Alle inzendingen

Je hebt jezelf weggegomd zo was je er zo een schaduw van bestaan met het ondergaan van de zon neem je plaats op mijn papier ik geef je dan woorden die ik nooit van je zal horen.

Onder de gloedende zoen van mijn levenscheppende vreugde ligt de stad; vreugde in mij, niet om welke oorzaak ook, maar om zich zelf: zo is elke grote liefde. Mijn vreugde is een absolute liefde. Dat weet ik: ik ben een schepper die een warme golf over de stad laat varen. Op schaliedaken ligt...

schimmig knoest zijn stam en detoneert de tijd standvastigheid beklijft eonenlang zijn strakke lijf met voeten in het zuurstofloze water werd hij geen prater hij overleeft waar dood in gassen borrelt uit vergane grond zal zegevieren als bliksem eindelijk het schizofrene aardt ...

Drie bypasses kreeg ik acht maand terug, Een eerste kunstheup dik twaalf jaar geleden. Aanstaande maandag volgt er dan de tweede, En in mijn mond heb ik een kroon en brug. Een vrolijker conclusie tot besluit: Mijn ziektepremies haal ik er wel uit.

Het is bijna herfst in onze tuin. Duiven maken elkaar het hof, alsof het lente is. Het nieuwe nest is bijna klaar. Onze herfst is al aangebroken. Ons nest is al àf. Nog steeds maken wij een lentehof, zoals onze voorbeeldduiven doen. Vóórdat het hartje winter wordt.

Charlie Brown: Er komt een dag, dat we zullen doodgaan Snoopy. Snoopy: Dat is waar, maar alle andere dagen niet.

Er zijn zoveel religies op deze wereld. Er zijn zoveel verschillende Goden, die de aarde schiepen op welk het leven soms geleefd wordt binnen de context van een ongeloof- waardige hel. Dat ik me soms afvraag om welke reden het bij zoveel Goden toch maar slechts die ene aarde is die ik tel. ...

Op een zwoele zomeravond, waar in mijn leven - al heb ik hopelijk nog even - er niet veel meer van zullen komen sta ik na een lange zwemtocht weg te dromen Aan de vloedlijn wacht een schimmige figuur Hij laat geen afdrukken na in het zand en oogt obscuur Kan ik je even spreken, vraagt hi...

Er kwamen beelden en geluiden ik was verbaasd Om wat ik zag en hoorde, de muziek dat binnen kwam Voelde je ook hoe alles mee ging in die stroom Een bron om op te rijzen bij die klanken Rijk en arm wil daarvoor danken Zingen de vogels vanuit de luchten Tortelen de duiven in de dakgoot Totda...

Spreek maar niet te vlug. Ik verdwijn zo snel. Zonder veld ben ik voortvluchtig, sta bloot aan warmtestralen. Je neemt me of je laat me vloeien. Ik smelt in het westen, stol in het oosten. Tussendoor beweegt altijd het licht. Ontkleed mij als de koude roept. Ik luister traag.

de stilte is licht soms zwaar als een storm 's nachts niets is wat het lijkt spint ze zijden draden om het universum schuurt ze tegen wakkere harten aan de stilte is diep soms wit als het onbeschreven blad

Ark Hier voel ik me in een ark de lucht, de zee Voert me mee door duister over sinister baren het is er varen... met mezelf als baken, kompas 'k weet me onder daken Bedekt door dak,deken en laken al is het.... met 't hart in de keel.

de herfst ontluikt als een droom diep gelegen in het erbarmen waar zwijgers takken hakken en bladeren worden ontmand als filosofische krijgers de geur van bloed overpeinst de straat, met het denken losgerukt van stem en stil gebaar, de wind zuigt aan de valreep waar benen zich lossen van he...

Als ze me niet begrijpen mag ik dan met jou zijn als ik niet met hen kan praten mag ik dan bij jou zijn Als het lichaam niet wil mag ik dan met jou zijn als mijn gedachten afdwalen mag ik dan bij jou zijn Als alles tegenzit mag ik dan met jou zijn als ik het even niet meer weet mag ik...

voor de vroege vinder van een vrolijke vlinder fladder, fladder, fladder vind voor jezelf een ladder klim vliegensvlug omhoog tot in de regenboog en verwonder je over de vlucht van de kleurrijke dagpauwoog

In de medische mallemolen waar geen mens in zitten wil, daarin zit jij nu en weet je: die mallemolen staat niet stil. Je zult mee moeten draaien als is 't tegen je zin, je zult 't moeten doorlopen en hopen dat je uiteindelijk wint. Want zitten in die mallemolen is echt helemaal niet f...

Mijn kat was weer vannacht van huis en kwam al waggelende thuis. Er zat van alles in zijn baard, had voor dessert een muis bewaard. Was nog een beetje in de war, want hij kwam uit de katerbar.

Op de vuilnisbelten van Johannesburg deelden we soep en brood met tranen in de ogen een kindmoeder die straks nieuw leven zal gaan geven zit daar tussen de troep met haar schoenen in de dood en ik dacht mijn God waar ben Jij dan hier gebleven ze wrijft trots over haar bui...

Arabische vrouwen Ik wil met jullie trouwen Oneindig van jullie houden Maar ik kan alleen maar rouwen Niet met jullie bouwen Geen baby naar binnen stouwen Want om jullie te kunnen trouwen Moet ik van nog iemand houden Niet meer op mijn eigen inzichten vertrouwen Me van alcohol o...

(voor I.W.) Ik kan geen woorden meer vinden geen gewiekste analyses of tegenhangers die jou van je stuk brengen en ik wil dat ook niet meer want jouw mening mag er zijn en is wellicht meer gevat dan de mijne hoe zou ik ook want ik ken het werk van Antonin Artaud en ik heb jou evenze...

Ze is zo groot. En, hoewel grijs in middels, Zo mooi in haar groenblauwe jurk nog. We mogen met z'n allen aan haar zitten, nog steeds. Vindt ze niet erg. We mogen er zelfs in, helemaal. Merkt ze niet eens. Ze is zo groot. Haar kou gooit ons terug als een visje. ----------------...

waar is de wereld ik ben weg maar toch voel ik nog mijn warme bed zie allerlei figuren zich laten oversturen in ontsteltenis en diep verdriet hun handen strelend langs mijn haren en gezicht in een traag afnemend licht ik had hier niet mogen zijn bij hun diepgevoelde aardse pijn maa...

Teresa, ook wel aangeduid als ‘moeder’, Was eigenlijk voor wie haar heeft gekend, Een moeilijk mens, een kenau, een serpent, Een feeks, een kreng, een helleveeg, een loeder. Zelfs heiligheid is dus, zoals u leest, O wonder, niet meer wat het is geweest.

in doeken en een toefje bont duffeltjes aan met lappen en scheuren, schamel en schunnig, verschoten kleuren, op weg de handen in de broek, de hoofden neer, de schouders zoek en om de neuzen onuitsprekelijk, gedoken musjes bij mekaar, de kleumenskou aanstekelijk en lippenmonden droef en wekel...

Is het nu echt tien jaar alweer geleden Dat jij zo plotseling ons hier verliet De jaren zijn zo snel voorbij gegleden Met nieuw geluk maar vaak ook met verdriet Je bent in onze harten steeds gebleven Je leeft in ieder van ons allen voort Want jij hebt ons bij leven veel gegeven Waarb...

Je mag best weten dat ik even aarzelde bij het openen van de urn het voelde zo onwerkelijk jouw lijf als as te zien maar nu rust je in de holte van mijn handen voor de laatste keer voel ik ons dichter dan bijeen ik laat je gaan lief als alles wat je was glijdend door mijn vingers in ...

Een ziel moet zien te zeilen naar de wal Over een grote, zilte oceaan Dapper door Scylla en Charybdis gaan Een haven of een baai vinden vooral Soms vaart zij in een fuik, loopt in de val Dan heeft ze averij, scheurt haar bazaan Een ziel moet zien te zeilen naar de wal Over een grote, zilte oc...

Heer, wanneer soms de twijfel toeslaat Zodat ik denk dat U er niet meer bent Wanneer ik mij dan in gebed tot U wend Laat mij dan voelen dat U toch bestaat. Heer, als ik denk, dat U mij niet hoort Wanneer ik smekende tot U kom Ik zal niet vragen naar het “waarom” Maar ik hoorde graag Uw ...

Waarde is waardeloos, zolang geen enkel persoon de waarde verkoos, die de dame, bruut overvallen zag in haar sieraden. Waardevol voor haar, nagelaten door haar ouders. Waardeloos voor de boeven, die er hooguit een uurtje plezier van hebben, maar zij, zij heeft niets waardevols meer.

Tussen wal en schip hoort een zeeman niet thuis. Want een zeeman heeft zee- benen, die voelen zich alleen op het eigen schip thuis. En ook de beste stuurlui staan niet aan de wal. Zij draaien liever aan het stuurrad van hun schip; door het ruime sop, niet op weg voor niemendal. En wan...