7717 resultaten.
Doofden in jouw ogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
474 ik voelde nog
de warmte van je jas
die ik voorzichtig aan
de kapstok had gehangen
vleugjes jij
waren in de hal gebleven
als eilandjes leven van
jouw spirituele aanwezigheid
je dirigeerde
ongedwongen de
heerlijke sfeer die jou
vanzelfsprekend eigen was
je nam altijd
de grote wereld mee
zoals jij die kende en voelde
vol spirit…
De schurk
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.564 What’s in a name? Onder de lichtste lucht
zullen wij, bloedig of onbloedig, vechten
om brood, om liefde, om vermeende rechten.
De oorlog, klein of groot, laat ons geen vlucht,
want zelfs tot in het lieflijkste gehucht
volgt in de spiegel ons de schurk, de echte.…
Het wordt stil
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
658 HET WORDT STIL
Geboortepijnen, in eens stil
mijn naam wordt gezegd
er ontstaat rumoer
het leven biedt zich aan
levensloop, voortgang
geduldig het leven aanvaarden
als een volwaardig mens
het opgelegde juk dragen
in het vooronder is het benauwd
de wilde zee klotst om mij heen
ik wilde alleen zijn
tot mijzelf komen in stilte
steeds…
Callanish
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
513 opstaande stenen van Lewis gneiss -
met in het midden een crematietombe
waar ooit door vlakgom van de vlammen
de doden werden gewist
liep ik op reis
een onbesliste route langs
naar hier
een laatste rustplaats in het niets
in regen en wind
een dodenkoerier
inscripties op de zerken zijn naar zee gericht
vanaf het land hoeft men de namen…
We zeggen even dag Menno Wigman
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
529 Met dagboeken in je nachtkastje en memo's
dat en wie wel of niet de dood had weerstaan,
met bundels met namen en herinneringen
over mensen die met een groot hart deelden.
Muzikale ritmes met schijnbaar gemak toverden
uit losse pols je wangen rozerood konden kleuren.…
Het manifest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
509 ik wiegde mee
met de vlammen
van het vuurtje hoop
zag het manifest
gestalte krijgen in
oplaaiende hitte
golvend nam
geestdrift bezit
van alle mensen
hoger dan ooit
wakkerden emoties als
liefde en vertrouwen aan
om toch de aarde
nog klaar te maken voor
zijn nieuwe ijstijdenloop
de gevolgen van
vervuiling en brandschatting…
Energetisch gat?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
356 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten gespeend van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel van de toekomst
er morgen uitziet, haar licht gespeend
van sterren die er zijn als het avondrood
zijn luiken openslaat, zichtbare
heerlijkheid van het groenste gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
toen het leven…
De dagen
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.346 Haar last is zwaar, de frêle schouders staan gebogen
je nam het weg, de ogen vol van mededogen
kreeg dank voor hulp en je lankmoedigheid.
Die hulp bleek deelbaar dat wil zeggen:
van toen af aan,- en saam, de zelfde weg gegaan
en tellen gaandeweg, de jaren samen.…
Cemetery blues
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
685 De klokken luiden, afscheid wordt genomen
Een korte plechtigheid, een vers, een lied
De gang naar ‘t kerkhof, nee, die is er niet
Ik zie de stoet vertrekken langs de bomen
De oude zerken staan hier schots en scheef
En ook de houten kruizen, half vergaan
Waarop al lang de namen niet meer staan
Daar weer en wind ze langzaamaan verdreef…
ochtend pauzering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
672 in het waarom de wolken
drijven, de aarde nat van
het nachtelijk verschijnen
tuur ik versmalt naar de
woorden die voor me opdoemen
zoals de mist van staar
zich opnieuw lenst naar
het werkelijk ervaren
mede-dichters, velerlei namen
samen op weg, zoals het tuig
het zeil en mast gebeuren het roer
beminnen naar de vrijheid die we
dán toch…
klein en daarom bekoorlijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
586 Waar ieder de ander kent bij naam.
En bij bijnaam als dat zo moet zijn.
Een dorp is een wonder van een wereld
in het klein waar er voor elkaar
geen geheimen kunnen zijn.
Een dorp is een kern met daaromheen
het leven waarin alle aspecten van
het mens zijn worden bedreven.
Klein en daarom bekoorlijk.…
Nooit meer ( 102.000)
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
734 zes dagen en vijf nachten
lezen wij de namen van hen
die uitgeleverd waren aan
de vijand
gisteren kwamen er excuses
excuses van de Nederlandse regering
dat zij zich als makke schapen
hebben laten imponeren
dat zij met de vijand
hebben meegewerkt waardoor
het kon, dat 102.000 mensen
de dood vonden
niet alleen zijn Auschwitz Birkenau…
Niet van deze Tijd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
462 De niet officiële naam 'Us Mem' (onze moeder) onstond in de volksmond als tegenhanger van 'Us Heit' (beeld van stadhouder Willem Lodewijk van Nassau-Dillenburg) en het staat in Leeuwarden.…
Coronahype
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
859 De wereld is ontdaan
Corona is de naam
De cijfers tonen aan
Corona treft geen blaam
Het is bescheiden
Vergeleken met griep
Die élk jaar maait
Maar meer in het geniep
In 2018 gaf griep ruim
9000 zieken de laatste zet
Er werd geen ophef over gemaakt
Een half miljoen was besmet
Geen afstand, niemand bang
Geen sluitingen, vier maanden lang…
De aardbol
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
556 Op deze globe, heel lang gelee
waren adam en eva slechts met twee
ze hadden niemand behalve elkaar
en opeens was die enge slang daar
Hij bewaakte een appel, met zijn lijf
ze konden ‘t niet laten buiten kijf
namen een hap, gedaan was de rust
nog voor ze elkander hadden gekust.…
Doodlopend?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
506 snijdt diepe krassen met zijn stem
het scherpst in elke vlucht en trede
breng de huivering in het lichaam,
huivering van onbekenden op ons erf,
een zwarte kraai die schipbreuk leed
die mij met beide klauwen beet, in
eigen ziel zijn thuisland meed, toen
ik zijn gouden kooi weer open deed,
werd het een vogel, nooit bestaan
vrij van naam…
Mijn Nederland, mijn NEEderland
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 weg is
ondanks het dagelijks ‘huis, tuin en keuken’ opruimen
ik merk dat ik af en toe ook angsten heb, bang ben
vooral als ik op m’n rug heb geslapen en ontwaak
ik bemerk, dat dit alles iets of wat beter zou gaan
als het RIVM ook dagelijks bericht over de herstelden
ik ga maar weer aan de slag, een glimlach om m’n mond
zou het in de naam…
Zo klein. Zo kosmisch groot.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
424 Zojuist is een heel klein beestje,
met de naam van onze lieve heer,
goedgelovig op mijn hand geland.
Zo klein. Zo heel en al.
Zo kosmisch groot.…
Echo uit onszelf?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
375 Als we willen weten
wat en wie we zijn laat
het waaien met de kop
in toekomstige tegenwind
het uit te schreeuwen in
stil geluid in het achterland
migratie tussen eb en vloed
onderhuids wat we niet zien,
niet alles strandt wat we vinden
hebben aanrollende golven een
eigen naam, benoemde entiteit
als ziel van de oceaan, vloeibare…
Vriend verloren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
603 Als je hem vindt: zijn naam is Mont Blanc.…
Wederkerigheid?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
508 Het lijkt allemaal zo vreemd,
ideeën en wetten gespeend van
naam, anoniem ongrijpbaar, wie
zal weten hoe de ziel er morgen
voorstaat, haar licht gespeend
van sterren die er zijn als het
avondrood zijn luiken openslaat.…
Goddelijke lampion?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
427 zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand
roerloos uit haar baan te gedreven,
als goddelijke lampion hangt ze daar,
volmaakt en zwaar en als muziek vanuit de
uitgediepte kraters klinkt als overgave,
zo volkomen weeft het door de lichtste
vleugels van de nacht,
herschrijft een verscheiden gedicht
haar naam…
Hanetange
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 of Hahnentange
niet in één naam
te vangen
een rij boerderijen
aan weerszijden
de grenslijn sneed
tussenbeiden
schuin door het gehucht
en spleet geducht
twee huizen geheel
in een Duits
en een Nederlands deel
dat gaf teveel
gedoe, dus is
de grens nu niet meer recht
er in een hoekje in gelegd
helemaal Duits
zijn de twee huizen
je wordt…
De weg kwijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 blindelings kende ik de wegen
die leidden naar verbondenheid
als de nacht eens iets te donker werd
of na een ongelijkwaardige strijd
het leven was zo heerlijk simpel
ik zag overal slechts open deuren
met mensen die naar voorjaar roken
in de helderste groene kleuren
waarom liep ik niet gewoon door
op dit comfortabel geplaveide pad
en nam…
Stenen scheppen mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 De steen is nog steeds een steen
maar ik ben er nu pas
in het contact, na het contact
De steen schiep
mijn creatieve gedachte
de steen schiep mij
even, voor wie het weet, een beetje
op den duur hoogstens mijn naam
maar de steen blijft scheppen…
1ste september
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
652 Het zou me niet verbazen dat
meer ouders dan gewoonlijk
een uurtje vrij namen.
Om ‘s ochtens mee te kunnen lopen
tot aan de poort,
of om ’s avonds aan de deur te staan
met vragen die er ook in
deze nieuwe realiteit toe doen.
Wat ga je allemaal leren?
Zat je bij je beste vriend?
Waarom steekt die bananenschil
in je jaszak?…
zelfs op onbekende paden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.826 oude
volksnamen als lichtminnend sterrenmuur in tuilen bloeiend hemelsleutels
boterbloem verguld
waar ik als kind onder zomergroene kruinen een ruisend firmament
een blijven voelde
dat duizenden jaren oud tijdloos schijnt en langer zou bestaan dan
vader moeder zouden leven
en er nog zal zijn als vanuit warm verlichte kamers niemand meer
mijn naam…
Woordloze verhalen
netgedicht
5.0 met 819 stemmen
445 jij nam
altijd iets mee
bij je entree
een stukje
spanning in
de lucht die
sprankelend
bruiste van plezier
als jong bier
hoorde
fluisters in
het orkest ook
werden er andere
instrumenten
vlotjes klaargezet
ogen begonnen
aan hun joviaal
warme glinstering
ik zag je
stralen door
hun woordloze
verhalen in tonen
die terloops…
Dagdromen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
527 Op vele korrels goudgeel zand schreef ik je naam
al blies de wind uit volle kracht en al haar macht,
langs heel de Zeeuwse kust niets vernietigde je faam.
Ik heb daar zitten dagdromen tot ver in deze nacht.
Je liep daar in gedachten weer compleet recht
ik wilde wel op dit stuk strand voortaan wonen.…
Hond te zijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
591 Mijn naam is Tokio.
Ik kom van heel ver,
maar ben van hier,
waar teven lopen.
Ik ben een reu.
Dat de toekomst hier niet is,
weet ik zonder dat ik denk.
Dat hier losse teefjes lopen,
ruik ik met mijn hele lijf.
Ik wil hier blijven.
Ik zie een blauwe hemel nu.
Geluiden hoor ik van veraf.
De toekomst is een horizon.…