8894 resultaten.
Omdenken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
770 Verandering in mijn denkpatroon -
Daar waar ik voorheen bij elke
Vorm van milde kritiek in mijn
Schulp kroop, en negatieve
Gedachten hun vrije loop liet gaan,
Hebben jullie mij geleerd op
Zo'n moment de andere kant op te denken,
Gedachten worden niet langer gevangen
In de spiraal die alleen neerwaarts
Bewegen kan, maar krijgen verse…
Hartstochtelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
604 jij, mijn muze
ziet mij niet
voel je wel;
mijn schepping in het verschiet
mooi, zo mooi
waarover ik vertel
of droom in het gras
drijven op jouw wolk
zuchten, zij aan zij
wij zijn een
samen zijn we te leen
altijd toeven in mei
de woorden gemeen
je gaat ver
de morgen vooruit
dat hoort ook zo
ik verlang naar je
mijn kunstige bruid…
De lippen van het water...
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.788 Gesneden in de alabasten rand
is er een vers van een zo uitverkoren
zoetheid van woorden, dat de zin verloren
wegdeinde in dit bedwelmende verband.
Een strofe, die in jubel zich verhief
en dan zich strengelde en zich ging winden
tot een beschaduwing van de beminde,
van het besloten, zinsbetoovrend lief.…
Troosteloosheid oftewel ´velvolmaking´!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
612 Velvolmaking" oftewel troosteloosheid
van vele vele levens
Toch snakken zovelen naar levensadem
happend, zoekend, zich banend naar lucht
Verlangend naar een zonnestraaltje
wat soms de dichtgehouden overgordijnen
kierend, snierend ontsnapt
Moe maar moedig sta ik toch maar op
ook al slaat de regen striemend tegen de ramen
Een opgewarmd vers…
uitgestoken tongen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
826 er loopt een mens
een Scheveningse mens
over het havenhoofd
het grijs-basalten hoekige
altijd standvastige
Scheveningse havenhoofd
regen - windkracht negen
noordwester stormt
genadeloze striemen
over nat-zilte wangen
vers-frisse oren-gesel
gloeiend rood
beklimt de mens het hoofd
wind tegen
zout water
op beurse lippen
schuimende…
Vuurvliegjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
621 Jouw warmte die jij deelde als verzwakt pakket
werd mijn keuze door verse muntthee beperkt
de aroma die mijn zintuigen opende verloor ik
in een avontuur wat vuurvliegjes hadden opgewekt.…
Mookerhei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 Ik heb de stad ver achter me gelaten
en slenter kalmpjes op de Mookerhei.
’t Is middernacht, je hoort geen schaap meer blaten
en zelfs niet eens het zoemen van een bij.
‘k Loop mijmerend wat voor me heen te praten
tegen de sterren en een sikkel maan;
de Melkweg is de hemel aan ‘t bestraten
en Venus heeft haar bruidstoiletje aan.…
De Regenboog
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 Ver boven de aarde verheven
ontpopt er een regenboog.
Verrijkt met zoete kleurenpracht,
ontoegankelijk en hemelhoog.
Door de werking der natuur
onopmerkelijk verschenen.
In al haar schoonheid
geruisloos en ineens verdwenen.…
Ballroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 De danszaal is gevuld met jonge mensen
Ze zweven het parket zo licht als veren
De meisjes in het lang, in ‘t zwart de heren
Maar Bella zit de wereld te verwensen
Haar stil verdriet reikt over verre grenzen
Een muurbloem zijn dat kan ze niet verteren
Ze zou hem nu het allerliefste smeren
En voelt een zoute traan naar boven drenzen
Dan…
Zomertijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
613 Lente lijkt ver weg maar is reeds hier
kom maar naar me toe met open armen
ik strooi voorjaarsbloemen op je pad
en ontvang je met een warme lach
want alles in mij wil dicht bij jou
Omarmd genietend van de voorjaarstijd
waarin de vogels het voorbeeld geven
tasten we elkaar bewust voorzichtig af
tot de juiste plekjes zijn gevonden
waar het…
Ode aan de Leegte I - Visioen in kristal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Verborgen glazen ingewanden
roemers, kruiken van kristal
die in vergetelheid belandden
en allen zwemen naar verval
Kelken eeuwenlang gevuld
met sanguinolente wijnen
thans in dwarrelend stof gehuld
aldus gedoemd om te verkwijnen
Tussen barsten in de wand
van beker, wijnglas en karaf
daar speelt zich vaagweg imposant
’t visioen van ver…
Pech
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
570 hij ook al vliegen kon
Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen
En rustte even op een Ribesstruik
En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~
Al leek het goed, hij kon het niet benoemen
Maar hij had trek, dus ging hij even proeven
En hoe dat moest, dat zag ie van een bij
En dacht: ~dat is een koude kunst voor mij
Ik kan mijn tong heel ver…
Uiterlijke vertoningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 In de avond als de dag mijn valscherm
heeft doorbroken en lijnen staan gespannen
op de kaken van mijn zegel, boogt mijn
woordenschat langs het kruisen van dag naar schemer
Hoe trouw mijn moed me ook terzijde staat, laat
ik ver mijn nagelriemen zinken in de palm van het
vijfzijdig blad dat als een perfectionist aan me hangt, het
leest mijn stil…
hoofdpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 hoofd over
de scherven die op tafel liggen
je hebt zoveel
aan je hoofd
zoveel moet je
het hoofd bieden
maar tegelijkertijd
staat mijn hoofd daar niet naar
ik heb dingen te doen
het leven te leven met plezier
maar het is waar
mijn hoofd doet me pijn
als ik deze wereld zie
te vroeg opsta na teveel wijn
zie ik de puinhopen ver…
Groots en onverschrokken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Dan stoven wij uiteen door
sloten, op blote voet
door verse flatsen
heen,
Beschermden onze groene
landerijen tot ook
de laatste koe
verdween.…
improvisatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
581 gaan door je heen
hoor je
opeens een stem
in de vorm van een trompet
en een piano
schat ik hou van jou
met een hele lange adem
het park in de herfst
klinkt precies zo en
ik droom dat ik daar
met je wandel wat we
ooit hebben gedaan
in het geheim die ene keer
en nu ik de muziek hoor
de trompet en de piano
ergens ver…
steeds die ene nacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
424 geduldig breekt de avond
door mijn laatste silhouet
dat als hars zich vormt
waarin de geest is gegoten
tijd is niet aanwezig, het bed
ver weg, doch mijn gelaat vertoont
de resten van het laatste gesprek
met de trede van het spoor nog aan mijn voeten
iets in mij vergat te dromen, wellicht
dat de nacht zich strijdbaar had willen tonen…
Poète maudit
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
816 Zij was een vrouw van alle markten thuis
en schreef sonnetten of een kundig vers.
Haar vrije werk ontlokte veel gekners
want menigeen vond dat gepruts; een kruis!
Zij leed niet onder de gelaagde toon
van de kritieken op haar dichttalent.…
Konijnenvoer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
694 100 pond
Ze vrat haast niks
En snoepte nooit
Was mager maar gezond
Een slablad hier
Een wortel daar
Ik kon het niet meer aan
Nooit meer gebak
Of zakken chips
Nee, zelfs niet een banaan
Ik werd het zat
Naam haar toen mee
Naar Scheveningen
Naar de Pier
Vertelde dat ik dankzij haar
Ontdaan was van plezier
Dat konijnenvoer
Hoe vers…
Codes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
460 Daarna exploseerde de vraag naar
nummers en getallen die raar maar waar
ons leven gingen bepalen
Een ID nummer, een streepjescode, en ver ervoor,
je bankrekening
natuurlijk want tja, dat moest wel hoor.
En nu wordt er meer en meer, gewerkt
met code's die IK keer op keer vergeet.…
Op huus an
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
555 Och twente wat lig ie mie
nauw aan 't hart,
met je greune laand
zwat wit gevlekt,
ver weg van stad
ons mooi laand.
Doar in t west’n
proaten ze mie teveul
achter oet'n hals.
Nee, geef mie moar
oooo en aaaa, zonder n
en heanig an.…
Een eindeloos rijm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 Bloed klopt in
het uurwerk van de
mij aangemeten tijd
en visioen, het recht
rein bronwater te
tappen uit een
ongeboren geheim, waarin
de waarheid drinkbaar wordt
uit de hiel en de ziel
van de fles en taal,
die toegang soms ontzegd
zodat ik stilaan verder
droom, misschien fataal
uiteindelijk wel levensecht
als een verse…
Brief in een nachtkastje gevonden
gedicht
1.0 met 1 stemmen
2.124 Je kwam van ver, pas nu zie ik de draad
waarlangs je leven zich toen leiden liet
naar waar ik nooit meer op mezelf besta.
Onzichtbaar worden, nee, ik kon het niet.
Ik zou willen zeggen dat de aarde beefde,
de bomen schudden, struiken struikelden,
de hemel zon en maan tot botsen bracht,
dat onontwarbaar werden dag en nacht.…
Slapende kamer.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
862 Ver, lijk geklapwiek, latjes-klepgerucht
Van zonneblinden, die men opentrekt.
Citroen-aroom van gele zuidervrucht,
Adem van perzik purperdons-bedekt
En ziel van lelie tragisch bloedbevlekt
Smelten bedwelmend tot één geurenzucht.…
Zij maaien stadig met gelijke slagen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
851 Zij maaien stadig met gelijke slagen,
Drie mannen, de armen strekkend met de zeis,
De benen ver gespreid, naar vechterswijs,
In felste warmte van de zomerdagen.…
Macro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Nu een ander leven van mijn hand
die mijn hart laat bonzen
door je scherp te stellen met mijn oog
met jouw ademhaling ver weg.…
Ervoorlog
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
665 In de verte, nog onhoorbaar door de afstand
Te zacht nog om het door de wind te laten meevoeren
Naar oren waar binnen het zal worden omgezet
In angstaanjagende gedachten
Is het geluid reeds geboren
Te zwak van trilling, want te ver
Om zelfs op de grond liggend al waar te nemen
Zijn voeten begonnen met marcheren
Of trappen gaspedalen in
Van…
Haast
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
576 gelijk in de was
omdat er geen tijd
voor twee knijpers was
Rol WC papier
los op de pot
De WC zelf nooit op slot
Altijd het gas erop
Elke maand een strop
in blauwe enveloppe
Na middernacht naar bed
om zes uur weer op
De wekker niet gezet
Moet vlug dit en nog dat
Heb nooit tijd, geen ene spat
Te vroeg vaak wordt onrust geblust
Vers…
Flitslid
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
876 Van de baan
Nu zit ik dankzij Asscher met de brokken
Had ik me net als kandidaat gemeld
En u dat in een snelsonnet verteld
Wordt plotseling de zaak weer teruggetrokken
En dat ik dit op maandag moet beleven
Beschouw mijn vers dus maar als niet geschreven.
Vanochtend heeft de PvdA het hele flitslidverhaal teruggetrokken.…
Inspiratie
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
787 De lente is nog ver te zoeken
geen lichtje dat me buiten roept
dan maar snuisteren in de boeken
met een kop koffie en een koek.
De luiken doe ik vroeger dicht
de verwarming mag iets hoger gaan
het aanmaken van het kunstlicht
doet figuren op de muren staan.…