7916 resultaten.
Hij bleef nog even
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
850 Doch het landschap om hem heen desolater
wanneer hij afscheid neemt ervan;
Haar kleuren een beetje valer,
de mensen die op haar leven, een beetje stil.
Hun lach bitterzoet, minimaler.
Hun tranen zouter, godswil.
En de rimpels in het water
herinneren aan gestorven gedachten.…
hart
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
819 donkerbruine
beelden
van liefde
verloren
in geheime
kamers
van een leven
waar geheimzinnige
deuren
nooit echt
sluiten
worden harten
gevonden
in gangen en hoeken
te bang
om te zoeken
naar de regenboog
tiktik
voel ik jou
verstopt
in mijn ziel
ik ruik, zie, voel
kus zacht
leef echt
laat gebeuren
laat jou
mijn leven kleuren…
het ranke papier
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
602 in mij is geen poëzie verrezen
‘k ben slechts wat as
en steeds op reis door het vuur
dat mij niet doodt
zie hier, ik draag de dag voorhenen
nog in mijn hand
‘k laat niet los al zou dat me wel
verheven, verheven bovenal
in de zocht van elk gewoontedier
neen, laat mij maar
mijn eigen piraat wezen
die zijn bonte kleuren
schouwt zoals…
Zie de Lente
gedicht
2.7 met 43 stemmen
11.944 Daar staan wij ook, naakt en koud met bloesem
in grijzig haar en willen warm en wild
en dat we houden van die schrille kleuren
van elkaar.
--------------------------------
uit: 'Kat van sneeuw', 2003.…
Bedwelmend ?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
575 Oh die liefde, als kind te spelen
dat ik onder het hart zal dragen,
we zullen er samen van eten om
aan ieder te verdelen, ook als zon
en maan hun baan zullen vertragen,
tot in de diepste kleuren van Eros
fluit, door de zoete dood getroffen.…
Ontluiken
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
663 langzaam ontwaakt
de lentelucht in mij
voelt nog wel als naakt
en soms kil
af en toe
zeg maar bij vlagen
weet ik weer
ja, dat is het
wat ik wil
de geur van natte bladeren
of vers gemaaid gras
parfum naturel
zo als het in wezen bedoeld was
en kleuren zien rijpen
van groen naar
wonderlijke tinten
groots en onnavolgbaar eigen…
gaat het nog?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
539 als je voortaan
je dagelijkse krant
niet meer kan lezen
omdat je zelfs de koppen
in koeien van letters niet meer ziet
en alle kleuren vervagen
kom je langzaamaan in het niet
als je nog amper hoort
wat anderen zelfs veel luider zeggen,
maar helemaal niet meer
wat er gefluisterd wordt
achter je rug.…
Stuur mijzelf een E-mail
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 Over de uittocht van Egypte:
de kruisweg van Jezus: naar Gogoltha
eieren schilderen met alle kinderen
voor de paasdagen
dat het een vreugde mag zijn
als ze dan schitteren; vol van kleur
met de opstanding op de achtergrond
er van alles weer op tafel staat
voor ons avondmaal:
helaas niet voor iedereen…
gaat er van alles door mij heen:…
Stil
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.154 zorgeloos,
het verlangen dat
daarin verborgen lag,
die wens om te vliegen,
haast onzichtbaar te landen
in de belofte van
een nieuwe dag
ik probeer dat gevoel
in tijd te vangen, raak
een verloren vrijheid aan
voor een enkel moment
valt het licht uiteen
in schaduwen die ik
nooit heb gekend, vergeten
namen, één voor één,
kleuren…
het olifantenfeest
hartenkreet
2.4 met 32 stemmen
3.870 Twee olifanten waren aan het feesten
Ze gedroegen zich als olijke beesten
Voor het feest hadden zich verkleed
De een had een hoedje op
De andere bloemen op zijn kop
Hun kleding in vrolijke kleuren
Er was ook muziek bij dit feestgebeuren
De ene olifant werd vijfentwintig jaar
Dit wordt feesten reken maar
Ze stonden op hun achterpoten te swingen…
Voor de zwijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
767 Stil in het prille licht
van een spoedig afmerende herfst
lig ik verankerd
aan een bonkige kade
alleen de nachten passeren hier
als dolende regendruppels
ze baren een vage grens
tussen waken en slapen
verwarmd door een zwarte mantel
wentel ik me in het vederlichte
van de eenzaamheid
omheind door een vaag blikveld
kleuren kruipen kort…
Toveren
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.042 tien mee liep
Als ik kon toveren bleef iedereen leven
En werd je na honderd jaar tot de engelenstatus verheven
Maarja toveren daar geloven wij niet in
En continu verdrietig zijn heeft geen zin
We moeten dus gewoonweg accepteren
Dat we niet meer van jouw wijsheden zullen leren
Wij gaan verder met ons leven
En bedanken jou dat je er zoveel kleur…
Alles overtreffende muze
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
545 Ik zag je tussen lentebloemen
elke kleur verbleekte door jou
iedere vorm viel in het niet
hemel straalde dieper blauw.
Ik zag je door zomerzon
alle schaduwen verbleekten
ik begreep ik dat ’t niet kon
toch kwam ’t alleen door jou.…
Over de bessen...
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
2.233 Over de bessen en de bladeren gaat mijn voet,
en ik kijk naar de kleuren die dagelijks veranderen nu.
Morgen ben ik jarig en ik kijk terug op een tijd die
anders was dan anders; veel droeviger en met meer tranen.
Maar werd ik wijs? Heb ik echt illusies losgelaten?…
Kristal
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
908 Een kristal laat haar kleuren vallen.
Verdorde bladeren aan de voet van de boom.
De glans van dauw ligt op het blad.
De bij, geroepen door de geur van liefde.
Zoekt ijverig de nectar in het hart.
Een vlinder zet zich naast de bij.
Sluit vriendschap voor het leven.
De zon doet de nectar vloeien.
Geen distel houd ze tegen.…
Onweer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
625 schitterend schouwspel
in de donkere lucht
waarbij anderen soms
wegkruipen en ik weer
ademloos toe sta te kijken
natuurgeweld in alle kleuren
energie die loskomt
en stroomt, regen valt
stromend naar beneden
veegt straten schoon
laat het stof dalen
lichtflikkerend schouwspel
in het buitentheater
met donderend geweld
laten de natuurgoden…
Nieuwe taal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.838 in de nieuwe taal
die wij moeizaam vormen
ontstaat het nieuwe verbond
niet de woorden zijn anders
maar wel hun rangorde
en hun geladenheid
ook de kleur der klanken
de trillingen der lucht
scheppen een nieuw idioom
zelfs de taal der stilte
dreigend rustgevend
is verschillend van vroeger
neem nu
als proef op de som
lichaam geest…
De magie van een zoen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 zij bloeien
ieder in vorm en kleur
kruipen over de aarde of groeien
langstelig met geur naar de zon
brengen hun schoonheid
met passie en flair
nooit is het toeval
bijen en wind zijn niet ver
ook jij hebt
je opschik en zwier
is het jouw zelfexpressie
of trek jij alle ogen van hier
je lacht heel koket
is het in warmte delen
of verleid…
Bladeren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
563 winter
Ontdooid door de
eerste zonnestralen
Zij kwamen in het voorjaar
nieuwsgierig om zich heen kijkend
Zagen de bloesem al bloeien
voelen zich zelf nog klein
Doen hun best om te groeien
Ze hangen teer
Hun knopjes aan de tak en stammen
De zon geeft ze licht en warmte
De wind komt ze zacht kammen
De bloesem duurt kort
In tal van kleuren…
Kleurige herinneringen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
796 Langzaam zie ik kleuren leven
naar een nieuwe jaargetij
een eenzame vlinder
fladdert nog in mijn tuin
snoept nog de laatste nectar
uit de laatste hemelsleutel.
Een roos staat nog in bloei
en hier en daar herinnert
een gele plant nog aan zomer
tijden gaan door en seizoenen
volgen in gestaag tempo op
in jaarlijks wederkeren.…
Kunstgeschiedenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
705 Hij zag de vorm en kleur met kennersogen,
die pasten bij een beeldend kunstenaar
en pakte snel z'n spullen bij elkaar.
Intussen was z'n topmodel gevlogen.
Verdwenen was z'n eerstekeusmodel!
Z'n bloed en tranen waren niet te stelpen.
De waterjuffer was voor hem te snel.…
Toeschouwer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
537 Dwars door mijn dromen heen
regent het buiten pijpenstelen
daar sta ik plots drijfnat alleen
er loopt een hond kwispelend langs
schudt wat regendruppels van zich af
en loopt verder met een blij geblaf
ik zie bladeren in koper kleuren
ik neem niet deel aan het seizoensgebeuren
ik ruik niet eens de zoete herfstgeuren
ik word wakker nat…
afgeschoten
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
528 dag verdwenen jaar, ik groet je
geef je kruisen na en zwaai vrolijk af,
tot later
als jouw gevolg zijn dagen telt, tel ik
mijn zegeningen in een plas
vol zilte druppels: parelend in wit en zwart
luisterrijk als zon haar strepen trekt
goedgemutst en goed gebekt
bega ik thans mijn eerste fout, beseffend
dat ik stout veel beter kleur beken…
Lichtend spel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
587 weerspiegelende deining over golven
zit ik dromend te staren op het duin
waar water en licht de einder voedt
en in ritme van een eeuwige zang
de getijden naar de kusten voeren
de stem van het verlangen
droom van vele eeuwen een lokkende roep
tot het licht ook nu in vlammend schijnsel
langzaam dooft achter de horizon
in schittering van vele kleuren…
Als de stilte mij zegt
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
594 genegenheid
zoiets zeg ik niet in zinnen,
raak dan in het aardse verleid
en zal je niet puur
kunnen beminnen,
woorden botsen
klinken als klanken
het is slaken
uit diverse flanken
ook van uit
ergens diep van binnen
en als de stilte mij zegt
het voelt zoals is bedoeld
vloeit warmte
als een teder gerecht
door mijn poriën heen,
kleuren…
Die leuke griet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 jij ontbladerde tot spriet
waar was toch
die leuke griet gebleven
weg viel het zachte ruisen
alleen in strak
kon nog karakter huizen
al in de zomer kwam
het eerste geel
nog had je groen genoeg
pas later herfstte jij
in volle zon
toen de deformatie echt begon
standvastig als jij was
kleedde jij je bast
met positieve kleuren…
Je dialoog vervlakte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 jij hebt de palmbomen
nooit zien groeien
op het eiland dat gekozen was
zag alleen het blauw van zee
een heerlijk warm strand
en een beschermende hand
maar in de golven
was geen diepte
alleen een keurig kabbelend gaan
je dialoog vervlakte
zonder verrassingen
in vorm en kleur van het bestaan
de eerste schreden zijn gezet
heet gloeit…
Te gek voor woorden III
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
704 hij pakt zijn jas
en naait een binnenzak, ja hij is handig
met naald en draad
de kleur is verkeerd, het had bruin moeten zijn
karmozijnrood is voor priesters
en hoerenhuizen
regen, alweer die regen
het getik maakt hem gek
hij denkt aan Romana
zij hield van hem, hij zoekt een foto
hoort weer haar stem
mañana mañana
waarom verdomme gingen…
Over de brug
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
640 Op de brug is dat ik de kleuren ervaar
die de herfst tot schittering verleidt.…
Onverwachte groei
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
558 zacht te rusten legt,
Blaad'ren nog net niet vallen
Maar wel verkleuren in tinten
Goud en brons,
Ook de schijnbaar altijd
Groene heg het hoofd langzaam
Hangen laat,
Is daar op die dode plek
Plek waar zomers nooit iets
Groeien wil zomaar de onverwachte
Geboorte van jullie drieën,
Getooid met charmante hoed
In verschillende kleuren…