5397 resultaten.
Teken je tijdloos, maak je ‘n schonere bladverdeling
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
640 Wellicht trekt tijd als een taalgrens een mens
handen vederlicht op tot grotere hoogte.
Kuch je als een non over hoe leven begon
ruik je ‘t inktzwarte en wit van eigen tijd.
Fluister jij psalmen uit je palmen als paladijn
spreek je als serafijn met prachtige slotstrofen
over oudere hoven en regent het brood en wijn.
Beschreef en beschrijf…
‘n Donderdag met raadselachtige honger.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
622 Wind klinkt als een kletsende mep,
kolkend uiten scherende vervlochten wolken
en zelfs achter omheiningen van prikkeldraad
buitelen takken over ‘t asfalt van menige straat.
De wind rukt krachtig kanend als razend oog
hier buigt ’t getij bomen nederig tijdelijk tot boog.
Deze neiging , de dag overdekken met een laagje ijs
weerhoudt menig…
Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
734 Wellicht zijn je vingers olifanten, te slakachtig
net als sommige regels aangetrouwd of zebra’s zijn,
missen ze te snel bladerend een zegevierend gevoel
net die ene latere zonnestraal ‘t achterliggende doel.
Het ene kaarsje zal ook rapper een bête glimlach
een dag als ijdel tijdverspil onverplicht verlichten,
verfrissend op ‘t gemoed werken…
Woorden van kant
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
562 Figuratief stelt waarheid niets voor
figuratie met figuranten die figureren
filharmonisch en demonisch
filomeren die fingerend infiltreren
filosoferend iets uitproberen
figuratief en de figurant
woorden van Kant…
On uit put te lijk
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
665 Ik doorzoek
als kind op het strand
korrels zand
met mijn zeef en beef.
Emmer en schep
in mijn bed
sleep gejut uitgeput
blootsvoets en gedwee
heel veel water naar de zee.…
Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
537 Op ’t land bindt men de laatste schoven,
trekt verse regels dichtbij het stille huis
ik kijk naar ’t stro, t’ opstuivend pluis
d’ aard waarover deze boeren staan gebogen.
Wittere wolken zullen vandaag zeker winnen
‘k hoor vallende stengels als stemgeluiden fluisteren
open mijn hart en ziel om gekluisterd te luisteren
laat ‘t tij ontginnen…
Wandelen langs ´t kanaal bij Terneuzen de Schelde en Leie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.022 Zijn kindertranen zo als wolken drijven zegen en regen.
Langs het pad naast dat pand daar bij het zand ligt mortel
en ik schouw naar dit mortel en een boom met zijn wortel.
Misschien is getij tijden niet helemaal bij kennis geweest,
zijn kindertranen zo als wolken drijven compleet verweest.
Wat valt te dragen kunnen gedachten die kieren behagen…
Ik zag zo vaak wat is en was
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
639 Ik zag zo vaak wat is en was
de bij, de bloem, ’t hout, ’t glas,
de roemer tot de rand gevuld
de trage tred zo zacht verhuld.
De rivier, het bed, de overkant,
de warme zon, het natte strand
ik zag zo vaak de vormen staan
de dienstmeid ramen open slaan.
De liefde, hoop, een zere knie,
de glans, reflectie die ik zie,
dacht vaak aan…
Naakt te stranden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
439 ik ben altijd
de treden op gegaan
vaak pas later
mezelf weer ingehaald
om in verbazing
te kijken waar ik bleef
altijd verwonderd
wat mij steeds dreef
om erbij te zijn in het
raken aan liefde en pijn
door het ontdekken van
ieders gevoelige plekken
hen te behoeden voor
de neerwaartse spiraal
door het reiken van handen
de zuiging…
Doodsoorzaak
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
771 Wat is het stil
zo om mij heen
en waarom
lig ik in een kist?
Ben ik soms gestorven
en hoor ik daar verdriet
wie mist mij toch
ik ben nu net zo blij.
Even later lijkt het
dat ik zweef
maar wordt gedragen
tot aan mijn plaats.
Langzaam zak ik af
en hoor de aarde dalen
alles wordt donker en stil
en ik? Ik geniet optimaal.…
- Unieke tweelingenziel -
hartenkreet
4.5 met 36 stemmen
1.848 Unieke sprankelende tweelingenziel, mijn spiegelgezicht
jij kunt mij voelen, jij deelt.. jouw passie straalt.
Van alle grote sterrengangen het meest verdwaald,
stervende glinsters van een groot en zoekend kind,
Mijn tweelingenziel, een innerlijk dat nooit een rustpool vindt
speelse en innemende expressie dat zacht weerklinkt.
Ontevredenheid…
Ingenieus dacht de schepper na
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.146 Als de zon altijd zou schijnen
Als het nooit meer nacht zou zijn
Als de regen zou verdwijnen
Leefden we in een zandwoestijn
Om je heen zou 't groen verdorren
Met een altijd blauwe lucht
Zouden we de nacht niet slapen
Voor de zon gaan op de vlucht
Alles is perfect geschapen
Ingenieus dacht de Schepper na
Zouden wij het beter weten
Weinigen…
Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
769 De bergvallei met zoveel schoons in het verschiet
nabij verlaten wenst men niet. Het lommerloof
dat meer geduld heeft dan men menslijk kan horen
grond met een groots verleden uit het ooit geboren
en dan van bewoners dat handgebaar vertrek valt zwaar.
Gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron
Al wil je dagen luidkeels danken om…
- Het stof der aarde -
hartenkreet
4.9 met 40 stemmen
1.130 Waarom sterven jonge mensen,
moeten ouders zo vroeg gaan,
waarom kleine babies leed doorstaan?
Waarom mogen er in Ghana veel
zwarte kinderen niet naar school,
waarom is er in sommige landen
droogte en bij ons is het dan koel?
Waarom kruipen arme mensen
door het stof der aarde, in
hun laatste wensen smekend,
biddend, vragen achterlatend…
- Wat zo belangrijk is -
hartenkreet
4.1 met 36 stemmen
1.075 De toevertrouwde tijd staat stil,
en als wij op zoek naar haar gaan,
dan leren wij meteen..
het is niet wat men zoekt wat zo
belangrijk is, wat zoveel geven kan.
Omdat herinneringen tranen
weer opwellend wegdromen laten.
De minuten ze passeren dan.
Ze gaan voorbij jouw wereld,
in enigheid die enkele jaren
in die je gelukkig leefde…
lichtvaardige perceptie
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
956 Soms ben ik breder
dan het probleem 'zijn'
mijn naam alleen al
is lichtvaardig langer
dan enige belichaming
waarvan akte
'te zijn of niet te zijn'
het futiele buigen
het niet zijn is geen optie
dan ben ik het werkwoord
'buigende'
mijn voorhoofd zwellende
en soms eet ik meer op
dan het woord lang is
maar nog eens kauwen
want met…
Wensput
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
930 Ik heb je ogen nog niet gezien
wel je woorden gelezen
ken je nummer
en hoef je niet te bellen
want er is niets
te vertellen.
Alles dat je weten moet
is al lang bij je bekend
want elke ziel heeft
een tweede op deze kloof
alleen moet je die
wel weten te vinden
en jij hebt haar gevonden.
De maan geeft rust vannacht
en sterren stralen…
Mijn toeverlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 wij zijn wel losgekomen
van oordeel en idee
hebben standpunten ingenomen
de zweverigheid viel mee
toch met beide voeten
stevig op de grond gebleven
in een wereld die uitgaat
van een andere kijk op leven
in het volgen van elkaar
deelden wij voortdurend steun
toch was jij mijn toeverlaat
die als vrouw haar mannetje staat…
- Dakloosheid heeft vele namen -
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
999 Als rode rozen aan het verwelken zijn,
oude tramlijnen geen halte hebben,
als wonderen en volledig overzicht,
de nacht doorbrengen, de waardeloze wereld uit zijn.
Als bezoekers geen kraakpand vinden
en als alle opvangplaatsen volzet zijn,
met oneindelijk veel luchtkastelen aan dingelen.
Als liefde voor het hele land ontbreekt
en "houden van…
- Weggelopen op duizend open wegen -
netgedicht
4.9 met 39 stemmen
591 Wie wilt niet steeds gelukkig zijn,
over rozen met schoenen lopen,
reden hebben om kinderlijk te lachen.
Niets meer redelijk zeggen, hoop
nog steeds spoorloos, onvindbaar
weggelopen op duizend open wegen.
Wie wilt niet vrede in zijn hart,
gouden bergen van gevoelens delen,
vermiste personen later waarderen,
pas als hun namen weggeëbt zijn…
- De knoop van wit Porselein -
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
555 Mijn porselein, interessant
ooh zo breekbaar fragiel ..
wit doorschijnend, klinkt helder fijn
verbrijzeld je bittere lach ...
poreus...en smakeloos van klei
de voornaamste ziel, ik voel wat ik wil
zo onaantastbaar vervaardigt,
de exclusieve waardigheid gebleven,
gebrand en toch verheven..
in zuiverheid, stond je naam
op mijn smeltende…
Hulde! (goeroe 4)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Terwijl het schouderklopjes regent
en hij als ziener wordt bejegend
ziet hij zijn eigen duisternis
en kijkt hij waar de uitgang is.…
Hartschaduw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
481 In de schaduw van je hart
leef ik in stil geluk
omdat ik niet echt besta
maar er wel altijd ben.
Heel soms krijg ik zonlicht
en bloei ik even op
maar hoe eerlijk stil ben ik
in de schaduw van je hart?…
Visionair (goeroe 2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 Zijn kaken zijn in steen gehouwen.
Zijn voorhoofd is een blok beton.
Zijn lippen zijn omlaag gevouwen.
Zijn denken is van bordkarton.…
God als de maat der dingen
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
778 Denk niet dat je een ster geworden bent
zo één van stralend licht en wijsheid
Maar een zeester, die zich krakend
om schelpen windt, ja zo één
Daar zie ik jou wel voor aan
want God bekommert zich
niet om kleine dingen
wel om het niets…
- Nagels van roest -
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
875 De nagel in de muur,
slaat men dikwijls
ongewild ernaast, en de
kracht die je uitoefent
wordt niet doorgegeven.
De betonmuur is harder
dan men dacht,
mysterieus,
de nagel buigt als
een ongewoon ijzer
roestig, hard,
met een spitse punt.
Ruwe nagels
vormend in een muur duwen
slaan in met bruut geweld.
Druk die je op de kop
van…
- Ijssculptuur als jeugdherinnering -
netgedicht
4.1 met 44 stemmen
656 Ijstransparantie van sculpturen glas
deed alsof het glas niet gebroken was,
een treurig lied vol jeugdherinnering,
zoals een ijsculptuur romantisch zeggen wil,
met grote lichtblauwe onschuldbloemen.
Een kindsheid, kind zijn is soms niet echt,
schaakblind aanleverd, diep ongerecht.
Herinneringen aan en uit de kindertijd,
het grote herenhuis…
- Als waarheid leeft -
hartenkreet
4.2 met 41 stemmen
1.491 Hoe verschillend mensen zijn,
hoe wij trachten waar te zijn.
Hoe eindeloos
leeft vertrouwen onopgebouwd,
hoe raakt illustere illusie
troostloze doffe liefde kwijt?
Als waarheid leeft,
onbevreesdheid
in vragen die bij het leven horen.
Als de leugen verschuilt
waar eerlijkheid verschijnen kan,
waar geen liefde macht weergeeft.
Waarheid…
Masker
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
531 Verlies gedachten
in een verlangen
waar ijle lucht
geen weet van heeft.
Waar helder blauw
zich met sneeuw vermengt
en smelt
tot warm water.
Pijnloos trekkend
verdwaalt het hart
in een wereld
waar een masker onnodig is.…
- Voorbij de andere tijd -
netgedicht
4.1 met 50 stemmen
589 Voorbij het laatste hoofdstuk
de grens trekken naar plaatsen
onweerstaanbaar licht weerkaatsen.
Mahoniekleurig onbeweeglijk
als door modderstromen lopen.
Kunst ontwaakt dromerig als
een bevallige tuinschilderij,
eeuwig verzandend in razernij
als romantisch “gevoelige klap”.
Voorbij een andere tijd,
schrijft de wijze steen op een brief…