24252 resultaten.
starzz
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
946 If I'll die today
I'll write youre name on every single star
so everyboy can see
how much you mean to me…
Büch
snelsonnet
3.4 met 149 stemmen
5.739 Zijn liefde zetelt in zijn achternaam;
Hoewel een rijstimago aan hem kleeft
En hij steeds op een eiland heeft geleefd,
Was hij in zoveel dingen vakbekwaam.
Hoe kan het, dat echt alles aan hem klopt
en toch zijn hart er veel te vroeg mee stopt?…
ik mis alles waar ik zo van hou
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.957 Ik voel me alleen zonder jou
ik mis je lach, het zoenen, je gezicht
ik mis alles waar ik zo van hou
verdomme, waarom zei ik nooit “ik ook van jou”
Ik genoot van elke zoen en lach
die je altijd zo teder aan mij gaf
kon ik die tijd nog maar even terug halen
ik wil niet zonder je, ookal weet ik nu dat ik het wel kan
Ik stond voor het…
EENZAAM OM MIJ ALLENTWEGEN
poëzie
3.1 met 21 stemmen
3.441 Weest mij welkom, wakkere scharen
van de hoge hemelwacht;
welkom, ‘t levende openbaren
van die schijnbaar dode nacht.
Dood en is daar niets: al levend,
al bewegend, al bespraakt
is dat licht en leven gevend
werk van één die eeuwig waakt.…
Lieve Oma
hartenkreet
3.6 met 35 stemmen
2.003 Je bent dood lieve oma
Ik weet niet waar je bent
Ik weet het is beter zo
Omdat ik je heb gekend,
In het leven.…
buiten
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.504 Wachtend zitten wij bijeen,
en jij, jij ligt daar dood alleen.…
de zee geeft, de zee neemt
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
858 sporen in het zand
die weer verdwijnen bij het overstromen
ik hoor ze over wolkenluchten bomen
hun Lourdes is de zilte waterkant
dan wordt het Nereus eindelijk te veel
hij heeft op wrede wijze wraak genomen
de druppel was het zoveelste cliché
hij vloog de prulpoëten naar de keel
de springvloed viel door niemand in te tomen
er drijven dode…
Mama
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
1.300 Levend in een wereld
Van onzichtbare vormen
Kom je bij me
En fluistert mijn naam
Ik voel je nabijheid
Hoor je praten
Wat verzwegen is
Uit je spontaan
Al ben je zonder gedaante
Een warme bries
Die zacht mijn haren streelt
In mijn dromen
Ben je echt…
Eindelijk begint het einde
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.008 Geworpen in het leven
adem ik je lucht
Als ik maar kon zweven
ver weg van deze klucht
Het is reeds lang beslist
wat van ons zal komen
Opvoorhand reeds gekist,
vers voedsel voor de bomen
Is wat ik droom geen realiteit?
We zijn toch allen beschoren
ons lot van eenzaamheid,
wat zal mij de werkelijkheid storen
We zijn toch…
Aanvaarden
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.240 een ruw geslagen vuren kruis
achterover hellend door de haast
waarmee het schreiend was geplaatst
achter de restanten van een huis
brandt het netvlies vretend zuur
’t kruis dat dodelijk ongerust
verstild haar kille schaduw kust
over evenbeeld in miniatuur
vrijwel zeker overrompeld
zal ze binnenkort ten gronde gaan
voorgoed in…
De opstap...
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.035 Duizenden treden, ongerept,
van een majestueuse trap,
in afwachting tot bestijging,
de eerste schrede op trede,
steiging met onverhoopte hindernissen,
echter gedreven uit levenswil,
op weg naar uiteindelijk bereik,
van het laatste deel,
tesamen met het leven...…
Goedemorgen, hemelse mevrouw Ping
gedicht
3.0 met 89 stemmen
21.305 Het is nu beter te zitten zonder weemoed in
de rauwe geurige ochtendlucht, nu de zon nog
teder is en de gordijnen levendig in de goede
vrolijke wind.…
Eindeloos verlangen
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.689 Strevend naar een relict
bedwing ik mijn gedachten
M’n zielsbevinding in conflict,
kan ik eeuwig op je wachten
Ontslapen in een bloembed
onderga je sneeuw en kou
Wat onze samenkomst belet
ook al hou ik veel van jou
Ik zal je altijd blijven missen
Leg m’n hart hier bij je neer,
want ik kan me sterk vergissen
Maar ooit zien we elkaar…
Muren
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.281 Opgesloten tussen metershoge muren
Bang voor wat daarbuiten is
Eindeloos piekeren en zich afvragen
wat ze op de aardbol doet
Verder bouwen aan die muren
Steen na steen tot ze naar adem
snakken moet…
Leven
hartenkreet
4.7 met 39 stemmen
1.292 Het is een ieder gegeven
Van geboorte tot de dood
Je hebt het zelf voor het zeggen
Eindelijk kom je jezelf tegen
Schiet een film voorbij groen, blauw, rood
Dan moet ook jij het loodje leggen…
De haas
poëzie
2.8 met 36 stemmen
4.473 Neen, zei de slimme Piet,
Wilt gij een haasje zijn, ik niet:
'k wil liever langzaam gaan, dan 't met de dood bekopen.…
medisch testament
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
2.593 daar ligt ze dan
te wachten op haar dood
(te smachten al)
ik voel dat ik schrik
de kleur in haar gelaat
en die gelaten blik
vredig
maar ik ben totaal
buiten zinnen
de weg kwijt
God weet waar het is
dat kruid, het mineraal
dat haar weer vitaal maakt
en haar voorgoed terughaalt
als U voor Moeder Natuur
de zevende…
Het einde nabij
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.327 Hoe sterk het licht ook straalde
het was haar lichaam dat faalde
dat niet meer in staat was de strijd aan te gaan
hoe mooi de toekomst ook had kunnen zijn,
alles was nu van de baan
Langzaam dovend licht
voor die nare ziekte gezwicht
De strijd gestreden
alles wat rest is het heden en verleden
Niet meer samen dromen
over de dingen die nog…
Verloren overwinning
hartenkreet
3.4 met 27 stemmen
2.777 We zeiden:
Samen sterk
We konden dat mannetje in jou wel aan
Na vallen en opstaan
Versloegen we hem
En net op het moment
Van vreugde
Viel het verdict
En de strijd begon opnieuw…
Sterven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
2.224 Kleuren van een schoonheid
ongekend en fel
glijden langs ons geestesoog
verdwijnen in de verte
Waar een wazige horizon
hun inhoud doet vervagen
achter waaiers van licht
die het diffuse laten stralen
Zo gaan wij op weg
als we de stof verlaten
verdreven uit de dichtheid
zwevend langs heldere paden…
Samen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.701 spiegels gebroken
Een dans met messen om ons gevoel te bekoren
Bloedend, we hebben ons op onszelf gewroken
De satijnen lakens met bloed doordrenkt
Wonden branden, vlees dat schroeit
Onze jeugdige schoonheid bruut gekrenkt
Onze bizarre geesten door dat schouwspel geboeid
Een schokkende adem, een verstikkend geluid
Het leven verlaat ons, de Dood…
Kruis
snelsonnet
3.2 met 23 stemmen
2.561 Nu Claus voorgoed verlost is uit het leven
Behaagde het aan Hare Majesteit
Uit diep respect en diepe dankbaarheid
Zijn artsen nog een grootkruis na te geven.
Het kruis dat Claus deelachtig is geworden
Was echter geenszins van dezelfde orde.…
HET GESCHENK VAN MIJN VADER
gedicht
3.5 met 198 stemmen
67.746 Wij zaten samen, zwijgend, bij het vuur;
mijn lieve vader
en ik.
Bij elk klokgetik
kwam zijn stervensuur
nader en nader.
Hij was rustig en goed;
lijk de moeder
die haar kindje heeft gedekt tot de kin,
en die heengaat op lichte voet,
stil en verblijd.
Zo wist hij zijn denken en daden bedolven
onder Gods warme barmhartigheid.
Hij stond…
Voor een vriend
netgedicht
4.0 met 129 stemmen
172.338 Nu 't rouwrumoer rondom jou is verstomd
de stoet voorbij is, de schuifelende voeten
nu voel ik dat er 'n diepe stilte komt
en in die stilte zal ik je opnieuw ontmoeten
en telkens weer zal ik je tegenkomen
we zeggen al veel te gauw: het is voorbij
hij heeft alleen je lichaam weggenomen
niet wie je was en ook niet wat je zei
ik zal nog altijd…
Soldaat
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.185 Een vogel vliegt op, even geruis,
verder niets, alleen de wind.
Een lichaam bijna onherkenbaar, half begraven.
Aarde die roept om vergeving voor zoveel leed.…
Naamloos
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.495 Zonder ooit nog lieflijk om te kijken,
het uurwerk van mijn klok te ijken,
neem ik afstand van onze vader tijd,
en voel ik niets dat lijkt op spijt.
Tranend kijk ik hoe je ó zo lief slaapt,
hoe je ten laatste male knorrend gaapt.
In de spiegel van de liefde,
zie ik aankomen, het mes dat mij kliefde.
Af is het ogenschijnlijk eeuwige leven…
Buiten en binnen
netgedicht
2.9 met 291 stemmen
31.068 In het donker van de vragen
die altijd wachten
en de stilte
die niemand
vergeet
is
de grootste
twijfel
de gedachte
en
de droom
die zonder het
leven
niet meer
ontwaken
wil
waar de dood
slaapt
en
het licht
niets
meer
verandert…
UITVAART VAN MIJN DOCHTERKEN (1633)
poëzie
4.1 met 53 stemmen
11.667 De Dood kwam op de lippen
En ’t zieltje zelf ging glippen.
Toen stond helaas! de jammerende schaar
Met tranen om de baar,
En kermde nog op ’t lijk van haar gespeel,
En wenste lot en deel
Te hebben met haar kaartje*,
En dood te zijn als Saartje.…
In het hooi
poëzie
3.2 met 49 stemmen
5.051 Ik lag in het hooi,
De hemel was mooi,
Mijn bed zacht en goed,
En het geurde zo zoet.
Ik keek met een zucht
Van genot naar de lucht.
Mijn geluk was als dat
Van een spinnende kat.
En ik dacht: 'Zo meteen
Moet ik op, moet ik heen -
Maar ik weet nog niet, hoe
Ik dat kan, ik dat doe.
Als nu spelenderwijs
Mij de Man met de Zeis
Had…
Een rode roos is in mijn hand
poëzie
3.6 met 27 stemmen
6.009 Dood, o dood,
sombere, somber geronnen rood,
kom, o kom.
----------------------------
uit: Verzen (1890)…