5922 resultaten.
Daten is...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
982 Het is niets anders dan niets te verliezen en een wereld te winnen, een arm te voelen en een wens te vervullen.…
De Generaal En De Zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
738 Doch plots veert hij op, een luide knal en hoorngeschal
met schrik overziet hij terstond zijn fikse verliezen.
Zag er slecht uit, zijn paard met bebloede snuit.
Een soldaat lag kermend op de grond dood te gaan.
“Wat is dit nou voor kutbaan” morrelde de Generaal.
Tijd voor plan B. Hij had altijd een wit doek mee.…
Terugblik
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
900 Aan het einde van dit jaar
een jaar van veel verdriet
Een jaar met grote verliezen
Met in mij innerlijk
een gevoel dat niemand ziet
wil ik voor mezelf gaan kiezen.
Meeleven ja dat ken ik
Doch ook mijn valkuil
Waarin ik stik
Met heel veel liefde
Heb ik mijn zusje en vader begeleid
Waarna ze door het hiernamaals werden bevrijd.…
Fan van
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 schijnt
te duren …zie ik in uw glimlach en
in uw ogen, waar liefde uitstraalt
liefde, het woord dat in me huilt
me heelt…eindelijk
ik besef dat ik u toe behoor
eenzame nachten zijn voorbij
ik hou van u
woorden, zo moeilijk voor mij om te zeggen
maar nu zingt het in me
een koor zingt mee
laat het duren, laten we dit niet
verliezen…
Een stukje sterven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
590 We moeten eerst een stukje sterven om uiteindelijk sterker te wezen,
We moeten eerst heel veel verliezen,
Voor dat we weten wat we echt verkiezen,
Op het moment dat we veel hebben verloren,
Op het moment dat je tot de bodem van de afgrond bent gedreven,
Op dat moment begint het echte leven,
Als je in wanhoop hebt geleefd kan het alleen…
de ramblas rouwt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 verlangend kijk je uit
naar zomaar deze dag
waarop je flaneren kan
op de wonderlijke ramblas
waar veelkleurig als het leven
legers van zonovergoten mensen
langs standbeelden paraderen
opgaand in struinende drukte
van catalaans vurige ambiance
zul jij je tijdloos gaan verliezen
in machtig prachtig de schoonheid
van stralend kleurrijk gaudi's…
bang ( en dan zegt ze, stil moar, ik bin bie die
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 morsen in de
vitrine van je liefde
zal ik zeggen dat ik bang ben
bang zijn in jouw woorden, bang
om het leven te fluisteren in de
schoot van je liefde
mocht ik zeggen dat ik bang ben
bang zijn in jouw nacht, bang
om de duisternis te raken in
het erbarmen van je liefde
ik zeg je, dat ik bang ben voor de nacht
bang om mezelf te verliezen…
Denkend aan trage stromen…
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
437 horizon te gaan,
de zon aan z'n eigen kim blijft hangen
in beloften in dit establishment
worden bordjes traag vervangen of
in mist verhuld maar de stem draagt
verder in ongemak en in de delta’s
van de waterlanden te verankeren,
vrij te kiezen als watermerk, dit
recht opnieuw te laten kiemen en als
sediment vast houden, niet verliezen…
vrede in oorlogstijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 wachten ergens over de horizon
wanhopig kinderen en vrouwen
op een boodschap van het front
zien wij de tranen van de jeugd
om het gemis of de herinnering
van de vader die vechten moest
weten wij van moeders met pijn
die uit liefde doorgegeven leven
meedogenloos vernietigd zagen
horen wij het smartelijke krijten
van allen die er hun lief verliezen…
Wanneer woorden ademen
netgedicht
1.8 met 15 stemmen
752 Poëzie is mijn manier om de wereld
te benaderen zonder mezelf te verliezen in haar
rumoer. Het is een ademtocht die ik zelf mag kiezen, een plek waar
ik intens mag voelen zonder uit te leggen waarom en stilte geen leegte hoeft te zijn.…
Tussen vogelgezang en wind
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
536 Avond over riet
een zang verdwijnt in de wind
duinen ademen
Onder een bleke lucht,
waar vogels zich verliezen boven het
gras, luister ik naar geluiden die niet haasten maar
langzaam verdwijnen in de open ruimte tussen hemel en aarde.…
Stadsstilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Mijn rusteloze gedachten verliezen
langzaam hun gewicht, tot ik alleen nog luister naar wat er klinkt.
En gaandeweg ontstaat een
horen voorbij woorden, waar de stad ademt
en niets van mij verlangt. Elke toon vindt zijn eigen plaats
in het zwijgen, en even voel ik mij verbonden met de aanwezige nacht.…
ONGRIJPBAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
559 basta
En toch kunnen er omstandigheden zijn
Ja en zelfs de hele wereld kan er onder lijden
Ineens was er een virus, volkomen ongrijpbaar
Iedereen in zijn greep, persoonlijk en zakelijk
Wereldleiders met de handen in het haar
Vertwijfeling alom, wat nu, ingrijpende maatregelen
Bij elkaar vandaan blijven, geen bezoeken afleggen
Banen verliezen…
Weggaan
hartenkreet
4.0 met 48 stemmen
3.658 Hoe je er ook tegenop ziet
wat je er ook tegen wil doen
vaak komt er toch verdriet
een handdruk en een zoen
die zeggen dat je gaat
voor even of voor altijd
je ‘thuis’ verlaat
toch wel uit dankbaarheid
maar veelal met pijn in je hart
loop je weg van de gewenning
want je maakt voor jezelf een nieuwe start
als een soort erkenning
die…
ANNE-MARIE
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.168 als Volendams trots BZN
luidkeels jouw naam scandeert
op muziekpodia, radio en TV
en volle zalen ongegeneerd
meebrullen snijdt een vlijmscherp
mes mijn verdrongen gevoelens
aan repen enkele decennia lang
koelkastkoud geconserveerd
het verklaart de pijn begeleid
op gitaar bas en slagwerk
geen medicijn die afdoende is
als BZN jouw naam…
Oud verdriet
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.352 Iedere keer als ik je zie, weet ik
mijn liefde voor jou blijft groot en
door mijn eeuwige liefde voor jou
ga ik vanbinnen naar de kloten
Van jou droom ik nog iedere nacht
en word ik steeds wakker met pijn
omdat ik dacht dat jij bij me was
maar je mocht hier weer niet zijn
Ik probeer je vele malen te vergeten
maar voel dat ik nog steeds…
Scherven
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.703 Toen de scherven plotsklaps vielen
sloeg mijn droom ineens kapot
De toekomst leek ter ziele
ik werd gepijnigd door mijn lot
Maar maar toen de tranenvloed stagneerde
en ik afstand nemen kon
merkte ik dat ik het leerde
en zag hoe de nieuwe dag begon
Scherven zijn niet echt het einde
van wat ooit zo mooi begon
ze zijn een belofte, een op…
Uitvliegen
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
5.656 Daar sta je dan
Klaar om uit te vliegen
Koffers aan elk van je zij
Een koffer met kleding
Een koffer met herinneringen
Daar sta je dan
Klaar om te gaan
Je kijkt nog een keer om
Zacht rollen tranen over je wangen
Nu moet jezelf gaan vliegen
Klaar op het randje van het nest
Daar ga je dan
Het is zover
Je vliegt zo hoog
Het nest is uit…
Het gemis...
hartenkreet
3.8 met 35 stemmen
2.955 Ben nog steeds helemaal kapot van verdriet
en begrijp het ook nog steeds niet
Gevoelens voor elkaar hebben we nog
maar uit elkaar zijn we toch
Ik mis je nog elke dag
Je lieve gezicht en mooie lach
Ik vind het vreselijk om zonder jou verder te moeten
waarom moet ik toch zo vreselijk boeten
voor iets wat eigenlijk heel mooi had moeten zijn
doet…
Angst voor geluk
hartenkreet
2.6 met 27 stemmen
3.126 Zoveel om je gegeven.
Zoveel met je gedeeld.
Zoveel om naar terug te kijken.
Zoveel ook wat moet worden geheeld.
Het kon niets worden tussen ons.
Er waren teveel complicaties.
Angst voor geluk was wel het grootst.
En daarmee tekenden we voor verlies.
Toch ben ik blij dat ik je gekend heb.
Blij dat je in mijn leven was.
Blij ook dat we…
Het zwarte gat
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.340 voorzichtig tastend langs de randen
vingertoppen feilloos oneffenheden
registrerend wankel jonglerend
op de uitsteeksels van de wanden
tracht ik mij een helder beeld te vormen
van het zwarte gat waarin ik onverhoeds
viel optimale bewustwording van normen
en waarden als schimmels voor de koets
van uittrede galopperend op hol slaand
in mijn…
De vlinder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
850 Vandaag legt
de vlinder zijn
doodshoofd neer
zo kleurrijk
vol bewogen fantasie
bewust van leven
de bijzondere magie
zijn verbeelding
laat zich door de
dood niet vangen
hij blijft van de natuur
een schrale troost
voor de dierbaren
die naar hem levend
zo blijven verlangen.
schuurpapieren stem
die bijzondere lach
ogen die…
Jij weg
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.691 Het huis
zit vol gaten
Ze zitten in de
kledingkast en plankjes
in de badkamer
De stilte maakt
zoveel herrie
in mijn hoofd
--------------------------
verlorenwoorden.web-log.nl…
Dode Lakens
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
3.738 Wakker worden,
in dode lakens,
Rozen zonder doornen,
kreukelvorm vrouwmens
Je bent als pijn,
vervlogen over zee,
Zonder me te wekken,
ging ik met je mee…
In ere geëerd
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
4.569 Nu doet de pijn mij eerst vervagen
Zoet is de liefde die ik vind
Eigenlijk mag ik niet eens klagen
Ik voel de liefde van een moeder voor haar kind
Menig man die haar behaagde
Nimmer was ze onbemind
Toch was het geen vrouw die het erop waagde
Het lot was haar simpelweg die dag niet goed gezind.
De donkere novemberdagen, de kou de wind…
zuigend slib
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
1.713 een geblakerd plafond,
wanden met verscheurd behang,
een totaal leeggeroofd huis
dat negatief doordrenkt mijn gedachten
gepaard aan een duistere dodenzang
jij raakte in toenemende mate,
beklonken met een stalen gezicht,
de loodzware deuren van een sluis
waar wij eerst nog kolkten van genot
en naar elkaar werden toe gezogen,
zakkend…
Wuthering Heights
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
806 wachten en zwijgen,
gedachten vliegen steeds verder
telepathisch komen die
klinkende woorden door.
Ze kloppen weer niet maar
komen steeds nog ongevraagd
naar binnen,
zwijgend in hun eigen taal
en spreken dan
in een wachten en zwijgen
hun vreemd
maar liefelijk verhaal.
Niemand wil horen
die deur blijft gesloten,
negeert het roepen…
de laatste trein
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.443 wachten op de laatste trein
mensen drommen samen
het geeft iets van bewogenheid
als druppels op de ramen
reizen door een donker land
wanneer je hoort te slapen
het is niet wat het wezen moet
dat merk je aan het gapen
de trein raast op 't juiste spoor
dan een laatste remming...
eindelijk daar zijn we dan
op de eindbestemming…
bij vertrek
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.146 (20 maart 2008)
de laatste dag
mijn laatste trein
ik voelde al
een beetje pijn
dit was het dan
zo moet het zijn
wat sentiment
een vleug chagrijn
een beetje weemoed
voor de vaak
iets van berusting
in de maak
doch naar verluidt
in zekere zin
'is dit vertrek
een nieuw begin'…
suites voor annemieke II
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
485 het rode truitje
het diepe zwarte water
de witte lotus
er is wat met haar
te praten of fluisteren ze
tegen de ruiten
op de rotonde
de dikste vrouw van de stad
voorrang op de fiets
iets in mijn ooghoek
de wind ratelt de ruiten
beweegt schaduwen
het haar van mijn lief
geelbruine treurwilgen
bijna tot de grond…