9828 resultaten.
Libelle
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
995 onvervuld verlangen zo transparant,
een bleekroze stengel buigt omhoog
vleugels ingehouden komen op adem,
hebben de kracht om vrij te zijn,
'ik ben lief' van binnenuit gedragen,
ogen glanzen mild, spreken geborgen pijn,
je bent sterk en mooi..
weet keer op keer te bekoren,
toont ons geduldig te zijn.…
In vlammend samenzijn
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
486 nog laait poëtisch vuur
en tatoeëert succes
in helder rood je ziel
jij geeft jezelf
kwetsbaar bloot
in vlammend samenzijn
maar wie voelt dadelijk
weer de pijn als stilte smeekt
om rust en even eenzaam zijn
omdat jij je sporen weer
moet vinden in het wad weg van
hectiek en bulderend gelach
niets is vergaan
want onder grijze as…
Meerwaarde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
526 opnieuw rijmt zonneschijn niet op venijn
schuilt in luwte, in lagen
eerder herfstig, ontdaan van pijn
leeft enkelvoudig voort, geknarst door grind
verdund door vergeten
niets is afwezig als de som der delen
een ziel van steen doorleeft haar ogenrood
smoort in weerwil
zacht als ochtendmist en dagelijkse dood
niet anders dan vroeger zoals…
zwemmer
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 met de dolk
in de rug
liet ik me kantelen
over de leuning
van de brug
het koele water
weigerde
de schroeiende pijn
te stillen
en het besef
van je verraad
te smoren
in oeverloze
vergetelheid
gelaten
liet ik me zinken:
verdrinken
is een zachte dood
op het dieptepunt
en tegen beter weten in
ben ik beginnen zwemmen,
maar…
Naakt te stranden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
439 ik ben altijd
de treden op gegaan
vaak pas later
mezelf weer ingehaald
om in verbazing
te kijken waar ik bleef
altijd verwonderd
wat mij steeds dreef
om erbij te zijn in het
raken aan liefde en pijn
door het ontdekken van
ieders gevoelige plekken
hen te behoeden voor
de neerwaartse spiraal
door het reiken van handen
de zuiging…
Eenzaam verdriet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.277 Nu de onzichtbare pijn
van het nooit oma zijn.
Het hoort bij mijn leven
maar went niet.
Niemand kent
wie ik verlies.
Verloren toekomst
en levenslang gemis.
Het verstand aanvaardt
het gevoel blijft.
Kwetsbaar om te delen
eenzaam om te dragen.
Een hart vol liefde
voor vele kinderen.
Maar niemand die me
mama/oma noemen zal.…
Zoekende onzekerheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
590 ogen
herkende nauwelijks je gezicht
de tijd had
in zacht mededogen
de hardste lijnen al gewist
in zoekende onzekerheid
keek je me aan maar wat
wij voelden kreeg nog geen naam
ik streelde je hand
wat ooit sterk en krachtig was
had nu een zachte kant
ik merkte dat de twijfels
verdwenen in het even
dat de zon had geschenen
de pijn…
Lieve mama
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.014 Oh, wat zal ik je missen,
maar het belangrijkst is voor mij:
deze tijd vol pijn en lijden,
is nu eindelijk voorbij.…
Het bed met twijfels
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
450 ik heb het bed
met twijfels afgehaald
ramen wijd geopend
de zon weer toegelaten
met zijn licht en warmte
wij hebben daar te lang geslapen
het samen bleek
gelaagd te zijn met
onverenigbare elementen
toch beleefden wij
ondanks de zorg en pijn
tal van gelukzalige momenten
met bloemen groet ik jou
omdat jij al die jaren
mijn maatje bent…
schuilplaats
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
612 de nacht begint
je ogen gaan in en uit
en onder het wurgende juk van duisternis
hoe vaak ik ook probeer
blijven antwoorden gesloten
onder wimpers
wil je verder kijken, vraag ik
wanneer een vreemde pijn vastgroeit
in je lijf
zie je dan niet hoe je zelf het glanzen
van de spiegel wegdraait
even stap je uit je schaduw
er is geen…
Geluk zoeken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
503 Mensen van de andere kant
een land waar je niet kunt spreken
van een toereikende maar die
steeds harde meedogenloze hand
worden zelfs ongekend ontkend
krijgen nooit een tweede kans
of alles op een presenteerblaadje
ze vluchten vanwege pijn
omdat ze in hun eigen omgeving
op de verkeerde plaats zijn
ik besef dat
alles wat wij…
Kiezen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
640 gekozen voor een leven van vlijt,
hem bezoeken blijft weinig tijd,
Dagelijks voelt hij de pijn,
van het alleen en eenzaam zijn.…
De vraag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
483 is niet echt een vraag
echt niet
want niemand is werkelijk geïnteresseerd
hoe het met je gaat
helemaal niet
wanneer het kut met je gaat
vreselijk kut
wie is dan wel
echt daar
om te luisteren
naar hoe kut het met jou gaat
die zijn op één hand te tellen
(als je mazzel hebt)
die zeldzame zielen
die weten wat pijn is
zetten jou daarom
niet…
Voor even toch vaarwel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
613 Dag lieve mensen allemaal,
'k vertel met pijn u dit verhaal:
voorlopig zal ik zwijgen.
Er komt nog nauwelijks commentaar,
en ja, dat valt me soms wel zwaar:
ik wil reacties krijgen,
dus...even wachten of dit helpt
of dat u mij weer overstelpt
met allerlei berichten.
Ik zie nu al verbaasd' gezichten,
maar....…
Hoge tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Soms zitten mijn tranen zo diep
zo diep dat niemand ze ziet
dan slik ik, en slik opnieuw
vanwege de pijn in m'n ziel.
Soms zitten mijn tranen ver weg
hoef 'k niet te slikken en zeg
dat ' alles goed met me gaat'
vandaar dat ik het hierbij laat.…
Dichten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
513 Woorden vinden
voor wat niet gezegd kan zijn:
geur van lente, kracht van winden,
iets van vreugde of van pijn;
Alles wat een mens kan raken:
levensmoed of dankbaarheid,
doelloosheid of lichtend baken,
juichen soms om wat verblijdt.
Wat is dichten?…
Vergeten beelden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
563 herinnering
een gedachte of
een naam die hem
te binnen schiet
vaak lukt het niet
dan gaat hij
weer op zoek naar
de vergeten beelden
en lacht naar het
passeren van wat
hij nog herkent
zichzelf als jonge vent
toch zijn er ook
geluksmomenten
in een gevoel
van samenzijn
waarin niets meer
hoeft alleen genieten
zonder existentiële pijn…
Ik wil geen koning zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
657 Altijd zwaaien, glimlachen en
altijd vriendelijk zijn
ook al lopen die eieren niet
makkelijk en doen die hakken pijn.
Nee, laat mij maar gewoon mens zijn
op sloffen en met eieren op brood,
en die geen last heeft van de media,
want Koning zijn weegt zwaar als lood!…
Zwart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 Zwart als de zee,
Zwart neemt je mee
Naar de tijd waar je nooit meer zal zijn
En ook al doet dat soms pijn,
Soms is dat oké.
Zwart als de dood,
Als je samen met je lotgenoot
de duistere diepte ingaat.
De diepte waar iedereen naar raadt,
Maar die diep van binnen gewoon zwart is.…
Melancholie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Het zoeken is mij een pijn en lust
waaraan ik mij niet kan noch wil onttrekken.
Ik haat je.
Ik heb je lief.
Melancholie.…
Olie drijft boven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.085 Men laat me maar vallen keihard als een baksteen
't Laat me ergens koel koud ook erg leem beslist geen geween
Olie zal steeds boven blijven drijven
Genoeg pijn gehad en het toch gehaald
Wie van meet af lukt nimmer faalt
Mij nooit ofte nimmer gegeven
Ben er nog fier en trots op ook
Geleefd ook gevochten vooral bemind
De looser wordt dan jij…
Het walhalla
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
511 ik ben in het
walhalla geweest
van mijn eigen god
een ruimte waar
mensen spiegelden
maar niet wat ik zocht
zij keken wij spraken
in nemen en geven
ontsnapten we aan het leven
voor even
buiten ruimte en tijd
een snelle vlucht in vrijheid
maar bij het landen
voelde ik weer de pijn
van altijd gebonden zijn
ik zag ze gaan
na…
Afscheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.373 Hoe je er ook tegenop ziet
wat je er ook tegen wil doen
vaak komt er toch verdriet
een handdruk en een zoen
die zeggen dat je gaat
voor even of voor altijd
je 'thuis' verlaat
toch wel uit dankbaarheid
maar veelal met pijn in je hart
loop je weg van de gewenning
want je maakt voor jezelf een nieuwe start
als een soort erkenning
die…
verdwaalde mensen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
620 verdwaalde mensen in de stad
werpen hun schaduwen op straat
geketend aan een doelloos pad
bewegend in dezelfde maat
diep bedolven onder vele smarten
hebben zij zich in een waan gehuld
die de leegte in hun dorre harten
slechts met vluchtige verlangens vult
ik lees de wanhoop in hun holle ogen
en voel de pijn van hun verloren strijd
terwijl…
Zielen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
542 ‘Geboorte is geen begin, dood geen einde’
daartussen, ondertussen
zielen, zielen, zielen
doelende en dolende zielen
doelende die er wat van maken
dolende die het afmaken
zielen-fijn en zielen-pijn
op en in de eeuwigheid zijn wij allemaal zielen
zielen die komen, zijn, blijven hangen en gaan
naar overlevende zielen, geen overleden zielen…
Mijn laatste snik
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 het is de alleen zijn pijn
die nachts uit schaduw
zijn tanden krijgt
vol venijn aan
zekerheden vreet
als ik zweet van angst
zelfs licht kan niet
verdrijven wat uit donker
naar me toe komt schuiven
een radeloze schreeuw
kan ik totaal verlamd
nog panisch uiten
voor ik wakker schrik
gedesoriënteerd dacht bezig
te zijn aan mijn laatste…
Een bipolaire wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
521 snorrelt en tikt
doet verder niks
kent zijn balans
tussen heden en
stervend verleden
ook wij
zoeken evenwicht
in een bipolaire wereld
waar het leven
zich afspeelt
tussen twee uitersten
dat wat wij zijn in
het dagelijks bestaan en
dat wat wij willen worden
het is lopen
op het slappe koord
tussen leven en dood
in liefde en pijn…
Je bent niet uit mijn gedachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
843 Je bent niet uit mijn gedachten
Niemand die de pijn kan verzachten
Ik mis mijn moeder nog steeds
Ik kan het moeilijk geloven
Dat haar ziel uit haar lichaam is gevlogen
De hemel in
In mijn dromen geef je tekens
Van leven
Maar op deze harde aarde zie ik je niet
Alleen op foto’s en video’s zie ik je bewegen en spreken
Ik huil om je,
en lach…
Kleurrijk onervaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
497 handen zijn open
ik ben klaar om
naar jou te vliegen
te landen op
het heerlijke groen
van ontvangen na een
nooit gestild verlangen
niemand heeft
de regie het decor is
kleurrijk onervaren
zonder emoties te sparen
nog spelen we het
kinderlijk volwassen zijn
dat intens plezier voelen
wij in het leven hier
zo vliegen doet geen pijn…
Hun zwepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
466 scherft
realiteit uit eigen
spiegelbeeld het is
weer mooi geweest
in vervlakking eist
de top beloning
hun zwepen hebben
lang genoeg geslagen
striemen tekenen de huid
als aanklacht in de kleine
letters van het leven
zij zijn volledig uitgebuit
het is voorbij
gelieg en belogen zijn
bedrogen willen worden
voelen eindelijk weer als pijn…