11474 resultaten.
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
Allercharmants
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
507 je danste
allercharmants
handen en lichaam
in warme verleiding
de muziek
nam ons mee in
een wervelend ritme
als paar en toch een
je ogen lachten
in het dirigeren
van ons bewegen
ik gaf me totaal
voorbij sterren
en maan op de
ijlste tonen kwam ik
voorzichtig weer bij je
zei al ja voordat jij
me vroeg om te trouwen
we kusten…
Nachtspiegels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 zacht kabbelt
water in zijn
oneindige stroom
murmelen golfjes
het eeuwige liedje
van de verloren droom
waar in samenspel
van wind en maan
nachtspiegels ontstaan
in geel weerkaatst
op rimpelloos zwart
vollemaans pracht
maar overdag
als winterzon glimt op
de strak bevroren plas
dan zingt het ijs
en klinkt plezier helaas
nog…
Gender
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 Nu willen ze ook niet meer zien,
dat ik ben man of vrouw.
Hoewel als mij de broek afzakt,
dan zie je het al gauw.
Ontmoet ik Maxima op straat,
groet ik :,,Hallo persoontje,,
Of toch maar Hare Majesteit,
zij met haar hongerloontje.
Ik weet niet meer wat ik nu ben.
Een hem of misschien haar.…
verdwenen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 soms groet ik
's nachts de
mensen die
in het niets
verdwenen
vermist noch
doodverklaard
wie zoekt de
verlorene de
naamloze mens
op bodems van
vele zeeën
bedolven onder
aarde koud
en zwart
mijn doorwaakte
ik denkt aan
de vergetenen
het kind de
vrouw de man
de ontelbaren
ze keren niet
weer hoezeer ik
groet denk…
Omfloerste lichaamstaal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
526 je oogt westers
toch sluieren je ogen
mediterrane kleuren
lach jij de
temperamentvolle
luidruchtige emoties
spreekt jouw
omfloerste lichaamstaal
haar terughoudendheid
jij bent een bloem
die nog volop moet bloeien
de moederplant zal ontgroeien
in een onafhankelijk bestaan
want er is geen man
die jou de weg zal wijzen
zijn paden…
Ik denk dat ik je leuk vind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
715 Ik wil een grote bos krullen
en een wipneus
grote, bruine ogen
en een ondeugend lachje
Ik wil een grote bos krullen
die zwiepen
als ze naar me omdraaien
wanneer ze naar mijn hand rijkt
Ik wil een lach met sterren
en billen als de maan
rode lippenstift
alsof de zonsondergang me zoent
Ik wil gegiechel in een rookwolk
ik wil muziek improviseren…
Nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
469 Als zacht de nacht ontwaakte
met maneschijn en twinkelende ster
boerennachtegaal kwaakte
laatste klokken beierden van ver
verstomde mechanisch geweld
en aan de kim verdwenen laatste stralen
verstrijkende uren werden geteld
een oude man vertelde zijn verhalen
stil zat men bijeen bij lamplicht
en werd het grote boek geopend
met woorden als…
beroofd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
576 rovers slopen
's nachts het
pakhuis binnen
dat tot de nok
toe gevuld was
met herinnerigen
meedogenloos
maakten ze het
interieur met de
grond gelijk
een beroofde man
zoekt in het puin
vergeefs zijn
verweesde zelf
hij slaat met
een hand op
het onttakelde
hoofd: help
houd de dief
het wankele
gelijk aan ziijn…
leeuwendans
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 ik maak je
wakker en
borstel je
zintuigen
ik wek je
tot leven
dwing voorspoed
af magische
leeuw jaag alle
kwade geesten
weg spuug al
het eten uit
breng me
geluk ik borstel
je manen
Het is zover!
je bent tot
leven gewekt
nu dans ik een
machtig mooie
leeuwendans
met jou
dierbare leeuw
van Chi Chi Lau…
hersenweefsel
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
560 (versje van balorigheid)
vallen doe je nooit naar boven
dan heet 't vliegen naar de maan
doch je moet je staande houden
en op de benen blijven staan
met een glimlach op de lippen
schrijf ik alle nonsens op
en om uit de band te springen
kies ik voor het ruime sop
teneinde langzaam op te drogen
koester ik de warme zon
met het simpele…
Punt gemutst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
400 ze wenkt
naar de zon
haar lach
kleurt fel
de corona van
het avondrood
strijkt elegant
naast mij neer
in een wolkje
bloemenparfum
bezempje nog
strak in de hand
zij is mijn
punt gemutst
heksje al
levenslang alert
bij volle maan
en evenementen
maar de stelen
staan achter slot
takkenbossen worden
stug door verdroging
zo…
Appels en peren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
523 Ik gaf hem appels en keiharde peren mee in een zak
drukte hem vast tegen me aan
de losheid, gemak hoe hij naar buiten en weg weer
Wat rest is herinnering van een ontspannen,
rust als voor een baby, muziekje aan box en mamma
Zo ben ik moeder vrouw vriendin van man en vrouw
die jou als een baby rust mag geven je er mee laven, overgeven aan klank…
Langzaam gaat de zon ten onder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
458 Over alle stille bomen
waakt de grote gouden maan.
Vergezeld van mooie dromen
die als sterren blinken gaan.
Als het schouwspel over is,
dan pas valt de duisternis.
Alles wordt in het zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
onder de mangoboom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
444 onder de dichte brede kruin
van de bloeiende mangoboom
zweeft het timbre van vader’s
stem die in trage tijd naar het
verleden van zijn voorouders
reist de oude man wandelt met
de doden in woorden vangt hij
hun leven vroeger is niet ver
weg de mangoboom ziet toe
heeft weet van de verhalen
de mensen en de geesten hij was
immers altijd…
Wappietrots 2
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
481 Zag de man weer staan die
op shirt: 'proud to be wappie'
Ik zag een galg die iemand droeg,
er werd een leuze bij geroepen
die op iemand sloeg
Ik zag een moeder met half slapend kind in arm
Ik kreeg een reep van een jongen, waardoor ik warm
Er was stampmuziek, waaraan ik steeds voorbij
Veel leuzen waarop:
'ik wil vrij'
'QR gaat mij te ver…
winterdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 een man lag roerloos
op de zandvlakte
zijn lijf bekleed met
met wier en mossen
piepschuim en
schelpen bedekten
de onbehaarde
weerloze kruin
de armen als lange
takken gespreid
de handen ontvouwt
als vingervormig blad
benen als twee
stammen vergroeid
verbonden
met elkaar
de gekromde tenen
in het zand gedrukt
wortels…
De voorlaatste klap
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
691 Dan hebben we de handjes vrij
voor een Oekraïne no fly
We vallen die colonne aan
en laten een rokend vuurlint na
Te zien vanaf de maan…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 zon schiet uit de hemel om in haar hals
zijn medicijn te likken. huid branden
wil hij niet, maar sloom, in een trage wals
herhalen hoe het gebrek aan handen
zijn stralen zo met verdriet ontmanden,
daar hij haar ziet maar niet strelen kan. man,
zon, ster, die ’t eigen licht wel wurgen kan,
omdat het haar gelaat voor hem ontbloot,
maar hij haar…
NA EEN DIGITALE EURO KOMT EEN DIGITALE KONINGIN!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Laat Hare Majesteit
Koningin Maxima
Maar schuiven
Maar sjezen
Maar verschuiven
Zij, Maxima
Verschuift de traditionele wereld
Van de bankbiljetten en munten
Naar die van de digitale wereld
DE DIGITALE EURO
Omdat ze zo inclusief is verschuift ze ook
die van het traditionele Koningshuis
Bij abdicatie van haar man
Zijne Majesteit…
Post
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
469 Hij voelt zich alleen,
ook al heeft hij, dag in dag uit,
twintig man om zich heen.
Hij besluit zelf maar te schrijven:
lieverd, hoe gaat het met jou en de kids?…
Maanvlinder
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
459 Dacht dat jouw stem klonk
wegzonk in toevalligheden
waar ik bij volle maan
de gulle liefde dronk
het droomkompas
opnieuw geijkt
Dacht dat ik
bekoring voelde
opnieuw beginnen
in beminnen
omdat ik je had losgelaten
en gekoesterd
gevoelens opgepoetst
in fris verlangen
maanvlinder
hoorde ik jouw naam
in de echo van de nacht
hoorde…
Weergod Hiemstra
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
490 Hij was een slimme secretarisvogel
Die wist hoe hij het weerlicht
had doorgrond,
Doorploegd zijn fantasierijk weerjargon
De free jazz van het meer-weergodendom
De Ster en Maan en 't weer van Gerrit Hiemstra -
Laat ik voorlopig voor zijn rekening
In keurig pak deed hij gewoon zijn ding
Als Meteoroloog maar zonder Swing
Na hem slaat ons…
LAIS CCLXII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Als haar ogen het tot man herlezen:
tot marteling wordt lust, en vorm weer vent.
Zo vast is het vrij, zo ziek genezen…
Mijn vriend.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
692 Hij schrijnt mijn onbeholpenheid,
kent gij die man die vissen, runderen en hazen spaart
die werkzaam is en slordig is bebaard
ik ben hem rijk maar raak hem liever kwijt.
Hij roert niet in de suikerpot
drinkt geen wijn, erkent geen god.…
MIJN TIJD
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
718 geen moment
Kijk boven naar de wolken
Ze gaan als het leven voorbij
Ze staan voor de vrijheid
Waar ik zo naar verlang
Wil vrijheid in mijn gedachten
Dat ik precies doe wat ik wil
En ik geef het nooit en te nimmer op
Om dat voor elkaar te krijgen
Heb nog veel vechtlust over
Om weer van binnen blij te worden
Ben niet meer die gebroken man…
Metamorfose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
319 Wie mij jaren niet zag, heeft
de geleidelijke overgang gemist
zoals gekken hun verleden vergeten
zijn en als een ander verder leven
Genoeg getuigen, allemaal
verschillende verklaringen
wie ik was, wat ik toen deed
en hoe dat mogelijk was
Wat vind je, heb ik nog de wangen
van een jonge god, en ben ik
ook de gezichten die ik trek
en de man…
Even
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
224 ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap wiegt
ik bloei wanneer de zon mij liefkoost
en soms na stormen en overdaad
aan water of droogte
is het de nacht die mij sust
tot slapends toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…
In doorzichtigheid van denken
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
153 In mijn troebele gedachtewereld
ben jij de onoverbrugbare afstand
naar toekomstig diep verlangen
en ik wil je niet liefhebben
met een overbodige woordenschat
nu de stilte hier zo teder wordt
ik weet, er is geen bomenlandschap
op die dwaze maan hier ver vandaan
maar het licht is zo zuiver en zacht
dat het lijkt alsof je voor langere tijd…
De Onzichtbare Tredmolen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
123 Ik jaag door straten, dag na dag,
naar goud dat telkens verder wijkt —
een vrije man in volle stad,
wiens hart aan eigen tredmolen slijt.
Misschien is wie zijn keten ziet
al minder arm dan wie haar draagt.…