2410 resultaten.
Verledenspiegel
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
988 Het verleden heeft mij groot gemaakt
en buiten dat veel geleerd
nu weet ik immers ook beter van vroeger
ik deed wel eens dingen verkeerd.…
Miniatuur
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
658 en altijd zal de nacht
alle zijden omringen
van het open raam
ik fluister enkel
een waaiende ruimte
dieper dan geluid
mijn handen zijn
immers te klein om
je toe te dekken
vergeef me
het onmogelijke
ik ben niet groot genoeg
ik had zo graag
naast je willen liggen
nachtenlang
dagenlang
en willen waken
vergeef me mijn…
Gelegenheidsvers
gedicht
1.7 met 29 stemmen
12.541 Woorden raken weg zonder
schade: wij immers leven
nog. Ik heb het zelf
gezegd: liever licht
dan woorden over licht.
Het boek staat. Geel
torent zijn rug die niet
als het jonge gras wuifde,
aldoor hier stond. Bleef,
niet heette.
-------------------------
uit: 'Raster', nr. 107.…
Wie zwijgt...
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.083 De paus gaf in Polen z'n zegen,
verbaasde zich over Gods wegen
en vroeg aan de Heer:
'Waarom hebt u weleer
bij de holocaust immer gezwegen?'…
De rede
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
782 De rede van de dichters
is niet de rede van de troon,
de troonrede is van Beatrix
de dichtrede heel gewoon,
de troon zul je ons niet zien
bestijgen,
wij zullen immer met beide
benen op de grond blijven,
ook rijden wij niet in de
gouden koets met een
vierspan ervoor,
wij doen het met de
benenwagen, maar we
gáán ervoor!…
Bewondering
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.721 zij
die in taal
wordt herboren
kan mijn
bewondering
ervaren
zij baart
zichzelf
door
metaforen
die nog steeds
weeën verklaren
die Bewunderung
Sie,
welche in Sprache
neugeboren wird
kann meine
Bewunderung
erfahren
sie gebärt
sich selbst
durch
Metaphern
welche noch immer
Wehen erklären…
Schuilplaats
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
594 Ver weg, van de krijsende fanfare
van dat immer opgejaagde en
allesverslindende modern bestaan.…
Oerdans
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
473 ruig en kolkend is het water
waarin ze tot haar heupen waadt
net als in haar echte leven
moet ze zien
een koers te vinden
aleer ze te pletter zal slaan
tegen de rotsen
even is ze stuurloos
dan luistert ze naar de wind
die haar als immer
weer een uitweg biedt
troostend haar tranen droogt
en haar optilt en meevoert
naar stillere wateren…
Oerdans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
534 ruig en kolkend is het water
waarin ze tot haar heupen waadt
net als in haar echte leven
moet ze zien
een koers te vinden
aleer ze te pletter zal slaan
tegen de rotsen
even is ze stuurloos
dan luistert ze naar de wind
die haar als immer
weer een uitweg biedt
troostend haar tranen droogt
en haar optilt en meevoert
naar stillere wateren…
richting onbekend
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
897 soms weet ik niet waarom
ik doe wat ik doe
boodschappen, werk, wandelen in het park
verwondering is mijn deel
dan sta ik voor dat verkeerslicht,
het is immers rood en de rest
raast door, met een doel
dat ik niet heb, het maakt mij jaloers
ik wacht hier, op mijn fiets
op bevrijdend groen
en rijd vervolgens naar niets
ik steek nog wel…
Dolende Julia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
721 Soms staat zij opeens naast mij
met haar geur en drukke gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn gemis, het samen zijn
aan de afwas of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en te veel verlang…
het bittere brood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
541 ik proefde zware tijd, gevuld met zwart en zoute dagen
en mijn bloemen bloeiden niet, er lag verdriet
op elk gouden blad
leegte vulde langzaamaan het gat
dat voortkroop door de nacht
en waar de ochtend leven gaf- bracht
het daglicht de teneur
van
immer hol gestelde vragen…
Beladen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
633 Moeke
zoveel jaren
zonder jou
ik ben nu
zestig
tweemaal zo oud
als jij ooit werd
nooit was het gevoel
van gemis minder
maar tja
ik
moest
wel
dragen
in memoriam
Antoinette Francoise van Zwol
zelfs na vijfenvijftig jaar
moeilijk te bevatten
een kind zonder moeder
voelt zich immer
zo verloren…
straatmadelief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
704 bijna had ik het gedaan
en was ik op je gaan staan
het voetgangerspad
was van de regen nat
eerst rook ik je geur
en toen zag ik je kleur
je bent te ver van huis gegaan
hier hoor je immers niet te staan
je bent te teer en fijn
om hier alleen te zijn
heb je van de ondergang gered
en snel in het gras teruggezet
je bent me te lief
mijn…
VISSER
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Het schip ligt hoog
en droog
op het zand
ik voel Zijn hand
je gaat van loef
dat is je troef
de plaat is zijn plaats
van Griendvisser
naar Engelsmanschipper
de zee op drift
immer van keer naar keer
als ik kijk
twee kilometer ver
dan keer jij weer
het schip in het vizier
daar ga jij
als een strandplevier…
Allerzielen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 ze kijken mij aan
verdronken mensen in New York,
kapot geschoten kinderen
in steden van Syrië,
doodgevroren zwervers in portieken,
wanhopigen, die zelfmoord plegen
in mijn ontoereikendheid
wil ik hen gedenken
immers de sluier tussen
dood en leven is nu dun
bij een boeket witte lelies
brand ik een kaars voor zielenrust…
Bevrijdingsdag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
543 Heb ik wel genoeg woorden op stal staan
om onze vrijheid te vieren
het kan nooit genoeg zijn
heb ik wel voldoende gevoel
om iets te vieren
waarvan ik het waarom niet weet
ik heb immers altijd in vrijheid geleefd
of juist daarom
moet ik de vrijheid vieren
omdat ik niet beter weet
of omdat mijn vader altijd zei
vier het voordat je het…
Doorschemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 als de hemel stilvalt
die voor zon moet doorgaan,
in gesloten ogen schuilt
dan liggen rijen dagen aan,
voor anker in labiele zee, met
tegenpijn die regen huilt
bij kalme deining, immers,
milde golven van randlicht
donkeren monochroom
zodra als glimp gevangen
of misschien als fonkeling
in een trage dagzoom…
Weerbarstige waarheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
467 Met de beste bril
Van de wereld kan ik
De diepste waarheid
Nog niet zien -
Werkelijkheid die te groot,
Te veel omvattend is,
Gezichtsveld dat uitdeint
Naar links en naar rechts,
En ik die daardoor nog steeds
Niets zie, hoe kan ik dan
Mijn blik vernauwen, immers
Dan pas krijg ik een helder beeld
Van de weerbarstige waarheid -…
Mijn eigen tijd raak ik kwijt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
582 Alleen mijn bril nog
Is me eigen, die mij
Het zicht verschafte
Toen mijn ogen niet
Meer wilden -
Vrouw en kinderen afgepakt
Door bittere tijd die
Ontegenzeggelijk voorbijkwam,
Vrienden van mijn generatie
Ontvielen aan grijprage handen
Van magere hein, hapjes die
Immers niet te versmaden waren;
Van mijn tijd ben ik de laatste…
Onbeheerd achtergelaten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
465 Tijd hebben we alleen
Maar voor elkaar als we
Op het strand heel even
Bij elkaar zijn -
Tot een gesprek komt
Het niet echt, besloten
Wordt om de vriendschap
Die immers voor altijd is
Door middel van een selfie
Voor de eeuwigheid vast te leggen -
De geestelijke bagage
Waarin wij onszelf herkennen
En door anderen herkend worden…
Vogels
gedicht
2.0 met 1 stemmen
7.831 Vandaag
is de vogellucht
een loos gerucht
Hun gekrijs om spijs
verbluft
Zij hebben voornamen
Zij onthouden gezichten
Hun lawaai
is vervormd tot lied
Zij weten immers niet
dat een immens netwerk
de planeet omspant
om mensen
en vogels te vangen
en splinters meteoriet
Men herkent in de zwerm
de raaf
Hij verft zijn haar
met bloed…
Onzekere Zekerheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
506 En blijft het een beetje
voort bikkelen
hou mijn gedachten
er zo ver mogelijk vandaan
we zien wel het is immers
deze onzekerheid
wat tevens de enige
zekerheid is
in mijn huidige bestaan…
Wat Zie Je Als ...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 ze was immers nog geen tien…
KUSJE
poëzie
3.1 met 60 stemmen
11.282 Zo vaak ik u dan kusse,
Gevoel ik, meer dan immer,
De banden onzer liefde.
Dit alles, schone Fillis,
Dit alles zegt een kusje!…
Autobiografie van de Status Quo (essay)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
506 soms schrijf ik een gedicht
over mijzelf, zo mij dat lukt,
en besef dat ik mijn dan richt
op een verleden gewelf
het gaat dan over wat is geweest
immers over het nu, het heden
schijnt nog niet het verklarend licht
nu moet gezegd, zo stel ik vast,
als ik alles zou vertellen
is mijn toekomst tekort
ik kan natuurlijk de film versnellen…
zo het is (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 de tijd is rijp
om te oogsten
dat houdt ook in het
erkennen van de
onbereikbaarheid
van het ideale hoogste
wat ik mij voorstelde
telkens door de jaren heen
het is aldoor wel grenzen verleggen
immers dat drijft een mens voort
terwijl om je heen muren worden
neergehaald of gevoelens in de
grond worden geboord
of aan het hart worden gepaard…
RE-EVOLUTIE
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
918 We weten immers allemaal heel goed,
dat niemand is getoverd uit een hoed,
we stammen plat gezegd af van de apen.
Dat soort verklaringen kan ik wel zonder.…
Zandhappen in de Sahara
hartenkreet
1.2 met 6 stemmen
1.016 Eenzaam dwaalt een zielige vent
door de verdroogde woestijnen
niemand die hem nog kent
hier komt hij dus wegkwijnen
Het is zijn eigen domme fout
Dat hij de liefde van zijn leven verloor
Hij was immers ontzettend stout
En wat hij deed was vreselijk goor
Nu heeft hij toch zo’n hartenzeer
Terwijl hij denkt aan zijn vrouwtje Clara
Er rest…
Te moeilijk.
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
11.583 Ik wandel in de bergen
langs steile rotsen, diepe kloven,
maar immer over 't gebaande pad
door vad'ren uitgesleten,
door velen reeds betreden,
zoek ik naar boven en beneden,
turend op de rand: het gat
waarachter werk'lijk dingen zich verbergen
en ik mijn bedoelingen kan zeggen:
te moeilijk is het om iets bloot te leggen.…