11451 resultaten.
Geluk bij een ongeluk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
523 Ik voel me een verliefde haan
Het mikpunt van mijn adoreren
Valt dit keer weer eens onder heren
Het is, het is, het is een - zwaan
Het is geleidelijk gegaan
Ik had mij weten te bezeren
Ik moest opnieuw het zwemmen leren
Mijn mannetje weer kunnen staan
Dat alles lukte wonderwel
Ik zit weer lekker in mijn vel
Hoe smaken mij weer kroos en…
over en voorbij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
846 Over en voorbij
wat is er van overgebleven
ik voel me verlost, maar blij?
Verliefd,gelukkig
zo met jou te mogen leven
maar doe jij dat ook net mij?
Leven,geven
samen met elkaar alles overwinnen
de moed,om opnieuw te beginnen.
Voorbij,bedankt
voor al dat wat jij me gaf
al klinkt dat misschien wel maf.…
boterzachte wind
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
714 zie je het pluisje
zij komt los van de oever
het is alsof daar
de wereld voor haar begint
pluisje, hoor je de karekiet
ritselen in het oude riet
hoor je het schrijvertje
dat kriskas beweegt op het watervlak
ach pluisje, luister naar de lente
en hoe ze neuriet in de kraag
van de trage lelie
ontwaak pluisje en voel
geef wat diep…
Bereikbare doelen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
485 Het opstijgen van
waar je de grond nog kan
voelen houdt de realiteit
gelukkig nog binnen de
grenzen van de zwaartekracht.
Met beide benen stevig
verbonden met de grond;
maakt men nimmer de fout
dat er meer kan zijn dan
gedacht op basis van een
te grote mond.
Te kunnen vliegen naar
waar je de einder nog
kunt zien.…
Het hangt in de lucht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
717 er staat een wachtrij in mijn tuin
van irissen tulpen en anemonen
een voor een laten ze zich zien
en dansen op de lentetonen
de zon lacht en temperatuur stijgt
het leven voelt opnieuw geboren
al het grauwe is verdwenen
voorjaar klinkt in onze oren
ruik het groen voel zonnestralen
duik een bos in en ervaar
zie de kuikens en de lammeren…
Zonder mijn naam
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
512 het wordt niks
ik voel dat woorden
blijven zweven
ze willen niet
weergeven wat
ik ermee bedoel
heb ze geschild
van emoties ontdaan
ze kijken me kaal aan
zinnen hergroeperen
werd een wanhopig
allerlaatst proberen
heb in armoe
het werk weggedaan
helaas bleef alles staan
in het herlezen
begon het langzaam
vorm te krijgen…
Het stralende
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
482 ik pluk geen bloemen meer
om weg te geven ook zij
willen bloeien en leven
ik neem je mee naar
de plaats waar zij groeien
zacht door alle seizoenen vloeien
zij openen en wiegen
op de wind die wij voelen
kleuren in warme zon
vertellen in vruchten
hoe generaties vluchten voor
noodweer en onvruchtbare grond
zij overleven en willen…
Vonkelt er een straal der zonne
poëzie
4.3 met 3 stemmen
903 Hebt ge, kind, de straal der minne,
‘k voel in mijne ziel en zinnen,
d’eeuwige bronne voor u rinnen:
liefde, liefde zoet!…
In het oog
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
567 hoe groot is het verschil
tussen twijfels en keuzes…
stappen ik heb ze
ooit gemaakt
betamelijk en voldaan
tussen de tweestrijd
dikwijls weer
mezelf betrappen
op matte vlakken
tussen het groen
glanzend tapijt
maar nu…
meer dan ooit
schuilt het verlangen
in mijn hart
op verhaal te komen
de weldaad te voelen
ontwaken…
levend zintuig
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
645 Zintuigen verbindt
terwijl mijn traanvocht schittert
door gebroken glas
waar je glanzend gezicht leeft
en je vertrouwen meer straalt
Breekbaar verzegeld
voel ik je fluwelen huid
en ruik je parfum
proef fruitige lippenstift
en zie je intense lach.…
Voor het mooiste meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
701 Nu voel je de pijn,
geluk komt met de jaren.
Er zitten zeeën van tijd
tussen de weeën verspreid.
Ik steun je,
we voeren met z'n tweeën de strijd.
Denk aan onze liefde,
sterk en eindeloos.
Denk aan het moment
dat je samen met mij koos
voor het allermooiste
meisje op de aarde.…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
Reikwijdte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 richting de wolken
reiken de bomen
richting de hemel
reikt de berg
het zal nog millennia
duren voor ze er komen
en in hun grootsheid
voelen wij ons slechts dwerg
tot zo hoog kan een mens
alleen niet komen
hij wordt duizelig
raakt verward
hij zal er toch van
blijven dromen
en het klinkt dan
misschien apart
maar een mens hoeft niet…
Dromend van mijn leven in de stad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is drijfzand, lastig
maar er zijn geen beesten
die mijn ogen uitsteken
om me levend te verscheuren
ook is er geen getij
geen vloed die me verdrinkt
ik zit alleen maar vast
als in beton, het zand
is hard geworden, ja
als er toeristen waren
zou ik naar ze zwaaien
op hun foto’s, maar
er is niemand
ik voel niet eens meer
hoe koud…
fataal verborgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 mensen benaderd
om dan aangeraakt te worden
gelijk kleintjes tikkertje spelen
met een onverhoedse handdruk
een zoen of een kus op de wang
als het niet met een niesbui is
de samenleving raakt ontredderd
door gezaaide verbijstering en angst
waar het monster niemand ontziend
onder de leden van de mensen kruipt
die zich de adem benomen voelen…
een vreemde zijde
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 vooral niet
dan was alles wat je zei
van toepassing op jou
dan stond ik achter je
loyaal en trouw
deze kant, dichtbij mij
sta ik naast me
er is van alles aan de hand
maar het geeft niet want
jij hebt genoeg gehad
gepakt van mij
ik moet nog even wennen
zo met mij
aan deze kant is nieuw
stil staan is anders dan rennen
voelen…
Zin in verwondering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
417 Onbegrepen energie voel ik stromen,
die door alle levende wezens stroomt.
Door wat ons leven geeft.
Wat leven geven blijft.
Mijn onbegrip leeft zinloos verder.
Er is niets meer dat ik node mis.
Dan aanwezigheid.
Dan verwondering.
Onze oeroude krachten zijn het.
Die ooit de kern van leven waren.
Die de zin van een zinvol leven is.…
Liefde heb ik niet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 Bij Marja en Karin in Blixembosch West
stroomt er liefde
tussen de woorden en gedachten door
we houden elkaars handen
niet vast en sluiten onze ogen
niet, maar we proberen het
beter te begrijpen om het
beter uit te kunnen leggen
aan leerlingen en onszelf
Wat liefde ook is, ik voel haar
tussen ons, ik ben, wij zijn
compleet, open,…
Ademloos
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
439 Als niets meer vanzelfsprekend is
voel dan dat wat ik nalaat, in iedere
stille kamer.
Als de tijd is aangebroken
dat mijn volgende dag eindigt.
Laat het dan niet eindig zijn.
Nooit zal er sprake zijn
van een blijvend afscheid.
Vinden doe ik je overal.…
Weg van waar je bent
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Ik voel het ongemak
om blijven waar ik ben
en het probleem over te laten
aan andermans taak of plicht
aan de buren bij wie het gebeurt
aan de rand van het dorp
Er is haast, behoefte
om de huizen en de schuren
in orde te maken, maar
het duurt te lang
of er is te weinig tijd
voor mijn ongeduld
Ik praat met de buren
terwijl we wachten…
Aandacht schenken.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 Voel ik de fluistering van de wind.
Een koude lucht uit zee.
Omstandigheden die zo uitkomen.
En een gedicht is weer geboren.…
De stilte van vroeger
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik voel weer
de stilte van
vroeger toen
alle ogen zich
vragend op
mij richten
ik in paniek
zoekend naar
antwoorden
om aandacht
in de kiem
al te smoren
even terug
in de tijd van
onderwerp
en vraag want
de uitkomsten
blijven vaag
het voelt als
gebrek aan
vertrouwen
dat niet met
woorden weer
op is te bouwen
ik hoor…
Ik schreeuw niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
634 Hier wonen mensen
in natte dozen
en ik schreeuw niet
ik voer geen actie
voor een post in de begroting
Ik voel me alleen
net als de anderen
in hun huis en schone kleren
die al zoveel te doen hebben
en opgelaten voorbijlopen
met een vriendelijke groet
die een gesprek afkapt
voor het kan beginnen
en die dit gauw vergeten
voor het een…
Dronken liefde
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
583 Dronken zijn we van de liefde
Dronken zijn we van de wijn
Dansen van intens geluk
In de zilte lucht en de maneschijn
Ik voel je ogen branden
Je zachte armen om me heen.
Je kust me met vol verlangen.
In je armen gaan we samen heen.…
Steun Ons
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
547 armoedige
uitgemergelde ezeltjes
aan de verloederde hondjes
die wegteren in on-
en beschaafde landen
aan die misbruikt worden
in de bio en medische industrie
bevrijd ze uit hun kooien
bekommer u om het oerwoud
en hun bewoners
zowel mens als dier
maar ondersteun ook mij
zou graag naar buiten willen
woon en zit vast op etage vier
en voel…
Grote liefde, intense pijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Voel je niet die enorme afstand met boven?
Vergeet je de pijn voor een dag?
Ga je weer in geluk geloven?
Rouw gaat traag,
het mag er zijn.
Hoe groter de liefde,
hoe intenser de pijn.…
JUNIOREN HELPEN SENIOREN DIGITAAL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Het was spontaan
het was in het echt
het was traditioneel spontaan en echt
Ik bezoek het Claverhuis
ontmoetingshuis in de Jordaan
waar ouderen doorgaans in de meerderheid zijn
Echter vier jonge jongens rond de elf
vallen me op door hun digitale kennis
en zij helpen mij in minuten op TIK TOK
Ik voel en zie een project is geboren
junioren…
Als
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
420 als
je niet meer wilt weten
wat ik voel
ik het niet meer zie
zoals jij het ziet
als
je niet meer luistert
naar wat ik vertel
ik niet meer wil horen
wat je zegt
als
je wegloopt
wanneer ik huil
ik je dan laat gaan
als
we nooit meer
samen praten
we elkaar los
moeten laten
als
het nooit
meer is zoals het was
ook nooit meer…
Verbinding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
673 Zachtjes wuif je mee
als een veertje in de wind
de volwassene verdwenen
je bent nu weer kind
de muziek neemt je
ik weet niet
waar naartoe
ogen gesloten
je lichaam zo moe
waar ben je
wat zie je
wat voel je
op dit moment?
hoe lang
zal het duren
voordat je mij
niet meer herkent?…
Liefde en verbondenheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
580 Ik loop
langs
het strand
De schelpen
knarsen onder
mijn voeten
De wind
waait
Speels door
mijn haren
Ik voel
me één
onder het
geluid
van de
bruisende
krachtige
golven
De Zon schijnt
en geeft
een
schitterend
licht
over het
water
Ik pak
een schelpje
op uit het zand
Hou hem even
in mijn hand
en doe
een wens…