9376 resultaten.
Aristocratische pose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 je charisma eiste
doodse stilte in
het flitsend geweld
van je fonkelende ogen
armen omhoog
handen open
vingers gespreid in
een aristocratische pose
lange benen
in de bekende stap
voorwaarts klaar
om verder te gaan
donderend liet jij
het gebrul van de massa
over je komen als ultieme
weerklank van hun dromen
jouw trots
en…
Zoete vruchten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 dagen
zonder warme hartenklop
eertijds tevreden kraaiend
gezoogd aan jouw borst
melk uit de moederspeen
getart zonder erbarmen
een levenloze pop
spotvogels hinken om beurten
twee keer op het linker en
het rechterbeen
opgetild uit het stof der aarde
rondom witte wolken
het blauw van vleugels
een grenzenloos erbarmen
de open…
Schijndood?
netgedicht
1.3 met 25 stemmen
430 Ik bouwde aan een droom,
het leek een vaste handeling,
maar op die bewuste nacht niet
uit de steigers kwam, blokkade
door gêne en de schroom,
beperkt de wil om de ogen
weer te openen tot het licht
wordt, het onbewuste spreekt
zich uit wat eerder is geweest
moed ontbrak dus ik hield
de wakkere ogen stijf gesloten
om de imperfectie…
Over en weer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 geachte
met blauw of zwart een geboorte vier
kent u dat ook
de idee, dat alles al is beschreven
door mij en mij en menig dichter
het is toch zo, dat wat ik zeg
links of rechts om of op een rotonde
in klank en kleur
of geluidloos en zonder riekende geur,
vaak deels met gum is uitgewreven,
de herhaling van de herhaling is
de bekende open…
Met regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 jij hebt
met regen
ooit mijn tranen
gedroogd toen het
pijpenstelen goot
een minuscuul
stroompje in de
natuurlijke zondvloed
dat heel privé een
eigen bedding had
emoties speelden
eindelijk open kaart
toen de dijk
gebroken was en ik
mezelf verloren gaf
een grote plu
sloot blikken buiten
toen koesterende
handen mij in jouw…
het draaiorgel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
690 de bewijzen:
gezondheid wordt stilaan
naar plaats twee verschoven
vele zaken mogen reeds
vervroegd terug open.
de nasleep:
het slijk der aarde
komt ter sprake
geen geld meer
in het laatje.…
Lentelicht
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
409 ik zag
witte handen
waarvan de
lange vingers
behoedzaam
gordijnen open
schoven langs
zingende rails
een been
dat steevast
gehuld was in
een onbestendige
kleur rok die nu
de gok waagde
om eindelijk
lentelicht te dragen
zo oplichtend
werd de scene
compleet die
in slow motion
bij half duister
zonder woorden
even bedreigend…
Regen helaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Regen is gul
donker en rul
midden in lentegroen
ligt de grond open
was eerst nog stoffig
geelbruin stuivend spul.
Niks regen helaas dus
regen is zege
voor het gewas
stedelingen
zeggen domme dingen
dat geeft geen pas.
Aardappels, groenten
de oogst van de regen
komen ze tegen
in hun supermarkten
hebben ze verkregen
en eten ze op.…
Geen tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
440 Ik droom wel eens weg
naar een betere wereld
zonder poespas
Dan concentreer ik me
op een stukje echte werkelijkheid
waar ik anders geen oog voor heb
Ik vouw mijn leven open
uit de verdeelde aandacht
van de tijd, dat gevoel
van weglekkende energie
naar dit en dat, deze en gene
van nu en ooit later
uit de netten van mijn herinneringen…
BLACK LIVES MATTER TOO
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 ooit mishandeld als een dier
tot slaaf gemaakt voor werk
gezegend door de kerk
inwendig bleef je sterk
misbruikt door baas voor plezier
ooit mishandeld als een dier
ranseling, slavenwerk
je stem klonk zuiver, sterk
open die deur! niet op een kier!
ooit mishandeld als een dier
black lives matter jouw merk
geen uncle Tom meer!…
Het monumentale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 soms hoor ik
het zachte geluid
van huid dat langs
een sluier glijdt
zie ik wit
bewegen zonder wind
een hand die in bedaagde
rust de opening vindt
zelfs stilte houdt
de adem in als dit
onaangekondigde bezoek
haar boodschap doet
er is geen angst meer
in het levenslang wachten
wel een lach met
de allerlaatste krachten
als welkom…
Levensbad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
450 Dan draai ik de kraan weer open.
Dan zie ik het leven stromen.
Dan voel ik me als een vis.
Weer schrijf ik gedichten,
gekleed in het kostuum,
dat ook Adam droeg.
De dichter ligt te genieten,
in het dagelijkse bad,
dat leven heet.…
We zijn met zovelen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
539 er zijn er die hun kop in het zand steken
en hun afkomst vergeten
Er zijn er die met vuur spelen
en ijzer met handen breken
het zijn stevige handen
die zacht kunnen strelen
Er zijn er die tegen de bierkaai vechten
en opstaan voor hun rechten
er zijn er die aan de bel trekken
maar hun stem wordt niet gehoord
Er zijn monden zonder opening…
Geestje spelen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
438 wij hadden
stiekem stukjes
van het universum
open gemaakt om
de hemel te vinden
we waren kinderen
als wij ons verveelden
gingen we geestje
spelen omdat dan
alles mocht en kon
maar wij werden
bedrogen door
volwassen ogen die
ons manipuleerden
om stilte te gaan leren
toch braken wij in
onder hun blikken
spraken wij zonder…
strandwandeling in mineur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 uit de stoel
jas aan
we gaan
wind tegen
soms mee
waterkoud
lippen zout
de zee, het strand
striemend zand
bepokte palen
huid open halen
drabbige plas
alg aan je jas
eb en vloed
natte voet
plastic zak
afvalbak
scheepsrook vuil
verlaten kuil
dooie meeuw, blauw pluis
genoeg zo
we gaan naar huis
even m'n bril poetsen…
Uit Water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
414 bergen zullen
we aflopen
uit de hemel
zullen we vallen
nooit eens stilstaan
soms slechts eventjes
in een plas
je spiegelend aan
de hemel waar je
ooit eens was
zul je de weg vervolgen
die water heeft te gaan
en ook de mens zal
blijven stromen en als
water nooit vergaan
ooit zal ze weer opstijgen
op weg naar de hemel
die zal open…
Neerlands bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
511 Zolang al geen ‘Je maintiendrai’
Maar houten Klazen, lange neuzen
Bij open wonden helpt geen pleister
U bent beschermd niet tegen zee
Een vlootvoogd mist u, watergeuzen!…
Verander niet mijn schat.
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
575 Verander niet mijn schat,
blijf je knap moedige sterke ik,
dat mooi open blad
vanaf je eerste geboorte kik.
Verander niet mijn schat,
blijf gelijk ik je zò goed ken,
zelfs met jaren die trekken
aan je yin en je yang,
helemaal geen belang.
Verander niet mijn schat,
laat de jaren maar voltooien,
je groeit mooier en mooier.…
Het onmogelijke land
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
427 ik heb je gezien
in de lach
van je slaap
vol blijdschap
betrad jij het
onmogelijke land
met geopende hand
waar vingers
knippen zonder
geluid en dromen
van alle kanten
tot je komen met
de liefelijke vraag
wil je er even uit
je bewoog in
zachte meegaandheid
met een warme
zucht draaide soepel
ontspannen op je rug
ogen half open…
Wrijvingsloos
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
454 met zacht
en rond had
jouw lach een
levenslang
verbond gesloten
zonder duwen
en stoten samen
naar de deal die
is afgesproken
in alle openheid
zo hebben ook
jouw ogen in
alle harmonie hun
eigen keuze voor
bepaalde kleuren
zij dragen in
weerkaatsen dezelfde
gloedvolle woorden
in alle emoties die
zij in contact laten zien…
Catastrofe uit ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 gezicht op
onweer tornde
jij op tegen de
straffe wind
die de huid
van het gelaat
strak trok
en nog net
voldoende
ruimte liet voor
priemende ogen
het was genoeg
geweest de schade
die de natuur de
eerste jaren niet
te boven zou
kunnen komen
tussen het dode
hout groeiden
enkel nog dromen
de elemententweestrijd
moest er komen
de open…
Het klein carrousel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 ik zag ogen
langzaam open
gaan lichaam
traag ontwaken
in het ontdekken
van de nieuwe dag
waar donker is
geweest veegt nu
licht de restanten
naar de kanten
opwindend
trillen leuke dingen
in het gezichtsbeeld
terwijl donkere delen
bezorgdheid meekrijgen
het kleine carrousel
van deze ochtend
opent een veelvoud
in kleur en ludieke…
Plensplaatje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 Een wolkbreuk, felle bliksemschichten
Een open tuindeur, jij en ik
Genietend van het ogenblik
Een kaarsvlam flakkert, seint berichten
Hooguit bestemd voor ingewijden
Eenmaal ontcijferd spreekt het oog
Jij trekt je wenkbrauwen omhoog
Dit is een taal van alle tijden
Het spat en spettert op de vlonder
Het golft vanuit…
In astrale kleur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 met gelijke
frequenties
de eerste
ontlading
met een
omarming
van positieve
energie die
eigenheid
herkende
in astrale kleur
en geur van
lichaam en
geest die zich
probleemloos
elkaar op-
en aanvullend
mengden
aftastend zijn
wij gaan zoeken
naar het paneel
van leven
dat ieder mens
bij zich draagt
die voor liefde
open…
Vóór de sprong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Sinds die dag sta ik
oude doorgestreepte tijger
in een jong lichaam
in een ander licht
dat mij ontkleedt, onverbiddelijk
de veters van mijn zekerheden losmaakt
mijn gewoontes en dromen losknoopt
mijn ogen open kust
voor de schoonheid
van de afgrond
en met zachte hand
mijn onsterfelijkheid uittrekt
De afgrond is geen afgrond…
Elfje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
725 Je slaat telkens weer jouw vleugels open,
en vliegt dan van me weg,
Waar ik ook op blijf hopen,
ik heb het me zelf al zo vaak gezegd.
Een elfje moet vrij kunnen zijn,
net zoals in de sprookjes.
Toch doet dit mijn hart vaak pijn,
maar in mijn hoofd blijven deze gevoelens gekoesterde spookjes.…
buigzaam leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 de vrouw
dicht als een steen
ogen open als schelpen
wie herkent haar?
de dichter
zijn klankloze stem
in woorden verborgen
wie zendt hem de eerste regel?
de bedelaar
de huid vol ogen
die zonder wapen doden
wie zal hem zien?
de gemaskerde god
die as bewaart
van gesprokkelde takken
wie bespeurt zijn leegte?…
Regendruppels
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
514 Ik maak voorzichtig het raam open,
en vang wat regendruppels in mijn hand.
Die ik vervolgens behoedzaam laat lopen,
als tranen in ons hartje gemaakt van zilverzand.…
mechaniek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 donkermetalige wolkenbanden
als kaarten van dokter Hollerith
ratelden dwingend rollend over ons
sloegen je voordeur dicht
doofden de kaarsen in de gang
ik hou de verkeerde sleutel
het verlangen naar een kind
dat altijd weer geboren wordt
er waait een raam open
het gordijn gelig en rafelig
als het kleed van een
oude bruid
ergens klinken…
Regendruppellicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 ik zag
de wereld in
regendruppellicht
boven de mist
in een mêlee van
grijs en donkerbuiig
geen open hart
of warmbloedig
koesterend maar
wel weer passend
bij mijn nog lang
niet verteerde smart
waarin ik niet
polair of extreem
lineair in slijten ben
maar wel stukje bij
beetje aan het
schuren en polijsten
van de emoties
en gevoelens…