Alle inzendingen over de zon.

36197 resultaten.

Sorteren op:

XVII -de leegte - 1909

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 800
licht aan het einde van een besneeuwde tunnel een heel lage zon eindeloos verwacht een toekomende lente in grote leegte moeras met knoeten onhoorbaar en onzichtbaar onder de beten formeel meesterschap en een langlijvig insect op zoek naar het lot stilte geen stilstand waar de deur openwaait naar het oude nest…

Eerste lentetekenen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
Nog schuilt de zon in haar wolkenbed nevels langs de horizon terwijl moeder aard haar eerstelingen baart in zachte kleur over velden spreidt knop uit blad ontsprongen bij zacht geluid van vibrerende tongen.…

Tenten opslaan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 485
en onderweg je tenten opslaan op 'n paradijselijke plek goed bevonden voor 'n verblijf van een of meer nachten door 'n zakkende zon beschenen.…

XL - het ja-woord - 1926

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 916
de zon gaat dalen in het licht van de kas stijgt een koude tomaat in het morgenlicht directe democratie koffie pap of thee de gecommitteerde adamsappel geschoren op een meisjesschool bergens broeinest wrakhout vriend en vijand mee langs de kust tweede oplage door de jaren heen verbeterd -…

Vaarwel land

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
In de treinen schommelen de gedachten in de mensen op weg naar het zuiden van noord richting Middellandse Zee Langs de Schelde dromen de springende balsemienen hun geuren en kleuren spreken van tot ziens terwijl je weet dat jij niet meer terug zal keren want de zon wacht en het licht scherper dan een scheermes snijdt dieper dan…

tijden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 430
in deze dunne tijden moet men van ijzer zijn het wijze lot zendt geen waarschuwing vooraf moeder van het bos zijn een baobab kaarsrecht als een Romeinse pilaar glinsterend in de zon blaadjes van de perenbloesem zijn vluchtig reizen als vlokjes sneeuw in deze smalle dagen moet men waarachtig zijn het wrede lot laat weinig van…

tussen droom en daad

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 424
de ochtend ontwaakt en ik, liefste, open in gedachten alle ramen zonder vertoon of aanstellerij bied je me een leeg universum aan in de proloog van het prille leven vloeien vuur- en watergeesten binnen de dag verschuift met de zon naar het hoogtepunt tot de bel gaat een wrede god maakt voor de gesloten deur zijn…
J.Bakx3 december 2019Lees meer >

Bergen der belofte

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 570
is het een troost om de zon te zien opspringen boven de tedere bergen der belofte? het licht en de wolken der hemelstreken met het masker op ons gelaat nu de corona golf ten tweede male over ons heen slaat elk zijn eigen weg in eenzaamheid en wellicht later, veel later pas ontdekken wat covid 19 was…

Denkverslaving

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 456
Wie alleen nog wolken ziet, terwijl de zon daarachter, altijd volop schijnt. Wie alleen nog kijken kan, maar bijna niets meer ziet. Wie nog van alles horen kan, maar niet meer luistert. Wie zijn ogen niet gelooft, en alleen nog denken kan, over wie of wat bedreigt.…

sinds jij er niet meer bent

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
ik wacht staar hang geeuw slenteren werd mijn nieuwe wandelen in het westen verdwijnt het schrale licht dat nog nooit op iemand wachtte ik keer op mijn stappen terug thuis zwijgt de mailbox als het graf mens noch nieuws onder de zon dag en nacht dicht ik de kloof sinds jij er niet meer bent…
J.Bakx19 december 2020Lees meer >

In opgewerkt kort

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 440
waar zon en licht je haar blondeerde met zomerse highlights ving achterkant het donkere van schaduw in opgewerkt kort het was altijd een sport om de tegenstellingen te zien passeren als juist lente de confrontatie aan het uitproberen was vooral de lang gebruinde benen gaven aan het kapsel de frivoliteit van het feest van rokjesdag…

hap-slik

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 642
Een reiger roerloos in een sloot, een kikvors geeft zich bloot, door de zon in slaap gesust, zich van geen kwaad bewust. De gevolgen laten zich openbaren, kikkers zijn voor reigers etenswaren. Met de snelheid van het licht, zijn lange snavel goed gericht, hap, slik weg, Sorry kikker, dit heet domme pech.…

Meanderend schrift

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 500
in zon verdwijnen langzaamaan de woorden stromen zinnen onsamenhangend uit het kabbelend water tevoorschijn maar schrijven gaat uitstekend in meanderend schrift is het midden constant zijn hoogte en diepte extravagant is de inhoud in contemplatieve rust als de drukste golfjes zijn gesust en schoonschrift onder de luchten weer…

Herleven

netgedicht
5.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 642
vandaag ben ik een schiereiland ik weet niets van de zee ik zal niets meer verwachten verlangen is wat overblijft als een diefje hangt de dag in een vreemde lauwe lucht je mag niet sferisch sterven zegt de dokter de zon verliest aan zwaartekracht ik roep om snelle redding met een stem vol zachte vingers omhels ik elke nacht…

De Lens neemt afscheid (van het stoffelijke)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Ik zal opgaan in de morgendauw, glinsterend, verblindend als de zon……

Helder

netgedicht
4.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 739
een hemelsprei van licht zal vurig branden al lijkt het inktzwart voelbare leegte in het hart je bent een uitblinker in het doen en laten kies zelf de richting houdt de zon in de gaten zij is doorzichtig oprecht in al haar stralen wie struikelt zoekt steun en klimt weer naar boven pluk de lichten en blijf in jezelf geloven…

wildvuur

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
het wildvuur laat een spoor van vernieling na in inkt gedoopt de bast van de bomen de wind trekt slierten van as tussen vermolmde huizen het vuurrood gesteente rouwt zwartgeblakerd droogte en wind het allesverterende vuur verslindt kent geen genade de zon zakt in strepen door het knisperende naaldwoud…
J.Bakx8 augustus 2022Lees meer >

Schaduw

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 497
Er is niets aangenamer dan onder de bomen te zijn in de schaduw beschut tegen het felle licht van de zon Daar zijn wij ongezien en onbespied in het halfdonker in een schemering waar alles ineen vloeit zich samenvoegt waar harde contouren verdwijnen lieflijk en zacht een nieuw zintuig zich opent waar geheimen worden bewaard…

Denkbeeldige spagaat

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
Soms zijn er die dagen Schijnbaar door de zon gespreid Oneffenheid zelfs kan men kwijt Dan is de heimwee niet te dragen Altijd wenkt het zolderkabinet Gebotteld per termijn In ragfijn mijn en dijn Met de kneedbaarheid der wet Een tijdloos verschiet Is mogelijk een uitzichtpunt Dat perspectieven biedt Maar zelfs dit onzinnig lied Weloverwogen…

jij

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 583
Als ik naar je kijk zie ik wolken in je ogen staan De sterren dwarrelend om je heen met de wind van de zee in je haar Je lichaam stralend , warm als de zon Je gezicht mysterieus en glimlachend als de zilv'ren maan.…

Vleugjes stilte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 453
ik zag hoe jij voorzichtig gracieus de koude druppels regen van je bloem- bladeren liet vallen daarna je steel weer rankte om het kleurige bed aan de hemel te tonen klaar voor de zon om met die energie samen wiegend op vleugjes stilte naar het volmaakte om het natuurlijke beeld van een zijn gestalte te geven…

De ganzen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Op middaghoogte buigt de zon zich over het riet dat goudgeel kraagt. Rechts het weiland waar ganzen met zwarte halzen landen. Mijn passen vertragen, ver de bocht voorbij hoor ik nog steeds het gakken en het gulzig rukken aan de grassen.…
Dory Corvers21 augustus 2024Lees meer >

Kraters

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Ik ben niet boos Dat je me koos Je nam de zon Van mijn gezicht Al dat je deed Dat doet nog pijn Toch ben ik Nimmer gezwicht Leefde als verdoofd Met jou in mijn hoofd Heb dan begrepen Jou niet te negeren En te accepteren Dat het nooit went Dus laat ik je de plaats Maar blijf ik baas Van hoeveel en waar Zodat al wat rest…
Beninga31 oktober 2024Lees meer >

Bewogen kerktorens

netgedicht
4.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 694
de horizon streepte tussen zwart en licht waar zon ontbrak lichtte zwart nadrukkelijk op er was geen rust in die afwisseling de wolkenrij die boven de aarde hing trilde beweging in dichterbij kwam snel de intense hitte vrij bewogen kerktorens in het ritmisch laten horen van gebeden…
wil melker24 november 2024Lees meer >

Panoramaraam

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 339
Onder de groene pracht van kroos draait de zon weg, vissen verdwijnen natuurlijk wonderlijk evenwicht van de nacht het bedwarme waterfilter van zilveren en zijde- zwarte gevoelens de woekerbloemen op golven van eb en vloed onder de grote najaarsmaan en mijn liefde deint heen en weer tussen vrienden en verloren…
Zywa11 juni 2025Lees meer >

"Erfgoed van Licht"

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 938
Duurzaam zijn-niet vluchtig snel, transparant zoals een bron in de zon. Wie de jeugd programmeert met mensenziel, bouwt een wereld die écht begon.…

langzaam geluk

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 340
zelden weet iemand hoe mooi het grazen van de schapen klinkt wie zag de rijzende zon boven een nevelige heide waar witte stipjes vreedzaam scharrelen in pril ochtendlicht zij weet hoe hecht een mens kan zijn met 250 schapen op een heideveld zij weet dat slechte dagen nodig zijn om van de mooie te kunnen genieten…
J.Bakx7 oktober 2025Lees meer >

Onsterfelijke ziel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 360
Ik wacht in de branding op het hemelse genot waarvoor ik besta Verlangen schuimt tussen mijn benen waar mijn hart klopt om aangeraakt te worden door vreemde handen die me uit laten stromen in de wereld, een oceaan van zon en maan, eb en vloed wit van zoetzilte vlokken die de kusten bevruchten met mijn onsterfelijke ziel mijn wezen…
Zywa25 oktober 2025Lees meer >

Leeg hart

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 302
Ik zie de zon. Ik hoor de wind. Ik ruik het gras. Ik proef de lucht, maar voelen, voelen doe ik niets. Mijn hart is leeg, wat eens was, verdween, kan het niet meer vullen. Hoe meer ik probeer, hoe leger ‘t voelt. Weet niet wat mist, nergens te ontwaren. Mijn hart bonst Zonder doel.…

Visioen van de middag

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 275
Mensen overschreeuwen zichzelf bang voor de zinderende zon nog ziek van eigen wanhoop maar het belang van Uw woorden is met geen eerzucht te herhalen de zoete droom van waarheid zal in hen dalen met Uw tranen was het geen verlaten verdriet waarin de stilte oorsprong had was het niet de schreeuw om liefde die alles zag en overwon toen…