14894 resultaten.
nu even niet
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.891 Het is moeilijk om nee te zeggen
soms heb je gewoon geen zin
om het aan iemand uit te leggen
je baalt dat het niet gaat
omdat je lichaam weer even staakt
je geest is sterk en die wil wel
maar het lijf is kommer en kwel
dus het antwoord voor vandaag is !NEE!…
autoluw
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
585 en zakt daarna weer neer
het is een doorzichtige ballon
waarin ze soms de maan ziet
of het boze oog
maar meestal is hij kerstmis
op een doordeweekse dag
als er eens een auto passeert…
Het kittig tikken
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
640 je danste zacht
in mijn gedachten
zag je lopen
springerig in jeugd
de korte laarsjes
het kittig tikken
in je pas voorspelde
toen al frivole deugd
soms mocht ik ook
je nachten delen
de wind noordoost en
jou met warmte strelen
dan kozen we voor
hemelhoog en sneeuwden
alles onder want als jij smolt
restte altijd een fraaie regenboog…
hellingproef
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.005 de deur staat op een kiertje
het kind in mij
kruipt er kirrend doorheen
mijn treintje doet spontaan mee
frank en vrij ontdekkend
de nog zuiverheid van het leven
zoekend en dwalend
in alles wat in handbereik ligt
het treintje legt heel wat af
hobbelend over het vloerkleed
soms neemt het de hellingproef
en die zul je nog wel eens moeten…
De klokkenhater
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
801 in een verschrikkelijk ogenblik
op een onheilspellend uur
sloeg ik - blind van woede-
de Friese staartklok van de muur
daarna veegde ik resoluut
met mijn linker mouw
- in een vloeiende beweging-
de antieke pendule van de schouw
nu lig ik gebonden op een bed
mij onnoemelijk te vervelen
soms opent een wrede zuster het raam
als een beiaardier…
Treurig water
hartenkreet
2.9 met 13 stemmen
2.724 Rivieren stromen
Zoute rivieren
waaruit tranen komen
En al het verdriet
en de pijn
voeren zachtjes met ze mee
naar het diepst van de zee
De stille smart
-als een vloek, een last, een kater,
de smaak van puur azijn-
die langzaam in de zee verging
Maar soms,
in het stille zoute water
proef ik de pijn
van een bittere herinnering…
Machteloos
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
876 de poolkap ontdooit,
door smeltend ijs
rijst het peil
in oceanen
vermengd
met zoute tranen;
miljarden zijn het,
bedroefd geplengd
machteloos
ervaar ik het verlies,
en zelfs uit zuidelijke streken
waait soms een kille bries
tergend langzaam,
we doen het rustig aan,
helpen wij onze aarde
uiteindelijk naar de maan…
Hiep hiep hoera voor Peter
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.433 Soms wat ondeugend
ook wel speels
ja dat is Peter
vrijbuiter
romanticus
warmbloedig
bloed serieus
een echte vriend
door dik en dun
ik ben blij dat ik hem ken
en hem nu feliciteren mag
Peter vandaag jouw dag
alle geluk
alle liefde
alle warmte
in een goede gezondheid
met een dikke proficiat kus…
toch weer, lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
553 sneeuwklokjes
schuchter de kopjes
scheefweg geloken
witwassend een zee
tussen de bomen, en
daarna de anemonen,
vaak wit en soms roze
akoniet, geilend geel gillend
om aandacht, schiet uit de grond
krokussen, Japanners flitsen
foto's wereldoverstekend
naar het Lange Voorhout
de lente naakt
en smaakt
naar zoveel meer…
Verlopen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 Niets is hier voor eeuwig
toch lijkt het soms van wel
gevoel met al die ogen
je huid, je hand, je kus
het kan ook over gaan.
Mijn hart staat even stil
vergeten is de tijd
spijt kan ik vergeven
armen blijven altijd paraat
om ze om je heen te kunnen slaan.…
zo klein en toch zo groot
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
4.418 Klein
Echt heel klein
Het voelt ook klein
Het is niet groot,
Maar het gebaar voelt groots
Soms is klein ook groot
Denk maar aan een trouwring
De gebaren om iets heen
Maken het juist mooi
Het voelt specialer dan een Porsche
Je draagt het je hele leven mee
Zo gelukkig als dit
Is het allergrootst
Niets staat groter dan dit
Niet in aanzicht…
Oude tuin
gedicht
2.0 met 699 stemmen
92.679 Een zootje stengels
rest je, dat niets draagt, niets dan die
ene margriet, in haar iele dans soms
kwansuis kussend je platte gras.
---------------------------
uit: 'Oude tuin', 1991.…
Verjaardagschristen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
710 Links rechts gebonden in gebed
Door zonde soms zo tragisch
Ik hoop op iets magisch
Bevrijding van de smet.
Hollands gedoog, ik begraaf in
Ontwikkelde waarheid
Op wetenschaps klaarheid
Heerlijke stenen verslaving
Poëzie is wat ik wil
Wie geeft ontvangt
Energie ontspant
En ik ben stil.…
dingen die gebeuren
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.471 dingen die gebeuren
moet je maar mee leven
ook al is het erg
of je een persoon moet missen
of iemand je aangerand heeft
of verkracht
je moet er allemaal mee kunnen leven
soms lukt het niet maar je moet
door kunnen zetten
sommige dingen zijn gewoon te erg
wat er gebeurd is
je moet er over kunnen praten
mensen kunnen waarschuwen…
Vriendschap.
hartenkreet
3.8 met 37 stemmen
5.114 Ben je soms eenzaam?
Kom dan bij mij
en speel dan samen,
een spelletje met mij.
Ben je gelukkig?
Blijf dicht bij mij,
want het geluk wil ik ook met je delen,
delen is vrij.…
Feilloos
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
449 Je legde feilloos
het verschil tussen
emotie en intelligentie
bloot in de vijver
die ik aanbad
met mijn nachtmerries
en ik vergat de dag
soms van de nacht te scheiden
volgde de oerdriften
van de held in mijn verhaal
op een dag vond ik een dode haan
onder de bomen van mijn achtertuin
ik vertelde hem alle vergeten verhalen
hield de…
leven
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.056 Leven, het bestaat
je maakt het iedere dag mee
naast wie je ook staat
soms ben je er niet mee tevree.
Luisteren en samen praten
maakt dat je elkaar vergeeft
iets wat je niet moet laten
'n belangrijk iets waar je voor leeft.…
Trollen en wat gnomen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
589 er dansen
elfjes in je ogen
woorden sprankelen magie
toch kennen ze
mijn trollen en wat gnomen
in wederzijdse sympathie
jij hebt iets feeërieks
altijd een lach
in charmeoffensief
ik tover soms kabouters
kaal en met een baard maar
in hun ogen hangt mystiek
als wij tot essentie gaan
nemen we bij uitstek de
dimensie van een volle…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
647 Vanaf de hoge boog
van walvisbeen kan hij het wad zien en soms twittert hij
iets onverstaanbaars. Hij zoekt mij om den brode als ik
wat ga eten en verrast mij van nabij met die grijze kap,
wat vleugjes wit en veren die mahonie glanzen.
sober
met het vogeltje
de communie…
Plat (poëtica 10)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
544 Echte gedichten zijn soms zo - erg
Veel beelden zo beeldend
Kreten zo krachtig
Rijmen zo rijk
Decors zo prachtig
Een trekker tuft voorbij
Een fietser groet
Hoi
Goedemorgen
De aprilzon
Het platte weiland
De A2 ruist mee als zee
De grutto valt stil
Baambrugge houdt zich van den domme…
Milder?
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
789 Levenshonger, ongestild
vertild in beelden die ik
zag, soms oeverloos, ongewild,
tergend achter mij en ziedend
kielzog aan, daarop de woede
te verkwisten, bleef
genoeg te redetwisten,
begroef de nachten in dat
éne woord wat kwijnde, als
milder antwoord schuldig
bleef, beproef de bittere
kruiden tot het einde,
maakt het niet jonger…
Aangelegen
netgedicht
3.9 met 24 stemmen
862 het is als het verbloemde
sjansen
van dichters
een tonen om het tonen
in tonen
die blijven soms hangen
op zekere hoogte
in zich gekeerd
met schroom die geen handreiking doet
zo gaan onze paden
zijdelings samen
en wijken uiteen
waar het woud dichter wordt
er wordt
zoveel geboomd en
ook nog geschreven
het ontvangen
vaak niet…
Een dag op het land
gedicht
2.0 met 19 stemmen
7.147 klaarwakker, zo dacht ik te lopen,
op iets wat soms aandeed als het prettige van mos, om
fluisterend te zoeken, te voelen
het minste geringste:
alle erkende bestaande variëteiten van schaduw
dit uur van de dag,
opdat men mij voegde, met nodige discretie,
bij de lijst van gewone prestaties
in het boek der vergelding,
het grote jaarverslag…
Toverspreuken
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
813 Moeder heeft mij uitgerekend
om uit haar talud te varen
levend boegbeeld, ik lijk sprekend,
elke dag en alle jaren
meer dan op mezelf te lijken
kan haar ziel niet overstijgen
moeders ogen kunnen kijken
in de erkers van mijn eigen
dreigt het leven soms met breuken
pijnen in barre barensnood
fluister ik haar toverspreuken
als druppels water…
Kind van de rekening
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
609 soms wil ik schrijven over mijn gevoel
het komt ooit niet verder als denken
of alleen praten hoe ik mijzelf bedoel
immers je wilt zo graag delen
en aan ieder jezelf schenken
maar als sluimerende pijn
van de ander niet wordt gehoord
en ik enkel op eigen schaduw ben gericht
dan raakt het geven en nemen verstoord
worden wezenlijke banden ontwricht…
bij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 mischien kunnen wij wel niet zonder storm
gaan we er uiteindelijk toch aan onderdoor
soms was het stil en daar bleef het meestal bij
dan opnieuw gaan geloven in de taak en aan je zij
geheimen die niet in een zin verklaarbaar zijn
het heeft met iets te maken
zoiets als meedragen
rijp voor het gekkenhuis zou je zeggen
dus proberen te verklaren…
Durf te geven?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
912 Mensen
geven me soms een raad
te vechten in het leven
hoop dat het zo beter gaat
maar of ik jou, dat durf te geven?…
wonderlijk hoe een vriendschap groeit
netgedicht
2.3 met 33 stemmen
3.544 een zilveren vlinder
siert mijn ketting
ik draag die elke dag
Vaak ligt jouw glimlach
op mijn lippen
soms vult jouw traan
mijn ogen
Toon Hermans schreef het al
"je hebt iemand nodig"
hiermee heb ik volgens mij
genoeg gezegd
het hoeft niet uitgelegd
alles wat wenselijk is
ik doe het niet voor minder
van harte proficiat…
zij
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
964 zij gelooft
echt in mij
dat ik er altijd ben
haar lachjes
haar buien
zo door en door ken
zij gelooft in mij
ook al
denk ik vaak
alleen aan mij
toch
weet ik haar
altijd naast me
aan mijn zij
vergeet ik soms
wat ik haar voorlees
zijn mijn gedachten
ver
verder weg
niet dichtbij haar
ik aai haar wang
zing voor haar
voor ze slapen…
ik mis je
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
689 flarden grijze mist
dwalend, soms zwart
versperren de weg
naar herkenning
woorden, zijn leeg
vormen geen stroom
kabbelen weg
naar vroeger
de uitgestoken hand
zweeft doelloos
blijft steken als een
wapperend blad
kijken, en niets zien
luisteren, en niet
gehoord worden
maken de dagen
tot ongekende
eenzaamheid.…