1813 resultaten.
geen titel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 Geen titel 17122011a
schenk mij je hand
en ik leg Venusheuvels tegen elkaar
overal waar ik ga
heb ik jou bij mij
door de vallei der duisternis
of
toppen der bergen bestormend
of
vliegend door de lucht boven wolken
jouw aanwezigheid is
en ik voel mij geborgen
je hand bewaar ik netjes
in een lade van mijn hart…
Eb
gedicht
3.7 met 26 stemmen
21.384 Zuigende eb van het gemoed,
dat de minuten trekt en dat de vloed
diep in zijn duisternis bereidt.
Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?
-------------------------
uit: 'Gedichten', 1997.…
Tegen de tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 Brullende muizen versus vijf miljoen
't Is precies zijn vader
Een regelmatigheidscriterium
Het vel van de blijde intrede
Het primaat sijpelt overal door
Alles in één
Alles vloeit in en over elkaar
Welkom in mijn duisternis
Het gevecht met de tijd
Vermoeiend werk op zoek naar orde
Niet iedereen zal lachen; hypocrisie…
zoveel kleuren zwart
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 zoveel kleuren zwart
toen je als een vlinder
uit de wolken viel
niet langer gedragen
op vleugels van verlangen
zoveel kleuren zwart
toen je daar roerloos lag
op verschroeide aarde
de duisternis buigt zacht
draagt je teder in zijn armen
de tijd staat stil
zoveel kleuren zwart…
Overlever
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
587 Genetisch opgeslagen verdriet
geschreeuwde woorden
verzwegen en opgehoopt
achter een muur van pijn
Opgetrokken uit stenen
die als valse brokstukken lava
uit je mond vielen
en mij genadeloos verpletterden
Hoop en geloof stierven
verstikt onder een versteende laag
niet te ontsnappen duisternis
ik heb mij aangepast, ik ben een overlever…
Voldoende reden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 Voldoende reden heb ik
Om het zonlicht niet
Binnen te laten,
Me te wentelen
In een warme deken
Van alles bedekkende
Duisternis, onzichtbaar
Omgeven door alles
Wat zij in de jaren
Heeft bedekt -
En dan is daar
Zo ineens, zo totaal
Onverwacht dat luide
Krassen van die zilvermeeuw
Dat me wakker schudt,
De ogen opent voor…
rites de passage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 ver van het
wereldse lawaai
loopt de jongen
met bel en lantaarn naast
de priester door de
donkere velden
naar een stervende
vrouw voor de laatste
sacramenten
de roep van een
kraanvogel breekt
door de duisternis
rites de passage
vergeten beelden
in zwart en wit
het leven de kunst
van schaduw en licht…
een vermoeden van licht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
462 handen talmen
als zij haar lichaam
uit de duisternis trekt
uit kieren van vertwijfeling
schemert tóch een vermoeden
een vermoeden van licht…
Avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
420 de stad in de avond
met zijn verlichte ogen
laat de eenzamen
in het donker hunkeren
hunkeren naar het licht
uitnodigend stralend
in de duisternis
van de buitengesloten mens
in het onthullende licht
wordt de verborgenheid fel
aan flarden gescheurd
een doel voor zoeklichten
het licht in de nacht
vriend in vredestijd
vijand in oorlogstijd…
opgesloten in mezelf
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.363 In me,
verterende duisternis
zwaar nevelgrijs.
Neergedrukt in mijn ego-gevangenis
weerklinkt mijn stille krijs.
Geef me weer dromen,
Laat me voelen,
hoe de wind met m'n haren vrijt.
hoe de zonnewarmte over me heenglijdt
Laat me voelen,
dat voelen simpelweg leven is.
Geef me iets..
alles is beter,
dan dit gewatteerde niets.…
Oorlogskind (2)
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.787 Hoe diep zijn de gedachten
geworteld in je ziel
Hoe eenzaam zijn de beelden
toen jouw vijand viel
Hoe dreigend zijn de nachten
oog in oog met duisternis
Hoe diep zijn de diepste wonden
van jouw hart dat nu
zo vurig aan het bloeden is
Kan ik jouw tranen drogen?…
ga zacht
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.054 ga zacht ga zacht
de nacht zal je dragen
naar het heldere licht
breek niet o breek niet
duizend sterren koesteren
je in de duisternis
ga zacht ga zacht
voorbij de zomer naar
het bleke winterlicht
breek niet o breek niet
nu we woordeloos zijn
in deze tijdeloze nacht…
Wie ben ik?
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.314 Ik weet het niet
Ik zoek, in de duisternis van mijn weten
Vind ik van alles
Behalve mezelf
Wie ben ik?
Vraag ik elke dag opnieuw
Staand voor de spiegel kijk ik mezelf in de ogen
Maar ik zie niets
Blind
Je kent me niet
Niemand kent me
Een masker klemt
Mijn hart doet pijn
Breekt elke dag
Wie ben ik?
Niemand……
nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.133 dag nacht, neem je duisternis
maar als rokken bij elkaar
vlucht weg op hoge benen
de horizon nemend
als laatste horde
daarmee plaatsmakend
voor een kille winterzon
hul ons weer in nachtelijk zwart
als de zon haar avondrood
om zich verzameld heeft
en in roze mijmering
achter de kim verzinkt…
het woord
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
534 het woord
bezig van deze
wereld te verdwijnen
schijnbaar dood
in winterslaap
hapt in duisternis
naar adem
verbinding verbroken
het woord
valt in stukken
uiteen in scherven
gebroken
op onverlichte
plek in hoofden
betekenis verloren
het woord
opgesloten
bijna vergeten
vrede! rammelt
aan de poorten…
Elisabeth
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
813 mijn grootmoeder kon regen dragen
en waarschijnlijk heb ik dat
van haar geërfd
ze kon in haar lichaam kruipen
en in de urne van dagenlange stilte
wanneer waarheid een leugen werd
ik vroeg me dan af
hoe ze in de ogen van duisternis
woorden kon loslaten
die, merkwaardig genoeg,
onder zolen kraakten, al was de winter
nog net niet…
Hemel
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.703 Ik zie de zon en in de verte al de maan
aan de hemel staan
het is een mooi gezicht
het vallen van de duisternis
de zon die langzaam gaat verdwijnen
de maan die volop gaat schijnen
de sterren in de lucht
een is er op de vlucht
de gouden stralen
die naar beneden dalen
met hun praal en pracht
zo mooi zo teder en zo zacht…
Uitgesproken
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.067 ze raadt de dagen nog in vlagen
ziet geen licht of donker meer
levend heeft ze zich begraven
en daar leg ik me bij neer
heel lang heeft ze zich verzet
ging niet voor, maar achteruit
het te strak knellende korset
werd steeds meer eigen huid
nu haar ogen uitgekeken zijn
kan ze het leven laten rusten
vertrouwend op een duisternis
die níet…
Kleuren van de dag
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
787 Toch moet je
eerst door de
duisternis
op zoek
naar de
maan en sterren.
Pas dan kom je
bij het licht
waar je de
kleuren ervaart
van elke dag
in en om het huis.
Geniet
van de dag
die elke dag
weer kleurig
aan ons voorbij trekt.
Een leven lang.…
zwarte sneeuw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
685 boven statige zwarte sparren
tegen de donkerblauwe lucht
schittert de avondster in fluweel
krassen kraaien als vluchtige vlokken
deze avond tot grootse weemoed
sober afscheid van de kortste dag
zij lossen op in deze winterse nacht
‘t metaalblauw hunkerend naar de zon
aan het einde van de lange duisternis…
Vergaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 de kleur vervaagt dankzij
tegenlicht dat hem tegemoet treedt
een gedrongen gestalte dringt
zich op aan geest der tijd
volgezogen met levenselixer
vervolgt het figuur zijn weg
hem berooid achterlatend
reikend naar het schijnsel
dat zich laat overschaduwen
door duisternis waaraan
hij zich gewillig overgeeft
kust Moeder Aarde hem liefdevol…
Onzichtbaarheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
644 De maan in duisternis verdwenen
het licht van de zon gedoofd
daartussen de aarde voor altijd.
Honden en wolven barsten uit in huilen
zij weten waar haar zwevend lichaam
aan de verre, hoge hemel staat.
Nachtzwaluwen vliegen op haar aanwezigheid
de vlucht van noord naar zuid bepaald
vleugels bewust van aantrekkelijkheid…
aangeraakt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
474 hij struikelt en stottert
de dichter zonder pen
zoekt beschutting in een
mangrovebos van zoute
ondoordringbare woorden waar
geen raam uitzicht bieden kan
vermorzeld onder de wielen
van zuigende angst
aangeraakt door een fluorescerende
schoonheid dompelt hij zich
in verrotting en vindt in
stille duisternis zijn bevrijding
hij vliegt…
Evenwijdig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
431 de dichtheid van duisternis
is doorsneden met lange lanen
deze strakke lijnen kennen
geen hoek die ik om kan gaan
zonder vaag schijnsel geen
schaduw om uit weg te banen
zonder dwarsverband bestaat
geen zijn om in te bestaan
mocht er ooit iets veranderen
aan de rechte tijd die wegtikt
wijk dan van gebaande paden
zodra het u…
het ritme van een schaduw
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
856 met het kussen op het hoofd gedrukt
ontstond de wil om te overleven
lijf en leden, 't vrouwelijke
luidde de pijn in, de duisternis als
een wijde cirkel in waan
naar latere jaren, de rug gedraaid
om te kunnen dragen, in het verlaten
van het kind en opzij gevallen dromen
van het niet meer kunnen bewegen
uiteindelijk
gedoofd, de mond…
de onbezochte kamer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
623 het was alles
toen jij sprak voor mij
het deed mij geloven
ik was de kamer, de stenen stoel
de losse plank met aan het einde
de uitgespreide benen
ik was een slepende klank
die je over mijn hoofd trok om de duisternis
aan te kleden
en vlak voor de deur
werd ik een eiland, bovenop een zware bui
waarheen jij ook ging
het deed mij…
Door de liefde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Door grotten en spelonken,
naar de duisternis.
Door de onpeilbare diepten,
van de zee.
De dapperen zullen ons troosten,
maar niets of niemand,
geen mens gaat met ons mee.
Alleen de liefde in ons hart,
zal bij ons blijven.
Liefde zal zoveel sterker zijn,
zoveel sterker zijn dan smart.…
2016
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
700 Hou me vast
Laat me binnen
Schemer, duisternis
De onzekerheid
verteerd
Valse noten,
Slechte muziek
Kom dans
Naïef, vergeten
Laconiek
Ik drink
Veel, hard
Laveloos
Mooie wereld…
Zo klein als een regenworm
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
451 De duisternis is zijn hemelpoort.
Is zijn leven tot een zegen.
Het menselijk kwetsen kent vele
uitwegen en holen. Een weekdier
kent zijn troost die in de bodem
ligt verscholen.…
Welkom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
373 met de vreugde van kinderen
die spelend
hun dag beginnen
zo zijn ze hier gekomen
reizigers als wij
van zover weg en ons nabij
met de adem die draagt
wees welkom
onder ons stem die ons aanspreekt
tot leven
gericht op ons hart
weet van verborgen pijn
in donkere nachten
als duisternis de aarde dekt
in morgenlicht verlaat…