9250 resultaten.
BEGRAFENIS VAN MIJN TANTE!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 hun herfst voltooiden
Ik zag een hoop zand liggen
afgedekt met taxussen
van groenblijvende coniferen
die haar ´berghulp´ symboliseerde
Ik zag een open wachtend graf
een groot gapend gat
omlijst met taxussentoppen
die haar afscheid verzachtte
Ik zag de taxussen bewegen
bij het neerlaten van haar kist
neergelaten op diep zacht zand
rust…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
Niet Perfect
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
718 Een Huis moet stevig zijn, dat is bekend
om de Bewoners zekerheid te bieden
opdat hun streven rust op een solide
maar tegelijk flexibel fundament
Er is een tuin, en er is stromend water
er is verwarming, er is licht en lucht
je vindt er voedsel en veel reisgenoten
Je kiest je eigen rol in dit Theater
je regelt zelf de hoogte van je vlucht…
Schrijn.
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
662 Waar haar zaad de aarde roert, zal het tijdloos rusten.
Ooit komt ze explosief terug op andere grond. ’s Avonds
balsemt hij en bouwt haar mausoleum. Hier mag hij traag
ademen. Het schrijn van klaproos draagt altijd haar kleur.…
Doden die leven !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Doden genieten in volle rust en vrede.
Doden doden angst en beven.
Doden die doodsangst koesteren,
LEVEN !…
Iemands stem stapt door mijn hoofd
gedicht
3.2 met 26 stemmen
13.007 Wie ruikt hier zo
naar ziekenzalen, bed na bed
het lopen van de koffie, belangrijk
kleiner de resten van een sigaret, krulletjes
ergens afgevallen, o wee, rusten zacht.
Zo de dunst mogelijke rook, getuite
lippen en toch de slappe lach gekregen.
-------------------------------------
uit: 'Bestendig verblijf', 2009.…
Als je alles achterlaat
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.347 overblijft
Als je
Alles achterlaat
Argwaan
Angst
Ik lees het
In hun ogen
Het zijn
De emoties
Die ik
Zo goed ken
Ik voel me naakt
Steeds naakter
Ze kijken
Met hun argwaan
Ze kijken
Met hun angst
Ze kijken
Met hun ogen
Dwars
Door mijn huid
Ik kwam
Slechts voor
Een bed
Ik kwam
Slechts voor
Wat eten
Ik kwam
Voor even rust…
Dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Ik kan sterven van schaamte,
tot ik wakker schiet en de rust
mijn bonzend hart kust.…
In winterkou
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
579 gladde ijslaag op gekomen
en onder dat ijs, in de vijver heel diep
ligt de as van de man waar ik mee sliep
veel eenvoudiger dan het leven spiegelen kan
denk ik terug aan momenten met mijn man
in winterkou ligt zijn as daar te dromen
en ik zal er verder niet over schromen
om te bidden in twijfel of iemand het ziet
zijn trouwe aanwezigheid rust…
Tape
gedicht
2.2 met 5 stemmen
3.779 Laat het alleen
met rust, met rotzooi, met
hoe dingen uit elkaar vallen, met pijn.
Het is geen toeval, 'op'. Het is de regel.
--------------------------------------
uit: 'Alledaagse ergernissen', 2015.…
Het gebed in je handen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
626 ik heb je
vingers gevouwen
met het gebed
in je handen nog
warm van vertrouwen
wij kenden
je diepste verlangen
naar liefde en rust
na een emotievol leven
waarin jij alles hebt gegeven
je ogen
zijn niet gebroken
je bent mee gegaan
met je ziel na afscheid
van ieder waarvan jij hield
je bewaarde je lach
als het laatste dat
jij…
Heimwee
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
618 geweest
plekken die mij
van verre raken,
het is mijn ziel, zo denk ik
die nog dieper zoekt
naar wat reeds in mij is
of toch wel
naar verwachtingen
die op mijn weg te vroeg
zijn opgedoekt
ik kan wel iets zeggen
hoe het daar is;
ik zal opgenomen zijn
in velden bij zonsondergang,
en verblijven in de stilte,
in de rust…
schuim en as
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 op de uiterste punt waar twee zeeën
samenkomen zocht ik een geschikte plek
kwam tot rust en maakte een stapeltje
het was moeilijk het vuur gaande te houden
rook steeg op in noordelijke richting
verwaaide beeld, geur, herinnering zeewaarts
dansend daalde je op de schuimende golven
teruglopend de etsende nietsontziende wind
aan mijn handen…
Wat pluizen plagen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
469 ik was daar
waar de wind
nog ijlend giert
over het lege land
mij overslaat
omdat ik niet buig
maar als een twijgje
zwiep tot zijn verdriet
ik sla niet terug
in nog geborgen zijn
maar kies de rust
van je achilleshiel
om hoger op te komen
in mijn bomendroom
tast ik jouw luwte af
wortel tussen struik en gras
ooit zullen wij
in…
Helpen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
714 Als ik het even niet meer weet of vergeet
denk jij dan met mij mee
als mijn lichaam niet meer doet wat ik wil
help jij me dan ermee
Als ik kijk met een lege blik
kijk jij dan mee met mij
als alles mij teveel wordt
zorg jij dan voor rust bij mij
Als ik traag en stijf ben
help je me dan
om vooruit te komen
zodat ik weer op pad kan…
Heilig boontje
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
506 bouwen
Neem ik mij oprecht eens voor
Om nu iets af te maken
Zal ik er voor iedereen zijn
Niet langer meer verzaken
Mensen redden in hoge nood
In vlammen en gevaar
Met doodsverachting treed ik dan op
Ik sta voor iedereen klaar
Een brandend huis
Een zinkend schip
Verdrinkend voor de kust
Later word ik echt jouw held
Laat me nog nog maar met rust…
Zwarte paarden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Hoeven op de Ring rond Simonshaven
Zijn het die de stille rust verbreken
Warm is het onder mijn wollen deken
Nu jij kortgeleden bent begraven
Kan ik me aan het verleden laven
Blijf ik in herinneringen steken
Hoeven op de Ring rond Simonhaven
Aan mijn voeten zitten zwarte raven
Rouw gebiedend; aan de wand een teken
Kans op vreugde vooralsnog…
een streep licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
412 horizon kleurt vaal
oranje in het licht van
de ondergaande zon
aan de hemel
verschijnt een donkere
dreigende wolk
we wachten op het
langverwachte kind
het vervlogen
weemoedige lied
de laatste adem in
het schaarse licht
kan eenzaamheid
zonder kloppen
binnenkomen
kan verdriet uitbotten
tot schoonheid in
de schaduw
mogen rust…
Zonsopkomst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
623 De rust, die ik die ochtend had,
voelde wel bijzonder en aangenaam.
Even een hele andere wereld
met de zon die opkwam,
het voelde zeker apart.
Dit was voor mij een bijzonder ervaring
en een unieke belevenis.
Zo wil ik er nog best veel meemaken!…
Blauw licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 zij hebben
de ogen afgewend
spelen in de wereld
van blauw licht
zelden zien zij
een gezicht
als zij kijken dan
ontwijken ze de blik
een reflex
die rust moet geven
na een jeugdig leven
van alert moeten zijn
in totale uitdaging
zijn zij ten onder gegaan
alles was gericht op
status en een goede baan
zelf zijn zij
kind gebleven…
Cirkel van liefde
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
865 Vlinder, dans met mij
je cirkels van liefde onder, naast of boven mij
beroer me met jou vleugeltippen
om samen te duizelen op hemelhoogte
en rusten op een aardse bloem
jij slaat de akkoorden op mijn woorden
en samen zingen we het refrein
hoe groot is de vreugde van het samenzijn
in die nimmer aflatende dans van de
eindeloze cirkel van…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 vanmorgen was de deur op slot
was zicht aan buitenmuren onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen…
Het dartelende zwarte paard.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
480 Rust er een passie op een vriendschap
die het zwarte paard aan zijn omgeving kunnen
verbinden.…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
Uitnodiging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 op zoete koek
met vlakken
blij met lijnen
Je blik
rustte op de koek
'n ster misschien?
kon je er in zien
Was het niet....
op dit terras?
dat ik je plots
op m'n schoot trok
Je kleurde rood
tot in je nek
't stond...
je niet gek
bij je nieuwe rok
.....hoog opgetrokken.…
Kringloopt bestaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
612 ik zoek niet
de rust van het graf
wel het wiegen van
lange halmen en
bloemen in het gras
zij hebben dood zien
passeren in droefheid
en rouw konden zich
pas profileren in lente
na verdwijnende kou
samen zien wij bekenden
zij ordenen het groen
tot weer een keurig graf
waarvan de inhoud
op de eeuwigheid wacht
in dit schisma
van leven…
Een tikje herfst
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 een vaag
en broos verkleuren
van ogen waarin
vermoeidheid bodem had
nee geen
fragiele breekbaarheid
maar ook in jouw leven
herken jij de tijd
in wisseling
van momenten
sprankel je in
pure vitaliteit
maar in een
rustige achtergrond
raak jij die lijn
soms even kwijt
nog bloei jij de
volheid van leven
vergeet niet
jezelf rust…
Door contrast gekust
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
522 ik staar
naar een
stokoude vijgenboom
droom er zand
en heuvels bij wat
gebergte verder op rij
het zon
doorstoofde land
vraagt een verfrissend bad
in overgeërfde
kleuren spreken
decennia hun rust
de helderheid
van licht is door
contrast gekust
voel historische
gebeurtenissen uit
het stof herrijzen
hoor generaties
in bloed…
Nachtbraken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
583 Zoveel nacht
En zoveel duister
Vage beelden
Om mij heen
Ik lig hier stil
Denk na en luister
Minuten smelten
Één voor één
Onwaarschijnlijk
Is de stilte
Vreemde tekens
Op de muur
De slaap blijft weg
Ik dwaal in het donker
Zo verstrijkt
Er weer een uur
Nog steeds veel nacht
Omringt door duister
Nog steeds geen
Dromen, slaap of rust…
Als kleur vervaagd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 De dood kent geen vrienden
ook geen vijanden
enkel de ademloosheid
gevolgd geheel stapvoets
door rust zacht.
Het zwaard van de nacht viel
ik heb het vannacht zien schitteren.
Het zwijgende ontdooide en bevroor
spraakzaam vanuit een donkere diepte
als ziel even verlicht weer opstaande
nu definitief aan het lijf ontvlucht.…