17765 resultaten.
Vlak boven het havenkantoor
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.192 Een maand geleden werd hier
een schipper verdronken,
de hand op het hart in het water
De boot is verkocht,
de ligplaats vergeven,
maar de hond is aan boord.
Aan boord is de hond nog.
----------------------------
uit: 'Leegte lacht', 2012.…
Vroege vogel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
504 Wind die met zachte hand
plaats maakt voor vroege vogels.…
laven
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
708 in een duinnest
ligt het bedichte blad
een meeuw kukt
kleine wolken
naar het middaguur
het wordt stil en ongevlekt blauw
verrassend is de wind
wanneer hij met een gevederde blik letters
verschuift
jouw handen houden
het weerzien vast
sindsdien zwerft de zee in mijn navel…
Beginselen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
537 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
uit hemelse bron
er was een schaduw
zonder verlangen
er kwam zonneschijn
zonder schaduw
en in de stilte
hoorde ik jouw naam
onuitspreekbaar
alsof er niemand
jou kende
was je alleen
soeverein
teder aangetast
door sentimenten
riep je mij
naamloos
terug in het verleden.…
opwelling
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
482 als een vlam terugtrekt in zijn blauw
voel ik me klein en warm mijn hand
voorzichtig aan de randen
tot het vloeit en tongen likken laat
hoog opgelaaid, naar boven
waar een luchtzak –heet zijn uiting volgt:
een sfeerballon drijft over
in mijn wel- gevormde blik
de tranen
die me overmanden…
Glimlach
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 Je zit in mijn hoofd, in mijn handen, in mijn haar
je stuurt mijn geest
naar plaatsen waar ik lang niet meer ben geweest
ik ben dan weer in Berlijn dan weer in het Louvre in Parijs
jij brengt me overal op je reis
en sinds jij mij beheerst
verschijnt er iedere dag een geheimzinnige glimlach
op dat gezicht in de spiegel
dat ik niet meer…
storm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.650 Soms zijn er zware stormen
En dan vaart je levensboot
Door de ruige zee
En is de mens in nood
Je zet de zeilen bij
Het roer stevig in de hand
Trotseer je de orkaan
De bemanning aan je zij
En tussen het wassende water
Heb je nauwelijks nog zicht
Maar plots verdwijnt die donderwolk
En zie je weer het licht…
Knoestige kop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
433 Het leven is
Door je heen
Getrokken, je
Aangezicht verweerd -
Doorleefde ogen
Staren in een
Verte die misschien
Nooit komen zal
Handen kromme knuisten
Die de tijd proberen
Vast te houden
Knoestige kop
Die Van Gogh
Ten diepste zou
Hebben beroerd -
Mijn vader ben je,
Blijf je tot ik
Niet meer leven zal…
bloot gegeven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 ze gaf een koele hand
-het deerde niet-
ik had het land aan onvolwaardigheid
met wat ze doorgaf in haar lach
raakte ze zichzelf al kwijt
wetend
dat ik meer zag
dan wat vals geïllustreerd verdriet
‘nu dan’
dacht ik en vertrok geen spier
haar vaste grond verdween
omdat haar voet slechts zonder zwier
naakt en waardeloos
aan mij verscheen…
Die jij voor mij spelen gaat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Buig met zachte
Beweging het
Dunne ijzerdraad
In de richting
Die ik bedoel
En zie dat
Met lichte weerstand
Het draad zich
Onverwacht ontpopt
Tot een metalen
Sleutel voor de
Muziek die jij
Voor mij spelen gaat,
De sonate die ik bedoel,
Het oor dat weer luistert
De handen kennen weer gevoel…
Schip in hellewind
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Daar wast de duivelse wezel
zijn handen in maagdelijk witte onschuld.
Terwijl de dronken wijven
de eenzaamheid wegwuiven
als ware het
een vissersboot
in winterse hellewind.…
Te Emmen
gedicht
4.3 met 3 stemmen
4.052 Evenzeer als wij het nauwgezette
zwemmen en metallic blauwe
van een kleine Afrikaanse vis
te Emmen vanmiddag, waterlelieblad
dat zich met rode kop optrekt
tot waterschildpadschild,
een dagpauwoog in de vlindertuin
die mijn hand voor wilde orchis
aanziet en heel Drenthe buiten
evenzeer.
----------------------------------
uit: 'De…
Een zachte straling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
909 weduwe en weduwnaar
zijn verliefd op elkaar
hun handen zijn verstrengeld
mensen kijken vertederd
hoe zij samen genieten
van hun broos geluk
ze zijn bijna tachtig
tellen elke nieuwe dag
die hen gegeven is
afwezig nu de dood
die ginds om de bocht
ze nog wat extra tijd gunt…
Doen alsof
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
565 God, de wereld ligt in mijn handen...
en ìk doe net alsof
het de normaalste zaak van de wereld is!
Dat is het ook, dat is zo Petra,
het is nu eenmaal zo: het ìs jou gegeven...
en je hebt erover te waken,
vanuit heel jouw elementen
doe je dit eigenlijk al, zo lang
zo lang
zonder bang te zijn.…
Recht door zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 jij kwam binnen
ik zag je ogen
en toen dat gebaar
jij was daar
mijn leven kon
opnieuw beginnen
heb nooit gezocht
omdat ik dacht dat jij
onbereikbaar voor mij was
jouw lach
en open hand
bleken mijn entree
ging met je mee
liet alles achter voor
een leven recht door zee…
Echozucht
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
531 stil
enkel de echo van een zucht
in een kamer onbeschreven
komt tot leven
in een oogwenk
komen schimmen turen
ze sieren zwart
op witte muren
handen komen grissen
ik wijs ze de deur
dat wat ze komen halen
kan ik nog niet missen
is het een droom
is het werkelijkheid
is het een kwestie van tijd……
Geluk elementen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 De wind waait door mijn haar zoals alleen jij kan kroelen met je hand
geaard zit ik met gesloten ogen en bewonder ons eigen wonderland
het zonlicht verwarmt als je adem achter mijn oor als jouw thuiskomst
door regen opent mijn gedachte zoals jouw kracht van inspiratiebron.…
je wordt er beroerd van
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 politiek
je zit erover na te denken
maar het glas is niet helder
en het water smaakt gedroogd
wat moet je met bedorven waarheid
het voelt als een steek in de rug
met het mes van de leugen
in handen van de tuinman
die de kleine planten snoeit
maar de grote laat woekeren
je denkt en denkt erover na
maar komt er niet uit…
Jouw lach
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
516 vertel mij van
het licht dat
warm uit je ogen straalt
in een gezicht
dat innemend
om een antwoord vraagt
jouw lach
die zon laat schijnen
in het pareren van de mijne
zonder woorden
het gevoel beschrijft als
jouw hand door mijn haren strijkt
nog is er niets gezegd
maar het elkaar verstaan
is de basis van ons samengaan…
D E C E M B E R
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
931 Hoogtij
bezinning gevraagd
levensecht
samen
tot het daagt
nabij
in namen
jezelf
de binnenkant
voelen
zonder schools
aangeleerd
maatschappelijk
en commercieel
teveel
nu met handen
en ogen
bewogen
zien mogen
hart en ziel
in zich
en zicht
langere dagen
meer licht
dragen…
De vrolijkste kermis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 ik hoef geen zaadjes
te planten die bloemen
laten bloeien voor jou
met onze handen
vouwen we licht
uit warme zonnestralen
vragen wind
en wat regen om ze
kleurrijk te bewegen
ze vervliegen weer snel
tussen sluiers van druppels
in de vrolijkste kermis van de hel…
In steen geschreven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 Die al zo lang
Zijn eigen ik is
Kwijt geweest, zoekt naarstig
Naar wie hij geweest is,
Wie hij geweest zou kunnen zijn,
Naar waar hij gewoond heeft;
Een steen kiest hij uit
Om in contact te komen
Met de materie, in haar
Te vinden waaruit hij bestaat:
Hij pakt de steen, legt zijn
Hand op haar, en voor hij
Begonnen is met het…
In gedachten.
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
916 met de schoenen in
haar hand loopt ze in gedachten
verzonken over ‘t smalle, koude strand
voeten in ’t nat, gezicht gericht
op de brandingsgolven, die keer
op keer het zand bedolven
met daarin de voetstappen en
haar gedachten welke rap verdwenen
in ’t natte zand…
Tot leven alles weet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 ik zag je lach
had nooit
gedacht dat ik
jou levenslang
zou volgen
nog tracht ik
het raadsel
op te lossen
van je ogen
in de blik
die ik ving
bij het ontmoeten
de hand en kus
stukjes hemel
vol verliefde rust
toch is de idylle
niet compleet
want huis en haard
zijn nog verscholen
tot leven alles weet…
Laven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
483 jij telt de sproetjes op mijn wangen
ik kus de twinkeling in jouw gezicht
verstrengeld tussen witte lakens
laven we ons in het ochtendlicht
onze handen die liefdevol strelen
geen plek blijft ongekust
kronkelend van hartstocht
monden we uit in serene rust…
Het getekende schrift
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 ik voel
de lijnen van letters
geschreven op je huid
tekens van leven
liefde en verdriet
negeren kan ik ze niet
maar als
in je ogen de
glimlach weer komt
verzacht het
getekende schrift
rond je mond
dan dwalen
je handen niet
doelloos meer rond
maar onderschrijven
beeldend je woorden met
een al hemelse gloed…
Monkelende meeuw
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
749 Dan hapte ik een haring zo uit iemands handen.
Was ik een mens, dan zou ik dit niet kunnen flikken
maar ik, ik ben beschermd, dat heeft u maar te pikken.…
Dans
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
673 Kan dit anders
of blijft het zo
valt er regen op de akkers
of blijft het droog
Is muziek je redding
op dit podium
je hoeft me niet vergeten
ik werk op het land
Laten we dansen
kind zijn in de achtertuin
ik zie regendruppels
op je hand
Kan dit anders
of blijft het zo
of doen we samen
die ene dans…
Achter wit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Nu loop je door
het lege huis
met vele herinneringen
ouder en getekend
je voetstappen
nieuw
de pot met verf
die zwaar voelt
in jouw hand
Straks beweeg je
de roller over muren
die liefkozingen
weerkaatsten,
haar schaterlach
en de pijnlijke ruzies
je bedekt ze
in stilte
achter wit…
Motiverend ouderschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Kleding, muziek, schoenen,
boeken en dat soort spul,
passend in moeders hand.
Armen vol rotzooi
achtergelaten, niet geruimd,
in de achtertuin geland.
Moeders tactiek op
herhaaldelijk negeren
van haar verzoeken
onze teringzooi te bergen.
Dus sprokkelden wij
troep voor moeke.…