15404 resultaten.
mijn wereld
hartenkreet
2.7 met 28 stemmen
1.666 een wereld van licht, een wereld van duister
maar altijd oprecht en niet dat gefluister
soms zijn er stormen die met veel geweld
op gevoelens inbeuken, als dat maar herstelt
ik wil zon in mijn wereld met alleen mooie dagen
en als ik je zie dan zal ik je vragen
kom naar mijn wereld, ga met me mee
dit wil ik delen...mijn wereld
mijn…
het ijlen van de nacht
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.501 de zee,
steeds kleiner, verdeelt
mijn handen over duinnachten
en jouw gelaat
wit en stil, als lelies voor zon verborgen
wordt meegenomen door de vlekken
van de wind
ik laat je alleen: meeuwen
zwijgen de wereld en mijn stem streelt
de laatste herinnering
zoveel trager
dan de wandeling naar morgen…
zelfbeeld
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
3.909 M'n zelfbeeld was
de laatste tijd
niet zo hoog
De kleuren wat vervaagd
van m'n eigen
regenboog
Toen kwam jij
je gaf me inspiratie
maakte me weer blij
Nu schitteren de
kleuren van m'n
regenboog
weer fel
als de stralen
van de zon
Lieve vriend
dank je wel…
Zomeren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.097 Drippende druppels
kletsnatte regenvlagen
waterige zon.
Zwanen klapwieken
egels scharrelen wat rond
het verdroomde land.
Mensen lieven zich
traag zwiepen paardenstaarten
alles in een wei.…
Regen zingt tegen de ruiten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
658 Regen zingt tegen de ruiten,
en soms is er even wat licht
- niet te stuiten -
maar onverplicht
zoals de zon die morgen weer schijnt,
het kind dat lacht,
de lente die onhoorbaar wint
en de zachte krachten.…
portret van een kind
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
892 ik zag
een kind rennen naar de zon
en naar heuvels
wollig groen
het keek omhoog
omlaag
en uit haar lichte haren vlogen vogels
zij kuste ze, waaiend
één voor één
engelen werden stil
en ik huilde
bestond
in dit enkelvoudig begin
schenk me wierook
de dood is te machtig…
Jouw schuchter bloot
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
936 mag ik de zon
weer in rood
voor je openen
de regenboog
van gisteren voorbij
toen we samen balanceerden
je uitgestrekte hand
mijn nat gezicht
in het volle licht
toen we de
avond toucheerden
in opnieuw proberen
mag ik jouw
schuchter bloot in de
ochtendzon weer openen…
Wens.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
748 hoe een kind
zijn dromen
met tranen
in duigen zag vallen
zo'n moedeloosheid
had ik nog niet gezien
hartverscheurend geschreeuw
gehuil bovendien
ik keek hem
in zijn ogen
bracht een glimlach
op zijn betraande gezicht
keek met hem
naar de zon
en zag een glinstering
van herkenning
_____________________________
Inspiratie gekregen…
Schaduw zonder geur
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 zag je
bloemen rapen
de zwarte
van de nacht
een boeketje
maken zonder kleur
met een lint van
schaduw zonder geur
maar als de zon
jouw bloemen ziet
ontwaken ze in roze
rood zonder verdriet
kleurt zwart
tot nieuwe dag
waarin pril groen zich
eindelijk openen mag…
Delphine
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
1.334 Met jou naar de zee gekeken
hoe de zon het late licht
liet spelen op het oppervlak
zag je tersluiks naar me kijken
deed alsof ik het niet zag
Luisterden naar het gezang
van een nachtzwaluw op zoek naar warmte
De nacht zou helder zijn en koud
de slaap trok ons van het balkon
naar binnen en het bed nodigde ons uit…
De Engelse Sonnetten, 5. De tweede ontwaking
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.035 Een kille zon druipt langs
het doek van de namiddag.
Ik wrijf de zoute korsten
uit mijn ogen
en herinner me
een vage droom, een val.
Het bed waarop ik lig
is hard, ik richt me op
en staar de leegte in.
Ik kleed me aan,
ik huiver,
buiten wacht de duisternis.…
Maanlicht -voor verliefden-
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
767 er zijn erbij die vleselijke geneugten
des avonds ondergaan
ik niet, ik betreur in stilte
het klimmen van de maan
is er immers niet een dag verdwenen
een dag die zoveel brengen kon
warmte en liefde onder een
ware vrienden-zon
ik verzucht en schuif de gordijnen dicht
wend mij af van het kille maanlicht…
Dichters hondenleven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
840 dees morgen
keek ik even
naar het witte laken
met poedersneeuw geweven
de zon
wellevend
deed de fragiele dons
wegwezen
na luttele seconden
zag ik
een hond
voorbij gezwegen
waar is mijn bril gebleven?
toen zag ik
er was een gedicht geschreven
koest liggen
af…
Nee geen hotel een stal
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
2.031 zag een raam
een huis en voelde
warmte daarbinnen
jij klopte aan
ik zwangerde en
opende van binnen
nee geen hotel een stal
de dieren straalden al
een kribbe in het midden
ik kende nog geen naam
maar jij hebt het geweten dat
onze zoon ooit jezus zou gaan heten…
Tombe
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.198 De scharlaken koning
Staart vanaf zijn troon
Naar de vergulden balzaal
Die zich leeg voor hem uitstrekt
Deze leegheid
Maakte hij tot zijn huis
En verdronk er
In eenzame herinneringen
Verloren heeft hij
Zijn vrouw en zeven zonen
Niets rest er meer
Van zijn eigen koninkrijk
Het onstabiele licht
Van duizenden kaarsen
Verwelkomt hem…
het koor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
687 dagen vol licht en blauwe verten
de zon geurt in versgekapt hout
verwarmt geelhartige madelieven
en ‘t veelbelovend fluitenkruid
ook donzige zoemende hommels
en trage lieveheersbeestjes
vogels kunnen hun geluk niet op
die optimist fluit in een groot koor
(een logisch vervolg op de optimist)…
Bui
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.503 Ik voel me wat lentetriestig
Het grijs wordt zwart na een dag
van voortdurende zachte regen
Door wortels heen stroomt, ruist
het vocht, het blad richt zich op
De dingen gaan zoals ze gaan
als Venus, een inktzwarte stip
op de zon en toch
waar ben jij wie ben ik
word jij als het regent nat?…
gierzwaluw
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
842 Waar de gierzwaluw
zijn nest overschouwt
zich een laatste maal
te rusten begeeft
wacht hem morgen
de eindeloosheid
in zijn vlucht naar het zuiden
waar de zon hem roept
maar éénmaal nog
zal hij zwevend
in zijn glijdende vlucht
mij zacht bekoren
als laatste groet
om mij te beloven
wees maar gerust
ik kom terug…
kerkhof
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.297 treurende wolken
benevelen grijs de zon
de dag playbackt de avond
ingekerfde stenen rij aan rij
uiten gedateerd het verlaten
half vergane bloemen rotten
boven lijken diep begraven
stil knerpt het grind
schuifelend de dood aanvaardend.…
Geluk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.236 Een "opkomende" of "ondergaande" zon in mijn leven,
Kan mij het gevoel van een allergelukkigst mens geven.
Ik sta 's morgens op met de woorden: "Pluk de dag",
En geniet van het leven omdat het mag.
Een zelf geplukt boeket veldbloemen aan mij geven,
Betekent voor mij meer dan de grootste bos baccararozen in het leven.…
KORENHALMEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
844 Roerloos bij zoveel schoonheid
een droom gelijk
staat de wereld even stil
De wuivende korenhalmen
ragfijn gepenseeld
lijken mij dichterbij te wenken
De vogels nog niet uitgespeeld
stijgen in de strakblauwe lucht
De roodgouden gloed
van de ondergaande zon
straalt een bekoring uit
die ik ademloos onderga…
Regen toen
gedicht
2.9 met 66 stemmen
59.815 Denk aan het vignet in Fodor
toen je zei: Een zoon.
En het regende buiten
om je glanzend lichaam.
---------------------------------------------------
Uit: '100 gedichten', 1977.…
Plek
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
920 hij vermoedt dat ik het weet
misschien is dat wel erger
dan er zeker van te zijn
of hij zin had in een biertje
een bak troost, wat praten
en niet mijn domme 'troost'
maar práten dreef zijn ogen
weg voor wat ik toch al wist:
zijn zoon, de flat, het raam
ook nu staat hij daar te staren
naar de hemel die hem vallen liet
zijn eigen vlees…
Voor het heengaan
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
640 ik woon niet in armen
noch in een gedicht
een beslapen ruimte
in woorden
mond aan mond
niet in een landschap
van zon en wolken
geledigde letters
in gloeiende wind
ik kan ook nog
minder wensen
een zwijgende morgen
- achter ramen begoten -
zin zonder zin
in het sterfhuis
van dit leven
long naar long…
Coletje
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.211 Coletje was gisteren jarig
kreeg een kaaps viooltje
in een potje en at het op
Coletje moest aansterken
ze had een zware bevalling
voor de boeg de maan was vol
met de geboorte van haar zoon
zo gaat het leven van Coletje
al een hele tijd en enkel
de planeten die het weten
pampers at ze eerder al…
regenen meer vragen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
674 kijk me aan
zie wat tijd
me heeft gedaan
de strakte van
mijn huid is weg
haren zijn verdwenen
ogen branden
maar mijn geest wil
nog meer jaren lenen
zon voor mij
de eeuwigheid
gaat niet voorbij
wolken kunnen
minder dragen en
regenen meer vragen
wat doet de tijd
als ik niet kijk
verstrijkt ze alle dagen?…
De schaduwen voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
838 in schaduwen
leef ik mijn leven
alleen jouw zon heeft
mij alle warmte gegeven
het licht
om te ontsnappen in
een schrijfsel dat
lijkt op een gedicht
dan toon ik
ook mijn twijfels
mijn gezicht in woorden
die bij mij horen
ben ik de nacht
en schaduwen voorbij
in de warmte van jouw handen
voel ik me eindelijk weer vrij…
Ontsluimeren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 langzaam kruipt de zon uit haar schulp
als zij zich uitrekt over wegen en landerijen
om in alle schoonheid de mist te verjagen
de bladeren hun kleuren terug te geven
genieten de dieren in de duinen nog van
geruisloze stilte voordat de stad
werkelijk ontwaakt en zij deze kalmte
zwijgend verruilt voor geluiden van alledag…
Zolderkamer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
839 De zon schijnt door de ramen.
Wij zitten samen binnen.
Ieder zijn gedachten.
Ieder zijn eigen verhaal.
De lucht is vredig.
Muziek galmt in mijn hoofd.
Mijn verhaal is lang.
Een tragedie van bloed en pijn.
Maar met het zonlicht in mijn ogen.
En de warme, troostende lucht,
Kan ik onmogelijk niet gelukkig zijn.…
Glijden uren voorbij
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
698 uit nachten
van verwassen seizoenen
veranderden kleuren
in fraaie tinten
met zon in de ogen
brandende zanden erdoorheen
heb ik gedroomd
zelfs in de schaduw
waarop ik mij verdwaald voelde
zonder aanwijsbare reden
oh, dan weet ik
schrap wat niet past bij me
glijden uren voorbij
wat het verlangen ook voedt…