6020 resultaten.
Zomernacht
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.641 toen verloren,
en nu drijft in 't verleden een bittere klacht
op die golvende zangen van 't ruisende koren.…
de actes van ontzetting
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
7.147 de grote trek is nu begonnen
reuring allerwegen tafels in
beweging asbakken geleegd
ze wil hem snoeren helemaal
de lucht is heel bezonnen
op klaarlichte dag gaat zijn raad
naar de filistijnen de bezwering
van samen terug kent ze nu niet meer
waarom toch alles verloren de
stomme goeroe spreekt niet meer
vertrokken naar de zwijgers
van…
twee minuten
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
2.316 hen
als ooit je moet kiezen
beter is het leven
dan dromen verliezen
want neemt men je leven
om waarin je gelooft
wordt ondanks je sterven
je vuur niet gedoofd
dus zie hoe de oude ruggen zich rechten
als 'taptoe' en 'geeft acht' waren te horen
om vrijheid en vrede die zij ooit bevochten
om hen ook die toen dus het leven verloren…
Wachten.....
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
950 Wachten, wachten, uren, dagen, nachten
Hoeveel tijd gaat er verloren met wachten
Wachten op iets wat misschien niet komt
Wacht even, ik zeg het zelf ook, verdomd !…
Jouw gezicht .....
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.891 kans
en laat het peinzen langzaam doven
Het gezicht is bij jou een open boek
je kunt er echt alles uithalen
Wanneer ik kijk en een beetje zoek
weet ik hoe ik het moet vertalen
Blij, verdrietig of somber gestemd
't is bij jou geen gok maar een weet
Ben je bang, onzeker of geremd
je straalt het uit zoals dat heet
Laat dit echt nooit verloren…
mijn leven
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
1.720 grote ellende
Maar het was iets waaraan ik wende
De hoop op een mooie relatie blijft bestaan
Daardoor heb ik altijd door kunnen gaan
Een leven waarin ik zoveel heb moeten lijden
Dat is iets wat ik graag had willen vermijden
Maar het heeft niet zo mogen zijn
Want ik ben behoorlijk getekend door al die pijn
Vertrouwen is iets wat ik heb verloren…
Hanen waken-------!!!
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.967 Soms denk ik aan hoe het zou zijn geweest
Vaak denk ik: wie verloor er nou het meest?…
Gevoelens
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.898 zomaar aan de kant zetten
Want sinds die nacht heb jij
Een stukje van mijn leven veroverd
M’n hele wereld staat op z’n kop
En toch denk ik
“Ach geef het op”
Nooit zullen wij kunnen houden van elkaar
De afstand tussen ons is te groot
Het enige wat ons nog rest
Is vrienden blijven
Ook al valt het mij zwaar
Want ik denk dat ik
Mijn hart verloren…
Oliebollen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.114 had niemand het meer koud
Een vreemde vrede daalde neder
over het wachtende publiek
en vanuit de wagen klonk
zacht ruisende vioolmuziek
Wie ter plaatse oliebollen
of een wafel-slagroom at
ontdekte dat men tijd en ruimte
op het plein direkt vergat
De stille pijn werd weggenomen
genezen werd de zieke vrouw
en wie zijn geliefde had verloren…
De laatste trein
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
2.290 Maar wat je niet schijnt te weten
dit is de laatste trein
Annabel werd wel nerveus
en keek verschrikt naar buiten
Daar flitste Roosendaal voorbij
zag zij door de vuile ruiten
In paniek begon Annabel
door het gangpad te rennen
Maar de vreemde conducteur
was nergens meer te bekennen
Snikkend zakte ze in elkaar
terwijl ze alle hoop verloor…
Koesteren
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
4.861 Laat me leven in de warmte van je ogen
de weerspiegeling van je diepe zijn
waar sluimerzacht de kern ontwaakt
als de gesloten oester wordt gekraakt
en een parel glanst in wonderlijke schijn
Laat me weten hoe we zijn bedrogen
door de passie waarin wij elkaar verloren
pas nu besef ik wat jij tijdenlang al wist
hoe erg je me al die keren…
ZWERVERSLIEFDE
gedicht
3.4 met 110 stemmen
74.290 Veel liefde ging verloren in de wind,
en wat de wind wil zullen wij nooit weten;
en daarom - voor we elkander weer vergeten -
laten wij zacht zijn voor elkander, kind.
-------------------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten (1948)…
Goudgesponnen verlangen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.395 omvatten
heel zacht de mijne
willen mij dichterbij
je in het zand
ogen half geloken
stralen liefde
ik golf mijn benen
om de jouwe
verstrengeld ineen
voel ik mij intens mooi
jij en ik, samen
breekbaar in hartstocht
soms fel en opzwepend
verweven wij onze
lichamen als
goud gesponnen draden
tot een wellustig web
van verbonden zinnen
verloren…
Domburgs uitzicht
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.592 Uw stem en glimlach mag mij overal bereiken
Als zonneschijn en wind op de’ ongemoeide tocht
O korte kussen met voor gisteren en morgen
En voor- en achterland Gods grondloze eenzaamheid,
Zoetste verlorenheid waarin wij zijn geborgen,
Steeds uit onszelf gered en tot elkaar bereid.…
Ingrediënten voor de dag
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.922 Verliefden kijken elkaar met dezelfde wanhoop aan
Op de droge straten vallen regendruppels plat
glanzen even in het licht van een straatlantaarn
Dezelfde glinstering vind je in de ogen van hen
die verloren raakten in elkaar, terwijl de kat
speelt met een bolletje wollen draad die hopeloos
met zichzelf in de war raakt
Hoe zou het zijn waar jij…
Najaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.178 Je denkt dat hij zijn gezicht
heeft verloren, maar ieder jaar heeft hij
zich herschminkt met het lieflijke ruisen
rood en bruin en oker van het krentenboompje,
de bolle struik waarachter het kermen
schuilt, het jammeren, stilletjes, zodat
de mensen zeggen: kijk toch hoe mooi.
Angor van toekomst.…
LAATSTE WIL VAN ALEXANDER
poëzie
4.7 met 29 stemmen
2.488 Dat zij de kittel van het goud,
het veile, in hun ziel verslaan
en zuchten om hun eigen lot
en niet om mijn verloren gaan.…
Oorlogskind (de eerste keer)
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.356 De eerste keer dat het oorlogskind de trekker overhaalde
En geloofde dat hij met die daad zijn ouders terugbetaalde
Hij is zijn onschuld niet verloren, hij is hem enkel kwijt
Een ouderloze moordenaar, wie maakt hem een verwijt?
Aan wie moeten we vragen, hoe hij aan dat wapen kwam
Toen een kind van amper twaalf jaar, een mensenleven nam.…
Stom als een steen
gedicht
2.9 met 32 stemmen
17.409 Ik was op een keer
verliefd op een
meisje
Al hadden wij
de enorme hoeveelheid
seks,
typisch voor
beginnende minnaars,
Toch ging het
niet zo best
tussen ons
We lagen elkaar niet,
we waren te verschillend,
we hadden nooit eens
'een goed gesprek'
Op een dag
verloor ik
- puur van de zenuwn
om onze slechte relatie -
mijn stem…
Echte liefde
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.170 liefde die ik voel voor jou
Dan behoor ik ook tot de rijken
Niet door geld, maar door een vrouw
Ik verdrink vaak in jouw mooie ogen
Je haar danst langs je gezicht
Ik denk vaak dat ik word bedrogen
Maar je bent het echt die naast me ligt
Dankzij jou voel ik me weer herboren
En ik geef je mijn hele hart en ziel
Ik heb mijn eenzaamheid verloren…
De laatste asbak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
872 Vragen om inlossing
van zoveel verloren tijd:
de roker is een stoker
van okergele offerandes
een priester die geuren zegent
en met het wijwater kwast.
Voor de laatste asbak
misleid ik de derving
en span ik menig kroon.
Al betreft het slechts
een allerlaatste trekje,
zonder rook is er geen vuur.…
Hier, nimmer voorbij
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.786 Ogen van één vader en één moeder
kijken dieper dan de pijn kan gaan
uit verleden naar één toekomst verloren
hier, haar opgebaarde lichaam
hier, het huis van alle dromen vrij
hier, bloemen met vrolijke kleuren
lachen uit dat wat HIER is,
geen bestaan…
bloemen met zonnenkleuren groeten
de regenbogen van verdriet en tranen
op een hemel waar…
tachtigjarige oorlog op tv nagespeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.120 wel weer veel schreeuwers hot bij de pot
ene Davids schoot ten langen leste
alsnog een bres in Alckmaers veste
alwaer echter de victorie is aangevangen
Alva's zoon uit benauwenis op het hazenpad
nu voor het ontzet geen kokend teer
brandende takkenbossen van weleer
waardoor in één en dezelfde moeite door
verklaard is waarom Alkmaar nu verloor…
een kek , blauw brilletje
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
905 de nu onscherpe rode en gouden figuren,
mijn ogen dwalen onzeker door de kamer,
het gemis aan scherpte doet me verdriet,
vooral wanneer de wind uit het noorden
blaast, met zijn scherpe, heldere kleuren:
dat zie ik niet meer met deze ogen,
terwijl ik niet eens blind geworden ben
die felle, polaire kleuren zijn verdwenen,
voor altijd verloren…
Dichterslatijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 Landschap in de schemer verloren,
Bergtop met een meer zo koud,
Koestert schril een vloeibaar goud,
Sprankelend in stilstand bevroren,
Pegels van ijs markeren de rand,
Punten achter elkaar vertand,
Verhard en star maar transparant,
Kristallen schitteren als korrels zand,
Stijgende zon op het koele meer,
Stralend licht breekt speels en fel…
Dodenlied
gedicht
2.2 met 43 stemmen
33.666 Zo veel
verloren jaren. Geef mij een spuitje als ik Alzheimer krijg. Of:
arme bonne-maman had schrik dat de konijnen op het kerkhof
aan haar tenen zouden knagen. Als het zover is, laat ik mij
cremeren. In de grond is magere Hein een lekkerbek.
In de mist over de graven: een kamertje bij haar thuis.…
Negen maanden hormonen
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
1.891 Hormonen uit het niets maken een wilde start
Maken een potje van je gevoel
Innerlijke geest raakt compleet verward
Een berg gevoelens vormen een enorme warboel
Je voelt je merkwaardig en schaamt je voor emoties
Enorme pieken in je gevoelstoestand
Verloren richtingsgevoel, verlies van de normaalste noties
Maar wij helpen je wel, rijken graag…
Victorie
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
878 tòk-tòk-tóóók tòk-tòk tòk-tòk-tóóók
de hanenzang verstomde bij die aanstellerij
en met opgestoken kam stapte hij kwaad naderbij
maar zijn bek viel wijd open bij het zien van de kloek
die bekoorlijk klokte voor haar mannelijk bezoek
tòk-tòk tòk-tòk-tóóók tòk-tòk tòk-tòk-tóóók
hij draaide om haar heen en wond zich danig op
gelijk als zijn beminde verloor…
'k Versta de eindeloze rouwe
poëzie
2.8 met 12 stemmen
2.971 Dat woord dat maar voor 't recht en klonk,
die mening die door 't wezen blonk,
dat taaie blijven bij de werke,
die drift voor Priester en voor Kerke,
die vrome deugd, die godsdienstzin,
die echtgenote- en kind'renmin:
dat al hebt gij, helaas, verloren,
maar hem stelt het bij de uitverkoren...…
De Uitredding
poëzie
2.7 met 7 stemmen
2.451 Tot, zie, een schijn zich kondigt,
Spokig geheester door
Dat als een ziel die zondigt
Zijn loof verloor.
Een schijn, zie, door die naaktheid
Snelt snel nabij me en slaat
- O schaam-doende geraaktheid -
Mij in 't gelaat.
Waar red, waar berg ik 't aanschijn,
Graaf me in de mors'ge grond!…