Alle inzendingen over filosofie

5397 resultaten.

Sorteren op:

Teken je tijdloos, maak je ‘n schonere bladverdeling

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
Wellicht trekt tijd als een taalgrens een mens handen vederlicht op tot grotere hoogte. Kuch je als een non over hoe leven begon ruik je ‘t inktzwarte en wit van eigen tijd. Fluister jij psalmen uit je palmen als paladijn spreek je als serafijn met prachtige slotstrofen over oudere hoven en regent het brood en wijn. Beschreef en beschrijf…

‘n Donderdag met raadselachtige honger.

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 622
Wind klinkt als een kletsende mep, kolkend uiten scherende vervlochten wolken en zelfs achter omheiningen van prikkeldraad buitelen takken over ‘t asfalt van menige straat. De wind rukt krachtig kanend als razend oog hier buigt ’t getij bomen nederig tijdelijk tot boog. Deze neiging , de dag overdekken met een laagje ijs weerhoudt menig…

Is dat veel gezeid, werk eens een beetje mee.

netgedicht
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 734
Wellicht zijn je vingers olifanten, te slakachtig net als sommige regels aangetrouwd of zebra’s zijn, missen ze te snel bladerend een zegevierend gevoel net die ene latere zonnestraal ‘t achterliggende doel. Het ene kaarsje zal ook rapper een bête glimlach een dag als ijdel tijdverspil onverplicht verlichten, verfrissend op ‘t gemoed werken…

Woorden van kant

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 562
Figuratief stelt waarheid niets voor figuratie met figuranten die figureren filharmonisch en demonisch filomeren die fingerend infiltreren filosoferend iets uitproberen figuratief en de figurant woorden van Kant…

On uit put te lijk

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 665
Ik doorzoek als kind op het strand korrels zand met mijn zeef en beef. Emmer en schep in mijn bed sleep gejut uitgeput blootsvoets en gedwee heel veel water naar de zee.…

Wat kan meer omkluisteren dan naar zee en d’ aard te luisteren.

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 537
Op ’t land bindt men de laatste schoven, trekt verse regels dichtbij het stille huis ik kijk naar ’t stro, t’ opstuivend pluis d’ aard waarover deze boeren staan gebogen. Wittere wolken zullen vandaag zeker winnen ‘k hoor vallende stengels als stemgeluiden fluisteren open mijn hart en ziel om gekluisterd te luisteren laat ‘t tij ontginnen…

Wandelen langs ´t kanaal bij Terneuzen de Schelde en Leie

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Zijn kindertranen zo als wolken drijven zegen en regen. Langs het pad naast dat pand daar bij het zand ligt mortel en ik schouw naar dit mortel en een boom met zijn wortel. Misschien is getij tijden niet helemaal bij kennis geweest, zijn kindertranen zo als wolken drijven compleet verweest. Wat valt te dragen kunnen gedachten die kieren behagen…

Ik zag zo vaak wat is en was

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 639
Ik zag zo vaak wat is en was de bij, de bloem, ’t hout, ’t glas, de roemer tot de rand gevuld de trage tred zo zacht verhuld. De rivier, het bed, de overkant, de warme zon, het natte strand ik zag zo vaak de vormen staan de dienstmeid ramen open slaan. De liefde, hoop, een zere knie, de glans, reflectie die ik zie, dacht vaak aan…

Naakt te stranden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
ik ben altijd de treden op gegaan vaak pas later mezelf weer ingehaald om in verbazing te kijken waar ik bleef altijd verwonderd wat mij steeds dreef om erbij te zijn in het raken aan liefde en pijn door het ontdekken van ieders gevoelige plekken hen te behoeden voor de neerwaartse spiraal door het reiken van handen de zuiging…
wil melker29 oktober 2014Lees meer >

Doodsoorzaak

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 771
Wat is het stil zo om mij heen en waarom lig ik in een kist? Ben ik soms gestorven en hoor ik daar verdriet wie mist mij toch ik ben nu net zo blij. Even later lijkt het dat ik zweef maar wordt gedragen tot aan mijn plaats. Langzaam zak ik af en hoor de aarde dalen alles wordt donker en stil en ik? Ik geniet optimaal.…
Jasper de Jong16 september 2009Lees meer >

- Unieke tweelingenziel -

hartenkreet
4.5 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.848
Unieke sprankelende tweelingenziel, mijn spiegelgezicht jij kunt mij voelen, jij deelt.. jouw passie straalt. Van alle grote sterrengangen het meest verdwaald, stervende glinsters van een groot en zoekend kind, Mijn tweelingenziel, een innerlijk dat nooit een rustpool vindt speelse en innemende expressie dat zacht weerklinkt. Ontevredenheid…
Sabrina Bielac18 september 2009Lees meer >

Ingenieus dacht de schepper na

hartenkreet
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.146
Als de zon altijd zou schijnen Als het nooit meer nacht zou zijn Als de regen zou verdwijnen Leefden we in een zandwoestijn Om je heen zou 't groen verdorren Met een altijd blauwe lucht Zouden we de nacht niet slapen Voor de zon gaan op de vlucht Alles is perfect geschapen Ingenieus dacht de Schepper na Zouden wij het beter weten Weinigen…

Hoe gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 769
De bergvallei met zoveel schoons in het verschiet nabij verlaten wenst men niet. Het lommerloof dat meer geduld heeft dan men menslijk kan horen grond met een groots verleden uit het ooit geboren en dan van bewoners dat handgebaar vertrek valt zwaar. Gretig gloeide de avondzon en vulde het hart als bron Al wil je dagen luidkeels danken om…

- Het stof der aarde -

hartenkreet
4.9 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.130
Waarom sterven jonge mensen, moeten ouders zo vroeg gaan, waarom kleine babies leed doorstaan? Waarom mogen er in Ghana veel zwarte kinderen niet naar school, waarom is er in sommige landen droogte en bij ons is het dan koel? Waarom kruipen arme mensen door het stof der aarde, in hun laatste wensen smekend, biddend, vragen achterlatend…

- Wat zo belangrijk is -

hartenkreet
4.1 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.075
De toevertrouwde tijd staat stil, en als wij op zoek naar haar gaan, dan leren wij meteen.. het is niet wat men zoekt wat zo belangrijk is, wat zoveel geven kan. Omdat herinneringen tranen weer opwellend wegdromen laten. De minuten ze passeren dan. Ze gaan voorbij jouw wereld, in enigheid die enkele jaren in die je gelukkig leefde…

lichtvaardige perceptie

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 956
Soms ben ik breder dan het probleem 'zijn' mijn naam alleen al is lichtvaardig langer dan enige belichaming waarvan akte 'te zijn of niet te zijn' het futiele buigen het niet zijn is geen optie dan ben ik het werkwoord 'buigende' mijn voorhoofd zwellende en soms eet ik meer op dan het woord lang is maar nog eens kauwen want met…

Wensput

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 930
Ik heb je ogen nog niet gezien wel je woorden gelezen ken je nummer en hoef je niet te bellen want er is niets te vertellen. Alles dat je weten moet is al lang bij je bekend want elke ziel heeft een tweede op deze kloof alleen moet je die wel weten te vinden en jij hebt haar gevonden. De maan geeft rust vannacht en sterren stralen…

Mijn toeverlaat

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 550
wij zijn wel losgekomen van oordeel en idee hebben standpunten ingenomen de zweverigheid viel mee toch met beide voeten stevig op de grond gebleven in een wereld die uitgaat van een andere kijk op leven in het volgen van elkaar deelden wij voortdurend steun toch was jij mijn toeverlaat die als vrouw haar mannetje staat…
wil melker28 augustus 2014Lees meer >

- Dakloosheid heeft vele namen -

hartenkreet
4.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 999
Als rode rozen aan het verwelken zijn, oude tramlijnen geen halte hebben, als wonderen en volledig overzicht, de nacht doorbrengen, de waardeloze wereld uit zijn. Als bezoekers geen kraakpand vinden en als alle opvangplaatsen volzet zijn, met oneindelijk veel luchtkastelen aan dingelen. Als liefde voor het hele land ontbreekt en "houden van…

- Weggelopen op duizend open wegen -

netgedicht
4.9 met 39 stemmen aantal keer bekeken 591
Wie wilt niet steeds gelukkig zijn, over rozen met schoenen lopen, reden hebben om kinderlijk te lachen. Niets meer redelijk zeggen, hoop nog steeds spoorloos, onvindbaar weggelopen op duizend open wegen. Wie wilt niet vrede in zijn hart, gouden bergen van gevoelens delen, vermiste personen later waarderen, pas als hun namen weggeëbt zijn…

- De knoop van wit Porselein -

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 555
Mijn porselein, interessant ooh zo breekbaar fragiel .. wit doorschijnend, klinkt helder fijn verbrijzeld je bittere lach ... poreus...en smakeloos van klei de voornaamste ziel, ik voel wat ik wil zo onaantastbaar vervaardigt, de exclusieve waardigheid gebleven, gebrand en toch verheven.. in zuiverheid, stond je naam op mijn smeltende…

Hulde! (goeroe 4)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
Terwijl het schouderklopjes regent en hij als ziener wordt bejegend ziet hij zijn eigen duisternis en kijkt hij waar de uitgang is.…

Hartschaduw

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 481
In de schaduw van je hart leef ik in stil geluk omdat ik niet echt besta maar er wel altijd ben. Heel soms krijg ik zonlicht en bloei ik even op maar hoe eerlijk stil ben ik in de schaduw van je hart?…

Visionair (goeroe 2)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
Zijn kaken zijn in steen gehouwen. Zijn voorhoofd is een blok beton. Zijn lippen zijn omlaag gevouwen. Zijn denken is van bordkarton.…

God als de maat der dingen

hartenkreet
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 778
Denk niet dat je een ster geworden bent zo één van stralend licht en wijsheid Maar een zeester, die zich krakend om schelpen windt, ja zo één Daar zie ik jou wel voor aan want God bekommert zich niet om kleine dingen wel om het niets…

- Nagels van roest -

hartenkreet
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 875
De nagel in de muur, slaat men dikwijls ongewild ernaast, en de kracht die je uitoefent wordt niet doorgegeven. De betonmuur is harder dan men dacht, mysterieus, de nagel buigt als een ongewoon ijzer roestig, hard, met een spitse punt. Ruwe nagels vormend in een muur duwen slaan in met bruut geweld. Druk die je op de kop van…

- Ijssculptuur als jeugdherinnering -

netgedicht
4.1 met 44 stemmen aantal keer bekeken 656
Ijstransparantie van sculpturen glas deed alsof het glas niet gebroken was, een treurig lied vol jeugdherinnering, zoals een ijsculptuur romantisch zeggen wil, met grote lichtblauwe onschuldbloemen. Een kindsheid, kind zijn is soms niet echt, schaakblind aanleverd, diep ongerecht. Herinneringen aan en uit de kindertijd, het grote herenhuis…

- Als waarheid leeft -

hartenkreet
4.2 met 41 stemmen aantal keer bekeken 1.491
Hoe verschillend mensen zijn, hoe wij trachten waar te zijn. Hoe eindeloos leeft vertrouwen onopgebouwd, hoe raakt illustere illusie troostloze doffe liefde kwijt? Als waarheid leeft, onbevreesdheid in vragen die bij het leven horen. Als de leugen verschuilt waar eerlijkheid verschijnen kan, waar geen liefde macht weergeeft. Waarheid…

Masker

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 531
Verlies gedachten in een verlangen waar ijle lucht geen weet van heeft. Waar helder blauw zich met sneeuw vermengt en smelt tot warm water. Pijnloos trekkend verdwaalt het hart in een wereld waar een masker onnodig is.…

- Voorbij de andere tijd -

netgedicht
4.1 met 50 stemmen aantal keer bekeken 589
Voorbij het laatste hoofdstuk de grens trekken naar plaatsen onweerstaanbaar licht weerkaatsen. Mahoniekleurig onbeweeglijk als door modderstromen lopen. Kunst ontwaakt dromerig als een bevallige tuinschilderij, eeuwig verzandend in razernij als romantisch “gevoelige klap”. Voorbij een andere tijd, schrijft de wijze steen op een brief…