1080 resultaten.
Lieve papa
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
1.055 Op het moment dat u overleed,
U uit het leven gleed.
Stond mijn leven stil,
Alles werd donker en somber,
Ik bleef maar hopen op een wonder.
Vragen spoken door mijn hoofd,
Het niet willen geloven.
Dat ik u voor altijd moet missen,
En is er echt een hemel daarboven?
Het doet pijn in mijn hart,
Tranen rollen over mijn wangen.
Dat ik u zo…
's nachts hoor ik soms jouw stem
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
872 Het lijkt nog maar zo kort geleden
Maar er is alweer een jaar voorbij gegleden
Een jaar van rouw en veel verdriet
Omdat jij het leven liet
Een lege stoel
Een lege plek in bed
Het blijft een leeg gevoel
's nachts hoor ik soms jouw stem
Zie ik even jouw gezicht
Prachtig door de zon belicht
Dan ontwaak ik met een glimlach
Omdat ik jou toch…
BFFF
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
665 Best Female Friends Forever
Een moeder
Die mijn beste vriendin werd
We geloven allebei
In meer levens
We hebben elkaar
In vele gedaanten gekend
Er zullen nog vele volgen
Een vooruitzicht op een weerzien
Dat het afscheid even verzacht
Totdat de realiteit toeslaat
Van de telefoon die niet meer overgaat
Het is stil…
Moedergodin
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
639 In de stad waar lang geleden mijn leven begon
De stad waar jouw aardse leven eindigde
Vandaag een jaar geleden
Brand ik een kaars voor jou
Op die plek waar wij elkaar zo vaak zagen
De plek waar de Moedergodin de kerstening overleefde
Een pelgrimsoord
Voor ieder die diep van binnen weet
Dat de Moeder van God een Godin is
Ik dank…
Omarmen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
760 Het voelt zo koud,
leeg en kil zonder jou
Het kaarsje in mijn hart
zal altijd voor jou branden
Liefdevol blijf ik jou
in gedachten omarmen…
Leef
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
676 Sterf niet mee
Sterf niet mee met mij
Ik ben er nog en wil dat je leeft
Ik ben altijd bij je
Je bent mij niet kwijt
Je hart weet hoeveel ik van je hou
Je ziel hoort mijn liefdevolle fluisteringen
Jouw reis zal ik altijd volgen
Voor eeuwig vlieg ik met je mee
Als een arend boven zee
Ik zie alle rimpelingen in het water
En wanneer…
Stenen harten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 Het moeten stenen harten zijn
en ogen zonder licht
niet meer in staat tot enig voelen
door de zucht naar vernietiging totaal verblind
geen dialoog meer mogelijk
hun taal spreekt slechts met tongen van haat
mens tegen mens, volk tegen volk
eens vruchtbare akkers met bloed bezaaid
talrijk reeds de neergestorte vogels
moeders in eeuwige rouw…
Rouwmaand
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
691 december is de ultieme rouwmaand
elk gemis doet extra zeer
die dagen waarop je voorheen bijeen was
en weten: dat komt echt nooit meer..
december is de ultieme rouwmaand
want hoe moet het verder nou..
eerst de dagen maar eens door
daarna januari kou
een nieuw jaar begint van voor af aan
een nieuw jaar zonder dierbaar jou..…
Tranen
hartenkreet
5.0 met 210 stemmen
1.082 Tranen vloeien
Tranen stromen
Gemis en verdriet
Ontroering en rouw
Een lied
Muziek
Viool
Piano
Een geur
Een bloem
Doet me denken aan jou
Samen wandelen zonder woorden
Dat kon ik met jou
Alleen met jou
De vogels die zingen
Ze zingen jouw lied
Ik hoor jouw stem
Veilig en vertrouwd
Zo lang al dat ik jou moet missen…
3 juni
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
791 De dag van jouw geboorte
Zal nooit vergeten zijn
Zelfs niet nu die bijna
Een eeuw geleden is
Vandaag 97 jaar geleden
Kwam jij hier op Aarde
Uit de schoot van het Universum
Waar je weer naar terugging
Waar je nu een engel bent
Een vlinder in mijn tuin
Een vogel in de appelboom
Pure liefde uit de bron
In het eeuwige licht…
Het laatste lied
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
611 Alsof de wind je laat fluisteren
zachtjes wiegend of met krachtige vlagen
waar dierbaren bijeen, in tranen
en gedeelde smart
naar jouw leven luisteren
lijk je met lachende ogen
van het leven lief te zeggen
het is goed, ik ben hier
heb elkaar lief, maak plezier
de wind ging liggen
tijdens gedempte snikken bij een laatste lied
het was…
Allerzielen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 Gedenkend hen die gingen,
die ooit een naam ontvingen
en nu in ’t Licht bestaan,
zijn wij nog hier gebleven,
betreurend dat hun leven
met ons nu is gedaan.
We weten hen geborgen;
zoals een nieuwe morgen
weer vreugde brengt in huis,
God, schrijf Gij alle namen
in liefde weer tezamen
en wees voorgoed hun thuis.…
[ Het hoorde wel zo ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Het hoorde wel zo,
dat ik verdrietig leek, maar --
ik vond er niets aan.…
Afscheid van M.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
642 Ik voel verdriet en rouw en pijn
en spijt om waar ik haar ooit griefde.
Wat blijft is enkel nog de liefde.
't Is winter nu en heel veel grijsheid,
zo weinig licht in dit bestaan
maar eens zal toch wel lente komen
en komen bloesems er weer aan.…
Aarden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
775 Een laatste stap
Een laatste stop
Een laatste groet
Kan het leven verder
Met het gemis te erkennen
Dat onze dankbaarheid voedt…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Tranen in de nacht
de maan roept naar de sterren
jouw adem blijft hier
Tijdens de nacht zie ik de
zachte gloed van Selene en voel hoe mijn
hart langzaam uit elkaar valt, genesteld in rouw die zich
verweeft met de hemel, waar de rode maan zacht jouw ziel meenam.…
Altijd aanwezig
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
784 Wind strijkt langs de namen in steen, een fluistering van wat was,
mijn vingers volgen haar letters, koud en stil, maar nog altijd haar.
Ik sta hier, met een hart dat echo’s draagt van wat verloren ging,
en in de aarde onder mijn voeten fluistert haar stem zonder klank.
Tijd heeft haar contour vervaagd, maar niet de warmte van haar lach,
nog…
[ We dansen, stampen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 We dansen, stampen
onze tranen de vloer in --
en huilen samen.…
verlies voor het verlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 van zouttekort naar wanen
van paniek naar manie
een oorlog woedt in jou
en niemand ziet wat ik zie
de kanker neemt je lichaam
de chaos neemt je geest
ik zoek houvast in woorden
en vind nooit het antwoord
jij op je pad naar het einde
ik op mijn pad dat doorgaat
samen in hetzelfde huis
staan werelden wijd uiteen
soms vond ik je even…
Bij het afscheid van paus Franciscus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 Met droefheid maar immense dankbaarheid
wordt nu afscheid genomen
van deze paus.
Hij was een herder naar Gods hart,
vol mededogen en barmhartigheid,
met aandacht voor de kleinen,
de zwervers en daklozen,
de gevangenen en treurenden.
Zo graag zag hij de vrede komen
maar was zo machteloos als wij;
toch bleef hij moedig en vertrouwvol…
Leegte in het zicht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 Probeer maar eens
de leegte in het zicht
van hondstrouwe ogen
vast te houden;
-waar hij op z’n minst zal gaan zoeken
naar de redenen waarom hij dat wel
of niet zou willen.
Hij heeft de diepte van bedrog eindelijk begrepen,
zoals hij het voldaan is gaan omschrijven;
het waren afgeraffelde streken
van een kunstenaar in dubio,
-kwestieuze…
Gesprek in het parkrestaurant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 De nacht te lang,
twijfel als metgezel,
een flat white als houvast,
bloemen en fonteinen
tegen de leegte in mijn hoofd.
Ik wachtte hem,
de man die eens luisterde
toen de wereld kraakte
en mijn zoon verdween
in stilte en onmacht.
Zijn fiets op slot,
zijn ogen open.
Ik sprak in flarden,
vulde de stilte
met broze herinnering,
met woorden…
Zoektocht tussen dozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
236 Het gordijn van mist houdt alles op afstand,
verdriet druppelt binnen, waait door kieren
terwijl ik vul, plak, schraap, en ploeter
om het huis bewoonbaar achter te laten,
de rug pijnlijk van het dragen
en het hart moe van het bewaren.
Onder woede broeit een kwetsbaar weten,
namen spoken rond, gebeurtenissen ontwijken
preciesheid, schuld wijkt…
De verhuizing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 Harten ontmoeten elkaar
in stil verdriet,
in gedeeld rouwen,
en de wereld opent zich weer een stukje.
Thuis weer op de fiets,
de teckel gewikkeld in een deken,
bloembolletjes voor elk jaar,
voor elke herinnering,
voor alles wat was en altijd blijft.…
Allerheiligen - Allerzielen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
248 Er zijn weer velen die
van ons zijn heengegaan,
ze leven nu bij God,
en nieuw is hun bestaan.
Ze zijn voorgoed in het licht
dat vrede heet en kracht
want vreugde overvol
kwam voor hen na de nacht.
Want God, die liefde is
en troost bij elke smart,
heeft nu voorgoed hun naam
geborgen in zijn hart.…
Een plekje vinden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Ze zei het zo vaak
dat het bijna een gebed werd:
alles een plekje geven.
Alsof verdriet zich laat neerzetten
op een plank, in een lade,
tussen de theeglazen en het servies
van een leven dat ooit eenvoudig was.
Maar elke ochtend stond ze op
met de zwaarte die nergens wilde rusten.
Over welk plekje ging het eigenlijk—
waar laat je een moederhart…
Zware enveloppen, lichte waarheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
381 Een grote, zware envelop
valt op de mat,
alsof het verleden zelf
met een plof mijn huis binnenkomt.
Stapels papier,
zinnen die om mij heen cirkelen
als een defecte zweefmolen
zonder monteur in zicht.
Ze vroegen om woorden,
om nog meer uitleg,
om hokjes die ik niet kende.
Telkens weer bevestigen
dat dit voor mij is…
4 mei
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
234 Een dag van collectieve rouw
Een dag van collectief herdenken
Een dag van samen stil zijn
Een stilte waarin ieder zijn eigen pijn en verlies voelen mag
Wanneer zijn wij onze vrijheid verloren
Wanneer ben jij je vrijheid verloren
Met welk trauma hebben je ouders en grootouders geleefd
Welk trauma is aan jou doorgegeven
Oorlogswinter…
wie heeft er…..
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
472 dit moment is dit moment niet meer
deze dag is deze dag niet meer
deze week deze week niet meer
deze lente deze lente niet meer
dit leven dit leven niet meer
gure volstrekt onberekenbare rouw
heeft alles in een vloek en een zucht
genadeloos de deur uitgebonjourd
beslag gelegd op dit huis
de ramen verduisterd
de vloeren bezoedeld…
Het rouwpad
hartenkreet
1.6 met 20 stemmen
163 Stap voor stap alleen
het lege bospad wacht stil
licht breekt langzaam door
Het pad opent onder
bleek ochtendlicht. Tussen mos
en stilte draagt de lucht verlies. Elke stap
verzacht wat in mij achterbleef. Mijn hart leert luisteren.
Bomen ademen boven
mijn schouders. Hun schaduw
bewaart herinneringen tussen bladeren
en wortels. Woordeloze…