802 resultaten.
Hakkelsum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 wakkert 'm
aan
nieuwsgierig
naar die naam
niet meer
na te gaan
of dat dorp
ooit heeft bestaan
waar het lag
in het veen
van Reiderland
ingeklonken
met ijverige hand
afgegraven
dat het voor de Dollard
een koud kunstje was
de restanten
weg te vagen
slecht dijkonderhoud
de zee brak in
maakte alles zout
en brak en nat
geul en wad
slib…
Reiderwolde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 in het midden van
wat nu de Dollard is
daar lag dan
Reiderwolde
groot rijk dorp
hoe dat kan
verdrinken, verdwijnen
vissers schijnen
uit de kust
een zeemeermin
niet met rust
te hebben gelaten
ze dolden, rolden
haar in een visnet
voeren terug
naar Reiderwolde
lieten haar niet gaan
ze richtte zich op
en sprak de vloek
"Reiderwolde zal…
Kolkenpad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 midden in de
wiede leegte
drie kolken
langs een pad
getuigen wat
stormvloed vermag
teweeg te
brengen
drie dijkdoorbraken
slepen een
peilloos diep gat
kolken bleven
bomen er omheen
ankerplaatsen
voor vogels, mensen
in de uitgestrekte
kleilanden
van de wiede leegte
bij Midwolda
vertelt na
de binnenzee
die de Dollard was
de mensen…
Zomerdijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
543 ligt verloren
tussen windturbines
van Oosterhorn
Appingedam
legde in 1466
de Zomerdijk an
in een bocht
om de dijkdoorbraak
bij Overtocht
te dichten
Fivelingo
beschermde zich zo
kon zich
tegen de Dollard
verweren
wist oprukkende
stormvloed
te keren
brokstukken Zomerdijk
liggen te kijk
weggegooid
tegen de rand van
het industriegebied…
Hongersnood
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
640 Honger.
Een vrouw die haar kind niet meer kan zogen,
een jonge moeder, het verdriet al gepasseerd,
die mij voor hulp haar kind nog aanreikt
in een laatst wat moedeloos gebaar.
Het kind met donkere starende ogen,
een hoofd op een lijfje tot op het bot verteerd,
dat al stervend nog naar mij kijkt,
als zegt het:” Och laat me maar ”.
-------…
vervliegende dromen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 glijdend als machtige zwaan
waarop ik goed gezeteld zit
Vliegt mij de vliegmachine
mijn bestemming tegemoet
ik kijk en staar stil het buiten
dat als de hemel eindeloos is
tot plots vrees de rust omkiept
naar huilend krijsende paniek
ik vroeg even nog wat er was
of iemand doodging misschien
tot ik dan de duikvlucht voel
die niet te…
vervlogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 vol van opgewonden verwachting
waren zij op het vliegtuig gestapt
waarvan plots de motoren stopten
toen zij boven de wolken al waren
de machine hortte en stootte wild
de passagiers tot paniek gruwend
met de dan dagende werkelijkheid
dat er geen morgen meer zal zijn
het laatste gebed werd gebeden
onder een stortvloed van tranen
als de…
We zijn al een eind op weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
542 Gisteren een bloempje in het gras
Vandaag staan er tien
Morgen zullen het er duizend zijn
Om daarná niets meer te zien
Zo zal het ook ons vergaan
Als we geen andere weg inslaan
We verstikken eerst wat weerloos heet
Dan verstikken we elkaar
Op een geplunderde planeet
Zijn we klaar in honderd jaar…
Tsjernobyl
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Een onzichtbare vijand
ademt een verroeste stad
De kermis is verlaten
Het levensspel is uitgespeeld
Een radioactieve pop wacht eenzaam
op de terugkeer van een ziekelijke dame
die destijds nog een kwiek meisje was
Doorweekt motiefjesbehang
probeert vergeefs te sieren
wat allang vergeten lijkt
De natuur knabbelt aan grauw beton
treedt brutaal…
Het einde der tijden nabij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 heeft u zich al ontworsteld
aan de winterslaap met vaak
onverwachte kwade dromen
waarin wij toch meestal met ons
ons internet- en schoolwerk
gedisciplineerd klaar moesten komen
en soms op de stoep konden zwaaien
naar hij of zij op weg naar 't laatste perk
behoorde u tot de groep
van isolement en lange dagen,
of de zachte helpende handen…
Middaghitte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 Lopend voel je:
het gras is moe,
onbarmhartig bestraald.
Fietsend
schroeit de wind je gezicht dicht,
kun je alleen nog 'amechtig' zeggen.
Autorijdend
ontmoet je geen kip.
Iedereen zit breed aan het bier!
Werkend weet je:
onkruid dient altijd bestreden.
Superbezweet zijg je terneer...
Middaghitte baart een monster:
een wild opzwepende…
HOE KLEIN IS DE MENS NU
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Het water komt
gulzig, uitgehongerd
huizen, land, levende wezens
alles verorberend
ineengeslagen vechtende handen
wanhopig barricades opwerpend
hoe klein is de mens nu
het verhaal van een oude
geschiedenis schrijft verwoed
een volgend hoofdstuk
opnieuw laat de natuur zich
de les niet lezen…
Kerst en het nieuwe jaar 2022
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Ik schrijf hier een steun voor het nieuwe jaar.
Wie ziek is, wens ik gezondheid.
Wie opgebrand is: weer vuur
Wie platligt: weer veerkracht.
Wie alles beter weet: twijfel.
Wie de moed dreigt te verliezen: hoop.
Wie kou lijdt: Warmte.
Wie triest is: troost.
Wie dwaalt: het licht.
Wie zoekt: de vondst
Wie schrijft: de ijver
Ik zie iedereen…
Migranten welkom
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
646 Elk jaar een stad erbij van 90.000 migranten
Zo gaat het al vijf jaar in het land der toleranten
Woningen zijn er hier volop, leegstand is een plaag
En in het oneindig lege polderland is
grote multiculti-vraag
Geld is geen probleem, dat hebben we volop
Bijstand, toeslagen en wat hosselen
helpen je er snel bovenop
Andere gewoontes maken ons…
Pakistan , en het andere einde van de wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
556 Toen het uur van het onheil
aangebroken was
konden de mensen
niet vermoeden
dat ze elkaar
niet meer terug zouden zien
Het is de hoop die als een bloem
in een graftombe bloeit
in het trieste uitzicht
koud en eenzaam
in de dagen van ontbering
Een sprankje hoop, de schreeuw
om hulp voor hun nood
dat het verdriet
enigszins…
WATERSNOOD
gedicht
4.8 met 4 stemmen
2.332 Als beelden van Zadkine stonden moeders daar
babies boven de springvloed uit te beuren.
Zonen zagen hun vaders medesleuren;
wat wordt een ouder in je handen zwaar;
de schuren van de boerderijen scheuren.
Ratten en mensen klommen door elkaar.
Een kind zat om haar dode pop te zeuren
en was het ogenbliklijk zelf nog maar.
Het water steeg tegen…
Als het vuur gedoofd is
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
545 De zon en maan zijn er niet meer
En alle sterren zijn verdwenen
Ik hoor de laatste mensen wenen
Er daalt opeens een vogel neer
Ik hoor gefladder, zie hem niet
Ik steek mijn linkerarm naar voren
Er wordt een requiem geboren
Hij vindt mijn vinger, zingt zijn lied
Een hersenschim met olielamp
Waardoor we worden meegenomen
Sommeert…
De watersnoodramp
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
558 Weer bogen de bomen eerbiedig hun kruin
Weer spatte het schuim over dijken en duin
Weer raasde een vliegende storm over 't land
Weer beukten de golven 't geteisterde strand
Weer gingen gedachten gebeden naar zee
Weer leefden er honderden duizenden mee
Weer waren de machtigste schepen in nood
Weer vochten de mannen op leven en dood
Weer wachten…
GROOTSTE WATERSNOOD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 In de namiddag
komen vele mensen bijeen
om aangenaam te huiveren
bij brullende golven
hemelhoog spattend schuim
die op de Zeeuwse kust
beuken en spoelen
's avonds davert
het woeste wind- en zeeorkest
rondom geborgen leven
in schijnbaar veilige huizen
is een nietig voorspel
van komend nachtgebeuren
omkneld door grimmig duister
rollen…
Anatolia
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
544 Hephaístos, god van vuur met wilde baard
Die edelsmeedkunst aan explosies paart
Wat voert gij in uw schild der Tartarus
Onder de Hellespont en
Bosporus
Van Istanbul tot Anatolia
Is uw domein één groot Tectonia
U kent geen grenzen in Tectonia
Uw smidse schudt heel Anatolia
Maakt korte metten met het land van Koerden
Waar mensen '…
De aarde schudt
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
534 Een vermoeide god dooft het licht
in het zwart blaffen honden
Poseidon aardschudder van het eerste uur
jaagt ons naar de ijskoude nacht
Nu de ene steen tot de laatste
van de andere valt
gloeit onze huid van angst
de mensen van de dag verdwijnen
Waar komen we vandaan?
Is er wel een vroeger geweest?
Büyük deprem
We dansen op het…
in alle tinten zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 elk wezen verandert in
de duisternis van de nacht
eenzaamheid is het donkerst
in alle tinten zwart
de aarde ruw wakker geschud
in een zee van brokken steen
de onzichtbare aanwezigen
de schreeuwen van pijn
verwarde raven cirkelen
tussen hemel en aarde
de vergeefsheid van alles
staat vast
nergens thuis in een
onherkenbare stad…
WACHTEND ANTWOORD
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
565 O Lieve Heer
waarom worden de landen
Syrië en Turkije
door mateloze ellende
beroerd met aardbevingen?
wordt U uitgedaagd
door Uw bestrijder
steeds rond loerende Satan?
laat Uw machtige hand
alle kracht schenken
aan hen die hulp verlenen
aan de arme berooiden
getroffen door
dit vreselijke gebeuren
de wegen van de Hemel
zijn voor…
weerwolf 1953
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 ik ben naar de rotonde
en weer terug
ik leg altijd een briefje neer
als ik wegga
ik ben bramen plukken
ik ben aardappels lezen
ik leg altijd een briefje neer
dan weten ze waar ik ben…
levenslicht en littekens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 in de capsule van
een onderzeeër
heeft tijd zijn
eigen gewicht
tijd rekent af met voorrecht
of onrecht hier heersen slechts
de wetten van de ijzeren krijger
in tikkende tijd
wie dacht bij vertrek aan de
kortademige loodzware dief
ongenood en noodzakelijk
die druk opvoerende gast?
dacht iemand aan het
sterven van de tijd van…
Hybris
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 Verbazingwekkend
hoe diep die sonde
moet zijn gedaald
of zou zij
in al hun hybris
uiteengespat
zijn afgedwaald
of onwrikbaar
vastgeklonken
in het eeuwoud
roestig wrak
waar de duivel
hen kwam halen
om hen te straffen
voor hun dwaling
en hun onpeilbaar
goddeloze waanzin
en hun overmoed?…
HET EINDE IN ZICHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 God gleed vederlicht en stil langszij
en stilte hield haar adem eventjes in
Donder van ver kwam loom naderbij
was dit van ‘t eind dan wel ‘t begin?
Een onheilspellend stil lag in ‘t land
angstig kropen dieren in ‘t veilig hol
‘t Vagevuur bleek echter niet coulant
alle aardbewoners betaalden hun tol
Toen brak het grauwe gedonder los…
In rook ging alles op
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.118 In rook ging alles op
Tastbare herinneringen
Die nooit meer tastbaar zullen zijn
Geen foto's van de kinderen nog klein
Maar we leven gelukkig nog allemaal!
In rook ging alles op
De auto, de hele inboedel, en zo ook mijn dochters lievelingspop
Maar wij leven nog!
En dat is belangrijker dan al het materiele…
Mammons zetel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
517 Het summum van amerikaanse dromen
In mighty mountains tweelingkathedralen
De mammon - zetel der heilige gralen
Waar uncle sam nooit iets kon overkomen
Geen steen die david naar
de reus zou gooien
Nooit had bush jr. in z'n bangste dromen
Gevaar van flying eagles aan zien komen
De zeppelins, nog brandend
in hun kooien
Geen mens weet…
Number nine
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 De disneydroom van hollywood
van silverscreen en hall of fame
van emmy oscar glitter glamour
making money yankee doodle
donald trump dagobert duck
Bij angstdroom van de zeppelins
bij ontij brandend in de nacht
en ondergang van de titanic
paniek verderf en ongeluk
wordt number nine, het n-woord, doodgezwegen
het t-woord van de torens…