11459 resultaten.
ALEKSEJ ANATOLJEVITSJ NAVALNY
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 lag hij alleen op 't bed met gebonden armen
Veroordeeld wegens afwijkende gedachten
weigerde zich met zo'n regering te verenigen
Hem zou daarom de loodzware straf wachten
zonder zich met zijn lief te mogen herenigen
Zijn opdracht kostte hem welhaast 't leven;
't regiem zag hem liefst creperend doodgaan
Hij streed door en hij wilde…
Inclusief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Je wilde weten wat alles inclusief was in 't menu,
of groenten en welke, of ijs, hoeveel, diverse malen vroeg je 't personeel.
Aan mij vroeg j' ook hoe 's nachts we en wat we
Nu vertel ik je hoe inclusief het wel was.…
Van Petten naar Groet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 Ik wilde er uit, ‘t strand zien!…
Vader
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
139 nooit echt vlotten
Veel te vaak gingen er dingen verkeerd
Hij kijkt uit het raam, de hortensia bloeit
Hij wilde alleen maar een huis met een kleine tuin.…
in een lichte zon
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.476 natuurlijk wil ik
met jou lente
je bloemen geven
in hun bloei
het eerst groen
dat zichtbaar wordt
jou schenken als mijn
liefde die steeds groeit
in een lichte zon
die dagen langer maakt
en in haar stralen steeds
meer warmte draagt
geef me het voorjaar
in je lach, het zacht
ontluiken van je hart
dat al zo lang bevroren is
mijn…
Honderden manieren
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.023 Als ze bloemen wilt koop die dan voor haar.
Speel alle leuke liedjes op je gitaar.
Geef haar alles wat je hebt,
Om haar hart te winnen is dit het beste recept.
Als je denkt dat zij haar tijd met jou verdoet.
Verklaar haar jouw liefde dan voorgoed.
En als ze jou eindelijk eens wilt plezieren,
bedenk dan honderden manieren.…
Vooruitzicht
gedicht
3.1 met 33 stemmen
13.870 Hoe plezierig is het niet om iets
in het vooruitzicht te hebben, een
veldje met pas begonnen bloemen, of
een berg die naar behoren de lucht
in steekt. Het is alsof de wereld met
zulke gunstbewijzen aan het tijdelijke
zich verontschuldigt voor het wrede
dat haar eigen is. Want meestal
zien we weinig, is het donker, nacht.…
onderweg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
924 De bloem wou ik beluisteren
haar prille opengaan
dus lijmde ik mijn slakkenhuis
er zachtjes tegenaan.
Ik wou de sterren strelen
ver reikte ik mijn hand
hun vurige begeerte
heeft mijn vingers opgebrand.
Mijn ogenblik is opgegaan
in ’t hemelsblauw gewelf
en ‘k zag zo: onderweg
verloor ik stukjes van mezelf.…
wat ik je wens
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.722 ik zou je willen geven
het kleine van
het bestaan
het echte beleven
zonder visioenen
van de onbereikbare
doodse maan
ik zou je willen geven
het grootse van
het bestaan
omvangrijk in
bloemen gehuld
maar ook
het azuurblauwe
zilte water van de oceaan
of de dauwige weidevelden
door dieren begraasd
en alles met
onvoorwaardelijke…
Wie is nou God?
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
894 heb je hem gezien
of haar misschien
staat God dat toe
de jacht naar winst
het liefst een kind
dat zonder vragen
zeven dagen
werkt per week
haar jeugd vergeet
voor het schijntje
dat haar leven heet
bloeit hij de bloem
schijnt zij de zon
legt God weer alles
in de vissenkom
als daglicht wegglijdt
en de maan zijn
sterren begeleidt…
gom mijn barsten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
813 Mijn toren kucht langzaam brokkels uit
en de ruiten worden als vaders ogen troebel
ik verlang naar de zachte aanraking
die het gif stilletjes opzuigt en uitspuwt
uw lach en uw ogen gommen de barsten
van onze tekening die nu nog een ets is
maar weldra zal krioelen van de kleuren
aan mijn voet steken bloemen het hoofd op
onder uw vruchtbare…
jij de vader, ik het kind
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.961 ik neem zon
en bloemen mee
mag ik delen in je rust
ik wil komen
bij je dromen omdat
je mijn gevoelens sust
op een bankje
met wat schaduw in
het ruiselen van de wind
mag je zachtjes
met mij spreken,
jij de vader, ik het kind
in het sluiten
van mijn ogen hoor
ik weer je zachte stem
in het koesteren
van de stilte voel ik
dat…
weeft van mistig ochtendrood
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.824 zie je in het ruisen
van de wind, je hebt niet
meer het blote van een kind
niet meer geboeid
het spel ontgroeid dat
kleinen in vertrouwen spelen
je bent gekleed
met naakt, van onschuld
wordt je schaduw al gemaakt
je weeft van mistig
ochtendrood de donkere
schaamte voor je schoot
en wordt herboren in
ontluikend groeien, de bloem…
ik hou van jou...
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
3.086 tot de maan overdag schijnt
de bloemen 's nachts bloeien
sneeuw in de zomer valt
en de rozen stoppen te groeien
Ik hou van jou...
tot mijn dagen zijn geteld
mijn laatste uur heeft geslagen
ik mijn laatste adem uitblaas
en de tijd kan vertragen
Ik hou van jou...…
dromend verlangen
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.341 mag ik
dromen in een wereld
waar elke dag
zonovergoten
schittering weerkaatst
in parelende ogen
mij in liefde laat verlangen
naar de warmte van een lach
die tranen overheersen
verdriet verdrijven mag
als sluiers in de morgen
gespreid op het gras
waar ontluikende bloemen
grijs in schoonheid hult
en zo de wereld laat ontwaken…
De rozen en het lied
gedicht
3.0 met 148 stemmen
27.758 Ze schikte rozen bij het raam;
zolang ze wist was dit het evenwicht:
de bloemen en het doodgeverfd gedicht
dat haar, een leven, was voorbijgegaan.
Soms scheurden wolken in haar hoofd
en doffe stenen troffen haar terrein.
Te sterven, maar een levende te zijn;
en niet beleven wat er is beloofd.…
no title (and still)
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.006 Was jij een bloem ik had je
in een oud boek verzameld
tussen bladen, gedroogd
tot een kantwerk van
transparant voortduren.
Maar boeken zijn gedoemd
tot stof en pulver,
en wat dan nog van jou?…
Ontwaken na coma...
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
1.264 Lucht verwisselt van grijs naar blauw,
bloemen openen in oranje en geel.
Licht wordt gezeefd door bladergroen.
Liefde, rood, harteklop van de wereld.…
Rustplaats
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.667 Bloemen sieren deze trieste plek,
waar tijd lijkt stil te staan,
en treuren schijnbaar in stilte,
om het leven, waar kruisen aan herinneren.…
Ik zit in mijn tuin....
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
836 Ik zit in mijn tuin
omringd door bloemen
Fladderende vlinders
en bijen die zoemen
Ik zit onder een boom
De bladeren wiegen
Zie tussen de bladeren
Zonnestralen vliegen
Ik geniet van dit geluk
Uren kan ik me vermaken
Gewoon in mijn tuin
Met kikkers die kwaken
Vogels die fluiten
Met katten die stoeien
Hiervan geniet ik zó
Hier kan…
welkom op mijn feest
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.046 Er zijn hapjes, drankjes
En die mooie bloemen...
die zijn van mijn zus!
Heren met het beste pak aan
dames gekleed voor een bal...
Bedankt voor jullie kaarten
Kijk: de kaarsjes branden al!
Ik ben het feestvarken,
dus ja: ik trakteer!
Het is alleen te hopen
dat ik niemand passeer.…
de echo vraagt
netgedicht
3.0 met 26 stemmen
2.785 ik schreeuw de tijden terug
waarin ik leven voelde
maar het geluid lijkt stuk
de echo vraagt wat ik bedoelde
er is geen brug
die nog emoties draagt
waardoor mijn woord
in het ravijn vervaagt
toch raakt het af en toe
een bloem die groeit in kleine
decibellen en bloeit in kleuren
die gelukkigzijn voorspellen
ik roep niet meer
maar…
Nog altijd samen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
2.569 Zij zijn de wijn die, gerijpt en ongeschonden,
Uit het boeket van de liefde is ontstaan
Als jonge bloemen openden zij hun ogen
Kelken die samen sluiten voor de maan
Wat in hun vat zit zal nimmer verzuren
Is niet verspild door een vreemde mond
Hoewel instinct verleiding moet verduren
En prille liefde door zonde wordt verwond
Zij belichamen…
ooit ademden wij simultaan
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.228 mijn ogen liggen in de regen
jouw voeten verloren in de nacht
dragen mijn vragen weg
op een spiegel
onder mijn ogen
diepzwarte schaduwen
kleur van verbrande bloemen
als krijtrotsen in zee
breekt mijn stem
brandt als een witte maan
op de lippen
jouw schouders dragen
de schemering van straatlantaarns
hun schijn vloeit in…
mijn sluiers van plezier
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
822 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren als
blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
De dode kanarievogel
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.302 Toen veegden zij hun traantjes af
En plantten bloemen op het graf.…
Boetzelaerpark De Bilt, entree Blauwkapelseweg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
718 Ik wandel haar sferen
door bloemen gedekt
grind van voetpaden
knarsetandt en raspt.
Een groep jongeren hangt
maar zegt braaf gedag.
Het zijn de kabouters
van lentepaddestoelen.
Zij kijkt nu op mijn rug
ik zwaai met gedachten
zie op naar beelden
die hier woorden dichten.…
Geloken pauwenogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 zag de onrust
in je slag
je wiekte traag
op warme winden
fladdert om de
nieuwe stroming te
hervinden die je lift
vleugelt zacht
geloken pauwenogen
op een witte ondergrond
de poten zwart al
uitgestoken voordat
je op de kroon
van bloemen landt
nectart gulzig
lentes eerste vocht
vouwt je vleugels
als de wind weer
aan je sjort en…
lente
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
808 kastanjebomen tonen trots hun bladeren
hun bladnerven zijn aderen
hun bloemen staan al in knop
dat gaat door tot hoog in de top
de lente, het is werkelijk een wonder
waar ik me iedere keer over verwonder
dit seizoen schenkt me veel genot
het brengt me dichter tot God…
Speelt met licht
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
772 jij bent de lente aan mijn zij
in het verschiet de zomer
zacht trillend aan de horizon
weeft voor mij het groen
tot nieuwe struiken
vormt knoppen tot een bloem
speelt met licht het spel
tussen de bomen en weet hoe
nevels gaan ontkomen aan de zon
je tovert mos als
groene plekken in het bos waar
de insecten dansen na ontwaken
maar…