Alle inzendingen over immer

2410 resultaten.

Sorteren op:

Verledenspiegel

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 988
Het verleden heeft mij groot gemaakt en buiten dat veel geleerd nu weet ik immers ook beter van vroeger ik deed wel eens dingen verkeerd.…

Miniatuur

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 658
en altijd zal de nacht alle zijden omringen van het open raam ik fluister enkel een waaiende ruimte dieper dan geluid mijn handen zijn immers te klein om je toe te dekken vergeef me het onmogelijke ik ben niet groot genoeg ik had zo graag naast je willen liggen nachtenlang dagenlang en willen waken vergeef me mijn…

Gelegenheidsvers

gedicht
1.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 12.541
Woorden raken weg zonder schade: wij immers leven nog. Ik heb het zelf gezegd: liever licht dan woorden over licht. Het boek staat. Geel torent zijn rug die niet als het jonge gras wuifde, aldoor hier stond. Bleef, niet heette. ------------------------- uit: 'Raster', nr. 107.…
Lloyd Haft22 augustus 2019Lees meer >

Wie zwijgt...

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.083
De paus gaf in Polen z'n zegen, verbaasde zich over Gods wegen en vroeg aan de Heer: 'Waarom hebt u weleer bij de holocaust immer gezwegen?'…

De rede

netgedicht
4.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 782
De rede van de dichters is niet de rede van de troon, de troonrede is van Beatrix de dichtrede heel gewoon, de troon zul je ons niet zien bestijgen, wij zullen immer met beide benen op de grond blijven, ook rijden wij niet in de gouden koets met een vierspan ervoor, wij doen het met de benenwagen, maar we gáán ervoor!…
Johanna20 september 2006Lees meer >

Bewondering

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.721
zij die in taal wordt herboren kan mijn bewondering ervaren zij baart zichzelf door metaforen die nog steeds weeën verklaren die Bewunderung Sie, welche in Sprache neugeboren wird kann meine Bewunderung erfahren sie gebärt sich selbst durch Metaphern welche noch immer Wehen erklären…

Schuilplaats

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 594
Ver weg, van de krijsende fanfare van dat immer opgejaagde en allesverslindende modern bestaan.…
sjoerd haxe14 februari 2010Lees meer >

Oerdans

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
ruig en kolkend is het water waarin ze tot haar heupen waadt net als in haar echte leven moet ze zien een koers te vinden aleer ze te pletter zal slaan tegen de rotsen even is ze stuurloos dan luistert ze naar de wind die haar als immer weer een uitweg biedt troostend haar tranen droogt en haar optilt en meevoert naar stillere wateren…

Oerdans

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
ruig en kolkend is het water waarin ze tot haar heupen waadt net als in haar echte leven moet ze zien een koers te vinden aleer ze te pletter zal slaan tegen de rotsen even is ze stuurloos dan luistert ze naar de wind die haar als immer weer een uitweg biedt troostend haar tranen droogt en haar optilt en meevoert naar stillere wateren…

richting onbekend

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 897
soms weet ik niet waarom ik doe wat ik doe boodschappen, werk, wandelen in het park verwondering is mijn deel dan sta ik voor dat verkeerslicht, het is immers rood en de rest raast door, met een doel dat ik niet heb, het maakt mij jaloers ik wacht hier, op mijn fiets op bevrijdend groen en rijd vervolgens naar niets ik steek nog wel…
Fred19 juni 2010Lees meer >

Dolende Julia

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 721
Soms staat zij opeens naast mij met haar geur en drukke gebaren natuurlijk zegt zij geen woord strijkt geen vingers door mijn haar immers lang geleden overgegaan Zij komt zomaar wat bij me spoken voelde mijn gemis, het samen zijn aan de afwas of het Indisch koken Dan gaat ze weer want ze is bang dat ik boos word en te veel verlang…

het bittere brood

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 541
ik proefde zware tijd, gevuld met zwart en zoute dagen en mijn bloemen bloeiden niet, er lag verdriet op elk gouden blad leegte vulde langzaamaan het gat dat voortkroop door de nacht en waar de ochtend leven gaf- bracht het daglicht de teneur van immer hol gestelde vragen…
switi lobi27 augustus 2010Lees meer >

Beladen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 633
Moeke zoveel jaren zonder jou ik ben nu zestig tweemaal zo oud als jij ooit werd nooit was het gevoel van gemis minder maar tja ik moest wel dragen in memoriam Antoinette Francoise van Zwol zelfs na vijfenvijftig jaar moeilijk te bevatten een kind zonder moeder voelt zich immer zo verloren…
windwhisper31 augustus 2010Lees meer >

straatmadelief

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 704
bijna had ik het gedaan en was ik op je gaan staan het voetgangerspad was van de regen nat eerst rook ik je geur en toen zag ik je kleur je bent te ver van huis gegaan hier hoor je immers niet te staan je bent te teer en fijn om hier alleen te zijn heb je van de ondergang gered en snel in het gras teruggezet je bent me te lief mijn…

VISSER

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
Het schip ligt hoog en droog op het zand ik voel Zijn hand je gaat van loef dat is je troef de plaat is zijn plaats van Griendvisser naar Engelsmanschipper de zee op drift immer van keer naar keer als ik kijk twee kilometer ver dan keer jij weer het schip in het vizier daar ga jij als een strandplevier…

Allerzielen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
ze kijken mij aan verdronken mensen in New York, kapot geschoten kinderen in steden van Syrië, doodgevroren zwervers in portieken, wanhopigen, die zelfmoord plegen in mijn ontoereikendheid wil ik hen gedenken immers de sluier tussen dood en leven is nu dun bij een boeket witte lelies brand ik een kaars voor zielenrust…

Bevrijdingsdag

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 543
Heb ik wel genoeg woorden op stal staan om onze vrijheid te vieren het kan nooit genoeg zijn heb ik wel voldoende gevoel om iets te vieren waarvan ik het waarom niet weet ik heb immers altijd in vrijheid geleefd of juist daarom moet ik de vrijheid vieren omdat ik niet beter weet of omdat mijn vader altijd zei vier het voordat je het…

Doorschemer

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 386
als de hemel stilvalt die voor zon moet doorgaan, in gesloten ogen schuilt dan liggen rijen dagen aan, voor anker in labiele zee, met tegenpijn die regen huilt bij kalme deining, immers, milde golven van randlicht donkeren monochroom zodra als glimp gevangen of misschien als fonkeling in een trage dagzoom…
Iniduo21 juni 2014Lees meer >

Weerbarstige waarheid

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 467
Met de beste bril Van de wereld kan ik De diepste waarheid Nog niet zien - Werkelijkheid die te groot, Te veel omvattend is, Gezichtsveld dat uitdeint Naar links en naar rechts, En ik die daardoor nog steeds Niets zie, hoe kan ik dan Mijn blik vernauwen, immers Dan pas krijg ik een helder beeld Van de weerbarstige waarheid -…

Mijn eigen tijd raak ik kwijt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 582
Alleen mijn bril nog Is me eigen, die mij Het zicht verschafte Toen mijn ogen niet Meer wilden - Vrouw en kinderen afgepakt Door bittere tijd die Ontegenzeggelijk voorbijkwam, Vrienden van mijn generatie Ontvielen aan grijprage handen Van magere hein, hapjes die Immers niet te versmaden waren; Van mijn tijd ben ik de laatste…

Onbeheerd achtergelaten

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 465
Tijd hebben we alleen Maar voor elkaar als we Op het strand heel even Bij elkaar zijn - Tot een gesprek komt Het niet echt, besloten Wordt om de vriendschap Die immers voor altijd is Door middel van een selfie Voor de eeuwigheid vast te leggen - De geestelijke bagage Waarin wij onszelf herkennen En door anderen herkend worden…

Vogels

gedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.831
Vandaag is de vogellucht een loos gerucht Hun gekrijs om spijs verbluft Zij hebben voornamen Zij onthouden gezichten Hun lawaai is vervormd tot lied Zij weten immers niet dat een immens netwerk de planeet omspant om mensen en vogels te vangen en splinters meteoriet Men herkent in de zwerm de raaf Hij verft zijn haar met bloed…

Onzekere Zekerheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
En blijft het een beetje voort bikkelen hou mijn gedachten er zo ver mogelijk vandaan we zien wel het is immers deze onzekerheid wat tevens de enige zekerheid is in mijn huidige bestaan…
catrinus29 september 2021Lees meer >

KUSJE

poëzie
3.1 met 60 stemmen aantal keer bekeken 11.282
Zo vaak ik u dan kusse, Gevoel ik, meer dan immer, De banden onzer liefde. Dit alles, schone Fillis, Dit alles zegt een kusje!…

Autobiografie van de Status Quo (essay)

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
soms schrijf ik een gedicht over mijzelf, zo mij dat lukt, en besef dat ik mijn dan richt op een verleden gewelf het gaat dan over wat is geweest immers over het nu, het heden schijnt nog niet het verklarend licht nu moet gezegd, zo stel ik vast, als ik alles zou vertellen is mijn toekomst tekort ik kan natuurlijk de film versnellen…

zo het is (2)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 424
de tijd is rijp om te oogsten dat houdt ook in het erkennen van de onbereikbaarheid van het ideale hoogste wat ik mij voorstelde telkens door de jaren heen het is aldoor wel grenzen verleggen immers dat drijft een mens voort terwijl om je heen muren worden neergehaald of gevoelens in de grond worden geboord of aan het hart worden gepaard…

RE-EVOLUTIE

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 918
We weten immers allemaal heel goed, dat niemand is getoverd uit een hoed, we stammen plat gezegd af van de apen. Dat soort verklaringen kan ik wel zonder.…

Zandhappen in de Sahara

hartenkreet
1.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.016
Eenzaam dwaalt een zielige vent door de verdroogde woestijnen niemand die hem nog kent hier komt hij dus wegkwijnen Het is zijn eigen domme fout Dat hij de liefde van zijn leven verloor Hij was immers ontzettend stout En wat hij deed was vreselijk goor Nu heeft hij toch zo’n hartenzeer Terwijl hij denkt aan zijn vrouwtje Clara Er rest…
egeltje9 november 2002Lees meer >

Te moeilijk.

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.583
Ik wandel in de bergen langs steile rotsen, diepe kloven, maar immer over 't gebaande pad door vad'ren uitgesleten, door velen reeds betreden, zoek ik naar boven en beneden, turend op de rand: het gat waarachter werk'lijk dingen zich verbergen en ik mijn bedoelingen kan zeggen: te moeilijk is het om iets bloot te leggen.…