14191 resultaten.
Mode.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.131 Maar - 't helpt wat of een oude pruik
Zich zet om 't ding te veetren.
Want och, ook ik loop in de fuik, -
Kan ik de boel verbeetren!?
1853.…
Nostalgie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
615 Ze doen me denken aan mijn vader,
die meestal tegen Oud en Nieuw eigenhandig de
meest heerlijke knijpertjes bakte, die verreweg
de smaak van Vegter's-rolletjes overstegen, maar
toch, het houdt de dierbare herinnering levend.…
Straattheater
gedicht
3.7 met 27 stemmen
15.584 In de zoele middagwind
zat ik op een bankje
op de Boulevard du Général Leclerc
naast een oude heer
die Indochina nog had meegemaakt
rozet in zijn knoopsgat
witte sjaal om zijn uitgedroogde hals
en een mormel van een hondje
aandachtig aan zijn voet
toen Sophie Marceau actrice
die ik kende uit de bladen
vergezeld van haar fotograaf
uit een…
Voor H.
poëzie
4.1 met 40 stemmen
3.682 Toen bleef door 't droomspel van de ganse nacht
die oude smart mij bij, haar bitterheid
heb ik in veel gepeinzen overdacht.
Ontwakend, heb ik mij verbaasd, hoe wreed
de ziel onwetend in zichzelven snijdt
en 't eigen teder weefsel diep ontleedt.…
Gelukkig maar
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.772 Gelukkig maar, denk ik dan
Stel ik geen vragen
Die beginnen met waarom
Het heeft geen zin te verklaren
Vlammen, hitte, blaren
Van oorzaak naar gevolg
Van logica in reeksen
Stapels kranten oude feiten
Die verklaren waarom waarom
Eenzaamheid en koude
Het vallen uit haar open raam
Tijd - ‘t jonge en ’t oude jaar
De pijn, het lot, wederzijds…
Ouderwetse Klok
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.651 mijn oude vriend nu kan ik weer lachen
Twee kleine wijzers lopen door de tijd
Het leven gaat steeds door al doet het zeer
Geloof in de toekomst, zet jouw verdriet opzij
Wees sterk, kijk vooruit en lach dan weer…
Blue grass
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
950 Groene velden, grazend vee
een oude schuur, van kleur verschietend
in het zachte avondlicht
Het zandpad met diepe kuilen
de rammelende kar in
een zinderende stofwind
En daar op de krakende veranda
stond hij
De oude man onder een vale hoed
hij doorleefde de blues
en tergde zijn geliefde banjo
snijdend zuiver, ongewoon gewoon
Aangezogen door…
Warme Sneeuw
hartenkreet
3.5 met 26 stemmen
2.815 geuren van huislijke vuren
Brandend, blokken oude turf en hout
Ginder…. zie, het raam van liefd' en wellekom
De silhouetten bekend en vertrouwd……
Het begint weer te sneeuwen, het doet het erom…
Vuile ruiten
hartenkreet
4.9 met 14 stemmen
1.762 Het huis is oud geworden
In mijn verhalen,
Een geur van ontvluchten
Leeft in gekromde kamers.
Muren werden volgeschreven
Met gespreide herinneringen,
Onzichtbaar gevuld
Met angstige kreten.
Ik word opnieuw
Gebroken in de vuile ruiten
Die de pijn doen bloeden
door driftige woedebuien.…
Geen Titel
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.104 Een jong gezicht
Verbitterd door verdriet en pijn
Tussen oude mensen
Met wie ze één zou moeten zijn
Een jaar geleden
Nog een lachende vrouw
Die kon lopen en kon praten
En altijd het beste voor iedereen wou
Na platgedrukt te zijn, geplet,
Door grote wielen overreden
In stukjes gescheurd
Weggerukt uit haar oude leven
Zit ze in een vreemd…
Het liedje van de kleine Johannes
poëzie
3.8 met 16 stemmen
7.475 Och weet je dan nog van de oude tijd
Toen de tedere nachtegaal zong,
Toen de elven dansten op ’t mostapijt.
En het maanlicht zo stil en de hemel zo wijd
En de wereld zo vreemd en jong?…
In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)
gedicht
2.4 met 82 stemmen
33.188 Heel even kijkt een meisje
naar een oud meisje in een hof van Eden.
-----------------------------------------
uit: 'Op de rand van de taal', 2001.…
Woordloos gesprek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
502 stad
't lawaai drong niet meer tot hem door
Een oude non boog zich omlaag
en nam zijn handen in de hare
Op zijn onuitgesproken vraag
gaf zij hem haar rozenkransje
Hij klemde het in zijn magere hand
en drukte op het kruis een zoen
Zwijgend stond de non weer op
Zij had die dag nog meer te doen…
opgaan in het licht
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
662 in dit oude verbond
nabij Zijn woning en engelentuinen
boven een vrome, gezegende grond
verzamelt zich licht in withoge kruinen
nabij Zijn woning en engelentuinen
wanneer de nacht het aardse heeft gewist
verzamelt zich licht in withoge kruinen;
zie je verborgen schoonheid in de mist
(pantoum)…
Andøy en Noorse nostalgie
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
765 misschien laat je hier
een roos zweven
zeg je niets meer
over wat verdwenen is
of nog net zichtbaar
tussen een zwartgedreven hartslag
van de heuvel
en het oude landijs
dat nabij het zandstrand bedoeld was
om leven te omhelzen
bespeeld te worden door het licht
en het zomaar verder gaan
van windgolven
op waar ze vallen wilden…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 de weg beweegt, kruist
bomen aan, kruinen die in mist
blijven hangen
zich nooit voltooid hebben
en nu
bladerloos zijn
misschien waren we vrienden
langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog…
Iemands kind geweest
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.102 in je lompen
of is dat alles schijn misschien
Je lijkt een hele oude man
hebt zelfs geen lief of aardig gezicht
niets wat er in je ogen spreekt
met je blik op oneindig gericht
Wat heeft het leven met je gedaan
wat gaat erom in je geest
één ding weten we van jou heel zeker
ooit ben je iemands kind geweest.…
wachtruimtes
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 zorgeloos minuten telde
drie plastic bloemen vernoemen slechts
een oude naam
het bed is wit, de slangen sluizen zoveel druppels
aangelijnd een witte arm
er ruist kleding rond de wetenschap
dat leven slechts vergankelijk is
waarom mis ik nu
de eenvoud van hun kleine huis?…
EEN TRAAN VAN GOUD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
753 Ik ben geweest
zonder de pot met goud te zien
slechts een regenboog verwijderd
van mijn oude botten
huil ik geen vocht meer
het is de herfst van mijn leven
De traan die ik zal laten
daar de goudpot er niet meer is
zal moeten vallen
in mijn half gevulde whiskyglas
van herfst wil ik niet weten
geboren word ik een avond oud
Hark mijn lompen…
Kringloop
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 scharkerend
Tot diep bruinend brons
Waaraan wij sprakeloos ons
Laven - nu kruinen
Moedeloos en doodvermoeid
Zich overgeven aan de tijd
Hun oude blad kostenloze
Humus voor bomen en struiken
Voor de nieuwe voorjaarstijd
Dood die tot nieuw leven leidt
Kringloop die doorgaat tot
In alle eeuwigheid…
Brief aan mijn moeder
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.163 Ik lees hier over een aanbod
waarbij zeer oude moeders met
meestal zeer oude zonen die
om niet tastbare redenen niet meer
bij ze willen slapen
een zwaan ter beschikking wordt gesteld
door de thuiszorg.
Het gaat om Hollandse zwanen.
Ze zwemmen overdag rond,
maar 's avonds worden ze opgeborgen
in prachtige vitrines.…
de blauwe vlinder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
902 man zijn verhalen
begint, bij de aanvang van de avond
de verhalen zijn oud en bekend
genieten van een bami en bier
de bries die de klamme huid verkoelt
komt van de Suriname rivier
lui in een hangmat, snelt de nacht
voorbij. wat een tijd
soms sluipt weemoed even binnen…
In memoriam matris
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.104 Heel even kijkt een meisje
naar een oude meisje in een hof van Eden.
-------------------------------------------
uit: 'Het geduld van de dingen', 1996.…
Zo'n moment
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
601 als ik terug, kijken omhoog
in stil gebed en niemand die een antwoord krijgt
Door een bovenraam de fluittoon van een mees
een glimlach komt op haar gezicht terecht
zij vormt het levende bewijs dat Gods wegen
duister en ondoorgrondelijk blijken te zijn
want deze oude dame woont in Gods hart…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 En je wordt deel van het immense vogelrijk
en 't oude hart wordt leeg van pijn en van verlangen,
en elk geklapwiek wordt een nieuw liefdeblijk
maar zonder hartstocht, en de wind, die waait maar door
en 't ruisen van de zee ruist nu van binnen,
maar daar is andere taal, en andere liefde voor.…
Het einde
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.890 De oude kuddegeest drijft ons weer bij elkaar.
Om samen van alles te nemen, te eten,
kwinkslagen te kaatsen en oud zeer te soppen,
onze hoofden dik gevoerd met roes.
De koelkast zoemt van welbehagen.
Aan alles komt een begin.
Klokslag scheurt het jaar zich los,
het jongste uur ontfermt zich over ons,
zoent zich wijd in.…
Ouderdom
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
691 lijven
onze monden zoenen niet, ze kijven
plotseling zijn we oud
het lichaam straalt geen warmte uit
we maken de kilte buit
we kussen elkaar, maar proeven geen liefdeszout.…
Dansende bomen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
616 In het dansende bomenbos
loop ik gearmd met de ballerina
die ter inspiratie wil kijken
naar de ultieme slow motion
Een oude grijze man
omarmt een boom en fluistert
wenkt me dichterbij
Ga staan, wordt een boom en dans
Ik spreid mijn wortels in de grond
en plots voelt alles los
Blij roep ik naar de grijze
in een volgend leven wil ik…
Ween aan mijn borst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
912 Ween aan mijn borst den schat der tranen
die rijk me maken van uw leed,
ik die van wankelende wanen
als gij het talmend smeken weet;
ik die, mijn kind, op andre schouder
om eendre vreze heb geschreid,
maar van elke onmacht oud en ouder,
weer om een nieuwe hope lijd;
ik die het goud van alle transen
voor de as van oude zonnen ken…
Rekening
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
620 zijn vervuld van oude idealen
al jaagt ons leven voort in volle vaart
de mensheid lijdt nog aan dezelfde kwalen:
Men tracht macht, geld en aanzien te behalen
maar zit verstokt-stijf op z'n hobbelpaard
Eens moeten wij de Waard 't gelag betalen..…