5578 resultaten.
niemand maakt zichzelf alleen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
633 haast iedere dag
kom je even langs
je strijkt met je hand
over mijn haren en breekt het bijeengebonden
beeld van wolken open
kom, zeg je, laten we de zon bestormen
niets is mooier
heel even glijden we in elkaar
je bent te vroeg, antwoord ik
ik wil nog over de nacht vertellen
over voeten die lopen moeten, zoeken naar
wat in donkere…
Geven
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
629 Als ik niets te zeggen heb
ben jij er dan voor mij
als ik niets heb om te geven
geef jij dan alles wat je hebt
dan geef ik mij
met alles wat jij missen kan
aan jou…
ongevraagd
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
675 misschien kan ik je
aanraken
de nacht wegduwen
nu het nog stil is
in hetzelfde zacht
de dagen horen, 't geluid
dat wij ergens wonen
misschien zou je
van alles wat maken
uit steen
een vlinder die niet wachten wil
mijn gezicht als dwaas geluk
in jaren ouder, een dekentje
en heb je goed geslapen?
als ik nu eens niet zo onzeker…
Zoekende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 zij zoekt de slaap
in de wortels van haar bestaan
volksverschuivingen hebben
plaatsgevonden
maar geen zo groot
als de hare
de impact nog
dagelijks voelbaar
zoekt zij tot op heden
nog altijd de slaap
waarvan men toen al zei
dat 'ie schaars was…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
evenveel betekenis
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
799 het was de nacht
dat winterlucht zwaar zou wegen
zijn schreeuw
naar buiten sloeg, gedwongen om de tijd
te verlaten
het was de nacht
dat zijn bast brak, neergehaald
net toen hij dacht dat alles goed was
jij hebt mij je hart getoond, zei ik
-er hangt nog sneeuw in-
het was die nacht
dat een vogel zijn nest niet meer vond…
Aanroepen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
617 ik sta hier naakt
met lege handen
waar machteloosheid
allang tussendoor
is geglipt
een toverstok bestaat niet
wonderen wel
dus roep ik alle hulp aan
om te komen tot daar
waar het goed is…
Een leven met een patatje met
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 De regent
Zit op zijn stoel
Hij doet niks, hij denkt
Een heleboel
Het regent
Een symfonie van klappertjes
Druppeltjes, vallertjes
Uien en patattertjes
Ruilen de verkrachtertjes
Zichzelf in voor zichzelf
Vergeten dat de ander
Meer is dan henzelf
Misschien een tweede helft
Misschien een eerste helft
Of drijven de bedankertjes
Zinkend…
refrein
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
727 en ik denk aan de lente
de zachte nevel die over de ochtend valt
't ongebonden licht
dat als een stukje van een melodie
dagenlang in je hoofd blijft hangen
jij zingt mee, in het midden, nog warmer
dan de wijde rivier die gelijk is aan het moment
waarin het oude wegstroomt
wij aan het onbekende likken
zoals bloesems aan de schuierende…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 kan jij me vertellen
wanneer tijd zijn adem inhoudt
en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden…
uitgeschakeld
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
573 er is geen sprake meer
van stilte
al braakt het huis ruimte
en spert het spinrag monden
open
muizen hebben hun nest
verlaten
het geknaag blijft achter de wand
van een verstarde
glimlach
uitgeblust en tentoongesteld
in achterstallige vragen
de man zegt
jouw woorden brengen geen enkel verhaal
zij groeit vast in de regen
die…
aan het einde van mijn droom
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
726 grootmoeder rende
met de poppenwagen
rond de tafel
het kind uit het gehavend huis
kraaide ogen vol licht
het was zo eenvoudig
's avonds kropen ze in het hooi
en zij gaf antwoorden, de ene wereld los
van de andere
ze sliepen tussen de bladeren
't geblaat van schapen en alles wat op dat moment
vergeten werd
het was zo eenvoudig…
Was ik maar
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
739 Ochtend. Wolken verspreiden zich.
Een zomerjurk hangt lusteloos aan de wasdraad.
Verregend in een allerlaatste dans. Alsof jij al weg bent.
Vandaag is er niets te doen. Misschien ga ik naar zee en probeer
daar de lente. Opnieuw. Ik zal je herkennen aan het wijnglas
en de ondergaande zon. Aan de golven. De golven in mijn buik.
Het spel van…
de beeldhouwer
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
625 als woorden op water
geef ik van jou van iemand
de naam het spreken
de verbinding naar heimwee
het blad naar golven
het hoofd wat scheef
in een lichtgebaar
van voet naar hals
het tillen het dalen
de greep van gisteren
van vlucht naar aarde
de hand in je haren
gedachten dicht
van ziel naar adem
de stilte glijdt
langs rustende jaren…
waar het licht gloeit
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
657 en als ik dan even met mijn hoofd
schud
de zee zie
die zoveel te dragen heeft
wanneer de zon met pompoenoranje ogen
haar schouders naar de nacht richt
vogels nog een laatste keer opstijgen
in de weemoed van mijn gedachten
om daarna spoorloos te verdwijnen
de hele nacht lang
dan weet ik
dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…
een ver beeld
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
597 en de meeuwen? en de zee? en jij ?
wijst alles dan naar het achterlaten?
kan ik mij nog laten aanraken
door eb en vloed?
waarom kan ik niet tapdansen
zoals meeuwen op de wind
spelen met de luchtstroom, ongehinderd
terugkeren naar het begin
zo echt, zo blij en mateloos verliefd
terechtkomen in de duinen
om dan weer op te stijgen in…
verwant
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
541 en de zee
zij zeilde voort
toen in mijn arm gelegen
een droom werd vermoord
nu ligt langs mij het zand
in dichte, witte vlokken
't treurt om eb en vloed
de dagen zo verwant
in mij loopt nu verloren
het kind dat speelt met meeuwen
waar kan zij dan nog tekenen
't hart met zilverzachte rand…
tussen de noord- en zuidhelling
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
648 ik herinner me nog
zo'n dag als deze
't zachte regenlicht
overeind getrokken door de roos
in het perkje naast het zomerhuis
een vlinder die voorbij trekt
niet groter
dan de vingertop
waarmee ik een cirkel teken op het raam
om het vergezicht te openen
de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld
dat stil wacht op het…
het mooiste – ‘ik houd van jou’
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
574 het mooiste
het allermooiste’
‘ik houd van jou’
het vloeit niet
niet uit mijn pen
het mooiste
het allermooiste
‘ik houd van jou’
fluister ik
in het donker
het donker van de nacht
verglijden de woorden
die ik jou zeggen wil
‘ik houd van jou’
elk woord
elk begrip
- wonderschoon -
- welgemeend -
‘ik - ik houd van jou’
zeggen…
vijftig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.047 vijftig
vijftig jaar
als je het zegt
- zo -
klinkt het
een hele tijd
vijftig jaar
vijftig
vijftig jaar
als je terugkijkt
- nu -
als een handvol zand
- miljoenen momenten
ontelbare seconden -
zo maar vergleden
vijftig
vijftig jaar
als je stilstaat
- even -
de tijd van toen
overdoen
- in gedachten -
de peuter- en kleuterjaren…
sinds
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
691 sinds ik jou ken
valt de regen anders, klinken woorden liever
te mooi om waar te zijn
zoals je ogen, zoals je het zegt
zoals alleen jouw mond
en ik wacht dan
met mijn handen, op je huid, op wat je doet
het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm
met nog een lichte verlegenheid
wij die zo mooi
elkaar wensen, armen en benen
in lepeltjes…
sterkte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
609 je leeft je leven
te vaak
vanzelfsprekend
gezond en wel
je geniet
van alles
met en voor anderen
dat je doen kunt
en dan - zomaar
op een dag
ervaar je
zo gewoon is het niet
word je geconfronteerd
met beperkingen
van je eigen lijf
herstel
in nieuw evenwicht wellicht
volledig misschien
vergt tijd en kracht
uit jezelf vooral…
Opzoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 verdwaald in de armen
in de armen van het woud
loop ik zolang mijn voeten
mij dragen kunnen
opzoek naar een punt
een punt van herkenning
om mijn gedachten
te ordenen
vraag ik de wind
wind neem mij mee
wijs mij de weg naar het licht
dat liefdevol op mij wacht…
Nauwlettend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
441 Houdt mij nauwlettend
In de gaten, ligt naast
De bank waarop ik slaap,
Hij met één oog open,
En één oog dicht,
Het ene oog steeds
Op mij gericht,
Hij zal mij niet verlaten,
Nooit verlaten,
Altijd als een
Onzichtbare schaduw
Om mij heen
Houdt hij me
Tijdloos in de gaten…
meervoudig sterven
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
608 gejammer van stervende takken
nachten vol regen
spiegels en luchten
niets ontsnapt aan
het geluid
het tast zintuigen aan
het slokt wolken op en het levende
zie ik verdwijnen
zal een vogel nog zingen
tussen schaduw en schors?
ik treur om gehavende nerven
het breken door ongevraagde winters
en van daaruit in eigen handen…
De langste hittegolf ooit
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
386 Och, en ach, met
een lach
nemen we afscheid van
een broeierige dag
terwijl we
naar boven
kijken
met een diepe zucht
valt het water
verkoelend uit de lucht…
Wie vertelt mij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
622 wie vertelt mij
wie ik lieven moet
van welke sekse
of welk ras
van welke huidskleur
oogopslag
dik of dun
donker of blond
introvert of extrovert
wie vertelt mij
wie ik lieven moet
die keuze ligt toch
zeker wel bij mij
in landen zoals Irak
Iran, Egypte, Syrie,
is iedereen hetro
mannen en vrouwen
die van hun eigen
sexe houden
worden…
Mag ik hier zijn wie ik ben
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
676 met een rugzak vol geheimen
ben ik na omzwervingen
aangekomen daar
waar men van zegt
dat het 'n tolerant land is
waar mensen zoals ik
mogen zijn wie we zijn
en mogen lieven
vooral mogen lieven
wie ik het liefst lieven zou
in de opvang aangekomen
is de spanning duidelijk voelbaar
noodgedwongen zit ik
daar met degene voor wie ik
mede…
overmand
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
623 is er nog een zin
een samengesteld woord
dat groter is
dan bijvoorbeeld een schaduw van een vogel
waarin een lichaam zich getild weet
hoog boven de branding
door drift bewogen
een meeuw misschien
die zichzelf in de traagheid van de zon zoekt
en in de einder zakt
golf over golf
is er nog iets
al is het maar even
dat in ons hart past…
gesprek in de schemer
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
757 nu de tuin niet meer in het licht
drijft
en de winter aan lage schaduwen hangt
windstil
als wit papieren vogels
met gevouwen vleugels
voel ik het eindeloze gedicht
waarin mijn stem zacht en zachter wordt
de ogen geduldiger
rondom de sneeuw die valt
zorgvuldig door de stilte
beschreven…