8759 resultaten.
Baken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
867 Verschrikt en losgeslagen
Totdat mijn oog
Het baken zag
En perspectief
Herstelde
Inmiddels stil
ligt Bommel
vast en weer
en trekt de brug
haar lijnen…
O kinderen van mijn dromen
poëzie
3.4 met 17 stemmen
2.964 En 'k heb u, stil-bewogen,
Gevoed, bij nacht en dag,
Met regen van mijn ogen,
Met zonne van mijn lach.
Ik wil u niet zien welken;
Ge moet herleven nog.
O liefde, warm die kelken,
O zonne, zoen ze toch,
En koester, lieve, goede,
Mijn zielekinderen weer;
Ik kan ze niet meer voeden:
'k Heb geen illusies meer.…
de buitenkant van binnen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
990 met warme woorden
geeft me een deken tegen kou
maar onze adem zal bevriezen
in het slapen zonder man of vrouw
ik streel je huid, de buitenkant
van binnen, je kijkt me aan
voelt passie in je zinnen om
me in overgaaf te gaan beminnen
ik voel je hoofd tegen mijn
schouder, weet de kansen ouder
we dromen in gezamelijk besef
staan even stil…
De Steen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
904 Bevrucht door aarde,
gedijende bij tijd,
wordt hij geboren door druk,
ondanks dat wrijving hem slijt
Hij is hard als hij valt,
aangetrokken door zwaartekracht
Hard wanneer gegooid of gevangen,
wees op hem bedacht
zijn leven is lang,
en staat schijnbaar stil
Kritiek doet hem niets,
hoewel geen ijzeren wil
Laag bij de gronds,
zijn omtrek…
Zwarte doos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
974 is ondiep of bodemloos
Zwijgend als een steen zal ze langzaam ondergaan
Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht
Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand
Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht
De tijd houdt de sleutel geborgen in haar hand
En mijn ziel is een golf, gedoemd om te zwerven
Het wordt nooit meer stil…
Lief, klein meisje
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.160 klein meisje met je stil verdriet,
zovele tranen om het verleden,
je ogen zijn zo moe,
je stem heeft zoveel geleden
trage dagen verdrinken in pijn,
het heden lijkt alleen maar schijn,
de duisternis omhelst je heel broos,
rusteloze beelden schreien meedogenloos
tenger wordt…
Zoete pijn
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.814 Zó vanzelfsprekend
waren wij samen
dat onze harten ongemerkt
verstrengeld zijn geraakt,
nu onze wegen scheiden
stroomt een stil gemis
dat raakt aan wanhoop
uit barsten en scheuren
die ons uiteengaan
nog steeds maakt.…
Hoe de nacht te beginnen
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 laat het warm zijn
schemerig en stil
alles gezegd
niets meer verwacht
pleisters gelegd op alle wonden
morgen pas na de nacht
betreed het land van melk en honing
schuif voor het binnengaan
nog even het gordijn opzij
maak met tedere vingers
tranen op het raam
en groet de maan en sterren
die van de hemel zingen
spring in zachte veren…
11 M
hartenkreet
3.5 met 24 stemmen
2.027 Hier sta ik
met mijn handen in de lucht
een stil protest tegen
alles wat haat
wie voedt jou
steeds weer met wreedheid
dat je het menselijk leven
niet in zijn waarde laat
Ik dood je niet
ik verneder je niet
maar blijf je voor altijd
strak in de ogen kijken
om je daarmee te laten zien
dat ik voor jouw terreur
nooit en te nimmer zal wijken…
Kriebels
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.482 Jij bent mijn eerste kievitsei
en kwikstaart over mijn palet
ik vind je in de lentewei
en in mijn winterbed
Ik voel je gloeien in de nacht
zie flanel en zijden kant
in het schemer fluistert pracht
en alles in mij brandt
Al is de morgen nog zo pril
jij bent er vroeger dan de zon
vredig adem je de wereld stil
en ik nip uit jouw frisse bron…
Winter in Ommoord
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
881 Ik duw je over knerpend grind
Fluwelen jas, fluwelen huid
De vogels vragen iets te luid
Hoe of ik de omgeving vind
Zo dat is mooi daar in die wagen
Flirt een mij onbekende heer
Ik accepteer die pauwenveer
Als pluim voor op mijn welbehagen
Een gospelsong ligt op mijn tong
We nemen alle houten bruggen
Half over hongerige ganzen
Stil barst…
mijn kleine engeltje...
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
5.340 Maandenlang was ik vol verlangen
Wachtte ik op het moment dat ik je kon kussen op je wangen
Het noodlot sloeg keihard toe , het mocht niet zo zijn
Alles wat ik nu nog voel is de leegte en de pijn
Je werd geboren, maar ik moest je gelijk weer laten gaan
Het enige wat ik nog kan laten zien is een grote traan
Het is zo ongelooflijk stil, je…
Het Raam
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.984 een longdrinkglas tussen de lippen
zat ze roerloos op haar stoel
verzonken in stille gedachten
naar een onzichtbaar iets te staren
da as van haar sigaret te tippen
haar ogen zoekend naar gevoel
een hulpeloos wanhopig wachten
zo zag ik haar achter het raam
een hand als steun onder haar kaken
moest de harde pijn verzachten
ik keek haar stil…
vergankelijkheid
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.136 als de nacht nog stil is en een enkele ster
nèt door het zachte wolkendek ontbloot
in schittergloed zijn licht verspreidt van vèr
onaantastbaar schijnend voor verval en dood
zie ik een glans, die ons na lichtjaren bereikt
wellicht gebroken in het tijdsgewricht
eeuwigdurend, zoals het hier op aarde lijkt
een vast punt van duurzaam schijnend licht…
Auschwitz
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.243 Het huis waar ik een kamer had
was doorgaans stil de hele nacht;
hooguit een muis die onrust bracht
of iets van buiten uit de stad.
Maar soms weerklonk een roep
om hulp door alle kamers heen,
over een gestalte op de stoep
die iemand haalde naar het scheen.…
Hou me vast
hartenkreet
3.8 met 22 stemmen
1.598 Wil je me even vasthouden
stevig, maar toch heel zacht
laat me wegdromen in je armen
in deze donkere kille nacht
'k Ben zo moe van de dagen
die niet brengen wat ik wil
alleen het geluid van mijn adem
maakt al het andere zo stil
De dagen duren weer zo lang
en ik voel me eenzaam en alleen
dus hou me even heel stevig vast
en sla zacht je…
mystiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
580 schamele heilige resten aanbad
engelen van de kerk daarboven
die met hun zachte glimlach
de oude mystiek beschermden
tegen barbaarse granaatscherven
in de hoge gewelven is de schemer
speelt het orgel een tere fantasie
daaronder fluisteren kleine mensen
onder de blauwe gloed van chagall
voel ik de heftige ontroering
warme tranen in een stil…
De onmacht van Michelangelo
gedicht
4.6 met 52 stemmen
12.708 Een wit kind wuift met een wijde arm
en begint stil te zingen.
Een reepje stof hangt omlaag
van de stomp van een tak.
De wind haalt zijn hand door het gras.
Tandeloze kam.
Een bij harpoeneert mijn arm
en verliest lijf en leven.
Zoals eenieder die tot in de kern
tracht door te dringen,
in de huid steken blijft.…
Geen bommetje !!!
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
836 Stier Heinrich heeft het al dagen bloedje heet gehad
Hij kon zich gewoon ook niet meer bedwingen
En stond van de hitte niet stil maar te springen
En daarom dook hij al springend in het grote bad
De buurman had Heinrich natuurlijk niet verwacht
Maar voor die salto en dubbele schroef kreeg hij een acht
(In het Noord-Duitse Toppenstedt…
geur vertelt per deur verhalen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
691 stil verkild in ochtendgloren
staan gevels blikken te bekoren
ze tonen ieder hun gezicht
de statigheid van zwaargewicht
de geur vertelt per deur verhalen
passanten moeten tol betalen
ramen geven slechts een vluchtig zicht
generaties hier zijn voor het geld gezwicht
bomen dromen langs de grachten
vogels zitten op de zon te wachten
die gaat…
Rommy (in herinnering)
hartenkreet
3.9 met 30 stemmen
1.906 Wanneer woorden ontbreken
en zinnen niet ontstaan
dan kan ik alleen maar
mijn arm om je schouders slaan
de wereld bleef gewoon draaien
maar voor jou stond alles stil
ik kan de woorden niet vinden
hoe graag ik het ook wil
ze was als een bloem in de knop
en nog lang niet ontloken
jullie bleven samen achter
ontsteld, verloren, gebroken…
Een stem in mijn hart...
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
1.744 Plots wordt het stil.
Een stem zegt:'Is dit wat je wil?'
Ik zwijg en hou mijn adem in.
Maar de stem wil antwoord en haar zin.
De stem komt regelrecht vanuit mijn hart.
Het zegt:'Ik wil een nieuwe start'
Ineens krijg ik een warm gevoel.
Dit is dus wat ik bedoel.
Het voelt of ik een ander ben.
Ik ben nu iemand die ik niet ken.…
Heerlijke rustige dag
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.194 Oh wat had ik het rustig
wat was het heerlijk stil
wat heb ik genoten
kon werkelijk doen wat ik wilde.
Oh wat was het rustig
wat genoot ik met teugen zo vol
wat had ik niet kunnen doen
wat deed ik niet.
Want oh, wat had ik het rustig
niemand die belde me stoorde
niemand die dacht, ‘k ga even langs
mijn boek is uit.…
JOB
poëzie
2.5 met 10 stemmen
2.157 Maar ik moet levend duizend doden sterven,
En nimmer kan ik ‘t duizlend heil verwerven
Van stil en donker en mét u te zijn.…
Tempo fugit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
711 Langs heimelijke, nerveuze afspraken
waarin de tijd soms stil bleef staan.
Uw huwelijk, wat soms een achtbaan
leek, bleef omzoomd door lief en leed.
Kinderstemmen..nu..zo eind'loos ver.
Wat rest.. is de boom van herinnering
die soms heel zachtjes huilt om 't blad
en die veel te vroeg gebroken jonge tak.
Weggevoerd door de wrede winterwind.…
Kapmeeuw
gedicht
2.6 met 29 stemmen
10.433 Maar te stil en te lang.
Is hij dood? Hij is dood.
Zit toch of hij slaapt.
En de kop van de kapmeeuw is heel.
Is de nek van de kapmeeuw geknakt?
Vloog hij tegen een ruit? En dan
dreef hij lam van de ruit naar de dood
is nog net op de steiger geland.
Is het ver van een ruit naar de dood?
Iets in de meeuw duurt een dag.…
Veertig dagen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
964 Veertig dagen zijn lang genoeg
om stil te blijven staan.
Was het de straf die Hij droeg
of is het anders gegaan
Jezus als offer
of slachtoffer
twee verschillende vragen.
Onder het kruis
beseffen we Zijn kracht
dat Hij het wel heeft
gedaan en volbracht.
Gedragen.
Veertig dagen zijn lang genoeg
om in beweging te komen.…
Aftellen
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
3.834 Ik zit weer achter mijn bureau
Nog 6 uren te gaan
Hoe kom ik de dag door
Was ik maar meteen gegaan
Ik zit nog steeds achter mijn bureau
Nog 4 uren te gaan
Het is een langzame flow
Het lijkt wel of de uren stil staan
Ik zit vast geroest achter mijn bureau
Nog 2 uren te gaan
Het duurt nu niet lang meer hoor
Dan kan ik lekker opstaan…
Er brandt altijd wel een lampje
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
553 verstopt
achter een witte deur
alles en iedereen is verdwaald
de zomer zoekt de herfst
de winter verstopt zich ervan
in het licht van de geest
waar angst overheerst
en de moedigen blijven staan
tot de rust weer keert
moeder blijft me roepen
de lente spurt van de winter
maar remt voor de zomer
en ik ben op mijn hoede
het is koud en stil…
Zonder afscheid
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
3.082 Je stille stem
klinkt in mijn hoofd
De tastbare leegte
vult mijn ogen met verdriet
Herinneringen spoelen voorbij
Mijn hart voelt warm
De tijd staat even stil
Ik lijk wel versteend
Een brok in mijn keel
verstokt mijn adem
Mijn starende blik
kijkt terug in de tijd
Even lijk je weer hier
Al zie ik je wat vaag
Ik hou je voorzichtig…