slechts even
ik wist echter ‘t eind van onze liefde nabij
Vijf minuten niets dan je ijselijk zwijgen
de koude oorlog scheen dit wel in ‘t klein
In je zwijgende woorden klonk ’t dreigen
en uit je blikken droop een tankauto azijn…
Kalme gemoedsrust.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
676 Veel gericht op eigen baat
en tegen het eind van de dag
blijkt leven een hard gelag.
Dan later pas als het duister wordt,
kleuren vervagen en de wil verzwakt,
men meer zwijgt dan spreekt, terwijl
de adem afneemt met de dag en ijdel-
heid verdwijnt, dan blijkt het leven
dat zo hard leek te zijn niet meer
dan schijn.…
Tijd van leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
763 Het begin van je volwassenheid
keuzes, werkzaam en vertrouwen
omgaan met mensen
met wie je iets op kan gaan bouwen
Het begin van je ouderdom
verzadigd of nog genieten
jaren met gebreken
wat laat je schieten
Maar overal tussendoor is er geluk, blijheid
en ook verdriet, ziektes, machteloosheid
moet je dat allemaal doorstaan
tot het einde…
intricated spheres
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 Einde?…
Lintjesregen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
501 Edoch de eik dacht ~Wat een zegen
rond eind april die lintjesregen ~…
Pleinvrees
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 ' en wijs naar het plein
Hij stopt Zijn gang en wijst
- mijn versteende blik sturend -
naar een sober, doch levensgroot
ruwhouten kruis
op een lege en vergrendelde kerk
aan het eind van mijn blikveld
dan stapt Hij zwijgend verder
over betraande kasseien
op weg naar een volgend wit laken
op een ander plein.…
regenkind
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
823 schaterend steekt Stine haar handjes in de lucht
om de grote regendruppels op te vangen
donderwolken komen met een windzucht
spetterend geluid weldra van ratelslangen
haar blonde haren kleven op haar wangen
die bol staan van haar luide lieve lach
kindervreugde om die natuurgezangen
schitterend einde van een mooie dag
grote mensen kijken…
ANNA VAN KEULEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.191 Op een donkere half oktoberdag
zag zij voor de laatste keer de zon
Ze fietste met die innemende lach
naar links waar haar einde begon
Een automobilist die te hard reed
naderde snel en raakte haar fataal
‘t Meisje slaakte haar laatste kreet
helaas trof die auto haar..frontaal
Beroemd worden, wilde zij graag
als actrice zou ‘t dan moeten…
Zoals in het begin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 me kleuren omlijst als nooit te voren
mijn balans door jouw kracht
de vuurbal die verlaat
mijn lichtbron in de nacht
de eeuwigheid die staat
zoals jij voor mij wacht
met jouw stijlvolle dans
de zo doorleefde dans
(zoals het begin)
Het leven dat duurt maar even
maar zijn einde…
je bent je eigen film-ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 je eigen film-ster
het vervolg nu
wordt geschreven
met een nieuwe speler
is de hoofdrol
die er ís
tenminste
weer en opnieuw
worden avonturen aangegaan
worden keuzes gemaakt
door en met een ander nu
op jouw plaats
die het op eigen wijze
doet en ondergaat
jouw toekomst
jouw verhaal
krijgt zijn vervolg
ergens
met - nog
het einde…
mensen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 Het had geen einde of begin.
Het was daar speciaal voor iedereen te verwelkomen,
dat had ik nooit kunnen dromen.
Een schilderij die mij zo inpalmde als deze.
De wezens, die gezichtsloos mij doorboorden.
Hier heeft de hand van de meester doordacht gehandeld,
heeft het pad betreden en met zorg het doek behandeld.…
Mijn hart heb je bij je geboorte gekregen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
720 Mijn liefde voor jou is onvoorwaardelijk, er zit geen einde aan.
Ik kan er niet voor zorgen dat jij geen verdriet in je leven zal ondervinden, maar ik kan jou wel troostend in mijn armen nemen, als het nodig is.
Ik kan niet voorkomen dat er problemen op jouw pad zullen komen, maar ik zal er wel voor je zijn indien mogelijk.…
Mijn oudste kleindochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 In de " straftijd" het ding weer gevonden, hoera
zonder rekenen, kom je nergens, ga maar na:
oma zei aan het " bijna einde van het gesprek"
jij lieverd, bent de kampioen van 2016 al is het alleen:
In het kwijtmaken en weer terug vinden van je schrift.…
nachtelijk geklaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 de toekomst die
in beleving zwijgt voor oren zonder een thuis
een warme regenwind vliedt langs het open raam
en hapt rake stukken leven van het verlies
dat nog niet is geteld, het bindt de hoop
aan het geknaag dat in het duister de weg verspert
lange verbintenissen die in akten staan verzegeld
doemen als verstekelingen op aan het eind…
Het beeld in de wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Samen lagen we ver achterover in onze stoelen,
kijkend naar de lucht,
naast me zegt de kleine, kijk:
daar is de wolk een draak
met fantasie kom je een eind.
Kijk zeg ik, als de zon even weg is
kijkend naar boven, daar zie ik een hond
nee joh, Oma da's mijn draak van zonet.…
Regie tot in de dood
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.132 Nee, zei je, het is nu genoeg
en het doet me ook allemaal zo’n zeer
Zoals je het lot met opgeheven hoofd droeg
Zoals je zei, dit is niet het einde, er is zeker meer.…
Maffe kopeend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 Aan 't einde van het pad,
draaide ik me nog eens om
ze zaten weer als braaf echtpaar
gezamelijk in 't gras weerom.
Zo zie je maar dat niet alleen
een vijand op twee benen loopt
want bijna, 't scheelde echt een haar
zat dat kreng toch op m'n hoofd.…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n weg groen
glibberig en oneffen
voel steeds gevaar
het getij loopt naast me
beïnvloedt mijn geest
met grimmige golven
bijt me er doorheen
plots geniet ik van ‘t moment
van lijn, van vorm, van kleur
van steen, van zand, van wier
van stilstaan en bewegen
van aan het eind…
Gebed voor mijn dochter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 O mijn God, ik ben bijna ten einde raad
Een kind hoort niet zo lang op straat te zijn
Ach, het doet mij zoveel verdriet en pijn
Ik wil zo graag dat het goed met haar gaat.
O, God, wil haar behoeden voor het kwade
Dat ze niet op het verkeerde pad mag geraken
Wil haar daarvoor behoeden en bewaken
Bescherm haar en sla haar in Uw liefde gade.…
Slachtoffer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.234 lukken
het levenspad, je geeft het een kans
de eerste levensjaren geven heel wat indrukken
Daarna scholier, het mooie vrije leven
het leren en begrijpen van teksten in boeken
de mooiste tijd van het leven
altijd weer naar andere dingen zoeken
Het is zo belangrijk die fase van klein naar groot
maar op een onbewaakt moment kan hier een eind…
Klondike
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.027 't begin van 't einde.
't begin van het begin.
een muur
een vlakte
een muur niet hoog, een vlakte niet te dor
reeds graast het schaap erin.
een keten
maar niet sterk
en een herinnering
die weldra evenzo als in het hoofd van schapen,
slapen zal.…
Haar 2 de leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.203 Einde van haar mooi leven,
het is gedaan.
Vroeger kreeg ze rond haar ranke lijf
mooie kleren
bijkomende accessoires.
Alle kapsels hebben haar
hoofd getooid.
Iedere sterveling bleef
naar haar kijken
Ze stond in de belangstelling.
Daar genoot ze van.
Nooit heeft ze gebloosd
maar keek hen recht in de ogen
zelfzeker en onbewogen.…
Heimwee naar teruggaan in tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
502 Je ogen stralen, je kijkt naar je kroost
verpoost moe minutenlang zonder einde
of begin bij die ene zin, ja houden van.
En vader neuriet zachtjes toonladders,
liedjes met jullie drietal over 't kinderleven,
niet samen opvoeden is een wrang gegeven.…
We zijn zand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 Vragen over de zin,
over het hoe of waarom van het begin,
rijzen op bij het gloren van het einde.
Het werd een levensdoel,
het gooien van een keitje in de poel ,
waarvan de kringen steeds verder uitdeinden.
Het bedenken van een nut
bleek nodig omdat er moed uit werd geput.
.
Ik heb die behoefte verloren.
Ik word niet opnieuw geboren.…
Een levenspalet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Geeft een gegraveerde steen ons beelden,
iets van vrede 'n geboetseerd herinneringslied,
er zingt dagelijks met plezier nu een merel hier,
met verwondering die ferm levenskrachtig kan zijn,
echte troost mag geven bij nasleep en zielenpijn
Welk einde is toch ook weer anders een begin,
een zin bevrijdt van alle gedane moeite en druk
verwondering…
Dwarrelblad
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
651 De wind denkt na en sust vervolgens:
“Toekomst laat zich niet bekijken
maar ligt omhuld door tijd daar
waar bestaan niets weet van einde of begin
Al wat leeft en ademt
kiemt en keert.”
En ze liet los in vol vertrouwen…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Dit zal de einde van mijn wereld
zijn, sluimerend en ontraadseld
in heimelijke trouw naar wat
vertrouwen gaf in een verloren
strijd, ontleent aan een herinnering
kijkdoos door een kinderraam wat
rest als vroegste grens, de tijd
ploegt de voren vlak in de muizentrap
van leven, elke dag draagt vroeger
sporen in een nieuw begin.…
zomer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 vormt zich tot menigte
met donder en bliksem
de lucht donkerend
luisterend naar hun stem
grommend en onheilspellend
verheug ik op morgen
als de hemel is opgeruimd
als de zon eenvoudig en licht
dwaal ik mijzelf opnieuw
in de geur van zomer
zo de vreugde koesterend
is tijd een rijk bezit
tot als eens de zomer
zij opraakt en ten einde…
Herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 In de natuur,
in een bos of park
zonder gehark laten we los
In een meer zwemmen zwanen zo smetteloos, statig als dame en heer
Een paadje kronkelt als draadje
tussen dicht en bebost
met aan het einde een gaatje van licht.…