17765 resultaten.
Stil verlangen
netgedicht
4.3 met 38 stemmen
846 De leeftijd verstrijkt
maar soms wil je door
omstandigheden even
terug naar kindertijd
stiekem zieker simuleren
warme handen van moeder
genezen
strelend door jouw haar
langs je rode wangen
en
pa onbetwist
de sterkste liefste man
kus op linkerwang
kindertijd
stil verlangen.…
Teruggevonden
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.822 Lang geleden
vertrok ik
zoekend
naar het waterrijk
moeras van vergetelheid
om zonden
en fouten
van mij af
te spoelen
en voor even
weg te zinken
in het niets
maar deze illussie
bleek voor mij
niet te werken
totdat jouw hand
mij omhoog trok
en jij mij vroeg
waar was jij
twintig jaar geleden?…
Vader
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.313 De oude boerderij
staat zwijgend in
het schemerend land
de mist zijgt
laag na laag
op huis en heem
mijn voeten
tasten de aarde
hier was het
dat mijn vader stond
wij vonden hem
na uren die nog
lijken te duren
een koude hand
lag op zijn borst
een glimlach
rond zijn mond…
Andalucia
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.046 ooit
ben je hier verdwenen
maar
je spankracht is gebleven
ik leef
voor een geruime tijd
tussen de volmaaktheid
van je bogen
verzonken
achter witte zuilen
ontroert mij nog
de diepte van je ogen
in water
milder dan de wijn
dompel ik mijn handen
aan je fontein
hier ligt geluk
beloftevol geborgen
in de stilte
van je schrijn.…
kom maar
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
824 eens zal ik jou
wenken en vragen
kom maar
ik zal er zijn
door mijzelf
te schenken
en jou zwijgend
op handen dragen
ik reik je
mijn gebroken vingers
ook verbrand aan vurig leed
geen wanklank
vlucht weg tussen
mijn lippen
vertel mij dan
aan wie het leven
soms niet vreet
en welke aders
geen weet hebben
van dichtslibben…
onaangemeld
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.898 je schrok
moest ik mij aanmelden
kloppen
of bellen
ik dacht
de tv staat aan
ik kwam
door de glazen deur
schadeloos
ik had iets moois
voor oog
je handen stak je hoog
ik lachte
onomwonden
je leek me
zo fideel
al vaak
had je lippen
van fluweel
ik kuste
je mond
onaangemeld
niet aangeklopt
ik had je niet gebeld…
archief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.012 het lichaam is een archief
dat sporen uit een verleden draagt
las hij en hij
hield de hand op zijn hart
waar verloren liefdes
gaten in geslagen hadden
zijn schouders hingen
van de last die
de nooit uitgepakte
rugzak meezeulde ach
hoe licht zou het leven
kunnen zijn
dacht zij
het hoofd hield hij recht…
Hoe zoet kan missen zijn
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.783 daar zit ik dan
en mijn hart
drumt de blues
hand aan de voet
van een glas
bloedrode wijn
die bij elke slok
zoeter smaakt
net als je afwezigheid
het zijn de laatste
-niet de glazen-
maar bittere tranen
die ik verdronken heb
om, ja om wat
om de gedachte
dat ik iets missen zou
-wat er nooit was-
de tweekwartsmaat
waar ik zo van…
Zo ben ik ook
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.387 het wijdse
en ongrijpbare
zo de schepping is
ben ik ook
aanraakbaar
met handen
maar dan zo
gering van lijf
zo ben ik ook
ja, de voeten geaard
maar de geest
onpeilbaar diep
ze kan nochtans leeg zijn
of gestuurd worden door
een bovennatuurlijk brein
ik voel leven
op weg naar de dood
zie de zon in mist
ervaar ijs in…
Vogelvrije
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
526 Ik heb een gillend hoofd;
onaangeraakt laat ik het
de vrije hand; de woorden-
stroom uit de lucht vallen.
Ik heb een gillend hoofd;
tot uiterste gedreven
verlaten bezielde gedachten
mijn argeloos geopende mond.
Ik heb een gillend hoofd;
met dubbele tong geeft
het een onverhuld beeld, een
krachttoer van een vogelvrije.…
Stil je gelaat
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
636 groots zijn jouw woorden
alhoewel deze na enig
rond dwarrelen opgaan
in het niets
ogen vurig gebarende handen
welke graag het voorgaande
onderbouwen worden nageaapt
op de muur
mondhoeken zakken stil je gelaat
langzaam wegzakkend in de te grote
fauteuil alsof de strijd verloor
*…
Wie ben ik ?
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
686 Ben ik mijn hand
waarmee ik jou, of
ons kind kan wenken?
Niets, niets, ik
weet het niet – wat
van mezelf te vinden?
Toen zei je: ‘jij bent
jij, ik ben ik, dat
zal ons samenbinden.’…
Zee van tijd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
558 ondanks haar bange zelf
bracht toen de stroomversnelling
haar gedachten
naar een open water
een zee van tijd
maakt plotseling haar leven
onvoorspelbaar wijds
en alles kan
zo lijkt het
naar haar hand gezet
wat vroeger zo
ongrijpbaar leek, zoals
het eindeloos geluk
ze rekt het uit en trekt
het naar zich toe
als was het een gedicht…
Oude Liefde
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.202 Oude liefde
Teruggevonden,
Oude liefde
In jouw hand
Oude liefde
Zonder zoeken
Oude liefde,
Oude liefde, want
Oude liefde
Kan niet roesten,
Oude liefde blijft en gloeit
Oude liefde
Zonder moeten
Zoals alleen een
Oude liefde groeit.…
alaam
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
636 op tafel ligt ze
inktloos, leeggeschreven
haar vertrouwde vorm mijn reddingsboei
wanneer in dreigende stormnacht
ik vertwijfeld en stuurloos
het noorden zocht
gaf zij weer regel
richting aan mijn hand
stolde verwarde flarden tot woord
afbakening brengt rust
paniek op papier
is overzichtelijk…
herfstbode
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
670 nog in zomerende dagen vertoevend
raap ik verbaasd een kastanje uit ‘t gras
nu de herfst reeds op kousenvoeten
door het groene landschap dwaalt
terwijl de dagen zichtbaar krimpen
bomen en struiken weldra kleuren gaan
ik wandel schoorvoetend de zomer uit
betast de vroege herfst in mijn hand…
Meisje
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
696 jij, een meisje nog
wist het weten
van dat wat naar
het koude wees
zeker niet
de ruwe hand
glad gestreken
zijde, meestal wit
vlocht rode linten
in jouw huid
meisje, hoe licht
valt jouw stem in het water
versteent zij
gestaald in diepe vrees…
‘k zou met niets kunnen leven
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
2.133 het ontwaken met lege handen
nog geen besef van tijd, beslagen
ruiten met mijn adem van vannacht
met op het kussen nog
de bonzen van het hart
‘k zou mijn leegte willen vullen
met zaken die ik niet wil maar
die ‘k moet dragen zoals
de oren van mijn bril
ik zou willen zijn met hem
die ik slechts ben – een mens
zoals die ander maar dan…
geschreven vers
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
658 ze liggen te drogen onder mijn hand
mijn nu nog zo vloeibare gedachten
tot ze
eerder dan ik verwachtte
naakt en hulpeloos nog
dichttrekken aan elkaar
steun zoekend om te blijven staan
hoeveel onbegrepen ogen ze ook vinden mogen
ze blijven trouw verdedigen
dat wat ik voelde
toen ik ze vroeg me te helpen
en zelfs nog
als ik ze ontrouw word…
Zwarte schaduw
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
680 haar handen boetseren
zijn gelaat
hij is haar droom
zijn ogen zijn groen
als van de poema
de scherpe blik er in
van de havik
zijn lichaam van de krijger
zwarte schaduw
is zijn naam
ze lieft hem
geeft hem de vleugels
van de adelaar
en hij neemt haar mee
in zijn vlucht
zij worden gedragen
door de wind
als in zijn fluister
zwevend…
Vroor parels zonder huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 je gistte
borrelde bruiste
en siste
verkleurde
werd warmer
en geurde
verdampte
sloeg neer
dat deed zeer
een koude ruit
vroor parels
zonder huid
tekende
gevoelens
van binnenuit
ik blaas je
transparant ontdooi
je met mijn hand
tot je
weer gist borrelt
bruist en sist…
Lief dagboek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 alle woorden fluistert de wind
zijn al eens gezegd
alle zinnen zijn al eens
uitgesproken
ze luistert met een glimlach
in haar ogen
haar hart schrijft
de melodie
van angst en hoop en vertrouwen
strijkt even met haar hand
door haar verwarde krullen
pakt dan een pen
schrijft haar zinnen op papier
wil ze aan jou toevertrouwen…
Lief dagboek
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
589 alle woorden fluistert de wind
zijn al eens gezegd
alle zinnen zijn al eens
uitgesproken
ze luistert met een glimlach
in haar ogen
haar hart schrijft
de melodie
van angst en hoop en vertrouwen
strijkt even met haar hand
door haar verwarde krullen
pakt dan een pen
schrijft haar zinnen op papier
wil ze aan jou toevertrouwen…
Hij ook van haar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 Vandaag is mijn zus Martha jarig
en ik ben dol op haar
zij heeft haar Tommetje
en als ik aan hun liefde denk
ja dan fluistert de wind
voor haar
Haar handen beroeren de witte roos
die hij haar aanreikt
ze kust de druppels dauw
van het tere bloemblad
haar glimlach weerkaatst
in zijn ogen
als hij met zijn vinger
haar lippen streelt
ik…
Veilige haven
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
929 de storm in haar gestild
handen ineengestrengeld
het ritme van de kaseko
ruist in haar bloed
de stem van Lieve Hugo
je tong in mijn neus
je tong in mijn oor
glimlacht tot schaterlach
je draait me zo
van links naar rechts
de smaak van chocola
kleurt in haar ogen
de geur van old Spice
weerkaatst in haar hart…
Alsdan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
557 Dat ik haar hand
die zoekt nog vind,
alsdan,
dat mijn verloren mond
haar stilte horen kan,
alsdan,
dat ik droom dat zij
de aangeboren schroom
verlaten kan,
alsdan,
zij de tranen weegt,
de zon die van haar
spiegels veegt,
alsdan,
zij veilig garen
spint uit een
aardse cocon,
schuilplaats
voor ieder kind,
alsdan.…
In verse lentesporen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
660 heb het brood
met je gedeeld en
uit je handen gegeten
in oogopslag
zijn woorden
veranderd in weten
ik zocht zon
jij scheen en samen
wolkten we blauw
een zuchtje wind
fluisterde bloemen uit
gras langs de bomenrij
we liepen in
verse lentesporen
de winter zo voorbij…
Gevoelens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
439 Vrienden je de hand niet
meer willen reiken, dan zal
de zon even niet schijnen.
Liefde is toch niet gebonden
aan een man of een vrouw
gevoelens kan je niet verstoppen
al is je liefde niet voor een persoon
zoals ze van jou zouden verwachten.…
Jij beeldt standvastigheid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
527 ik zie
het water stromen
in de stilte van je blik
handen vol
met dromen
ogen licht verschrikt
schouders
wiegen wind in
tegenwaarts bewegen
benen kruislings
op de rots
verankerd in het leven
jij beeldt standvastigheid
ik was jouw stem
en richting even kwijt…
Open en bloot
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
513 in de blik
waarmee jij
naar me keek
zag ik het pad
de gouden lijnen
mocht ik volgen
hoorbaar in muziek
die jij me gaf
heb je hand gepakt
zonder volger te zijn
lopen we samen
bochten vergetend
open en bloot
de vlakte op
waar we ons jarenlang
hebben schuilgehouden…