6209 resultaten.
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Onder de brede adem van de dag vertraagt alles,
alsof de wereld even terugbladert in zichzelf,
alsof verlies geen einde is maar een contour
die pas zichtbaar wordt wanneer je stil blijft.…
Merwedebrug
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
344 kou
ijzel en weder dienende regen
in voorjaar en najaar
in golven van zomerse hitte
gutsend van zweet op ruggen en zonnebrandolie verdampende torsen
hangt hoog boven water
de infrastructuur
van overheidswege te plegen
ter verdediging van de merwede
een bovendijkshollandse waterlinie van naar men verzekert en heeft doorgerekend tot het eind…
Leonard Cohen
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
8 Op dagen van tristesse,
en nachten zonder naam,
op stranden waar de stilte
geen begin of einde heeft,
dan zoek ik jou,
de man met de trage stem,
de poëzie in stem en schaduw —
Leonard, mijn begeleider van verdriet.…
de leegte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 gedrieën die elkander vonden
dirigeerden de wijn zoals het
geschonken werd, we nipten
aan het glas en maakten
van het etiket een ouverture
die het licht van het podium
dempte zonder iets van
een bescheiden sentiment
de tijd dat we voor de coulissen
pronkten was het slotstuk
dat was neergelegd op de
bruine noestige planken
doch, het einde…
Zilt…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
13 Een vlag, een sein, een klein teken
dat hij nog ademde
nog bestond
dat liefde geen einde vond.
Wind trok aan haar losse haren
een koude hand gleed langs haar gezicht
zij fluisterde zijn naam, sprak een stil gebed
en bleef daar uren staan.…
Vlinderdans
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.382 rechterduim
En zou een mol zijn ogen opensperren
Al had ik schoenen die men nooit verslijt
Al droeg ik ook de kleren van de Keizer
Al werd ik elke tel een liter wijzer
En ving ik met mijn vlindernet de Tijd
Dan nóg zou het mysterie mij ontsnappen
Van ’t wonderlijke komen en het gaan
Van ons verschijnen hier, en ’t voortbestaan
Als wij op ’t eind…
LOFTROMPET
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.050 Mijn vrouw trekt meestal aan de touwtjes,
wint steevast aan het eind een prijs(je).
Ze zingt bovendien nog als een sijs(je),
al klap ik ervoor volgens haar wat flauwtjes.
Mijn vrouw…. genoeg de loftrompet gestoken!
Ze past (op en aan), ze wast (af en uit), ze plast.
Als ik haar zie, raak ik nog immer van de kook.…
Voor Oma
hartenkreet
3.9 met 42 stemmen
3.471 Hetgeen jij niet meer hebt
Treur toch niet om mij,
Heb je ons altijd gezegd
Maar hoe moet ik dat geloven,
Als ik altijd tegen tranen vecht
Van jou zal ik altijd houden,
En ik voel je liefde om me heen
Maar als god zijn engel terugneemt,
Dan zijn we weer alleen
En toch moeten we verder,
Al doen mijn voeten zeer
Mijn weg loopt nog niet ten einde…
Ambtenaar
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
2.441 ambtenaar met status A
zat met een dichter in zijn maag
Moest deze wel in vakje B
dat was nog maar de vraag
Hoe hij het ook probeerde
de dichter raakte klem
Hoe de ambtenaar ook wurmde
de dichter bleef adrem
Eerst moest het hoofd het vakje in
dan de beide benen
Maar zo trapte de dichter hem
telkens op de tenen
Toen werd dan maar ten einde…
het moment
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.378 even
iemand
die om het leven geeft
die de waarheid
van het leven
vasthoudt in haar greep
ik houd het stevig vast
want geluk verdwijnt soms zo snel
als sneeuw voor de zon
een griep die je velt
alles veranderd na dat ene moment
eerst heb je het
dan gaat het weg
en het enige wat blijft
is een nieuwe opengelegde weg
want aan het eind…
Begraafplaats
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.635 Knerpend grintpad koud en kil
Marmeren stenen verweerd en stil
Treurwilgen langs een groene heg
Gestorven geliefden voor altijd weg
Rouwende mensen geheel ontdaan
Gebogen hoofden de ogen betraand
Eind van een leven het aardse bestaan
Alles voorbij waarom moest het zo gaan
Eeuwige rustplaats wachtend op niets
een laatste groet of is er toch…
De niet-flexibele mens
hartenkreet
2.5 met 23 stemmen
2.170 maar dan door een andere lens
niet in de kern maar van opzij
Hij denkt zoals de rails van een spoor
die gaan
opdat de trein kan blijven rijden
rustig voort
tot aan het vastgestelde oord
zo leeft hij zijn bestaan
Maar omdat ze toch vaak komen
waar ze moeten zijn
zijn er mensen die ze roemen
Flexibel kan je het niet noemen
begin en eind…
Verdriet
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.601 komt er dan nooit een einde aan dit gedoe?
ik verpest het uiteindelijk altijd weer voor mezelf,
ik kan er niets aan doen,
het gaat allemaal vanzelf.
achteraf heb ik dan zo'n spijt,
dan snap ik niet hoe ik het had kunnen doen,
ik wou hem niet kwetsen,
hoe kon ik hem dat nou aandoen.…
De nachtvlinder.
hartenkreet
4.6 met 29 stemmen
2.414 Maar 's nachts als allen slapen, en ook mijn dag ten einde is,
dan kom ik naar jouw venster, en kijk of ergens een opening is.
En als ik eenmaal binnen ben, dan land ik op jouw wang,
en geef jou duizend vlinderkusjes, wel minuten lang.
Dus als je prikjes zou gaan voelen, zomaar midden in de nacht.…
Mascarade..
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
2.157 jouw mooie dromen
Ik had moeten weten dat op een dag
De werkelijkheid zich zou tonen
Lichaam en ziel compleet bevroren
Gevangen in een innerlijk gevecht
Deze strijd was al reeds verloren
De laatste woorden allang gezegd
Je glimlach was maar schijn
Je dromen, je laatste vlucht
Je woorden waren loos
Alles gebakken lucht
Je abrupte eind…
Foute mannen
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.866 wankele relaties veroorzaken
waarin weinig plezier en veel verdriet
veranderen in hun gedrag door de zorg
en de liefde van de vrouw niet
Signalen die foute mannen kenmerken
ontgaan haar, blind door emoties
stort ze zich aldoor in 't ongeluk
investeert ze in kansloze relaties
M'n dochter erkent haar slechte smaak
maar dit keer is hij het einde…
Hartstochtelijke correspondentie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
743 Er kwam geen eind aan, leek het wel.
't Kwam op een aanzoek neer.
Tenslotte schreef-ie: 'Trouw met mij,
dan maak je mij ontzettend blij,
omdat ik van je hou.'
Hij schreef nog op de envelop:
- er moesten vele zegels op -
'Ik blijf je eeuwig trouw.'
Ze vond dat echter wel wat lang.
Voor hoge tijdnood was ze bang.…
de blinde speleman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.176 ik ben gehuld in het gewaad
van een blinde speleman
een waas van onzekerheden
en verwaterd ongeduld
ik schrijf in een spiegel
krul de letters binnenste buiten
jaag de woorden op tot een rapsodie
een melodie van kwinkslagen en implosies
zoek op de bodem het illusoire begin
het nooit aflatende einde
in een metafoor van cascades
ik zie anders…
Wiskundig wissen ....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
981 Lachend kijkt zij over de rand
van haar glas, ja, verdomd
het is een cirkel, kijk maar,
rond, begin noch einde
een verdwaalde traan veegt
ze weg uit haar ooghoek
voor dat hij de kans krijgt
zich te vermenigvuldigen
weer neemt zij een slok
bekijkt plots alle hoeken,
rechts van haar, aan vier
kanten ziet zij zichzelf
spiegeltegels,…
Gina
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.030 Met de hortensia's vervaagt de geurige boslucht
Als een Monetmist verstild het zacht de pijn
Gevoelens verankerd aan zilveren schakels,
symbolische banden aaneengeregen zonder eind
Over een tijd slechts met warme weemoed
mijmerend voor je kachel
door kinderlijk pianospel begeleid,
waag jij je slechts even terug om te voelen:
is het pijn…
omdat aarden te gevaarlijk was
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.422 in je blik zag ik mijn thuis
je ogen openden mijn liefde
liet me binnen in je huis
waar ik de bloemen rook
ik zag je kleuren
voor het eerst de lente bloeien
je groeien in de zon en ochtenddauw
voelde het verlaten van de barre kou
te jong in liefde afgewezen
met kilte verder moeten overleven
het einde van de winter scheen nabij
warmte…
De Herdersstaf
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.806 Ik beidde 't eind de pijn bleef duren,
terwijl ik wachtte, werd ik oud,
ja al die zware langzame uren
had ik Gods handgreep om mijn hout.
Ook nu nog, maar wie klaagde of morde,
niet ik, die't lijden alles gaf,
want onder 't werk, zie ik hem worden
de slanke gave herdersstaf.…
Verdriet
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.160 Het kleine beetje hoop dat je nog bezat is vervlogen
wat rest zijn slechts de schaduwen van je dromen
Iedereen zal je vertellen dat het beter wordt
dat er een einde komt aan dit verdriet
Ik kan me voorstellen dat je daar nu even niet in gelooft
omdat je door je tranen heen niet helder ziet
Toch vraag ik je om me te geloven als ik je zeg
dat…
eeuwig Down
netgedicht
4.6 met 181 stemmen
1.785 zoals elk leven ooit aanving
zijn eerste kreetjes geven
een kind bij de poort van het leven
nog slechts een laatste beving
en het kind kwam al ter wereld
waar direct al zijn oordeel werd geveld
verslagenheid waarmee men hem ontving
Zwijgend werd het kindje weggehaald
een nader onderzoek bepaalt
de diagnose: Down syndroom
daarmee het einde…
Het straatje
gedicht
3.1 met 16 stemmen
7.205 Aan het einde ligt een tuin, een veld,
met zonnige kantoren, rode logo's,
en een lange slingerweg door belten
naar het zure gifmeer. Stap niet uit,
ook de bewakers willen dat je keert,
ga terug naar dat verborgen straatje,
waar je aanbelt en omkranst wordt.
-------------------------------
uit: 'Tirade' nr. 407, 2005.…
Lofzang
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
758 Eerder wil het me overkomen
dat ik dichtend op een strofe stuit,
dat veelal lijkt op zingend dromen
en zich om mijn wezen sluit
- en mij voert voorbij de dreven
met korenvelden aan het eind,
voorbij de wolken die er zweven
waarin een mooi gezicht verschijnt.…
ER IS MEER !
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
1.979 Ach, alle verhalen uit al die bijbelboeken,
door velen verschillend uitgelegd en aangehoord,
daardoor menigeen tot blinde haat verzoeken
staven mij steeds meer in mijn overtuiging
dat de waarheid niet op Aarde ligt
als ik nu eens nergens meer van uit ging
en reken op die tunnel van licht
aan het eind van mijn menselijk bestaan
en daar een antwoord…
Mijn zoektocht
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.241 Hopend dat zelfrespect ooit de plaats van onzekerheid in kan nemen,
en het einde zal betekenen van alle problemen.
Acceptatie is het sleutelwoord,
vrezend dat ik voorlopig de sleutel nog niet het opgespoord.
Toch wil ik zijn zoals zij,
waarom behoort een perfect lichaam niet toe aan mij?…
Geven en nemen
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.678 Zo komt er nooit een eind aan ‘t geven:
Ik geef maar wat ik geef, blijft mijn…
De wondre dingen van dit leven
Willen niet weggeschonken zijn.
‘k Zocht u met schatten ongewogen,
En ledig keerde ik van de reis.…
Boven het teiltje
gedicht
1.5 met 19 stemmen
6.788 en zal hij deze vermoeiende eigenschap
van de manier waarop hij het bestaan ervaart
mee moeten zeulen tot hij zijn einde is binnengestruikeld?…