1206 resultaten.
leer me dan zwemmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
578 op het gladde ijs
schaatst het leven
elk water heeft zijn afloop
tussen hoogte/laagte
wat zal het worden?…
Nightclub Pickup
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
958 Zwartdoorkijk nylonkousen
vormend benen... glad
lustopwekkend gevoel...…
Dag fjord!
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
641 En ook je stilte van de volgende morgen
in je gladde groene spiegeling.
De vrolijke vogeltjes wist ik nog,
hun getjilp en getik
van onbombastische boombastbeestjes!
De eekhoorn is nieuw.
Hij schiet omhoog en omlaag,
van water naar wolk,
van wolk naar water,
rakelings langs
de eeuwige sneeuw.…
Wat vage sporen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
448 karakteristieken
van je gezicht kunnen lezen
maar waar zijn
die markante lijnen
vandaag de dag gebleven
ik wil je leven zien in
het ervaren van emoties
liefde en verdriet misschien
wat vage sporen
geven nog enig zicht op
wat er van je huid is gewist
gelukkig spreken
je ogen tegen met wat jij
met je mimiek laat weten
het gladde…
Vleugje romantiek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
538 ik heb de film
in je ogen gezien
de meeslepende muziek
van je stem gehoord
na het laatste
akkoord zijn wij
naar buiten gegaan
stilte sprak ons aan
in samen lopen
ontwarden wij knopen
die ons hinderden
in het dagelijks bestaan
streken plooien glad
die wij al niet meer zagen
in het dagelijks dragen
van dezelfde last
we hebben…
De Kameleon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Mijn hart lacht niet
mijn ogen zijn waakzaam
ik ben een kameleon
Vanuit mijn hol kruip ik
voorzichtig door mijn leven
nat als het regent
dor als de zon brandt
schuw onder de bladeren
als de meesters passeren
die mij niet willen zien
hun ogen lachen niet
het is een spel
waar ik niet blij van word
Ik droom kameleondromen
van een gladde…
Heiligen op stal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Een middag met vader
hij regisseert een toneelstuk
in het patronaatsgebouw en
ik dwaal ondertussen rond
over de zolder, kamer na kamer
muffe spullen van vroeger
heiligen die ik niet ken
van hout dat ik niet ken
glad en glanzend geboend
maar uit de gratie geraakt
soms nog als voorspraak
meegetroond in een optocht
hier zijn ze echt
hier…
Stemmen in de nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 STEMMEN IN DE NACHT
De wind laat zich horen
vermaalt de rotsen tot fijn gruis
wat ruw was, wordt glad en ruist
boombladeren ritselen geluid
Mensen gaan slapen
melodieus snurken van akkoord
Een los luik antwoordt
is beveiligd met een vloek
Even later, twee stemmen
dan kraakt een koperen bed
De wind kalmeert, ontspant
bereidt zich voor…
Naar Kloos (met toegift)
snelsonnet
3.8 met 14 stemmen
815 Mark is een god in ’t diepst van zijn gedachten
In ’t echt een gladde aal, wars van gevoel
Naar Groningers toe bleef hij jaren koel
Bizar, want hoe lang hoosde het niet klachten?…
Februari
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Kleine belletjes van lucht
Vragen eigenwijs om aandacht
En dan spoelt de zee
Met één groot gebaar
Alles glad
Vele natte voeten in het zand
Terwijl hij, zonder een stap te zetten
Blijft komen en gaan
En blijft geven…
het centraal station
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.386 en als de regen nu
de straten niet zo glad
had gemaakt dat ik te laat
nee ik ben nog niet te laat
hollend door de tunnel
tussen de botsingen door
niet wakker tegen de droom in
een leeg perron op
ik ontloop de trein
maar nauwelijks en sta op
het holle perron te hijgen
verdomd de strop
het station lacht
me uit duiven schijt op
mijn…
De prins bij de vijver
netgedicht
2.6 met 21 stemmen
1.893 Ze deed boos, een opgeblazen kikker,
schold stegen de gladde groene gozer aan de kant.
Ze had haar onschuld verloren,
juist aan de andere kant van de vijver.
Met een zachte plons was het gezonken.
Daar lag het, onbereikbaar, onzichtbaar.
De kikker hoorde haar verhaal aan.…
Overwaaiende depressie
gedicht
3.5 met 17 stemmen
12.405 Onder elk herfstblad
trefzeker door de wind neergelegd
schuilt een verradelijke gladde tegel;
deze dag waarin mijn illusies sneuvelen
zoals vroeger mijn tinnen soldaatjes
die ik heimelijk verborg, heb ik
tegelangst.
Er steken bossen witte rozen
in mijn brievenbus, elke dag weer.…
De vleesgeworden wanhoop
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
3.050 Niets dan pijn is wat ik voel
Niets wat ik kan doven
Alle lichten zijn al uit
Ben het droevig masker gebleken
Van de zwarte gal zijn bruid
Huilend strijk ik glad de deken
Dom te hopen op de dag
Klein om niets te willen voelen
Nu ik zie wat ik toen zag
Steek ik niets meer onder stoelen
Ik ben de vleesgeworden wanhoop
Ik ben het lege…
Het hondengevecht
poëzie
3.7 met 39 stemmen
6.302 Met iedre hap, ging oor
Of poot er àf - en glad als vet er dòòr!
Ons scheiden kwam te laat! wij vonden
Het restje: - op mijn eer,
De staarten, en niets meer.'…
In kleur
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.927 Zie hoe door de kieren van mijn gordijn
De messcherpe zonnestralen snijden
Verlichtend ongecensureerd het geheim
Een drama dat ik had willen vermijden
Reeds vertoont zich de verkleuring
En voel jij koud en gevoelloos aan
Je begint je spiegelend glad te krommen
En jij kijkt mij koud onberoerd aan
Toch kan ik jou niet opbergen
En vlei ik…
Onthulling
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
775 Ze paradeert topless op 't strand
in een weinig verhullende tanga
's Middags op het drukke terras
speelt de wind met haar strandjurk
ze strijkt hem haast verlegen glad
de mannen idealiseren haar
door zon en zeewind bemind lichaam
het maakt haar aantrekkelijker dan
welgeschapen naakt op 't strand
schitterend metafoor voor 'n gedicht
als…
Een stap naar voren en terug
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
1.401 Goeie genade
wat wilde ik jouw liefde
wat was jij een ballade
een danspas die me doorkliefde
Ook al was de vloer soms glad
geen dans die ik zou afslaan
hoe kan ik zonder dat?
hoe kan ik zonder jou bestaan?…
Zomerde een overnacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
737 wind
fladderde in warme lagen
speelde als een fleurig kind
met de wind die je kon dragen
maar in koude vlagen
vertraagde het spel
was landen snel geboden omdat
de sappen niet meer stromen
zag je kleuren
zwakker worden opende
mijn bloemenbed in geuren
die jij nooit vergeten hebt
ondanks de kilte streek
je gracieus je vleugels glad…
Rimpels
hartenkreet
2.5 met 10 stemmen
2.114 Het blijkt maar eens temeer, dat
schoonheid van buiten zit, want
elke rimpel moet worden gelift,
ingespoten of worden behandeld,
zodat met een glad huidje en
alles op de juiste plaats,
wat die ook moge zijn,
haren geverfd en in de krul,
verberg die grijze streep, smeer
elke porie dicht, zodat niemand
ziet dat je in het heldere licht…
roekoe roekoe roekoe
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
983 in rode bieten, knoflook, peteh bonen
lombok rawit of Madame Janet
vanmorgen in de spiegel keek
lachte om het gezicht van oude lappen
met maquillage herstelde wat gisteren
perfect glad en soepel was
oude foto’s heb bekeken
die melktanden waren pas wit
die oogopslag zo open
ik moet hebben gehuild
de wangen waren nat
de tortelduiven…
Onbekende wateren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
628 Ik klamp mij vast aan rotsen
Golven volgen elkaar op
Zij zuigen en zij botsen
Overspoelen met getob
Ik kan voelen het gevaar
Achter mij en om mij heen
De angst dat ik beland, daar
In het kolkende geween
Het verdwijnt onder water
Mijn zicht, mijn vingers voelen
Nog steeds de stenen sater
Ik begin te verkoelen
Glad het enige houvast…
Hartstochten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
803 Heerlijk lopen struinen
Langs polderplassen
Door bossen en de duinen
Ongegeneerd staren
In hoge wolkensculpturen
Momenten, die onverwacht
Een eeuwigheid kunnen duren
Genieten onder bladerdaken
Nevel door de zon belicht, diffuus
Verdronken in ons samenzijn
Waar tijd, noch haast
Gelden als excuus
Bewonderen de spiegelingen
In het gladde water…
glazen wand
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.208 Het was zo glad als ijs
De muren leken wel van steen
De lucht van glas
De hoop was laag
Zelfs te klein voor geluk,
Want het vertrouwen was verdwenen als sneeuw
Vriendschap kwam niet door de glazen wand
Liefde drong niet tot me door,
Want mijn leven was alleen
Maar vandaag voelde ik het
mijn geloof in het onbekende
het verre mooie geluk…
Sneeuw en Radar mijmeringen
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
3.248 oei dacht ik sneeuw en glad
zou ik het redden
maar wat een geluk
ik was niet de eerste
kon dus heerlijk in die grote
voetstappen
de mijne zetten
de voetstappen
die een man
voor mij
in de sneeuw
had achter gelaten
ja zeker weten een man
kan me niet voorstellen
een vrouw met zulke grote voeten
zo kwam ik veilig thuis
en nu nog de…
sprookjesbeelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
545 in duizendvoudig blauw en witte sterren
scheen de winter zachter dan een baard
vol oude gewetens
zonneschijn in koude lijven, huppelend
als het kinderhart, dat altijd daar gebleven was
de blauwe vis verdronk zijn licht
onder gladde waterspiegels
waar het uitzicht rozen telde, gold de diepte
van die dag en wat er uit mijn ogen sprak
zocht…
SOUPER
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 en ik lust niet eens spruitjes
laat staan de geur van
half verkoolde beproevingen
je legt de tafel af met je
damasten handen, strijkt plooien
glad met mijn tijdsbestek,
tot de randvoorwaarden
opgebaard mooi uitkomen
sfeer schijnt gunstig voor
een lustige wederopstanding
maar het culinaire licht
brengt schaduwzijden aan op
het bord voor…
huiverlangen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
752 een heimweeblauwe hemel en
straten die adembenemende kou
in zilveren glitters verglanzen
de wolkjes aan de lucht zijn niet
voor de zon doch zinnen die lachen,
wollige wasems van winters plezier
schouw schittersneeuw en witte waters
waarop geliefden vol vertrouwen in
geluk zich wagen op het gladde ijs
maar het venster lijst 't plaatje…
Stem der advocatuur
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
606 Spreken als ene Brugman
en vangen als een haai
als je dat kan
ben je zo glad als een glissie
als leer zo taai.
Buidels geld verdiend
op legale manier
dank zij zwarte praktijken
die met steeds meer plezier
de zwarte toga’s bekijken.…
memo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.073 in jouw lieve gezicht glanst nog altijd
liefde
gelukkig zijn er foto’s
ik laat ze glimlachen en waar je wegkijkt
laat ik dromen zweven
op de glijbaan ligt de gladde tijd een vaart te nemen
versnellend, langs de korte dagen
waar ze –pas nog- even stil bleef staan
we moeten gaan…
maar dralen, als de twijfel spreekt
in jouw ogen breekt…