21931 resultaten.
Betekenissen van tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
449 Met alles of niets
vergelijkbaar in beweging,
er is niets dan tijd.
Rand van het getij,
vrijheid in zeeën van azuur,
uit flarden nevel.
Foto : Pama, Paniche (PT)…
Goudvink
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Ik struikelde en viel
in het stenen boek van de tijd.
Ik hield me vast
aan stilgevallen wijzers.
Het potlood in het opengeslagen boek
wees met vermoeide punt naar de Babylonische uren.
Ik moest en zou het onbereikbare leven beroeren
zanderig schraapt de tijd over mijn huid.…
Is het
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 Want nu is eerder
tijd vliedt door mijn vingers heen
en geen houden aan…
Wat een achterlijke tijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
648 Wat een achterlijke tijd, wat een waanzin ten top,
wat een gevaar, volop de weg, wat een idioten.
Wat een misdaad en tussen al die nieuwsgaring door,
zegt nu Griekenland: we gaan ervoor en wij leunen achterover.…
compost mentis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 hij werd neergezet
op de vaalt
der voorbijen
zag driften en jolijt
van de vigerenden
wist dat hun tijd
nog komen zou…
save as
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
634 het water dat aan de lippen staat
in de mond stroomt als dorst
lust aan leven en liefde geeft
en verdrinkt in een moment
elk nu toen en dra
vervliegt in de zucht
naar wat zal overblijven
als alles eindelijk voorbij
en
zonder meer is weggeschreven…
TIJD,...hoe belangrijk !
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
922 Besluitloosheid is een tijddief
- aan niets houdt hij vast
Uitstel is zijn voornaamste medeplichtige
- vreugdeloos en zonder lach.…
Tijd verandert alles..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
876 Zoveel tijd en niks gezegd
Alles is veranderd
Maar waarom?
Alles is weg.
Weggevaagd door de tijd.
Het is gestopt
Mijn adem is weg
Niet meer beweegbaar.
Help me..
Ik zit vast,
Vast in de tijd.…
Nieuwe oude tijd. (drie-zes-zes)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 De oude tijd verglijdt in nieuwe tijden
en zal deze naam slechts
tot in vergetelheid dragen
Oude, gemiste kansen
verdwijnen in een mist van jaren
Nieuwe idealen en hoopvolle gedachten
dienen zich aan:
maar heeft straks iemand
nog iets van ze gehoord?
Of werden zij reeds in de kiem gesmoord?…
Surplus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Tijd heeft gestreden zonder pauzeren
Blijft dit tot in lengte van millennia doen
Geen tijd voor reflectie
Zelfs geen procent rust
Tijd heeft nimmer gepauzeerd
Intelligent of dom?…
Vader Tijd & Moeder Aarde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
564 Vader Tijd is de weg kwijt,
niet zo vreemd als je bedenkt
dat de mens het nodig vindt,
een Zomer,- en Wintertijd klok
in te stellen,
en Moeder Aarde is het geheel
met hem eens,
ze laat dit merken door haar
grondvesten te laten schudden,
haar water te laten overvloeien
en niemand wordt wakker!…
Geboren woorden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 Zilveren tranen
rapen geboren woorden
verbreken gedachten
achter beslagen raam
daar tekent hij
haar lichaam in verbolgen lijnen
geurend naar lavendel
in late zomerzon
nimmer de zijne
beminde zij
en werd zij bemind
maar nimmer was zij de zijne
hij verjaagt een eenzame vlinder…
Draagtijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Dwarrelzacht
je vlucht
weg uit het schemerparadijs
waar de dingen zijn
zoals ze zijn
de lelie
dorstig
in de dromerige regen
de avond
blauw van verte
en verdriet
en de onbekende
die wacht
op de klanken
van een nieuw jaargetij.…
Overrompeld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Daar sta ik in het holst
van de nacht het leven
stroomt vol met andere
kleuren ze negeren
heeft geen zin
de zomer blaast langzaam
zijn laatste adem uit
het gaf me zaad van vrede
dat in mij openbrak
overrompeld door gevoelens
probeer ik het negatieve
af te weren maar toch
brengt het een leegte
van oneindigheid
het donker…
Overnachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Aan de keukentafel
-het is drie uur in de nacht -
peins ik over nachtwerk,
korte nachten en vroeg opstaan.
Het duurt een winterslaap lang
voordat de zomertijd op haar tenen binnenschrijdt.
De zomertijd - mijn zonnetijd - is goed voor me
maar komt altijd te laat…
Tijd heelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
841 Tijd heelt,
tot de wond verdwijnt,
tijd vliegt,
zelfs 't oog verliest,
tijd vergeet
nog voor je 't weet…
Afscheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
590 Met het stillen van de tijd
luidt het weerzien het afscheid in.
Met aarzelende voeten schuifel ik
het lege landschap uit.…
Leef!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
511 Leef je dag
alsof het jouw laatste is,
leef je dagen,
alsof het je diepste adem is,
leef je dag,
als het je pure liefde is
en vergeet nooit
hoe diep, intens je jouw dagen
leefde en hoe je leeft
zo liefdevol jouw leven.…
Wachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
529 We vallen samen
met de tijd roerloos stil.
We wachten niet langer.…
De tijd is zoek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 De tijd raast aan ons voorbij
ik leg mijn klokje maar opzij
het gaat allemaal veel te snel
hup weg,
een seconde die is niet meer in het spel
dagen weken
door de snelheid bezweken
wat is nu een maand of een jaar
vergelijk het maar
klokje ik draai je het liefst terug
je gaat voor mij net even iets te vlug.…
Als vogellijnen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
669 kwetsbaarheid
zoals ook wij mijn lief
twisten met de tegenwind
tuimelen, rondgaan in het labyrint
als de nacht het donker legt
over de takken van de linden
zal de uil er zijn plaats vinden
waar hij met zijn wendbare kop
gespitst en muisstil kan turen
in spaarzame, waardevolle uren
zoals ook wij mijn lief
twisten met de kostbare tijd…
treuzelend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
591 winterkleren hangen treuzelachtig voor ramen
als oude vrouwen ,met lege zakken
weerspiegelend in blinde tijden
wordt ze door de huiskamer omarmt
mouwen rijmen op muren als
koude littekens op het behang
maar nu zijn wij groene bladeren
waarin wij ontwaken in een verre lente
de kou houdt niet meer stand
in een schaars verheven licht
wordt…
De tand des tijds
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
620 Weet mensenkind: de tand des tijds behoort tot
de goddelijke waarheid en eeuwigheid.
Je kunt lopen en dwalen op aarde
slechts dat valt te behalen
wat je reeds opgaf...
God geeft je dat
wat al achter jou lag.
En alles dat je uitspreekt,
daarvan neem je reeds afstand,
want bij elke uitspraak
komt er energie vrij dat loslaat...…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 In het verzorgingstehuis
van mijn vader
zag zij mij staan.
Ze zei mijn naam.
Verbaasd keek ik haar aan:
zo blij was zij dat bijna
ze me zoende,
maar ik zag niets
dat ik herkende.
Ze liet me raden,
maar niets dat me te binnenschoot.
Ze noemde namen…….
vaag, pas bij de naam Thaborschool
begon mij wat te dagen.
Sindsdien zit ik me af…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…
Kostbare tijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
742 Verdriet en pijn
Waarom moet het leven soms zo oneerlijk zijn
En ga je door een hel
Wordt niet meer gered door de bel
Want kostbaar is je tijd
Het leven raak je kwijt.…
De tijd der tijdloosheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
660 in mijn tijd.
De tijd der tijdloosheid.
Ik ben daar geweest, vandaar.
Er is geen tijd.
Alleen oneindigheid.…
de tijd zal het leren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
606 als de hartslag
tikt de tijd weg onder
huid en leden
kleurloze leegheid
dient zich aan als
opgewonden klokken zich
ontdoen van al hun
veren
er is niemand die kan
weten hoe laat het
werkelijk is
onderhuids
of buitenshuis of
waar dan ook
alleen de tijd die zal
het leren…
Plaats
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 neemt zijn of haar plaats en rol
in de tijd der geschiedenis in!
Het ligt vast, om los te laten.
Elk denken, ieder onderhandelen
is belangrijk genoeg,
om weg te laten.…
gezien (voor J.v.L.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 met één oog
kijkt het opgesloten
kind vanuit de hoogte
naar de wereld buiten
in de binnenkant
van het breekbare
hoofd nestelt zich
het versmalde leven
het volgt een verdwaald
dansend papier
dat tot slot voorgoed
in de goot beland
het hoort de vleugelslag
van overvliegende ganzen
vangt flarden op
van wegstervend gezang
het ziet…