11284 resultaten.
(b)engeltje
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.266 denkt
Het gaat niet meer
Dan daalt er zomaar
Een engeltje neer
Die knijpt je even
In je billen
Heel hard, dat wel
Dus je moet even gillen
Maar je bent wel
Weer wakker meteen
En kijkt verschrikt
Om je heen
Het bengeltje lacht
Steekt haar tongetje uit
En weg is ze
Vliegt richting zuid
Je zwaait haar na
Vleugeltjes klapperen
Op de wind…
leven zonder verwachting
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
800 ooit scheen overdag
altijd heldere zon
's nachts natuurlijke maan
toen al in schijngestalten
bij gefonkel der sterren
tot de wolkendekker
met druppels en condens
er slordig tussen kwam
zodat we nu weer verwachten
vraag me niet waarom
hij ons in de boot nam
deze onbekende verwekker
in een en dezelfde adem
van wind ijs storm orkaan
sneeuw…
Ik verscheep mijn hart
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
547 Ik verscheep mijn hart
vaar met mast en zeil
door woeste zeeën
ik ben een banneling
in deze gerezen tijd
doorklieft verga ik vol
van pijn en zielendorst;
het anker is verroest tot
aan de jaren waar boeg en
steven mij de wind
en knopen geven
maar het varen
herbergt geen doel
waar het roer zich
ook naar went;
het liefst althans
in…
Scirocco
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
858 De veerboten uit Tanger
komen vaak op een
warme, rode wind
die de toga´s van de
reizigers doet wapperen.
Op de kade van Tarifa,
waar wij met onrustige handen
ons staren bedekken,
dwarrelt zacht
de vluchtige woestijn.…
Sawasdee
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
726 Hoe kan de wind van zó ver,
de geur van wierook
naar mij dragen?
Waarom hangt de maan
als een koperen bel
aan de nachtelijke tempel?
Wellicht als ik nu mijn hand uitstrek,
zie ik het licht van het Zuiderkruis
tussen mijn vingers door schijnen.…
tot bloei in duizendschonen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
724 ik groeide
op de kale rots in breuken
wortelden mijn barsten
ik was gebroken door
de hand die met mij knoeide
het eigen lijf dat ik verfoeide
voordat ik kon verwelken
zond jij mij regen
om te helpen ik fleurde op
je kuste me
tot bloei in duizendschonen
zo kon ik jou mijn liefde tonen
je gaf me raad
door zon en wind…
kaal zal ik voor U verschijnen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.231 ik voel de koude wind
nog spartelt leven tegen
maar vingers zijn te kort
om nog meer tegenspel te geven
ijskoud merg in mijn botten
chemo zal het doen verrotten
maar wat blijft krijgt
altijd nog een laatste kans
mijn haren ben ik kwijt
kaal zal ik voor U verschijnen
de buitenkant van wie ik was
is dag na dag aan het verdwijnen…
Klaproos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
964 Zo teer met zacht fluwelen blaadjes
het frele aangezicht is uiterlijke schijn
Fier rechtop, slechts door de wind gebogen
het zwarte hart kloppend van leven
wendt ze zich naar de zon
De ranke stengel zet zich schrap
weet dat hij eens moet buigen
Een korte tijd is ze vol leven
bloeit in volle pracht
In de stilte van de natuur
sterft de klaproos…
Dag na dag
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
752 ik denk
aan die deur
telkens dezelfde deur
en aan jouw hand
die koele stilte over drempels draagt
in elk nalatend sterfgebaar
ik kijk
naar je oordeel
en de tien geboden
je ontneemt mijn blik
en bewaart de wind
beseft niet
dat de tocht, ook
doorheen het venster,
mijn borst omklemt
en dat die deur
door vloed bezwijkt…
Lila ondertonen
netgedicht
3.3 met 31 stemmen
13.993 ik schets je wel in mijn gedachten
met lila ondertonen tussen ‘t groen
laat wind tussen de bladeren dwalen
op zoek naar ongeschreven wetten
regels vraag ik even te wijken
om het zicht niet te belemmeren
laat grijze achtervolgingen
maar eigen keuzes maken
mijn leven draagt meer kleur
dan nachtlicht kan verdragen
door de dagelijkse openhartigheid…
duikend naar de diepte
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
1.374 wie heeft jou lief
als je het daglicht klauwt
met ongetemde slagen
als je knaagt
aan blootgelegde schedels
in het land van schaduwgras
je misleidt de dood
hoog in het zuiden
verstilt de aarde naderbij
grijpt breed de blauwe lucht
wijd uitgestrekt in ‘t zweven
volg de wind, volg je vleugels
in het dalen van de dag
vlieg, volg…
Sorry
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.535 Wind regen en het is kil in huis
De deur blijft gesloten ik ben thuis
Wachtend op dat bekende op de trap
Dat belletje die herkenbare voetstap
Doch het blijft stil en mijn eenzaamheid duurt
Toen weigerde ik dom trots en was verbolgen
Die paar simpele woorden sorry ik heb spijt
Niet beseffend de verschrikkelijke gevolgen
En als ik mij spiegel…
Verloren lucht
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
840 en weer klad ik
hoop tegen de muur
als ontelbare, grijze wolken
rond gefluisterd
in blinde stormen
en al wat ik ben
blijft bestaan
in immer onbestemde regen
wanneer dag na dag
de stenen verpulveren
tot stuifzand in de wind
een stem in dag
tot nacht gezwart
breekt de laatste gebeden
als ver weg het kind schreit
door de schaduwen…
Een hongerige God?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
515 Het nachtgetij ligt als mozaïek
te straten in de nacht, ‘k dacht
dat ik niet mank was geboren
maar toch lispel ik zoals
het kreukelhout door de wind
wordt geteisterd
‘k ben niet bang om mijn ogen
te sluiten en het krakend beuken
te horen braken van het vuur
waardoor het wordt verteerd
neen, het einde van de wereld
kent geen vorm die…
De brief
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
625 een vergeelde envelop
na al die jaren
nog steeds dicht
de inkt begint wat te verbleken
soms wik en weeg ik die envelop
in beide handen
….zal ik….maar nee
deze brief die neem ik mee
ongelezen
op de dag dat ik voorgoed zal gaan
vandaag lag die weer even in mijn hand
de vergeelde envelop
voorzichtig druk ik er
mijn lippen op
hoor de wind…
Wondernimf
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
754 je hart sprong op
als een vlaagje zoete wind
fierezwierend de kamer
binnenwaaide
maar ze weet dat rond haar hoofd
waait een andere wondernimf
waar ze over droomt
het vult haar hart met liefde
zo warm en dichtbij
als geen ander is er die ene
die de taal van je hart verstaat
aan wat bekend is
(Sophie B.…
En toch zal ’t lente worden
poëzie
3.1 met 11 stemmen
2.251 De takken missen blad en bloem:
Daar tussen fluit de wind;
Doch immer zingt het welgezind:
En toch zal ’t lente worden!
Al zijn de velden doods en stil,
Ik blijve welgemoed,
En roep gelijk de vogel doet:
En toch zal ’t lente worden!…
4 seizoenen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
944 Herfst
De wind bevalt me wel.
Ze fluit in mijn oren,
En roept steeds je naam.
Ik wacht op de winter.…
Te laat begreep hij het
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
589 hij zag niet haar tranen
hij vond een meisje
van eigen leeftijd
ze trouwden
omgeving, familie
iedereen tevree
maar in zijn hart en dromen
was hij nog altijd
met zijn eigen liefste samen
hij begreep nu ook……
maar zij voelde wel zijn tranen
In haar dromen
fluisterde de wind ze
in haar hart…
reikhalzend kijk ik uit
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
613 Toch ben ik sterk, trotseer de wereld,
en laat de wind mij zacht bespelen,
zuig de regen gulzig op,
verrukt over mijn jonge leven.
Reikhalzend naar een nieuwe dag,
een zonnestraal om te verwarmen,
gekwetter en een lieve lach.
Ik leef…
Sloopflat
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
795 Honderd lege vierkante ogen
staren dieper dan de wind
kan spelen met gesloopte keukens
en behang;
bottenconstructie is zichtbaar,
pseudoniem voor sterven?…
Rond de watertoren
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 Naakt hangt het gras te weken
in de azijn van de vroege morgen
het leven zwijgt rondom de burcht
waar ’t geharnaste sterven
zich ontbindt van zorg en waar wind
nog de namen spreekt van hen
die in het amen zijn gepredikt
samen met het duister
verdwijnt het spel waarin
ik me heb genacht en ik weet
mij dat deze nieuwe adem
mijn vlucht…
vork
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.015 Hij wilde alles
En heeft wat snel
De lucht uit zijn ballon laten lopen
Omdat hij niet opsteeg,
In de stilte van de wind.
Heeft nu meer nog dan hij wensen kon,
Maar niks
Dan geroezemoes in een vol café.
Veel te horen
Maar niks te zeggen.
Verdrongen tussen wand en raam.…
herfst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
825 Langzaam trekt de zomer
haar groene kleed weer uit
en verwelkomen we de herfst
die zal schitteren als een prachtige bruid
gehuld in goudglanzend rood
en okergeel getint
brengt ze ons in vervoering
met haar kleurenpracht
tot ze haar kleed voorgoed
laat vallen
dat verwaait in de wind
en ze de aarde bedekt
met een zacht bladerentapijt
dan…
Terug te geven?
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.100 Voor mij ben jij het,
de lucht die me doet leven
die adem inblaast,
die me zo kracht kan geven
voor mij ben jij
net de regen die me besproeit
die me na de hitte afkoelt
voor mij, ben jij
de wind die me laat stormen
om me een beter beeld
van de wereld te vormen
voor mij ben jij
de zon die me vaak warmte geeft
hoop en zin voor al dat leeft…
Weerspiegeling
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
667 Tranen als dauwdruppels kussen
de nieuwe morgen
als ze nog
slaapdronken
het venster opent
de zon zegt de maan
welterusten
die knipoogt
vertrekt over de horizon
naar daar waar mensen
ook weer slapen gaan
ze houdt de wacht
de morgen glimlacht
haar toe
beloftevol de dag
die op haar wacht
de wind fluistert
een zachte melodie
als…
Winter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
687 De winter is koud, nat en guur
Warm is het bij het knappend vuur
De wind giert om het huis
Het is knus in huis bij de buis.
Straks wordt het weer voorjaar
Daar is het verlangen naar
De natuur gaat dan ontwaken
De eendjes gaan weer kwaken.…
Boom te zijn
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.046 in het duizendbomenwoud
heb ik een schors gevonden
de boom was eruit
ik trok haar aan, ben gaan staan
zoals bomen doen
mijn voeten vergroeiden met de aarde
armen vertakten zich, handen werden groen
met gevoel in duizend vingers
proefde ik wind en water
vervuld tot in mijn kruin
schilderde ik schaduwen voor later
op het speelse gras…
Smeltend zal je sterven
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
568 je schuift
het sneeuwgordijn opzij
treedt ijskoud op
in volle glorie
kristallen schitteren
op je japon
gedragen door de wind
je sprankelende lach is zon
je zweeft en
slecht in sporen
op de baan zien we
jouw ronde zwieren staan
ik weet je in mijn armen
zij zullen jou verwarmen
smeltend zal je sterven en
wij heel snel jouw lente…
opgaand - duogedicht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
574 warm de stralen
geel het getreden pad
gedragen door de wind
die de horizon kust
zongebruind op stranden
vlammende ogen vol liefde
siddert het verlangen
exploderende atmosfeer
zichtbaar rood 't gelaat
brengt hongerige lippen dichter
speels opgaand in elkaar
knettert de tijd in vurige kleuren
Duogedicht van ~*LadyLove*~ en Martien…