8623 resultaten.
Zonnestraal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 Toen haar eenzame oude dag
langzaam in tijd wegtikte
verscheen er voor haar vermoeide voeten
onverwachts een zonnestraal
Op een wonder had zij
al jaren niet meer gehoopt
Kleine stofdeeltjes stegen op
gevangen in de lichtstraal
Verwonderd als een kind
grepen haar verkleumde vingers
naar het sprankelende licht
Plots voelde zij een warme…
Verbinding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
667 Verbinding
Probeer
Verbinding
Te maken
Langzaam
Nemen
Steeds meer
Verbindingen af
Mijn God
Laat me
Alsjeblieft
De verbinding
Met
Mezelf
Niet kwijt
Raken…
Mijn eigen gang gaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
489 Zonnetje
Schijnt
In mijn huis
De kleuren
Van de herfst
Schitteren
Op een
Hemelse manier
Naar binnen
In mij
Heerst
Een onrust
Een storm
Een verdriet
Een eenzaamheid
Ik weet het even niet
Zou zo graag willen delen
Doe zo mijn best
Maar weet het even niet
Het is zo raar
De mensen
Waar ik
Naar mijn gevoel
Wat met
Te delen…
Even Samen Een
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 je handen door
mij haren willen woelen
en mijn hoofdhuid
masseren of alleen
maar even voelen
mij gewoon een
beetje aanraken
mijn gezicht strelen
doen alsof of je
met me bent begaan
en me zo een beetje helen
en mag ik dan mijn handen even
dankbaar om de jouwe gaan vouwen
schenk me dat gevoel van echt te leven
ik voel me soms zo eenzaam…
Rustpunt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
675 Gedachten zoals emoties
hebben ook krachten
soms zijn ze mild, soms wild
een omarming als troost zou fijn zijn
in eenzame dagen als milde macht
die het gevoel van warmte beheersen
emotie van loslaten wat je dierbaar is
geeft diep gevoel van onbehagen
begint als wild, zelfs machteloos lijkt
acceptatie maakt dat gedachte overwint
wat niet…
Nu de getouwen zijn gestorven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 geweven cadans
Als vermoeid van overpeinzing werd ik
Bevangen door deze industriële dans
De straten ademden een zacht dreunen
Een mechanisch kreunen van staal dat leefde
Het wrong zich gestaag in mijn genen
Dat een ritme in mijn hartslag weefde
De donkerte was met mijn lot begaan
Vol eerbied bogen gevels naar binnen
In ramen kierden de eenzame…
Zware feestdagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Vandaag Sinterklaas
De kerst in zicht
Verjaardagen
Ik hou daar niet van
Ik voel dan
Te veel druk
Gevoel van
alles te moeten
Wat belastend
Voelt
Voor mij
Zijn feestdagen
Bedoeld
Om elkaar
Te horen
En te zien
Door alle
Drukte
Er omheen
Is dat vaak
Niet mogelijk
En dat is
Waar ik dan
Bang voor ben
En wat ik mis…
Avond mijmering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Tussen al deze mensen voel ik mij toch eenzaam,
deze digitale wereld die mij voorbij is gesneld
en mij hijgend heeft achtergelaten.
Ik verlang naar iets waar ik vergeefs naar zoek,
bij deze welvaartmensen van ver na de oorlog,
verstrikt in het immense web van een digitale spin.…
Van de Regen in ...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 ooit eindigen we van
die gezamenlijke krachtige
bui regen
in die eenzame alleenstaande
kleine onbeduidende
drup
dat kun je niet voorkomen
dat hou je echt
niet tegen
maak je daarover toch niet druk
bedenk voor jezelf even
regen brengt meestal zegen
weet ook al ben je
klein alleen en bang -
voor de harde uitgedroogde aarde…
Achterblijven
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
584 als ik laat in de avond
thuiskom, met in de verte
nog net het rood
van de ondergaande zon,
ruikt de tuin naar
vochtig gras en kruiden,
en voel ik verlangen
naar ’t verleden.
de klank van kinderstemmen,
zachte vogelgeluiden
van zwaluwen en grutto’s,
de jonge eenden die schuw langs
de rietkraag zwemmen.
Je bent zo dichtbij
als ik…
De Vreemdeling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
544 zij zagen hem lopen langs de straten
was nooit met iemand aan het praten
niemand kende iets van zijn levensverhaal
een vreemde met een onverstaanbare taal
hij ging met ietwat gebogen schouders
toonde daardoor een tiental jaar ouder
zijn ogen lagen diep en keken verward
of hij niets meer van ’t leven had verwacht
hij woonde in ‘n verkrotte…
sinds jij er niet meer bent
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
512 ik wacht staar
hang geeuw
slenteren werd mijn
nieuwe wandelen
in het westen verdwijnt
het schrale licht
dat nog nooit op
iemand wachtte
ik keer op mijn
stappen terug
thuis zwijgt de
mailbox als het graf
mens noch nieuws
onder de zon
dag en nacht dicht ik
de kloof sinds jij
er niet meer bent…
Kerst 2020 Corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Kerst 2020
Zit hier
Alleen in
Mijn huisje
Boompje versierd
En ik vraag me af
Hoe zou het zijn
Mezelf
Te zijn
En samen
Te zijn…
Alleen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 vreemde ogen kijken me aan
ze kijken
ze staren
ze vragen
ze willen
ik zoek naar een glinstering, die onvindbaar blijkt te zijn
geluk is relatief, spot ik
of meen ik dat
geen idee
ondanks mijn spottend antwoord dringt die blik binnen
ze lezen
ze weten
ze snappen
ze begrijpen
en ze minachten al mijn gedachten
ze minachten mijn manier van…
Alzheimer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Het huis is nu leeg en stil,
alleen de eenzaamheid die nu op mij wacht.
Wat eens moest komen is nu gebeurd,
van de week heb ik jou weggebracht.
Soms lijkt het toch even, zoals het vroeger was,
dan zit je weer tegenover mij en eet een boterham,
of je staat bij de bank, rommelend in jouw tas
op zoek naar je bril of naar die bruine kam.…
Een vergeten passage
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Oostende.
Barcelona.
Boekarest.
Praag.
Er werd gedanst
van vroeg in de morgen
tot vandaag.
We zien kleuren in foto’s.
Slecht geprint.
Waar we misschien eens of nooit meer
onszelf zijn.…
Treurzang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Dit is het lied
van thee niet gedronken
te sterk getrokken
nooit ingeschonken.
Dit is het lied
van had kunnen zijn
van zoetzachte dromen
van marsepein.
Dit is de bloem
die niet is ontloken
de woorden gedacht
maar onuitgesproken.
Gemiste kansen
een rafelrand spijt
“tiktak, tiktak”
waar blijft de tijd?
Een lege kapstok
het bed…
Toch nog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
428 Als jij nu even aan mij denkt,
dan heeft er vandaag toch nog iemand aan mij gedacht.…
Hun eiland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Nu iedereen eeuwig jong wil lijken
wonen ze in een woonzorgcentrum.
Deze krijgen mooie namen,
het bloemenveld, de wending.
De namen dragen vaak een belofte in zich
iets met bloemen en regenbogen
en dat er in het leven altijd
spannende wendingen kunnen gebeuren.
Hoop doet veel.
De bewoners ontwaken uit hun hangmat.
De grijptang boven…
Een man in de woestijn
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
658 Een man in de woestijn.
Soeverein maar toch alleen.
Hij denkt alleen maar aan vandaag.
Hij wil niet aan morgen denken.
Gisteren is hij reeds vergeten.
Hij zit gevangen in het hier en nu.
Een man in de woestijn.
Soeverein maar toch alleen.
Hij denkt aan een rivier die stroomt.
Hij denkt aan de groene bomen.
Van gisteren wil hij niets meer…
DAKLOOS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 gebaren werd ze enkel moe
Een brokstuk huis, een stukje straat, was zij
met een van baksteen gemetseld grillig hart
Van toegeworpen brood werd ze al heel blij
kortom: haar leven bestond uit zuiver smart
Zwervend door de verlaten stegen en straten
sleet ze een bestaan, dat puur uit kil bestond
Toen ze ergens lag kwam elke hulp te laat en
eenzaam…
Aanpassen...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
516 Door mij
Aan te passen
Aan ieder ander
Heb ik mijzelf
In de steek gelaten
En ben ik verdwaald…
Witte nachten.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
890 Ik lig klaarwakker in een hagelwitte nacht,
onherbergzaam als een wijde oceaan.
Ik kijk naar buiten en de sneeuw valt zacht
op de vaart die wordt beschenen door de maan.
Ik denk aan de mensen die ik zelden kan behagen.
En ook wel aan mijn moeder die in haar duizend vragen
wil weten hoe het werkelijk met me gaat.
Dat ik eigenlijk nooit antwoord…
WELKOM IN JE GRAF
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
714 Van harte welkom fluisterde het steen
zie het tot mij komen dus niet als straf
Ik wachtte al even; het voelde alleen
nu jij er bent zeg ik, welkom in je graf
Ik had jou beslist heel lang verwacht
op een kerkhof lig je eenzaam, alleen;
En absoluut op zo’n december nacht
voelt het eenzaam, als ijskoud steen
Als kille wind door al de bomen…
Claustrofobisch angstbeeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 De nacht is duister en diep
En spaarzaam schijnen lantarens
In de mistige natte steeg
Waar ik diep in mijn kraag verscholen
Over ’t glanzend nat plaveisel ga
Troosteloos staren donker ramen
Als koolzwarte niets ziende ogen
Gevat in gevels als kale doodskoppen
Mij angstwekkend luguber aan
En ik heb geen wens dan deze
Doodse stad zo snel mogelijk…
Gewone mensengedachten
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 Het verschil tussen de goden en de mensen
is op de vingers van een linkerhand te tellen
mensen doe niet groter dan je bent
de nietigheid valt niet te vieren
de natuur heeft geen geheugen voor verdriet
het zandpad leidt uiteindelijk naar een moeras
waar het rotten de gassen van weemoed verspreiden
alles alleen zonder erkenning, het uiteindelijke…
Als de ziel zingt
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
622 Als de ziel zingt
De melodie van stilte
ken ik inmiddels uit het hoofd
omdat het ligt opgeslagen
in de krochten van mijn ziel
leegte en volheid
komen daar ze tezamen
het maakt me vrij
daar ontwaarde ik
dat eenzame leegte
ook volheid van het leven kent
de ziel vertaalt die melodie
eens immers
is mij die rozentuin beloofd
een witte…
Luister ik wel echt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Luister
Je echt
Hoor
Je me wel
Zie
Je me wel
Luister
Ik wel echt
Hoor
Ik mezelf wel
Zie
Ik mezelf wel
Zou dat het zijn
Waarom ik word genegeerd…
Vliegeren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
619 Eenzame gedachten loslaten.
Alleen maar denken indien.
Indien dat echt nodig is,
misschien.
Pieker alleen over piekeren.
Laat gedachten waaien.
Waaien met de wind.
Laat je vlieger vliegen.
Laat de vliegers los.
Doe dat niet alleen.
Laten we dat samen doen.
Laat vliegers maar vliegen.
Laat zeilers fijn zeilen gaan.…
De afwezige ouder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
630 De Vader- en de Moederwonden
Door velen van ons opgelopen
Zij laten zoeken, zwerven, hopen
Op kussen die gemis afronden
Dan, in de verte - een oase
Omringd door bomen in de wind
Wij vinden er ons eigen kind
Doorlopen elke levensfase
Weer in het heden aangeland
Wacht daar het weten van de schade
Al generaties aangericht
Het snakken…