177357 resultaten.
Zomerse zondag
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
3.937 Reusachtig op niets geschraagd
brandt en blinkt de hemel
boven de groene aarde.
In de tuinen werken
traag mannen.
Door de kantoren in de stad
gaan hun doordeweekse schimmen
wanstaltig nog om.
Maar hier schenken hun vrouwen bier
en kleppen hun kinderen
helder verwarde vespers.
Het ...
Voorjaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 Traag wentelt de dag zich in de vroeg geboren eerste lente zon.
Enigszins loom kijk ik, zonder zicht op wil en vrij van alle mijmeringen,
langs de borders van mijn vijver waar het leven zich ontknopt.
Stil en bijna schuchter ontworstelt het groen zich uit haar lang verworven slaap.
Met de wort...
Een Zeemeermin, da's wa'k ben
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 Een nimf die door de bossen waart
ben ik zeker niet.
Een heks die op een bezem zwaait
nog minder, zo je ziet.
Maar zet me te water en opeens:
groeit mijn vin, mijn benen verdwijnen
net als ik: onder water met
een sierlijke slag.
Dat was, wat je gisteren aan de waterkant zag:
Ik ben die ze...
Alweer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Waar ben je nu als wat je bent
Wat te zien is is niet gewend
Vervaagd door het verdwijnen in de mist
Misleid door je schaduw heb ik mij vergist
Je contouren leken zo sereen
En toch de wolf in schaapskleren als vroeger en voorheen
Hoe ouder ik word.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.106 Hoe ouder ik word hoe minder ik er om geef wat anderen van mij vinden.
Ik ben ik, ik ben mezelf, neem me zoals ik ben of blijf uit mijn leven.
Hoe ouder ik word hoe meer ik wil genieten van mijn leven.
Wat een ander er van vindt kan mij niets schelen.
Ik ben ik, ik ben mezelf, neem me zo als i...
Omdat ik niet kon zwemmen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
562 Omdat ik niet kon zwemmen
Ben ik visser geworden,
Veilig aan wal
Met de grond onder
Mijn voeten
Kan ik genieten
Van al het moois
Dat het water te bieden heeft,
En leer ik mezelf
Beter kennen doordat
Zijn glanzende oppervlak
Mij zo naadloos weerspiegelt,
Mij zonder gewicht d...
Blijf geloven
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
518 Blijf geloven in God de Heer
Die jou altijd nabij wil zijn
In vreugde, verdriet en pijn
Leg je zorgen maar bij Hem neer.
Blijf geloven in de kracht van je gebed
Dat jou rust geeft en vrede biedt
En die vind je bij de mensen niet
God heeft zich voor jou ingezet.
Vrienden kunnen je verlate...
Watervallen te Coo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
503 Aan de bron van het leven
wordt kracht aan het water
gegeven, dat te Coo van
vijftien meter naar beneden
valt; met regelmaat te Spa
iets van een triomf uitschalt
als door het water van
de waterval gezondheid aan
de mensheid kan worden beleden.
Van de waterval naar de bottel.
De thermisc...
LHTB'ers and more
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
499 De pijn die het moeten ontkennen
van mijn zijn, van mijn (p)ik
is zo aanhoudend
dat alleen de dood die kan verzachten
want in het dagelijks leven
blijven er krachten en machten
zo aanhoudend
die al mijn leven doen verkrachten
ik ben niet de enige, zovelen
van mijn zijn en onze snik
zo...
Kwets en kostbaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
882 O ja
ik weet hoe kwets en kostbaar
vriendschap is
maar nu ze zo kwetsbaar is geworden
weet ik pas
hoe kostbaar ze was
open bloei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 zelfs al regent het vandaag
staar ik naar deemster
dat schaduwen draagt
toch verwacht ik
als het kleine kind indertijd
de hemel terug blauw
het groeiende verheven groen
waartussen ik mijn eigen werkelijkheid
weer speels open bloei
ik van je houd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
646 omdat ik enkel
in je hoofd
mag wonen
beschimp
je mij
als ik uit wil breken
maar weet je
mijn verlangen
sluit zich niet langer op
het wil een stem
die de wereld
ronduit vertelt
dat ik van je houd
Vluchtende ontroering
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.122 Verloren in de' avond
Weg van mij,
Vlucht een ontroering,
Voorbij - voorbij.
Was het 't lieflijke
Van een gezicht?
Alleen de weerschijn
Van 't avondlicht?
Was 't de gedachte aan
Iets liefs van weleer?
Of een verwachting -?
Ik weet niet meer.
Een vogel nam het
Mede op zijn vlucht
...
Antwoord
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.453 Iedere passant die ik bij de ogen grijp, stel ik voor
om mee te gaan. Niet ver, geen uren, gewoon
een stukje lopen, langs het water, de kade.
Ik zeg niet dat ik moe ben, dorst heb, dat er vandaag
geen keuze is. Terloops raak ik haar arm aan, zijn
hand, en herhaal: gewoon een stukje lopen.
...
Haar gekooide leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
480 ik heb voor even
de boeken weggelegd
die verhalen over de
zonnige kant van leven
werd gegrepen
door wat zinnen
over andere dingen
uit ons dagelijks gaan
ben een zoektocht
begonnen naar
de essenties van
ons aards bestaan
afdalend naar holen
en spelonken waar
herinneringen nog aa...
Klasse, Justitie!
snelsonnet
4.7 met 6 stemmen
1.009 Hij was heel lang de topman van Justitie
Vaak had hij iets met jongens in die tijd
Althans, dat blijft naar Demmink het verwijt
Dat zaakje stinkt - zegt ook mijn intuïtie
Hoe kan het dat – door Opstelten bepaald -
Justitie zijn verdediging betaalt?
Fontein
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
488 Spetterend water
springt onvermoeibaar omhoog
fontein vol blijdschap
Brexit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
596 De economen van het Land der Engelen
voorspellen Hel, Styx en Verdoemenis
Maar wat voor mij niet te verbloemen is
is dat zij naar de gunst van Cameron hengelen
Alleen een Brexit kan de Ban doorbreken
van de Grote Geld Wolf en zijn Schurkenstreken
Ver(werken)
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
559 Ik graaf in een berg van verdriet
waar ik eigenlijk geen gat in zie
boos plant ik mijn schop in de aarde
maar wat is de waarde
kan ik met mijn verdriet
dan bergen verzetten
is mijn graven wel nodig
ik kan er toch ook omheen
mijn tranen verzachten de grond
en ik besef nu
het is hard wer...
Philosophers Stone
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
619 Kan een gedicht de werkelijkheid veranderen
Kan een gedicht ons grijpen bij de keel
Kan een gedicht door 't kunstig voort meanderen
Ons op doen schudden, diep, fundamenteel?
Kan een gedicht een wrede daad verhinderen
Een einde maken aan het strijdtoneel
Een medicijn zijn, ziekte en leed verm...
Filosofie volgens Finkers
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
790 Sterven is eenvoudig,
we kunnen het allemaal!
Dat riep een filosoof opgewekt.
Mij stemt sterfelijkheid somber.
Ik lig weer sterfelijk in mijn bad.
Finkers ligt binnen handbereik.
Ik begin een stukje te lezen.
De zon gaat weer schijnen.
Ik lach.
Ach wat oud?
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
560 Mijn verleden herdenk ik
het heden herschrijf ik
over de toekomst droom ik
mijn leven beleef ik
Hoge sensitiviteit; ik en het!
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
527 Ik kan niet tegen piepende deuren
laat staan tegen klikkende deuren
maar dat geldt ook voor ramen
door de tocht tot irritatie leidend
ik kan ook niet tegen tocht
snurkende slapers, hinnekende lachers
Ik haat hoge scherpe geluiden
het luide geschreeuw op straat
of het geroep uit een ande...
Barmhartig
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
519 “Wees barmhartig,” zegt God de Heer
Oordeel niet, maar vergeef elkaar
Doe het goede en wees dienstbaar
Niet alleen vandaag, maar steeds weer”.
“Vergeld geen kwaad met kwaad
Maar heb uw vijanden lief” zegt God
Moeilijk, maar het is wel Zijn gebod
Is het mensdom daar wel toe in staa...
Witte duif
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
707 In het stille gebed
Van een vroege non
Spreidt ze haar vleugels
En vervliegt
In het stralend licht
Van de morgenzon
Niet slecht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
556 Ik ben niet altijd aardig
ook niet altijd slecht
ik ben een beetje ' tussenin'
jazeker, dat ben ik echt.
Als je verdient
mijn vriend te zijn
zul je altijd een oor vinden
alsook een plekje in m'n hart.
En al ben 'k niet altijd aardig
evenmin niet altijd slecht
ik zeg je de waarheid
nie...
Laat de bevreesde dag niet regeren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
513 De vrees voor het daglicht.
De vrees voor de straat.
De vrees voor het leven
in het donker 's avonds laat.
De vrees voor de muren.
De vrees voor de claustrofobie.
De vrees voor het inwaarts gluren
van al die angst die ik niet voorzie.
Laat de bevreesde dag niet regeren
waar die het gelu...
Hartstocht
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
829 Hartje winter, we waren op elkaar
lagen vaak dubbel enkel en alleen
over de twijfelaar die bodemloos
een latrelatie in de weg stond
was het ik of jij
of jij en ik
we hadden in een gat kunnen vallen
ons verbonden voelen met dons op dons
een warm nest vol kippenvel
maar we zijn geen ren...
Benaderen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
679 ergens wachten woorden
die ik zal schrijven
misschien uitspreken
er is een zucht
het duizelt van binnen
waar te beginnen…
ik voel me als de specht
die hamert op een boom
door bijna onwrikbaar hout
--
waar is jouw zomergeluk
de schikking van bloemen
tot een gracieus boeket
...
Hero of Zero
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
476 In raceauto's of op een rennersfiets
Als Hollanders op helden moeten lijken
Durf ik al haast niet meer naar ze te kijken
Wat alles lijkt, draait meestal uit op niets
We hebben onze Goden weer verzocht
En vlogen daarom kansloos uit de bocht.