968 resultaten.
Winters hart
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
546 Wel, winters hart
Dat goeddeels door
De seizoenen heen
Bevroren blijft,
Winterweer dat van
Geen wijken weet -
Vertoont vandaag tekenen
Van inzettende dooi -
Mid-januari en Hijmersma
Maait het gras alsof
Het juli is vandaag,
Fiets met open jas
En verder alleen
Een bloes door het
Dorp waar ik
Mijn leven leef,
Hoor de…
Ijzige blikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
481 je ogen vlamden
schroeiden mijn huid
verschrikt dook ik achteruit
wist van je temperament
maar deze explosie
was voor mij ongekend
er waren geen woorden
waartussen emoties laveerden
slechts de eruptie om te trotseren
woede koelde door
ijzige blikken en bevroor
toen ik probeerde te schikken
wij zijn het absolute
nulpunt binnen…
Zijn laatste vacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
427 bevroren kraken dennen
wortelend in permafrost
nog is er geen ontdooien
ik voel je kou
droom witte vachten bij
het grijsblauw van je blik
in ogen die
de verte weten in
het sneeuwblinde vergeten
het universum kruisen
in vertwijfeld zoeken naar
wat noorderlicht als tegenwicht
nog lacht de poolbeer
in zijn laatste vacht onwetend…
Dromen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Mijn troost is onderkoeld, bijna bevroren.
De brakke cocktail van hormonen,
tranen en zweet,
geserveerd door aanstellerige meiden.
Ik zit gevangen in een deinende massa.
Mijn ergste nachtmerrie heeft mij verwrongen.
Kansloos word ik grijnzend vertrappeld.
Ik kan sterven van schaamte,
tot ik wakker schiet en de rust
mijn bonzend hart kust.…
Weer klinkt het lied
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
491 hun woorden
bevroren tot ijs
door een gure
wind gedragen
tochtten zij kilte
door het paradijs
waar tropische
emoties bruisten
felle blikken
huisden in het
smeulend vuur
van omfloerste ogen
stilte brak
de eerste schrik
paniek vluchtte in
chaotische taferelen
zij drongen met velen
naar te weinig lucht
hun vlucht
is gevangen…
Uit een wit rode kerst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ik dwaalde
zocht overal contact
raakte muren en bomen
maar niets dat warmte gaf
zag mensen passeren
zonder ogen en lijf
strak in de kleren
voor mij was geen tijd
voelde drukte
om mij bewegen
stemmen bevroren
op mijn ijskoude tocht
wist dat de tijd
stilte ging slaan
merkte totale verstarring
de trein kwam er aan
stond bij de bomen…
ozonlaag
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
438 de aardse vlaktes voelden wat bevroren
veel grijze lucht met schimmig wit
slierten zweefden vanonder naar boven
de hemel oneffen, leek omgespit
de zon was weg, ik had het koud
alles draaide er nu omgekeerd
mens en dier waren benauwd
de lucht werd ijl, geterroriseerd
een engel kwam vertellen in paniek
dat we straks allemaal gaan sterven…
Als kleur vervaagd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
515 Het zwijgende ontdooide en bevroor
spraakzaam vanuit een donkere diepte
als ziel even verlicht weer opstaande
nu definitief aan het lijf ontvlucht.
Woord en daad zijn te vlug vertrokken
het behoeft niet meer gemeten te worden.
© 31-1-2000…
Luisterend naar Joan as Police Woman no 1
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
578 Ik weet mijn hart bevroren, zoveel speelse schoonheid
hier voor mij tentoon gespreid.
Zalig als een vrije juli avond
en dan toch weer die eenzaamheid.
Is het waar wat ze zeggen over mij ?
Dat ik roekeloos zou zijn en op harten trap,
Ik heb het jouwe nooit gebroken,
zelfs niet één keer voor de grap.…
LAIS CCLX
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
562 Hoezeer het schrokken van uw haat u leidt,
dat u zich in uw gal verslikt en bol
uw rode hoofd laat draaien als een tol,
dat zweren van verwijt te barsten staan
in uw bevroren schoot, tekort gedaan
door het wier pen u nu ter dood benijdt,
omdat het u bij leven koud liet staan
en tot verrukking nu een ander leidt.…
Onzekere pubers
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 stil viel het
filosoferen
van het bos
met zijn kale
bevroren takken
geen geritsel van
opties en voorstellen
zelfs de onzekere
pubers waren
thuis gebleven om
maar even niet na
te denken over wie
of wat ze zijn of
mogelijk worden
waar je bij hoort
als alleenstaand
is de groep bereid
zich met jou te binden
ben jij bereid ook
over…
houthakken in het Interbellum (1918-1939)
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
666 hakte hout
hij dacht niet
dat er een god was
die zich met de
mensheid bemoeide
een deken van
sneeuw verborg
muizen en land
hij hoorde de
zwarte vogels
de trekvogels
waren allang
vertrokken
in het najaar
had hij hout
gehakt voor
de winter
hij geloofde heilig
in de magie van
de zwarte vogels
boven het
bevroren…
Als ijs adert in bevroren ogen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.127 Als ijs adert in bevroren ogen
en koude angst wurgend
alle liefde dood
Wanneer afgrijzen en weerzinwekkende voel
brandt als vuur in een gesloten hart
en prikkeldraad de huid omvelt
Als haat opzwelt en de keel dichtsnoert
Dan zie je beiden
ieder een kant op gaan
Was eens de liefde mooi en bloeiend
Teloorgang gedoemd
Zwarte bloemen ijzen…
Versleepregeling
netgedicht
3.7 met 51 stemmen
1.413 Kilometers bloemetjesbehang
stijf geperste paardrijbroeken
koelboxen met bevroren elementen
zure bommen in het zand.
Dat draait allemaal voorbij.
Maar weeskinderen in de winter
die draag ik door de sneeuw
isoleer hun afgehakte handen
draai op mijn voeten
en sta alleen.…
Zo zoet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 vrouw
een gebroken vleugel trilt
het schors tekent groen
afzonderlijke gezichten
bereiken de grond waar
boomverlatende takken
zoeken naar werkelijkheid
de dwaas de romanticus
ontrouw verliest zich
in brandend verlangen
de ander bidt tot één G
in een onvruchtbaar gebied
wassen zij zich handen tot
de snelstromende rivier tot
sneeuw bevroren…
Debuut
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.040 Het was zelfs dubieus voordat het bevroor.
Er zat geen behoorlijk metrum achter
en al helemaal geen fatsoenlijk metafoor.
Zonder vernieuwing maak ik mijn besluit.
Alles is verdampt en alles is vervlogen.
Een discussieloos en ouderwets: punt uit!…
koud kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
588 wat ik vind is een verloren kind
dat bevroren in zijn holte ligt.
lang kijk ik naar zijn trekken
ontstaan uit geest en pen.
ik zal het maar niet wekken
hoewel ik het herken.…
Elegie
gedicht
3.3 met 31 stemmen
13.080 Haar snauw bevroor, haar oog besloeg,
haar zijden pels werd hard en droog -
een lieflijke vriendin
keert tot de wormen in.
Maar ik vergis me niet: de Dood
(herkende hij een speelgenoot?)
deinsde heel even voor haar moed.
Toen stak hij, en stak goed.
----------------------------
uit: 'Gillette', 1998.…
Verloren liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
873 Doffe ogen
bevroren tranen
een mond die zwijgt
haar hart dat huilt
de wind die zachtjes
een masker streelt
over bleke wangen
en haren lokt
waar krullen futloos hangen
voeten lopen
over zwarte rozenblaadjes
laten een spoor achter
waarin in scherven
van gebroken liefde
werd gestapt
ze ziet zijn schaduw node gaan
niet bij machte
hem…
met/zonder jou
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
3.322 het raam is bevroren
je kan de harde wind binnen horen
niemand is nog buiten
iedereen kijkt uit het raam
een harde dreun verstoort de stilte
en de langdurige kilte
een zwarte veer komt naar beneden
maar dat is nu verleden
het is een hele tijd geleden
maar het lijkt of jullie net zijn overleden
het voelt nog steeds zo warm aan
alsof jullie…
De perfecte man.
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.742 Jouw lach
Kleurt een grauwe hemel,
En brengt woeste golven tot rust
Jouw aanraking
Ontdooit bevroren harten
En brengt warmte in elke hoek
Jouw stem
Voert de stilte weg
En brengt klank in gedachten
Jouw ogen
Bewegen bergen heen en weer
En voeren de wind steeds verder weg
Jouw lippen
Bloedrood als de zonsondergang
Laten mij sidderen…
Er na
gedicht
3.0 met 89 stemmen
52.540 Als de dood nú was gekomen
had ik hem begroet als een jongere broer,
die Twist en Shout wil horen als ik
de Negende Symfonie van Mahler op heb staan;
en met een glimlach had ik aan de dood
mijn plaats afgestaan, en was ik licht, zo licht
gestorven, och, zoals
het bevroren oppervlak van sneeuw zich breken laat.…
het voorjaar van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
662 ik kartel wolken
met een scherpe blik
snijd gaten in het grijs
om zon in blauw
te laten schijnen
op mijn witte huid
maar winter sluit
geen compromissen
laat hagel springend
sissen op bevroren grond
ons naar lente gissen hoewel
het licht al langzaam eerder komt
ik hoor vogels fluiten in
de sneeuw die valt, hun liedjes
zijn niet…
mijn stervende hoop
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.301 droom die verloren is
sinds gisteren aan de horizon
gezonken was in het zilt
het bed was koud
en de winter liet me weten
dat vluchten geen zin meer had
en zodra ik het verloor van de slaap
kwam ik terecht op de gletsjer
van vervlogen dromen
en de weg terug
was net zo wit als het licht
wat me verblindde met de kou
die me langzaam bevroor…
Maar.....
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.441 zag ik hoe je wegliep
over nachtelijk asfalt
lantaarnpalen beschenen de bevroren stoeptegels
waarin ijskristallen je nakeken
als priemende oogjes
een lang vervlogen beeld
dat opdoemde uit het verleden
ben ik je dankbaar voor elk woord
en gebaar dat wij deelden
maar op een gegeven moment
zijn alle dagen op…
Over een potvis
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.193 Nu wilde hij gaan potverteren,
maar ach, helaas, het kan verkeren:
Hij trof daar aan, tot zijn verdriet,
zijn stijf bevroren bankkrediet.
Thans zwemt hij treurig alle dagen,
De hele poolzee hoort hem klagen
hoe allerdroevig toch zijn lot is.
Vandaar zijn bijnaam: mopperpotvis.…
midwinterdroom
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
594 (op naar 2011.. )
de nacht daalde rond alleen gelaten straten
ik zag een stille man
hij verstond mijn eenzaamheid en droeg
een kroon van sneeuw
wind hing aan de slippen van zijn jas, zijn pas
bevroren door de ferme kou
droeg slechts
illusies van mijn witte nevels
zo zweefde alles wat ik was langs nimmer zatte
dagen
dragen…
Winterdag
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.204 'k Had willen wenen als een kind,
't Was of die wind mijn hart bevroor.
Toog ooit zo bleek, zo stil een paar,
De wegen langs met droever zin?
Wij gingen zwijgend naast elkaar,
Een troosteloze toekomst in.…
MANKES AAN VAN BEUNINGEN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
413 klaagzang en beïnvloedt de gedachten
Die mij tot dit bedrukte schrijven brachten
De kunstenaar in mij herrijst en vlindert
Want hij beseft dat je met ware vrienden
Alle seizoenen zult moeten beleven
Van kievitsklank tot koeienrug die schudt
Ik wil me kunnen vinden in de grienden
Met u, vriendin, een spinnenweb zien weven
Of staan bij een bevroren…
Voltooid maar niet gevonden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 zonder een verlossende ontmoeting
of een gebaar dat de trieste sporen uitwist
van het wachten
dat ze niet meer vroeg
of wilde dragen
met haar lichaam dat alleen nog sprak
in een taal van een onzichtbare koude pijn
en een stille wanhoop van
omkerende momenten
en een wakend besef
dat ze wilde tekenen en bewaren met
haar bevroren…