7767 resultaten.
Het geheim van de waard
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.324 Hun vernederen en verlagen
Munten rollen over de bar
Langzaam treedt de alcohol toe
Steeds verder raakt men in de war
Uiteindelijk is men verslagen en moe
De centen zijn geteld
Echt bier is niet geschonken
Nooit aan iemand verteld
Iedereen is tevree en dronken
Zijn geheim neemt hij mee
Niemand zal het ooit weten
Uitgestrooid over de zee…
De kilte van deze desolate nacht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
523 Hoewel ze al enige tijd geleden
opgelost werden in je zee van wartaal
snijdt hun echo nog diep.
Ik kijk machteloos toe
hoe je verwikkeld in angst
geblinddoekt bent voor alle pracht
die je wil verroeren, betoveren
en, als je het even toelaat,
je zal verlammen, om je zo
naar een nieuwe weg te leiden.…
Roem
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Roem is als 'n reuzegolf
op de Caribische zee
die na haar hoogtepunt
definitief weer de diepte
inrolt, zij is als een
prostitué dat het op vele
orgasmes heeft gemunt
maar als bejaarde niet
meer wordt nagehold.…
Schoon schip
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
676 De crisis treft ook de partij van Verdonk
Leden lopen over naar de PVV
Onze Rita ziet, nog altijd recht door zee
Hoe Trots op Nederland naar één zetel slonk
Haar zien te vertrekken is een verlangen
Bij voorbaat bleef de vlag maar half stok hangen
…Rita Verdonk laat zich niet uit het veld slaan, ze maakt schoon schip ondanks dat ze
nog maar…
Nachtwandeling
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 Plasjes water, regengeklater
onze voeten als kleine boten in zee
een streperig gordijn van druppelwoorden
hand in hand de stroming mee.
Van klinkers naar gras naar grazige weiden
droombomen dansen en draaien voorbij
zweefwezens in hart en ziel
de stilte delend, gedachten vrij.…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 De maan in de zee,
gebakken voor mens en dier,
licht van hemelse stier.…
Sublimatie
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
8 Ik woon in de wind en ik zwerf in de zee
Ik volg de getijden en dein met ze mee
Ik ken de patronen van eb en van vloed
Ze nemen me over en zo is het goed
Ik lig in de lente in knoppen van hout
Ik wals in de herfst in een wervel van goud
Ik ken de seizoenen van komen en gaan
Ze nemen me op en ze halen me aan
Ik wentel in aarde verdwijn in…
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 Ik verlang naar zee
en het wonen in een warme vissenbuik.…
zandgedachten
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.422 Wanneer je zoekt wordt het eb
als je terugtrekt in je eigen diepten
om dan, door de kracht van gevoel
een waanzin die je meesleurt
naar het land, waar ik wacht
en je woorden me overspoelen,
zandgedachten verwoestend
Je brengt me schatten uit de zee;
sterren, een krab
wrakhout smijt je me toe
waarmee ik een hut kan bouwen
Wanneer ik gekroond…
Breekbaar?
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
540 Tijd verschuift met dons,
bepaalt het gewicht van
ruïnes, steelt vuur uit
hemel en harten, waarin
blikken zijn versluiert,
golven vonken breken door
vanuit de ruimte, als wolven
land en zee bespringen, een
witte meeuw vangt zilte
wind in een oneindige geeuw.…
Vingerafdrukken op het venster
gedicht
2.2 met 378 stemmen
44.258 Ze hebben het geruis
uit de zilverfabriek van de zee gehoord.
Dochter naast me voor het raam. Van haar houden
is de gemakkelijkste manier om dit alles te onthouden.
Vogels vinden in de smidse van hun geluid
uit, uit, uit.
-------------------------
uit: 'Ons Erfdeel', 1997.…
Schelpengruis
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
558 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze haar
schelpen vrij, de winden
borstelen de taaie helm en
het korte haar, geschoren
door het jagend en golvend
wateroppervlak, waarvan de
meeuwen waren opgestegen,
zij zweefden met elkaar naar
een hogere vallei en naar de
verre uithoeken van de zee,
in geen kwaad berust, zonder
aanstoot van…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 de lege plek
in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet de tijd
het karkas
van de ruimte
leeg
en ik
ga naar zee…
Kokosnoot
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.442 Om het nootje snel te kraken
en aan lekkers te geraken
rolde hij ze tot aan zee.
En in de azuurblauwe baai
kwam hij tot een soort
van mondeling akkoord
met een vriendelijke hamerhaai.…
Wereldreizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 het laatste licht van de dag
ons wordt aangereikt
wanneer we in elkaars ogen verzinken
dan gaan we wereldreizen
samen in volmaakte dromen
als twee druppels water in een oceaan
in luchtbellen die beeldig bloeien
met een passie waarvan men niet meer geneest
die steeds opnieuw verblindt
een ongerijmde strandafzetting
een golfslag in een zee…
dans en genees me
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
875 af hoe ik later
de stilte kan herinneren
zou ze spoorloos
verdwijnen
of zou er plaats zijn
om ze als meeuw te verwekken
om ze uit het niets te schrijven
bovenop de seizoenen
en de vergane hartslag
van de tijd
er is hier en er is nu
maar maak me wakker als de stilte
me ten dans vraagt
daarginds aan de waterkant
ik zal in zee…
De gevallen zoete
netgedicht
3.3 met 24 stemmen
610 als stilte toeneemt
in mijn lege huis
hoor ik vaak sterker
de verre zilte wind;
alsof de zee je wegspoelt
met wat koude kant geruis
zodra ik de hoek om ga
zo lijkt
wordt mijn kleed begraven
in schuld en boete
zo lijkt
ik mag mezelf aan tranen laven
als een gevallen zoete
dood verschijnt uit leven;
het aardse niet vreemd
maar…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
vergaan
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
833 de eindeloze melancholie van een maand
die sterven gaat, verloren in de vage glorie
van wat losgelaten blad
een dorre bloem buigt mee met oostenwind
ze wiegt haar tranen naar de zee
ze wiegt de dagen naar de overgang van meer
dan schelpen strooien op een oeverpad
met gras en lege ogen
waar de winter duizend vlokken weeft
besef ik, dat…
Wassenaarse Slag
gedicht
2.7 met 35 stemmen
13.267 Vooral bij diepe mist, als er geen zucht-
je te bespeuren valt op 't strand,
en van de zee, daar merk je ook niets van.
Want wat je wilt, is dit: niets zien en niets
herkennen, dat je bent niet merken.
Uitgewist, niet vermist. Vooral maar niet vermist.
-------------------------------
uit: 'Met flinke pas', 2003.…
Watersnood(2)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 weer heeft iets wraakzuchtigs
waters prevelen steeds luider
alsmaar verder komt de rand
van oeverloosheid
nog komt geen eind
aan dit wolkig ontij
weiden lopen blank
verworden watervallen
velen staan al tot hun knieën
in het water dat hen spattend omvat
dit eindeloos getij drijft
tot binnen de muren
van lijdende huizen
veroorzaken een zee…
Het turks kromzwaard
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
564 We lagen
in het bed van modder en gras
op de bodem van de zee.
Aan de hemel
bijna volgelopen met inkt
zagen we de maan
die op een volmaakt Turks kromzwaard leek.
Een koor van engelen
bedekte met hun gezang
de vleselijke rivier
van onze naaktheid.
De horde van reusachtige viervoeters
deed onze lijven
van binnen dreunen.…
De tijd kort
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
551 hongerig
het gezalfde tot me neem
de dood leidt terug en spreekt
de tijd tegen, de tijd die alsmaar kort
er is geen wetenschap in deze allure
van een plaatstalen aarde
soms ben ik zwak en mompel
een gebed, maar het is niet waar
dat de hemel splijt voor onvolkomenheden
en zich sluit voor ’t geprevel van het alfabet
dan weer ben ik de zee…
vuurtoren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.018 Zoals de duinen beschermen tegen de hogen golven van de zee
beschermen je armen mij.En namen mij met je mee.....
Naar mooie en fijne herinneringen in gedachten voor altijd.
Naar wat is en niet geweest is.
Naar liefde en naar spijt.
De vragen over het leven en waarom het soms zo gaat.
Het verlangen naar zoveel meer.…
Bitterzoet verlangen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
612 ach, ik ben voor jou een bitterzoet verlangen
de zee waarin je verdrinkt
zoals in dromen…
houden van...
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.105 Een eitje en een kopje thee,
een wandeling vlak langs de zee.
Je weet vast wel wat ik bedoel
Het gaat om het totale gevoel,
van veilig, warm, en zo vertrouwd
én zeggen dat je van me houdt.…
Vleugelloze dans
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
669 breekt de hemel uit zijn cocon
in een vleugelloze dans
en spreekt nimmer meer
over het verschepen van
zijn verloren geliefde
* * *
De aarde is als
een ontheiligd altaar
dat eindeloos kruipt door tijd en ruimte
Het schuurt in haar ziel, oneindig
en kinderloos blijft ze
wanneer ze mummies baart
in een troosteloze zee…
Romantische herfst
gedicht
1.9 met 21 stemmen
9.265 jaagt die mist de velden
de maan sluipt terug in dodelijke bomen
nu is de grote rafelaar gekomen
een herfst een doodgaan een gekwelde smeekstem
hoor... ademend beweegt de aarde van heimwee
om mensen te bezetten met een adem van verdriet
om koeien zwaar en zwijgend in zich vast te zetten
als schepen, vastgegroeid aan het lichaam van de zee…
Dreigende wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
514 heb de wind
niet gevraagd golven
zo hoog op te stuwen
dat de zee tot de duinen staat
een front van
dreigende wolken
in buienlijn langs te sturen
dat zich met onweer ontlaadt
vroeg zomerse dwarrels
vol stuifmeel en licht
geuren van bloemen
zon op mijn gezicht
dansende vlagen
van warmte en lucht
trillende einders met
vogels loom…
luchtig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 als de jonge zomers en ik laat
dit leven aarden,
in de grond van mijn bestaan
er vliegen vogels mee
hun zachte vleugels zingen van de zwaluw
in een ranke luchtbeschrijving
lijkt hun dans
de ondertoon van gaan
ooit, als de seizoenen kruisen
trekt mijn lijf haar sporen mee
maar haar frêle vrouwenwaarde
lacht wolken weg naar open zee…