Alle inzendingen over zee erotiek

7767 resultaten.

Sorteren op:

Het geheim van de waard

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Hun vernederen en verlagen Munten rollen over de bar Langzaam treedt de alcohol toe Steeds verder raakt men in de war Uiteindelijk is men verslagen en moe De centen zijn geteld Echt bier is niet geschonken Nooit aan iemand verteld Iedereen is tevree en dronken Zijn geheim neemt hij mee Niemand zal het ooit weten Uitgestrooid over de zee…
Luc Kuijpers20 februari 2009Lees meer >

De kilte van deze desolate nacht

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
Hoewel ze al enige tijd geleden opgelost werden in je zee van wartaal snijdt hun echo nog diep. Ik kijk machteloos toe hoe je verwikkeld in angst geblinddoekt bent voor alle pracht die je wil verroeren, betoveren en, als je het even toelaat, je zal verlammen, om je zo naar een nieuwe weg te leiden.…

Roem

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Roem is als 'n reuzegolf op de Caribische zee die na haar hoogtepunt definitief weer de diepte inrolt, zij is als een prostitué dat het op vele orgasmes heeft gemunt maar als bejaarde niet meer wordt nagehold.…

Schoon schip

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 676
De crisis treft ook de partij van Verdonk Leden lopen over naar de PVV Onze Rita ziet, nog altijd recht door zee Hoe Trots op Nederland naar één zetel slonk Haar zien te vertrekken is een verlangen Bij voorbaat bleef de vlag maar half stok hangen …Rita Verdonk laat zich niet uit het veld slaan, ze maakt schoon schip ondanks dat ze nog maar…

Nachtwandeling

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Plasjes water, regengeklater onze voeten als kleine boten in zee een streperig gordijn van druppelwoorden hand in hand de stroming mee. Van klinkers naar gras naar grazige weiden droombomen dansen en draaien voorbij zweefwezens in hart en ziel de stilte delend, gedachten vrij.…

Eerste persing,

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
De maan in de zee, gebakken voor mens en dier, licht van hemelse stier.…
pama11 april 2009Lees meer >

Sublimatie

netgedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 8
Ik woon in de wind en ik zwerf in de zee Ik volg de getijden en dein met ze mee Ik ken de patronen van eb en van vloed Ze nemen me over en zo is het goed Ik lig in de lente in knoppen van hout Ik wals in de herfst in een wervel van goud Ik ken de seizoenen van komen en gaan Ze nemen me op en ze halen me aan Ik wentel in aarde verdwijn in…
Appoline22 november 2026Lees meer >

zandgedachten

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.422
Wanneer je zoekt wordt het eb als je terugtrekt in je eigen diepten om dan, door de kracht van gevoel een waanzin die je meesleurt naar het land, waar ik wacht en je woorden me overspoelen, zandgedachten verwoestend Je brengt me schatten uit de zee; sterren, een krab wrakhout smijt je me toe waarmee ik een hut kan bouwen Wanneer ik gekroond…
Sarah4 november 2009Lees meer >

Breekbaar?

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
Tijd verschuift met dons, bepaalt het gewicht van ruïnes, steelt vuur uit hemel en harten, waarin blikken zijn versluiert, golven vonken breken door vanuit de ruimte, als wolven land en zee bespringen, een witte meeuw vangt zilte wind in een oneindige geeuw.…
pama29 november 2009Lees meer >

Vingerafdrukken op het venster

gedicht
2.2 met 378 stemmen aantal keer bekeken 44.258
Ze hebben het geruis uit de zilverfabriek van de zee gehoord. Dochter naast me voor het raam. Van haar houden is de gemakkelijkste manier om dit alles te onthouden. Vogels vinden in de smidse van hun geluid uit, uit, uit. ------------------------- uit: 'Ons Erfdeel', 1997.…

Schelpengruis

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 558
Over toppen van de duinenrij, stampt ze haar schelpen vrij, de winden borstelen de taaie helm en het korte haar, geschoren door het jagend en golvend wateroppervlak, waarvan de meeuwen waren opgestegen, zij zweefden met elkaar naar een hogere vallei en naar de verre uithoeken van de zee, in geen kwaad berust, zonder aanstoot van…
pama25 januari 2010Lees meer >

Wat heet missen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 874
de lege plek in jouw bedje huilde in mijn hart gesprongen traanbuizen spoelden sporen in woestijnen de flessen zonder zielen waren geestdodend doof bleven de katers onder gebrande kurken ongeboren kinderen tellen op de vingers van hun handen en tandeloos vreet de tijd het karkas van de ruimte leeg en ik ga naar zee…

Kokosnoot

hartenkreet
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.442
Om het nootje snel te kraken en aan lekkers te geraken rolde hij ze tot aan zee. En in de azuurblauwe baai kwam hij tot een soort van mondeling akkoord met een vriendelijke hamerhaai.…
Frans Vanhove10 februari 2010Lees meer >

Wereldreizen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
het laatste licht van de dag ons wordt aangereikt wanneer we in elkaars ogen verzinken dan gaan we wereldreizen samen in volmaakte dromen als twee druppels water in een oceaan in luchtbellen die beeldig bloeien met een passie waarvan men niet meer geneest die steeds opnieuw verblindt een ongerijmde strandafzetting een golfslag in een zee…
Nadine11 februari 2010Lees meer >

dans en genees me

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 875
af hoe ik later de stilte kan herinneren zou ze spoorloos verdwijnen of zou er plaats zijn om ze als meeuw te verwekken om ze uit het niets te schrijven bovenop de seizoenen en de vergane hartslag van de tijd er is hier en er is nu maar maak me wakker als de stilte me ten dans vraagt daarginds aan de waterkant ik zal in zee…

De gevallen zoete

netgedicht
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 610
als stilte toeneemt in mijn lege huis hoor ik vaak sterker de verre zilte wind; alsof de zee je wegspoelt met wat koude kant geruis zodra ik de hoek om ga zo lijkt wordt mijn kleed begraven in schuld en boete zo lijkt ik mag mezelf aan tranen laven als een gevallen zoete dood verschijnt uit leven; het aardse niet vreemd maar…

In tijdloos rood verstuift

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
een handvol wolken voorbij de pier die aan het eind in tijdloos rood verstuift betonnen starheid in een speelse zee die dartel dolt maar tevergeefs verankerd in het zand waar krabben schelpen kraken en mosselen weer ten grave dragen het witte zwanenstuk waar boeggolf bruist en kuift tegen beton en terug daar dansen deinend deze…
wil melker20 augustus 2010Lees meer >

vergaan

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 833
de eindeloze melancholie van een maand die sterven gaat, verloren in de vage glorie van wat losgelaten blad een dorre bloem buigt mee met oostenwind ze wiegt haar tranen naar de zee ze wiegt de dagen naar de overgang van meer dan schelpen strooien op een oeverpad met gras en lege ogen waar de winter duizend vlokken weeft besef ik, dat…
switi lobi30 september 2010Lees meer >

Wassenaarse Slag

gedicht
2.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 13.267
Vooral bij diepe mist, als er geen zucht- je te bespeuren valt op 't strand, en van de zee, daar merk je ook niets van. Want wat je wilt, is dit: niets zien en niets herkennen, dat je bent niet merken. Uitgewist, niet vermist. Vooral maar niet vermist. ------------------------------- uit: 'Met flinke pas', 2003.…

Watersnood(2)

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
weer heeft iets wraakzuchtigs waters prevelen steeds luider alsmaar verder komt de rand van oeverloosheid nog komt geen eind aan dit wolkig ontij weiden lopen blank verworden watervallen velen staan al tot hun knieën in het water dat hen spattend omvat dit eindeloos getij drijft tot binnen de muren van lijdende huizen veroorzaken een zee…
Nadine20 november 2010Lees meer >

Het turks kromzwaard

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 564
We lagen in het bed van modder en gras op de bodem van de zee. Aan de hemel bijna volgelopen met inkt zagen we de maan die op een volmaakt Turks kromzwaard leek. Een koor van engelen bedekte met hun gezang de vleselijke rivier van onze naaktheid. De horde van reusachtige viervoeters deed onze lijven van binnen dreunen.…
Enes Tiric18 december 2010Lees meer >

De tijd kort

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 551
hongerig het gezalfde tot me neem de dood leidt terug en spreekt de tijd tegen, de tijd die alsmaar kort er is geen wetenschap in deze allure van een plaatstalen aarde soms ben ik zwak en mompel een gebed, maar het is niet waar dat de hemel splijt voor onvolkomenheden en zich sluit voor ’t geprevel van het alfabet dan weer ben ik de zee…
elze30 januari 2011Lees meer >

vuurtoren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.018
Zoals de duinen beschermen tegen de hogen golven van de zee beschermen je armen mij.En namen mij met je mee..... Naar mooie en fijne herinneringen in gedachten voor altijd. Naar wat is en niet geweest is. Naar liefde en naar spijt. De vragen over het leven en waarom het soms zo gaat. Het verlangen naar zoveel meer.…
bianca5 februari 2011Lees meer >

Bitterzoet verlangen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
ach, ik ben voor jou een bitterzoet verlangen de zee waarin je verdrinkt zoals in dromen…

houden van...

hartenkreet
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Een eitje en een kopje thee, een wandeling vlak langs de zee. Je weet vast wel wat ik bedoel Het gaat om het totale gevoel, van veilig, warm, en zo vertrouwd én zeggen dat je van me houdt.…

Vleugelloze dans

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
breekt de hemel uit zijn cocon in een vleugelloze dans en spreekt nimmer meer over het verschepen van zijn verloren geliefde * * * De aarde is als een ontheiligd altaar dat eindeloos kruipt door tijd en ruimte Het schuurt in haar ziel, oneindig en kinderloos blijft ze wanneer ze mummies baart in een troosteloze zee…

Romantische herfst

gedicht
1.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 9.265
jaagt die mist de velden de maan sluipt terug in dodelijke bomen nu is de grote rafelaar gekomen een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee om mensen te bezetten met een adem van verdriet om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten als schepen, vastgegroeid aan het lichaam van de zee…

Dreigende wolken

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
heb de wind niet gevraagd golven zo hoog op te stuwen dat de zee tot de duinen staat een front van dreigende wolken in buienlijn langs te sturen dat zich met onweer ontlaadt vroeg zomerse dwarrels vol stuifmeel en licht geuren van bloemen zon op mijn gezicht dansende vlagen van warmte en lucht trillende einders met vogels loom…

luchtig

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
als de jonge zomers en ik laat dit leven aarden, in de grond van mijn bestaan er vliegen vogels mee hun zachte vleugels zingen van de zwaluw in een ranke luchtbeschrijving lijkt hun dans de ondertoon van gaan ooit, als de seizoenen kruisen trekt mijn lijf haar sporen mee maar haar frêle vrouwenwaarde lacht wolken weg naar open zee…
switi lobi12 augustus 2011Lees meer >