Alle inzendingen over wind

11284 resultaten.

Sorteren op:

(b)engeltje

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.266
denkt Het gaat niet meer Dan daalt er zomaar Een engeltje neer Die knijpt je even In je billen Heel hard, dat wel Dus je moet even gillen Maar je bent wel Weer wakker meteen En kijkt verschrikt Om je heen Het bengeltje lacht Steekt haar tongetje uit En weg is ze Vliegt richting zuid Je zwaait haar na Vleugeltjes klapperen Op de wind…

leven zonder verwachting

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 800
ooit scheen overdag altijd heldere zon 's nachts natuurlijke maan toen al in schijngestalten bij gefonkel der sterren tot de wolkendekker met druppels en condens er slordig tussen kwam zodat we nu weer verwachten vraag me niet waarom hij ons in de boot nam deze onbekende verwekker in een en dezelfde adem van wind ijs storm orkaan sneeuw…

Ik verscheep mijn hart

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 547
Ik verscheep mijn hart vaar met mast en zeil door woeste zeeën ik ben een banneling in deze gerezen tijd doorklieft verga ik vol van pijn en zielendorst; het anker is verroest tot aan de jaren waar boeg en steven mij de wind en knopen geven maar het varen herbergt geen doel waar het roer zich ook naar went; het liefst althans in…
elze25 december 2008Lees meer >

Scirocco

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 858
De veerboten uit Tanger komen vaak op een warme, rode wind die de toga´s van de reizigers doet wapperen. Op de kade van Tarifa, waar wij met onrustige handen ons staren bedekken, dwarrelt zacht de vluchtige woestijn.…

Sawasdee

netgedicht
4.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 726
Hoe kan de wind van zó ver, de geur van wierook naar mij dragen? Waarom hangt de maan als een koperen bel aan de nachtelijke tempel? Wellicht als ik nu mijn hand uitstrek, zie ik het licht van het Zuiderkruis tussen mijn vingers door schijnen.…

tot bloei in duizendschonen

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 724
ik groeide op de kale rots in breuken wortelden mijn barsten ik was gebroken door de hand die met mij knoeide het eigen lijf dat ik verfoeide voordat ik kon verwelken zond jij mij regen om te helpen ik fleurde op je kuste me tot bloei in duizendschonen zo kon ik jou mijn liefde tonen je gaf me raad door zon en wind…

kaal zal ik voor U verschijnen

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.231
ik voel de koude wind nog spartelt leven tegen maar vingers zijn te kort om nog meer tegenspel te geven ijskoud merg in mijn botten chemo zal het doen verrotten maar wat blijft krijgt altijd nog een laatste kans mijn haren ben ik kwijt kaal zal ik voor U verschijnen de buitenkant van wie ik was is dag na dag aan het verdwijnen…

Klaproos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 964
Zo teer met zacht fluwelen blaadjes het frele aangezicht is uiterlijke schijn Fier rechtop, slechts door de wind gebogen het zwarte hart kloppend van leven wendt ze zich naar de zon De ranke stengel zet zich schrap weet dat hij eens moet buigen Een korte tijd is ze vol leven bloeit in volle pracht In de stilte van de natuur sterft de klaproos…

Dag na dag

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 752
ik denk aan die deur telkens dezelfde deur en aan jouw hand die koele stilte over drempels draagt in elk nalatend sterfgebaar ik kijk naar je oordeel en de tien geboden je ontneemt mijn blik en bewaart de wind beseft niet dat de tocht, ook doorheen het venster, mijn borst omklemt en dat die deur door vloed bezwijkt…

Lila ondertonen

netgedicht
3.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 13.993
ik schets je wel in mijn gedachten met lila ondertonen tussen ‘t groen laat wind tussen de bladeren dwalen op zoek naar ongeschreven wetten regels vraag ik even te wijken om het zicht niet te belemmeren laat grijze achtervolgingen maar eigen keuzes maken mijn leven draagt meer kleur dan nachtlicht kan verdragen door de dagelijkse openhartigheid…

duikend naar de diepte

netgedicht
4.6 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.374
wie heeft jou lief als je het daglicht klauwt met ongetemde slagen als je knaagt aan blootgelegde schedels in het land van schaduwgras je misleidt de dood hoog in het zuiden verstilt de aarde naderbij grijpt breed de blauwe lucht wijd uitgestrekt in ‘t zweven volg de wind, volg je vleugels in het dalen van de dag vlieg, volg…

Sorry

hartenkreet
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.535
Wind regen en het is kil in huis De deur blijft gesloten ik ben thuis Wachtend op dat bekende op de trap Dat belletje die herkenbare voetstap Doch het blijft stil en mijn eenzaamheid duurt Toen weigerde ik dom trots en was verbolgen Die paar simpele woorden sorry ik heb spijt Niet beseffend de verschrikkelijke gevolgen En als ik mij spiegel…
Ivan Grud4 oktober 2006Lees meer >

Verloren lucht

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 840
en weer klad ik hoop tegen de muur als ontelbare, grijze wolken rond gefluisterd in blinde stormen en al wat ik ben blijft bestaan in immer onbestemde regen wanneer dag na dag de stenen verpulveren tot stuifzand in de wind een stem in dag tot nacht gezwart breekt de laatste gebeden als ver weg het kind schreit door de schaduwen…

Een hongerige God?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Het nachtgetij ligt als mozaïek te straten in de nacht, ‘k dacht dat ik niet mank was geboren maar toch lispel ik zoals het kreukelhout door de wind wordt geteisterd ‘k ben niet bang om mijn ogen te sluiten en het krakend beuken te horen braken van het vuur waardoor het wordt verteerd neen, het einde van de wereld kent geen vorm die…
elze29 april 2009Lees meer >

De brief

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 625
een vergeelde envelop na al die jaren nog steeds dicht de inkt begint wat te verbleken soms wik en weeg ik die envelop in beide handen ….zal ik….maar nee deze brief die neem ik mee ongelezen op de dag dat ik voorgoed zal gaan vandaag lag die weer even in mijn hand de vergeelde envelop voorzichtig druk ik er mijn lippen op hoor de wind…

Wondernimf

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 754
je hart sprong op als een vlaagje zoete wind fierezwierend de kamer binnenwaaide maar ze weet dat rond haar hoofd waait een andere wondernimf waar ze over droomt het vult haar hart met liefde zo warm en dichtbij als geen ander is er die ene die de taal van je hart verstaat aan wat bekend is (Sophie B.…

En toch zal ’t lente worden

poëzie
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.251
De takken missen blad en bloem: Daar tussen fluit de wind; Doch immer zingt het welgezind: En toch zal ’t lente worden! Al zijn de velden doods en stil, Ik blijve welgemoed, En roep gelijk de vogel doet: En toch zal ’t lente worden!…

4 seizoenen

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 944
Herfst De wind bevalt me wel. Ze fluit in mijn oren, En roept steeds je naam. Ik wacht op de winter.…
fred ha28 februari 2009Lees meer >

Te laat begreep hij het

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 589
hij zag niet haar tranen hij vond een meisje van eigen leeftijd ze trouwden omgeving, familie iedereen tevree maar in zijn hart en dromen was hij nog altijd met zijn eigen liefste samen hij begreep nu ook…… maar zij voelde wel zijn tranen In haar dromen fluisterde de wind ze in haar hart…

reikhalzend kijk ik uit

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 613
Toch ben ik sterk, trotseer de wereld, en laat de wind mij zacht bespelen, zuig de regen gulzig op, verrukt over mijn jonge leven. Reikhalzend naar een nieuwe dag, een zonnestraal om te verwarmen, gekwetter en een lieve lach. Ik leef…

Sloopflat

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 795
Honderd lege vierkante ogen staren dieper dan de wind kan spelen met gesloopte keukens en behang; bottenconstructie is zichtbaar, pseudoniem voor sterven?…

Rond de watertoren

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 539
Naakt hangt het gras te weken in de azijn van de vroege morgen het leven zwijgt rondom de burcht waar ’t geharnaste sterven zich ontbindt van zorg en waar wind nog de namen spreekt van hen die in het amen zijn gepredikt samen met het duister verdwijnt het spel waarin ik me heb genacht en ik weet mij dat deze nieuwe adem mijn vlucht…
elze31 juli 2009Lees meer >

vork

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.015
Hij wilde alles En heeft wat snel De lucht uit zijn ballon laten lopen Omdat hij niet opsteeg, In de stilte van de wind. Heeft nu meer nog dan hij wensen kon, Maar niks Dan geroezemoes in een vol café. Veel te horen Maar niks te zeggen. Verdrongen tussen wand en raam.…

herfst

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 825
Langzaam trekt de zomer haar groene kleed weer uit en verwelkomen we de herfst die zal schitteren als een prachtige bruid gehuld in goudglanzend rood en okergeel getint brengt ze ons in vervoering met haar kleurenpracht tot ze haar kleed voorgoed laat vallen dat verwaait in de wind en ze de aarde bedekt met een zacht bladerentapijt dan…
ria26 september 2009Lees meer >

Terug te geven?

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.100
Voor mij ben jij het, de lucht die me doet leven die adem inblaast, die me zo kracht kan geven voor mij ben jij net de regen die me besproeit die me na de hitte afkoelt voor mij, ben jij de wind die me laat stormen om me een beter beeld van de wereld te vormen voor mij ben jij de zon die me vaak warmte geeft hoop en zin voor al dat leeft…

Weerspiegeling

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 667
Tranen als dauwdruppels kussen de nieuwe morgen als ze nog slaapdronken het venster opent de zon zegt de maan welterusten die knipoogt vertrekt over de horizon naar daar waar mensen ook weer slapen gaan ze houdt de wacht de morgen glimlacht haar toe beloftevol de dag die op haar wacht de wind fluistert een zachte melodie als…
windwhisper9 november 2009Lees meer >

Winter

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 687
De winter is koud, nat en guur Warm is het bij het knappend vuur De wind giert om het huis Het is knus in huis bij de buis. Straks wordt het weer voorjaar Daar is het verlangen naar De natuur gaat dan ontwaken De eendjes gaan weer kwaken.…
Fedde Nicolai22 december 2009Lees meer >

Boom te zijn

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.046
in het duizendbomenwoud heb ik een schors gevonden de boom was eruit ik trok haar aan, ben gaan staan zoals bomen doen mijn voeten vergroeiden met de aarde armen vertakten zich, handen werden groen met gevoel in duizend vingers proefde ik wind en water vervuld tot in mijn kruin schilderde ik schaduwen voor later op het speelse gras…
Hanny3 januari 2010Lees meer >

Smeltend zal je sterven

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
je schuift het sneeuwgordijn opzij treedt ijskoud op in volle glorie kristallen schitteren op je japon gedragen door de wind je sprankelende lach is zon je zweeft en slecht in sporen op de baan zien we jouw ronde zwieren staan ik weet je in mijn armen zij zullen jou verwarmen smeltend zal je sterven en wij heel snel jouw lente…
wil melker7 januari 2010Lees meer >

opgaand - duogedicht

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 574
warm de stralen geel het getreden pad gedragen door de wind die de horizon kust zongebruind op stranden vlammende ogen vol liefde siddert het verlangen exploderende atmosfeer zichtbaar rood 't gelaat brengt hongerige lippen dichter speels opgaand in elkaar knettert de tijd in vurige kleuren Duogedicht van ~*LadyLove*~ en Martien…