de leegte

en dan rusten de schouders
op de leegte die in
ruimtelijke zin de sfeer
bepaalde die wij in
elkander versterkten,

met poëzie gezang muziek
en tragikomische taferelen

wij gedrieën die elkander vonden
dirigeerden de wijn zoals het
geschonken werd, we nipten
aan het glas en maakten

van het etiket een ouverture
die het licht van het podium
dempte zonder iets van
een bescheiden sentiment

de tijd dat we voor de coulissen
pronkten was het slotstuk
dat was neergelegd op de
bruine noestige planken

doch, het einde worstelde met
persoonseigen modulaties
die zeker zonder twijfels de
grandeur van ons ieder verslond

en de tijd erna blijft een malende
en zoekende herinnering zonder
enige smet die we elkander
nimmer hadden en zullen

toedichten

het doek viel niet omdat het stuk
was uitgespeeld, het leven betrad
het podium en veranderde het verhaal

Schrijver: elze, 31 oktober 2026

lia_elzehotmail.com

Biografie van deze schrijver

poëzie dichterschap

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.0 met 2 stemmen 3