7546 resultaten.
de dag nadien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
778 drank en geurende gerechten
werden er rijkelijk geserveerd
stil kerstmuziek op de achtergrond
en familie maakte het feest compleet
ik herinner mij nog de kerstboom in de hoek
versierd met knipperend licht en witte ballen
zijn stoere takken zwaaiden in het rond
bewaakten de vele cadeautjes op de grond
maar het licht verdween
en alles werd zwart…
Burger King
gedicht
4.9 met 11 stemmen
7.657 .
-----------------------------------------
uit: 'Zwart als kaviaar', 2001.…
Na het middagmaal
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
870 mijn oma sliep
in een fauteuil naast
de kolenhaard,
vol overgave, ongehaast
zij was mijn uitzicht
als ik opkeek van het
slaapverwekkend gewicht
dat de school voor mij
voor morgen had vergaard
de pendule tikte de stilte vol
terwijl ik steunde op mijn elleboog
en die weer op zo'n zacht tapijt
met een rood-zwart gekleurd figuur
die mij…
SCHILDEREN AAN HET STRAND
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.101 Zwart en wit, de tuben uitgeknepen,
Mengt de schilder op het bruin palet;
Voor de jeugd wat ongewone pret,
Nu ze toekijkt, de ogen half genepen!
Ach, dat schilderen heeft men ras begrepen ....
Hier een veegje en ginds een pik, een spet,
Hoedjes, die hij vlug op hoofdjes zet,
Boven boezelaars: witte kronkelstrepen.…
Rooilaan langs de Maas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
721 Een kleine bal, een zwarte volle maan,
lijkt al wat in de verte is gebleven.
De bomen zijn steeds ijler weggedreven.
Van dichterbij zie ik een pony staan.
Daar ging ik met de hond elk jaargetijde,
tot vreemde mannen ons met vuur beroofden
van deze gang die ons voor kort bevrijdde
van kooi en tijd.…
Lied van hoop en liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
419 bewaar ons Heer
voor de zwarte stroom van 't wijde water
dat langs de dorpen spoelt
't trieste lied
tot aan
de lage horizonnen dat uitbreekt in verdriet
en dooft het licht
ziende in 't verschiet
drukken wij onze handen vast ineen
neuriënd 't lied van hoop en liefde
diep in onze ziel
de trooster ons gegeven
belofte van de opgestane…
ZOMERS TAFEREELTJE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
414 een lome zomerse dag
mijn drie honden in de tuin
een zwarte een bruine
en nog zo een
waar luisteren ze naar
waar lijken ze naar te staren
waar gaan hun gedachten heen
kijken zij ook terug op wie ze waren?…
Geurige sappen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
553 Rode en gele bladeren gieren wild doorheen kleffe plassen
Naakte hoge takken grillig spookachtig schril ook schor
Zwarte droeve onheilspellende wolken kruipen tergend traag
Universum ondergedompeld in kille duistere winterslaap.…
Het klimaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 jij hebt net met
liefde het oudjaar
schilderij met blanke
matte lak afgedekt
nog wat klein herstel
in vorm en kleur voor
de fine fleur
van het gebeuren
leven is nooit
zwart wit maar
waaiert mee in een
situatief bewegen
dat schilderen
maakt je deel van een
bestaan waarvan nooit
alle deuren open gaan
er is nogal wat grijs…
Meegedragen door de wind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
364 komen en gaan
hoe de liefde begon
op blauwe vleugels gedragen
lichter dan ooit
door smalle kronkelige straten
verbonden met de bron
de rode ader van de witte hemelzon
terwijl ‘t lijden kermt uit de ogen
onder de koperen ploert
zonder mededogen
de liefdevlam in ‘t hart doet doven
tussen ‘t zinloos gesnater boven
‘t zwarte…
Bij het circus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 Langzaam luidt de klok
langzaam stappen de ezels voort
onder zwarte dekkleden
Hoog is de dichte koets
Boven is Boven en Onder is Onder
Huilend dragen we de lange sleep
het circus door, we wisselen
van hoed, rollen het testament uit
en staan stil voor een groepsportret
Het leven gaat door, onder tromgeroffel
rijdt de koets rond, sneller…
DE OUDE BOERDERIJ
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
922 de trouwe treurende
ogen van de hond en
het glimmende zwarte paard
nooit zie ik ze terug.
dat alles blijft mij niet
zo lang meer bij
immers tijd heeft geen geduld
en met alles wat
de lucht nog verhult
word ik wis en zeker
langzaam opgevreten…
Dodelijke voetzool
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
451 het is vandaag drieëntwintig maart tweeduizendtwintig
het jaar dat de geschiedenis in zal gaan
als het jaar van dood en verderf
o dagen van nacht
en ontij toen de zwarte vogels
zijn overgewaaid en onze plannen doorkruiste
het verderf ons voor de voeten liep en zijn
dodelijke voetzool plaatste op onze
persoonlijke vrijheid
o dagen van…
500 slechts
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 Een onmogelijk te beschrijven leed
daalt over de hele wereld neer
een alles beklemmend zwart kleed
ontkennen is nu geen optie meer.
Barmhartig is hier het grote woord
haal die duizend voetjes naar ons huis
de minister heeft ons niet gehoord
in naastenliefde geeft zij niet thuis.…
Op zonnewind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 vrij
alleen de lach
legt beslag op de
koers die wij
willen aanhouden
in de chaos die
ruimte ons biedt met
als baken ga en geniet
vervluchtigd
driften wij langs
stelsels en sterrenhopen
liggen lui op zonnewind
naar rode reuzen te
kijken zonder iets van
deze implosies te begrijpen
het was met
de rust gedaan toen
wij naar de zwarte…
Zonder zon van binnen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 zwart spiegelden
gebroken ruiten
hun onbewoonde staat
in een straat waar
je de entropie van
uitgewoonde huizen
indringend rook
waar vroeger jeugd
in luidruchtig vertier
hun plezier zocht in
onschuldig kattenkwaad
hadden verval en
verloop van bewoners
de chaos versneld
migrant en
achterstand op alle
gebied schiepen geen
positieve…
Als vleermuizen in de nacht.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Ze spuwen hun gal,
met een zwart hart in het heelal.
Zo komt het eeuwig terug.
Vleermuis, vlieg naar huis,
daar waar het behaaglijk warm is.
Begrijp toch eindelijk dat dit plekje,
diep in jou van binnen te vinden is.…
Zeelucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 Zijn geur voert me mee
naar vreemde verre kusten,
naar broeierige havenkroegen
vol zweet en verdrongen lusten;
voert me mee over zee
en ruig schuimende baren
naar een krappe klamme kooi
waarin anonieme lijven paren;
naar een scheepje op de oceaan,
drijvend boven de zwarte diepte
onder een kille maan;
naar windstille nachten
vol onvervuld…
IN WIENS NAAM?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Weer kwamen ze
in zwarte gewaden met
lange, stoffige baarden
en duivelse ogen
geen zwaard werd geheven
om ze tegen te houden
er was slechts een leger
van lafhartige hazen
dat met het stof tussen zijn benen
een schuilplaats zocht
en de vrouwen en kinderen
stonden in de achterste rijen
want eerst de mannen, zoveel mannen
vooraan, in…
intiemer dan het woord
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 boetseerden mensenhanden
een kist in de vorm van een boot
sterke mensenhanden borgen
zacht een lichaam in
het zandduin te ruste
duizenden jaren later
scrollen gladde mensenhanden
door de digitale krant
bebrilde mensenogen
kijken nu naar half
geloken dode ogen
de lippen iets uit
elkaar alsof ze nog
iets zeggen wilde
lange zwarte…
Libra
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 Tot ze een ons woog
Het zoog haar leeg
Het balanceren
Het doorslaan van
Haar schalen soms
Twijfelen, weifelen
Muggen, olifanten
Zout, zoet, liefde
Haat, leven, dood
Ja, nee, vasthouden
Loslaten, angst, moed
Aanvaarden, versmaden
Waarheid, leugen
Lichaam, geest, engel
Beest, hemel, aarde
Oorlog, vrede, ziekte
Gezondheid, rijk, arm
Zwart…
WOESTE BAREN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Mensen liggen duizelig en verzwaard,
kunnen niets meer van reisvertier merken,
zien rondom hun rustplaats zwarte zwerken.
Is deze ellende spoedig bedaard?
Gezonde dichters en schilders op het schip
genieten van wilde schommelingen,
voelen zich hecht en zeker als een klip.…
Wroeging
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
590 Na tumulteus beraad koos men voor brand
Per roeiboot in gezelschap van een toorts
Begaf de held zich naar de zwarte koorts
Het alles leek een kolfje naar zijn hand
Besmetting werd voorkomen door zijn daad
Op leeftijd kreeg hij het voorgoed te kwaad
:…
Ogen van het luipaard.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 De ogen van het luipaard
geschreeuw van kinderen
het zwart geroete kaars glas
geraas van snelle scooters
la persistenzia della memoria
love is a rebellious bird
l'ascensceur pour l'echafaud
de ogen van het luipaard
eens keken zij mij aan
jaren, talloze freeze-frames
telkens nieuw, vernieuwing
vervolgd teloorgegane
hoop en plots…
Voor jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
631 Ik schilder blijdschap
In vlammend rood en geel
De blijheid spat er af
Ik geef die graag aan jou
Ik schilder wijsheid
In oranje en in bruin
Als ik die ooit zou vinden
Dan deel ik die met jou
Ik schilder droefheid
In tinten grijs en zwart
Met onvergoten tranen
Die geef ik niet aan jou
Ik schilder hoop
In roze en in paars
En heb je…
De Ballade van Orange Grave (1)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 Een jongen van de Cariben
plukt sinaasappels in de
Sunshine State
de zon staat hoog, zij brandt
Meerstemmige gospels golven
over de orange grove:
nobody knows the trouble I’ve seen
hoe het voelt om zwart te zijn
Zij kijken niet in de zon
zij weten van het wit
de jongen van de Cariben
en zijn kompanen
In de Sunshine State
houdt…
SLuitsein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
604 Het is een lange reis van A naar Z
Met boemeltje of hogesnelheidslijn
Ga je doorheen het hele alfabet
Bewondert woordenschat en schone schijn
Je treint langs zee en door het groene hart
De uitroeptekens rijpen in het veld
De blauwe luchten worden somtijds zwart
Doordat er inkten buien zijn voorspeld
En onderweg bezoek je dorp of stad…
Voor jou
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.118 ik schilder blijdschap
in vlammend rood en geel
de blijheid spat er af
ik geef die graag aan jou
ik schilder wijsheid
in oranje en in bruin
als ik die ooit zou vinden
dan deel ik die met jou
ik schilder droefheid
in tinten grijs en zwart
met onvergoten tranen
die geef ik niet aan jou
ik schilder hoop
in roze en in paars
en heb…
Niet in het nieuws
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 Je ziet hem toch niet als een helpfluencer
een paardenfluisteraar met onderkin
een slangenmens met kaalgeschoren spin
een bodypainter met een bellydancer
Je merkt toch dat de wereld hem nu ziet
als zwarte schaap als zondebok met staartje
een reutelaar met flaporen en baardje
paranoïde kwast, geen zwijgend riet?…
Als notoir dwarskijker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 ik zag de
lucht breken
toen ik als notoir
dwarskijker focuste
op de zwart grijze
onderkanten van
de dreigende wolken
de cumulus
stortte zijn hart
uit in mijn view
die de hardheid
van de wereld al
vaak aanschouwd
had in confrontatie
de wind was
niet mijn vriend
in zijn ongedurige
nieuwsgierigheid
waar ik ook schuilde hij
volgde…