Alle inzendingen over verstild landschap

2333 resultaten.

Sorteren op:

Over Friesland

gedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 7.358
Dat waaien, altijd dat waaien de bomen in onze tuin die heimwee hebben naar het bos de lente die in grauwe wolken over het lege landschap jaagt altijd naakt, altijd -------------------------------------- uit: 'Droom in blauwe regenjas', 2004.…

Het liefst vorige week

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 684
De winter levert het landschap een ijskoude streek Er bewegen enkel nog spiegelbeelden in de beek De huilende wind houdt een onafgebroken preek Was het maar lente Het liefst vorige week…
Namasté4 december 2010Lees meer >

Leuk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
Op weg naar Etikhove komende van Bavikhove het rijmt rijm zegt men bij ons rijp bij onze noorderburen het verschil is klein maar wat is groot een landschap bij het ochtendgloren het heeft vannacht wat licht gevroren…
vancoillie28 februari 2012Lees meer >

Hersenschimmen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 658
Dementie Verval verschaft zich toegang tot mijn brein zacht maar onverstoorbaar wordt een deken van vergetelheid gelegd, zoals sneeuw het landschap tot in alle holtes toedekt zo schimmig ontoegankelijk is mijn "zijn".…
Yoram14 januari 2015Lees meer >

dicht bij huis

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 410
ongewapend wil ik schrijven zonder pen en papier dicht bij huis wil ik getuigen van de wilde luchten hoe de westenwind de wolken tegen de heuvels opblaast hoe het landschap me in mezelf stil laat staan…
J.Bakx23 januari 2016Lees meer >

de ochtendnevel

gedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.177
. ------------------------- Uit: 'Henk Lassche, het eigen landschap', biografie van Ed Wingen, 2001.…

Zwartwit

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Grijze en verstilde beelden zweven door de avondkamer - ziek. Zij zoekt een scherpe bril om haar zwartwit verhaal in eigen taal te kunnen lezen.…

Nachtspoor

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.008
Nu spoor ik tussen grind en grond waar weg de nacht inboort en luister langs het talud de glooiing van de einderstond, zo verkennen we het verstomde leven als een lange reis richting horizon verdwijn in het gras, klaprozen verstilde klokjes in de verte en soms een veertje eenzaam dwalend langs het silhouet van de statige wachters.…

Pijnlijke klinkers

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 741
Ik vouw de woorden zachtjes open leg ze even naast mij neer lees de taal in jouw gebaren hoor verstild de klanken aan zie de waarheid in jouw ogen lippen laten leugens gaan harde letters raken zinnen klinkers doen nog immer zeer smijt de zinnen in een hoekje wil geen houden van nooit meer…
metha12 juli 2005Lees meer >

Winterdans

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
De rugzak gevuld met afscheid nemen vertraagd elke zekere pas bladeren, gevallen geven blote voeten tot bloedens toe nog niet haar laatste dans voor schemer valt wanneer morgenrijp het zicht aanraakt en wandelende mist de wereld weer laat verschijnen wordt het ooit zo grauwe verloren in verstild wit ochtendgloren…
metha22 december 2007Lees meer >

Vlakbij de ziel

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 735
veels te mooi tot aan de uiterste kimmen van de rimpelloze zee hou ik jou vast ontsluiering wacht lonkend langs de waterplooien van zijn bestaan om groot te worden ons onstuimig hart kent het marionettentheater vlakbij de ziel van rijpe handen rankt de kust juwelig verder duizendvoudig gegroeid mijn hart bonst verstild alleen voor…

Uit zilveren schalen geschonken

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 582
Zou je mij willen bewaren in het licht van ontluikende ogen in herinneringen aan verstilde schoonheid van een verlate schemer als het avondrood overgaat in nachtelijk blauw en ik je mijn lang vergeten brieven ongelezen laat onder het bladerdak waar ik je mijn hartenklop ontvouw zullen we dan onze zielen verstrengeld laten opgaan…

Onbegrijpelijk

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 690
waar zijn de kleintjes van wie hun onschuld werd gestolen wiens kleren zienderogen vergrijsden bij het opspelden van een ster werd het licht in hun ogen gedoofd toen angst zich meester maakte was het leven nog speels de ene minuut werden ze weggerukt bij de volgende vroegrijp door een onbegrijpelijke ideologie die de wereld verstilde…
LadyLove27 december 2010Lees meer >

Je ogen ontsnapten

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 662
je bleef staan stopte met bewegen je ogen ontsnapten je lachte verstild vluchtig en blij keek naar mij schudde ijs uit emoties ontdooide je handen omvatte met woorden het vuur de pijn van verbranden je masker van as vervloog in verstikkende rook angst werd weer zichtbaar schuld en de schande tranen die kwamen want…
wil melker26 september 2009Lees meer >

je masker van as

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 738
je bleef staan stopte met bewegen ogen ontsnapten je lachte verstild vluchtig en blij keek naar mij schudde ijs uit emoties ontdooide je handen omvatte met woorden het vuur in de pijn van verbranden je masker van as vervloog in verstikkende rook angst werd weer zichtbaar in schuld en de schande tranen kwamen want liefde…
wil melker8 oktober 2006Lees meer >

de witte verte

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 481
kind de witte verte kun je niet vangen zij is een laatste lange reis ze woont in een verstilde schemerzone ver weg van het onherbergzame heelal zij is het nest waarin je landt met gebroken vleugels waar je eindelijk naar jezelf durft te kijken ze houdt van je zoals je bent de witte verte kind je mag naar haar verlangen…
J.Bakx6 maart 2022Lees meer >

Cybervlucht

snelsonnet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
De KLM was ‘onze’ maatschappij Ze stond symbool voor ondernemingskracht Werd vleugellam gemaakt door Franse macht En lijkt haar glorietijd voorgoed voorbij Wie doet er op de KLM een bod Als cybergame voor online reisgenot?…

Ellersinghuizen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 444
Ellersinghuizen wringt zich in bochten die de stromen vlochten rondom de huizen de Ruiten Aa legt enorme lussen en daar tussen houdt de weg zich niet recht hij buigt mee met de meanders hoe kan het ook anders bij zo'n vreemd idee Ellersinghuizen buigt mee met de stroom maar blijft autonoom houdt recht de huizen…

Noordoost-Groningen

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
Een dijk onderbroken door een weg naar de einder een dijkdoorbraak van formaat een begin en een eind beider Waar alfa en omega volledig op zichzelf staan Een barriere bewust aangelegd dwars door de dijk die door de mens direct weer werd geslecht door de wens om door te gaan de mens weet van geen wijk Rijden naar de horizon zonder te…

Als de blaadjes vallen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 868
Opkomend licht valt neer veranderd landschap in nieuw gezicht nog altijd staande hoog in kracht vereeuwigt in wortelsterke aarde groeiend, verslaat hij zijn oude leven nog altijd sterk onverzettelijk nog door seizoenen heen winters landschap liet hem kaal achter door witte deken omarmt tijden verschoven in smeltend water…

Op weg

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.769
Samenpakkende wolken Mijn spiegelbeeld aan mijn zij Me overgevend aan de cadans Glijdt het landschap aan me voorbij Een landschap vol herinneringen Schaamte waar ik nooit aan wen Dagdromend over vroeger En wie ik uiteindelijk geworden ben Mijn eindstation is onbekend En ik wil het ook niet weten Maar waar ik ooit vandaan kwam…
Ivy23 september 2003Lees meer >

de landmeter

gedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.542
Hij is gelukkig met het landschap, maar gelukkig met het zoeken, coördinaten wijzen hem zijn onzichtbare plek, zijn utopie is de kaart, niet de wereld. Hij wil weten waar hij is, maar zijn troost is te weten dat de plek waar hij is niet anders bestaat dan in zijn eigen formule, hij is een gat in de vorm van een man in het landschap.…

Sohnwert

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.768
Ik droomde van wapens die van gruwelen vreemd uit bloemen opgetrokken in mijn landschap dromden nu lig ik hier met vezels van verval in een diffuse stroom van sluimering en ontwaken gebutst doch zichtbaar aan jouw levensboom…

Uitzicht.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
vanuit 't raam een vergezicht op 'n landschap ons nog onbekend Misschien... op weg, onderweg? naar heuveltop of dal? We kennen alleen de naam:2018.…

ochtendsonate

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 771
het licht gevlochten tussen wiegende takken vroege vogels in opperste staat lichtstruikelend in fladderkriebels in dauw van zonbeschenen druppels fluitend met volle teugen in landschap van deze dag…
klaes21 maart 2007Lees meer >

los van de toekomst

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
bij je weg strijkt het avondrood beduusd onze plooiende verhalen langs een peinzend landschap ontwaken onaffe dromen zij wagen het uit te komen op de meest innige houding voor de nacht…
annabel12 september 2010Lees meer >

Intiem

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 715
Een winterlandschap schilderde je vanaf je hand in de verte van een lange winter en het drong niet tot je door dat iemand je op afstand liefhad maar door de dood was heengegaan in het koude landschap van de ratio bevroren jouw intieme gedachten.…
mobar27 december 2010Lees meer >

de zon kust de avond en de avond bloost...

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 552
je kunt niet alles als mooi ervaren maar soms zomaar wanneer het licht een beetje meewerkt krijgt het landschap even iets speciaals zoals vanavond bijvoorbeeld bij het warme avondrood in het westen...…

Uitvreten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
Bus die langzaam Door het landschap Rijdt om mij na Arbeidstherapie in Het UMC weer veilig Thuis te brengen - Passagiers die zichzelf Uitvreten, en ik die Droom dat ik terug Mag groeien tot de Kern van hem die Ik ooit geweest ben…

vakantie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
zo uitgesleten zijn de traptreden die je moet beklimmen onder het licht van de brandende zon kijk je omhoog naar een kasteel en daarna omlaag naar een rivier kanootjes en kinderen eeuwenoud landschap waar wij net zijn of niet eens…