2333 resultaten.
Over Friesland
gedicht
2.5 met 15 stemmen
7.358 Dat waaien, altijd dat waaien
de bomen in onze tuin
die heimwee hebben naar het bos
de lente die in grauwe wolken
over het lege landschap jaagt
altijd naakt, altijd
--------------------------------------
uit: 'Droom in blauwe regenjas', 2004.…
Het liefst vorige week
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
684 De winter levert het landschap
een ijskoude streek
Er bewegen enkel nog
spiegelbeelden in de beek
De huilende wind houdt
een onafgebroken preek
Was het maar lente
Het liefst vorige week…
Leuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Op weg naar Etikhove
komende van Bavikhove
het rijmt
rijm zegt men bij ons
rijp bij onze noorderburen
het verschil is klein
maar wat is groot
een landschap
bij het ochtendgloren
het heeft vannacht
wat licht gevroren…
Hersenschimmen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
658 Dementie
Verval verschaft zich
toegang tot mijn brein
zacht maar onverstoorbaar
wordt een deken van
vergetelheid gelegd,
zoals sneeuw het landschap
tot in alle holtes toedekt
zo schimmig ontoegankelijk
is mijn "zijn".…
dicht bij huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
410 ongewapend
wil ik schrijven
zonder pen en papier
dicht bij huis
wil ik getuigen
van de wilde luchten
hoe de westenwind
de wolken tegen
de heuvels opblaast
hoe het landschap
me in mezelf
stil laat staan…
de ochtendnevel
gedicht
4.0 met 13 stemmen
3.177 .
-------------------------
Uit: 'Henk Lassche, het eigen landschap', biografie van Ed Wingen, 2001.…
Zwartwit
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.281 Grijze en verstilde beelden zweven
door de avondkamer - ziek. Zij zoekt
een scherpe bril om haar zwartwit
verhaal in eigen taal te kunnen lezen.…
Nachtspoor
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
1.008 Nu spoor ik tussen grind en grond
waar weg de nacht inboort
en luister langs het talud
de glooiing van de einderstond, zo
verkennen we het verstomde leven
als een lange reis richting horizon
verdwijn in het gras, klaprozen
verstilde klokjes in de verte
en soms een veertje
eenzaam dwalend langs
het silhouet van de statige wachters.…
Pijnlijke klinkers
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
741 Ik vouw de woorden
zachtjes open
leg ze even
naast mij neer
lees de taal
in jouw gebaren
hoor verstild
de klanken aan
zie de waarheid
in jouw ogen
lippen laten
leugens gaan
harde letters
raken zinnen
klinkers doen
nog immer zeer
smijt de zinnen
in een hoekje
wil geen houden
van
nooit meer…
Winterdans
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
538 De rugzak
gevuld met
afscheid nemen
vertraagd elke
zekere pas
bladeren, gevallen
geven blote voeten
tot bloedens toe
nog niet haar laatste
dans voor schemer valt
wanneer morgenrijp
het zicht aanraakt
en wandelende mist
de wereld weer
laat verschijnen
wordt het ooit
zo grauwe verloren
in verstild wit
ochtendgloren…
Vlakbij de ziel
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
735 veels te mooi
tot aan de uiterste kimmen
van de rimpelloze zee
hou ik jou vast
ontsluiering wacht lonkend
langs de waterplooien
van zijn bestaan
om groot te worden
ons onstuimig hart
kent het marionettentheater
vlakbij de ziel
van rijpe handen
rankt de kust juwelig verder
duizendvoudig gegroeid
mijn hart bonst verstild
alleen voor…
Uit zilveren schalen geschonken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Zou je mij willen bewaren
in het licht
van ontluikende ogen
in herinneringen aan
verstilde schoonheid
van een verlate schemer
als het avondrood
overgaat in nachtelijk blauw
en ik je mijn lang vergeten
brieven ongelezen laat
onder het bladerdak waar ik je
mijn hartenklop ontvouw
zullen we dan onze zielen
verstrengeld laten opgaan…
Onbegrijpelijk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
690 waar zijn de kleintjes
van wie hun onschuld werd gestolen
wiens kleren zienderogen vergrijsden
bij het opspelden van een ster
werd het licht in hun ogen gedoofd
toen angst zich meester maakte
was het leven nog speels de ene minuut
werden ze weggerukt bij de volgende
vroegrijp door een onbegrijpelijke ideologie
die de wereld verstilde…
Je ogen ontsnapten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
662 je bleef staan
stopte met bewegen
je ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar
schuld en de schande
tranen die kwamen
want…
je masker van as
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
738 je bleef staan
stopte met bewegen
ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur in de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar in
schuld en de schande
tranen kwamen
want liefde…
de witte verte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
481 kind de witte verte
kun je niet vangen
zij is een laatste
lange reis
ze woont in een
verstilde schemerzone
ver weg van het
onherbergzame heelal
zij is het nest waarin je landt
met gebroken vleugels
waar je eindelijk naar
jezelf durft te kijken
ze houdt van je zoals je bent
de witte verte kind
je mag naar haar verlangen…
Cybervlucht
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
665 De KLM was ‘onze’ maatschappij
Ze stond symbool voor ondernemingskracht
Werd vleugellam gemaakt door Franse macht
En lijkt haar glorietijd voorgoed voorbij
Wie doet er op de KLM een bod
Als cybergame voor online reisgenot?…
Ellersinghuizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Ellersinghuizen
wringt zich in bochten
die de stromen vlochten
rondom de huizen
de Ruiten Aa legt
enorme lussen
en daar tussen
houdt de weg zich niet recht
hij buigt mee
met de meanders
hoe kan het ook anders
bij zo'n vreemd idee
Ellersinghuizen
buigt mee met de stroom
maar blijft autonoom
houdt recht de huizen…
Noordoost-Groningen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Een dijk onderbroken
door een weg naar de einder
een dijkdoorbraak van formaat
een begin en een eind beider
Waar alfa en omega volledig op zichzelf staan
Een barriere bewust aangelegd
dwars door de dijk
die door de mens direct weer werd geslecht
door de wens om door te gaan
de mens weet van geen wijk
Rijden naar de horizon
zonder te…
Als de blaadjes vallen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 Opkomend licht valt
neer
veranderd landschap
in nieuw gezicht
nog altijd staande
hoog in kracht
vereeuwigt in wortelsterke
aarde
groeiend,
verslaat hij zijn oude
leven
nog altijd sterk
onverzettelijk nog
door seizoenen heen
winters landschap
liet hem kaal achter
door witte deken
omarmt
tijden verschoven
in smeltend water…
Op weg
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
3.769 Samenpakkende wolken
Mijn spiegelbeeld aan mijn zij
Me overgevend aan de cadans
Glijdt het landschap aan me voorbij
Een landschap vol herinneringen
Schaamte waar ik nooit aan wen
Dagdromend over vroeger
En wie ik uiteindelijk geworden ben
Mijn eindstation is onbekend
En ik wil het ook niet weten
Maar waar ik ooit vandaan kwam…
de landmeter
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.542 Hij is gelukkig met het landschap, maar gelukkig
met het zoeken, coördinaten wijzen hem zijn onzichtbare
plek, zijn utopie is de kaart, niet de wereld.
Hij wil weten waar hij is, maar zijn troost is
te weten dat de plek waar hij is niet anders bestaat
dan in zijn eigen formule, hij is een gat in de vorm van
een man in het landschap.…
Sohnwert
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
4.768 Ik droomde van wapens
die van gruwelen vreemd
uit bloemen opgetrokken
in mijn landschap dromden
nu lig ik hier
met vezels van verval
in een diffuse stroom
van sluimering en ontwaken
gebutst doch zichtbaar
aan jouw levensboom…
Uitzicht.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 vanuit 't raam
een vergezicht
op 'n landschap
ons nog onbekend
Misschien...
op weg, onderweg?
naar heuveltop of dal?
We kennen
alleen
de naam:2018.…
ochtendsonate
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
771 het licht gevlochten
tussen wiegende takken
vroege vogels
in opperste staat
lichtstruikelend in
fladderkriebels
in dauw van
zonbeschenen druppels
fluitend met volle teugen
in landschap
van deze dag…
los van de toekomst
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
505 bij je weg
strijkt het avondrood beduusd
onze plooiende verhalen
langs een peinzend landschap
ontwaken onaffe dromen
zij wagen het
uit te komen
op de meest innige houding
voor de nacht…
Intiem
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
715 Een winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in de verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand liefhad
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten.…
de zon kust de avond en de avond bloost...
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
552 je kunt niet alles
als mooi ervaren
maar soms zomaar
wanneer het licht
een beetje meewerkt
krijgt het landschap
even iets speciaals
zoals vanavond bijvoorbeeld
bij het warme avondrood
in het westen...…
Uitvreten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 Bus die langzaam
Door het landschap
Rijdt om mij na
Arbeidstherapie in
Het UMC weer veilig
Thuis te brengen -
Passagiers die zichzelf
Uitvreten, en ik die
Droom dat ik terug
Mag groeien tot de
Kern van hem die
Ik ooit geweest ben…
vakantie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 zo uitgesleten
zijn de traptreden
die je moet beklimmen
onder het licht
van de brandende zon
kijk je omhoog
naar een kasteel
en daarna omlaag
naar een rivier
kanootjes
en kinderen
eeuwenoud landschap
waar wij net zijn
of niet eens…