9414 resultaten.
binnenin
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
533 langs het water van de rivier
voor de zeedijk blazen hoge
schoorstenen triomfantelijk
grijze wolken uit
de laatste dorpelingen overleden
de klinkerpaden verdwenen
een praatbankje bleef leeg
op het verlaten kerkhof
in de verte zien we boerderijen
met dichtgetimmerde luiken
een kudde pony's en
wat knotwilgen
de mensen hadden geen…
Vakantierdroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
408 ik heb mijn handen
gewassen met zand
op het strand van de zee
het was warm en rul
gleed door mijn vingers
als een soepele waterval
pas later bracht
water houvast ik speelde
met vorm en ballast
tot het zand verdween
de bodem golfde
en wit schuim verscheen
ik bezag de rimpels
van nat en herfstige kou
droogde ze gauw in de zon…
Papavers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 een vogelscherm is
ruisend afgedreven
nu de winterkoude
is ingetreden
naar de zon de
warmtebron
van leven de
huilende
vragen van het kind
meegedragen door
de wind tot aan
de einder de
rood gouden gloed
‘t water stroomt
de avond zingt tussen
onze vingers
de veder in
onze hand de
vlammende mantels
van papavers
wij willen…
Onder de zeespiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
475 Daar op de wadden
broeden de ganzen
steltlopers, sterns
en meeuwen die dansen
Uit zicht der duinen
vloedlijn en kreken,
tussen de schuimkoppen
in 't zilte nat
Waaien de wieken
op windmolenparken
midden op zee
en stevig verankerd
Achter het duin
de stem van het water
bij onderwater-
spiegelbewoners
Die ondernemende…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 de stekeblinde tamme
onderaardse vis
de oefeningen
in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in…
DAO
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 We zijn de vissen en het water,
de vogels en de lucht,
de Aarde en al haar planten,
zowel boom als vrucht.
We zijn de passie van de liefde,
het lijden en de dood;
de beweging van het Leven
van schoot naar schoot naar schoot.…
Geen tranen
netgedicht
3.9 met 355 stemmen
572 zacht wiegen
watergordijnen
hun nattigheid
tegen de straat
guur slaat de
wind opspattend
water tegen een
troosteloze muur
weg is de zomerse
scene met een
zonovergoten hangplek
vol schaarse kledij
daar was toen
geen corona in al
zijn varianten met
contactbeperkingen bij
ze hebben het hart
uit het vrijen gehaald
van de anderhalve…
Wu wei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Weer de nacht, weer de ochtend
van een nieuwe dag voor dansers
en de andere mensen
te voorschijn kruipend
uit het ogenschijnlijk eendere
verrassingsei, tijd is water
in een rivier die zich verdrinkt
in de wereldzee en ik stroom
mee, ik kan me laten drijven…
Het ultieme sirenelied
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
421 ik heb je
aangekleed
terwijl jij
met je staart
soepel door
het water gleed
mijn liefste
zeemeermin
die mij heel
verwonderd
aankeek van
hoe moet ik
nu landen op
scherpe randen
van rotsen met
natte zilte handen
wij zijn samen
opgezwommen
naar de uitkijkpost
in de haven
heb lenteachtig
zeewier bedongen
om je schoonheid…
OH DIE AMBTENAREN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 keihard
Het zijn keien
Van mannen en vrouwen, mensen
Die ambtenaren
Zo tegen het miljoen aan
Ze zijn verwerkt in de 2e Kamer
Als achtergrond
Maar als je goed kijkt
Dan zie je dat ze van klei zijn
En nat, dat ze ook nat gaan
En verpulveren in je handen
Losse aarde, klei, zand: drijfzand
En dat in een waterland
Vechten tegen het water…
Verstrengeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
532 Misschien zijn mijn woorden
Als blokken ijs in de winter
Bevroren water in een teil
Maar ze zullen smelten voor de zon
Van jouw liefde die komt als de lente
En geeft kleur aan ontluikend blad
Tooit tuin en veld met bloemengeur
Wolken in blauw met zilver omvat
Vergeet dan mijn woorden
Als ijsblokken zo koud
Ze zijn in jouw liefde gesmolten…
Zo Lekker Warm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 het is weer de tijd
om te denken aan
hoe die warmte
ook al weer was
daar op het strand
aan de zee in de zomerzon
poedelen in het lauwe water
kastelen bouwend in het zand
waar het ooit tussen ons begon
maar dat straks weer voor later
nu op een bankje verscholen
in een winterjas
maar wat ik ondertussen
bijna weer vergeten zou
is dat…
Geen weg terug
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 Ik woonde niet eens aan een rivier
toch staar ik weer in de verte
naar niets, naar het water
dat ook niet kiezen kan
waar het terechtkomt
over welke giftige gronden
en stekelige verwachtingen
verdund, bevroren of aangevreten
door duizend kilometer zon
Aan mijn schouders groeien
zwarte vleugels van heimwee
maar ik weet me gedekt
door…
Knipoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
649 hoog te belopen treden eindeloos
de duinen, het strand, de zee
veel zee die wacht, het troostende water
zie ik je drijven op zachte golven
naar het schip met de drie zeilen
naar de verre dunne lijn
naar de zakkende zon en je zwaait
maar ik kan het niet, armen die weigeren
mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer
er is veel wat ik…
Deze dodelijke dorst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
410 warm golfde
het lange al
geel gepunte
hoge gras
onder de vlagen
wind die ver aan
de horizon beelden
deden trillen
wij bewogen
nog stiller dan
de woordloze
omgeving waar
slechts een vogel
schreeuwde om
schaduw en wat
druppels fris
nog zoog hitte
aan de grond die na
de laatste transfusie
water begonnen was
aan brakke lagen…
Watermolenpad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
705 Aan de Oosterschelde
dichtbij verstreken getijden
toont haar oude aanblik kracht
om wind en stoom af te blazen,
de droge Scheldemond
zij behield een dorstig gevoel,
eerder rijk gevuld met water
rond het verdwenen getijdenrad
na drooglegging ontbrak vloed
aan de nood om nog te stromen,
effende voor menigeen het pad
om heden daar veilig…
Afsluitdijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 Dank ben ik verschuldigd aan Bart Adjudant (zie zijn snelsonnet van vandaag over Neerlands trots, de succesvolle formatie rond leadzanger Huub van der Lubbe, met zijn lyrische teksten)
_________________________________
Wij zijn een land van wolken, water, wind
Een land van molens, polders
en van terpen
Van Bløf, de Zeeuwse kust en Deltawerken…
laatste woord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
471 op papier is alles helder
het water, de rivier
opgeschreven, eerste druk
tussendoor tastbaar met handen en voeten
iedereen is een woord, verzameld
in enkelingen
niet plaatsbepalend maar definitief
zoekend
ter hoogte van zwarte bossen, op het
scheiden van geest
vangt voortbestaan aan
en nemen woorden een wending
zodat betekenis lijkt…
Vos in de sneeuw.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
806 zie ik een vos in de sneeuw vandaag
met waterige, bedroefde ogen
kijkt hij me dan heel kort aan
en heeft zijn dikke staart van gember,
geen lust meer om te slaan.…
Hun zomer blues
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
494 warm
stippelden
de eerste
zonnestralen
hun zomer blues
op een manier
die kinderen
al deden kraaien
naar zon en strand
het nu al
draaien
met de kleine
blote voetjes
in het zand gaf
al de zachte ruis
van wit vallend
water als
voetenkuis
waar warmte
zich al laat vertalen
in het rood van
gezichten
zal het ijsje
van het…
Hollandse molens
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
1.079 Langs breed uitwaaierende wateren
die onze voorouders zowel graag
als zorgelijk voor zich zagen
liggen drooggelegde polders
Hollandse molens
talrijk en standvastig bovendien
met trots in de armen gesloten
passen in het landelijk gewin
aan ons landschap nagelaten
door voltooide eeuwen gehard,
houdt de tijd ons samen
aan ver uitgestoken…
Oorlog- en vrede
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
669 Terwijl elders wordt gevochten, op leven en dood
is hier de klok verzet, lopen we met dikke ogen
terwijl op ‘t water wordt gezocht naar vermisten
slaat men elders agenten Total-loss
Terwijl de temperatuur hier ‘s zomers te noemen is
vierde men elders Halloween om het met de dood te bekopen
terwijl Poetin zijn eigen veldslag houdt
met nog meer…
Watersnoodramp 1953
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
705 de 1ste nacht van de 2de maand
het woeste water verdrinkt het land;
hoofdzakelijk - maar niet alleen - in Zeeland
heeft de zee haar wilde weg gebaand
.…
Ontwikkelingslanden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Ik heb gezien waar geen spijze was
geen water om de dorst te lessen
kasten gevuld met laatste korsten brood
de geest gevuld met muziek en dans
eenheid in sober leven
elkander delen van wat men over had.…
thuisreis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 vóóruit
roei ik
harder en harder
wind van alle kanten
in golvend water
om achter te laten
vóóruit
cross ik
sneller en sneller
tegen de wind
door opgewaaid zand
om los te laten
vóóruit
fiets ik
harder en sneller
wind mee
over geplaveide stenen
om door te gaan
voorbij gisteren
op weg naar morgen
bewegen in het nu
van eigen…
boven dag en nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
408 tintelend geluk
als het licht en morgen is
in het open gras
het vrije zweven
het lage land strekt zich uit
haar hart weerloos wijd
beschreven vensters
met wind licht wolken water
in weifelend blauw
de dreigende lucht
het suizelen van regen
het leigrijze uur
de vale aarde
zwaluwen scheren over
de vrije vluchten
over wat beweegt…
binnen de muren
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 binnen de muren van de tijd
over de vlakte tintelend wijd
draag ik een woord in de
kom van mijn handen
ik leg het zacht te slapen onder
langzame wortels van een boom
zij buigt haar takken als een moeder
over een leven ver van mij vandaan
een zwaluw roept laatste
onverstaanbare dingen
overal de lucht als een eindeloos water
over…
De Kleine Apostel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
430 Hij werd ten voorbeeld ons gesteld
Was steeds met anderen in de weer
Hij werd daardoor al jong geveld
Vertrok naar eigen hemelsfeer
Hij liep op water en genas
Leprozen, maakte blinden ziend
Dat was wat moeder aan ons las
Hij was voor vrouw en telg een vriend
Maar wat dat dat met een kind kan doen
Opvoeders zien dat niet altijd…
´Ontluikende lelies´
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 Ze staan in het water, stil en sierlijk
Wachtend op het licht, dat hen wekt
Dan openen ze langzaam hun kelken
En tonen hun schoonheid, puur en perfect
Ze geuren zoet, als een zachte bries
Ze kleuren het meer, met wit en roze
Ze dansen zacht, op de golven mee
Ze stralen vreugde, uit elke pose
Ze zijn een symbool, van zuiverheid en liefde
Ze…
keerpunt
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
546 laat je los, ga voorbij net als eerder
weet te overzien, gemak jezelf
keer om en deel alle twijfel
laat je bevloeien met twinkelend water
laat je verwaaien
om lichter te zijn dan lucht en wolken
keer terug naar de handpalm van het kind
reis door een vergeelde atlas
of herken hen die niemand meer kent
ontleed de som der delen
maar wacht…