8110 resultaten.
Pitje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
613 Blaadjes zijn natuurlijk groen.
Kindje kijkt verbaasd en brult:
' t Is een pit van mijn citroen!'…
Ziel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
551 Zachtaardig natuurlijk, ze kent geen echte
woede en is mooi als een rode roos, zon-
der slechtheid, fijn geurend, betoverend-…
GENEZEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
704 Ik zou ze allen
willen genezen en ook
mezelf natuurlijk.
Tja, hoop doet leven,
maar liefde doet genezen,
telkens weer opnieuw.
Dit is de dag die
zieken kan genezen en
de doden wekken.…
CHEESE, dat betekent : lachen!!!
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
2.118 Er wordt gelachen op de gracht
"De Tromp" ligt aan de ketting
stoer en vol van kracht en zacht(e)
kazen in een prachtige setting
Een wereldwinkel 'cool en vet' gelijk
Kaashuis Tromp 50 jaar devies
wees, leef en koop 'maar natuurlijk'
beleef onze (h)eerlijke 'cheese'
(gelegenheidsgedicht t.g.v. de opening, september 2011 van…
Het vege lijf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 armen
bezwerend uit over de zee
spreek de
bulderende golven toe
tot zij langzaam terugkrabbelen
het is geen overwinning
met ongekende kracht
komen zij terug
overspoelen de
opgeworpen wal van zand
mijn woorden gaan verloren
vervliegen in de wind
die aantrekt tot een storm
ruggenspraak onmogelijk maakt
ik wil confronteren
de natuur…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Hoe stil ligt nu wateroppervlak
verstijfd als dood geboren
geen rimpeling maar vlak en strak
spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht…
Zij regent weer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
491 Regen tikt tegen het raam
Jaloezie schiet boven wolken
Helder is het beeld als glas
In zijn gevoel vertolken
Tijd glijdt voorbij zonneschijn
Waarbij het huidige verbrandt
De frisse douche van haar natuur
Voorkomt het trammelant
Blust hier en daar de verhitte kop
Hij komt volledig bij zinnen
Zijn geest neemt alles in zich op
Slurpt het…
Tussen twee seizoenen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
612 De natuur weet het niet zeker
Blaadjes verkleuren wat
Het is nog steeds zomer
Maar het weer verkleurt het blad
Een fris windje waait er
Het regent lekker nat
De zon breekt door de wolken
Een regenboog wijst het pad
Het wonder aan de horizon
Wijst een weg vol kleur en pracht
Een paddestoel schiet uit de grond
De struiken wiegen zacht…
de slakkenjager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
632 De slakken hadden elk toch wel
een eigen signatuur,
dat is toch wel het mooiste
van moedertje natuur.
Maar slakken kwamen er te veel,
ze teelden vrees`lijk aan,
de jager werkte zich kapot
en is toen dood gegaan.…
Dronkaards en schelmen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
464 honing
jij bent de koning
op mijn kasteel
verfijnd zijn de feesten
exquis het gebraad
in elegante dansen
blijft hoofsheid paraat
maar in de kerkers
schreeuwt het geboefte
rammelen de kettingen
in vochtige kou
dronkaards en schelmen
die mensen bedwelmen
gespuis van het minste allooi
vindt ook hier nog een prooi
gelukkig heeft de natuur…
Als de schaduw bemint
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
680 als verdriet verdwaalt
tussen vreemde stemmen
en nacht het licht bestraalt
lijkt de ziel niet te gewennen
aan wat in wezen
toekomst bepaalt
taal zonder spraak
kerft bleke wangen
drijft los van enig baken
duidt vooral op
dood verlangen
als van nature
aan de einder geknaagd
doven ademende vuren,
de wereld wordt belaagd…
Oude vriend
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
920 We zijn elkaar met de natuur
op het eiland in jouw droom verzonnen
we vergeten nooit het avontuur
aan zee is de lente begonnen
en waar jij vragen had
bloeien nu bloemen in de wind
in weemoed van het talenbad
ben jij het allernieuwste kind
kom, lees nog eens voor
uit het leesvoer van het niemandsland
dan vergeten we de horizon
verloren…
Niets kleurt grijzer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
456 als door eenzaamheid opgeslokt
tikt de tijd in z'n traagheid eindeloos voort
niets kleurt grijzer dan vroeger
waarin alles (zogenaamd) beter was
de oudheid verstart
zodat de klaagzang harder klinkt
dan te voor, nochtans kleurt de natuur
haar seizoenen als vele eeuwen geleden
klonk de klaagzang toen zachter
of is dat inherent aan 't mensdom…
storm en onraad
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 het kleed van storm, puur damast
rukt aan tak en gevel het breekt
spontaan, de inertie vaccineert
bij tijd en wijle de kracht zeer onbeheerst
de natuur defragmenteert de bouwsels
van steen en kapitaal tot een transparant
geweten, het scherpt de hoeder van aandacht
tot onvolkomenheden en willekeur
hamer en sikkel, spijker en riet
hakbijl…
Mijn zwangerschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 Ja je leest het goed
ik ben zwanger
Natuurlijk weet ik het
al veel langer
er leeft iets in mij
wat mij van binnen raakt
Ik hoef geen test te doen
die mijn hoedanigheid bewaakt
Het is een zuiver weten
een niet kunnen vergeten
Ze speelt in mijn gedachten
al een geruime tijd
Menig moment ook dat ze me
met haar speelgoed vlinders…
Onverstand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
727 en dan lacherig antwoorden van, zoiets
overkomt jou ook als jij tussen neus en
lippen door domme vragen afvuurt en
zomaar door de buurt wordt uitgekakt
ze begreep er totaal niets van en vroeg,
zou jij dat nog eens willen herhalen, en
werd natuurlijk graag voor haar gedaan
zegt ze, ik denk dat ik het nu wel begrijp
weet u wat een losbandig…
Onderzee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
415 het zout van aarde en zand
spoelt naar rusteloze kolken
van breekbaar porselein
in gedachte helder van nature
door vloedlijnen onder druk
doch wildrooster van binnenvet
in kringloop van water en regen
een rad voor ogenschijnlijk
min of meer als bij toeval
breekt het water verborgen aan
vraag me niet waarom
van hier struikelt het…
Horizon
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
622 In de natuur of een galerie
details in macro-objectief.
Zie jouw plek in mijn hart
als kunst metaforisch art.
Alleen jij erkent mijn licht
na het vallen van de nacht.
Zal ik haar portret weerzien
als de avondgloed die lacht.
Ontastbaar maar zo dichtbij
een oranje gloed tegen mij.…
Het einde
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
841 Het einde
Natuurlijk glijd ik liever
zacht naar de dood
Met mensen om me heen
die ik liefheb
En die samen met mij
vrede hebben
met een respectvol einde
En daarna
als ik niet meer zichtbaar ben
af en toe
toch over me praten
Maar het zal best anders gaan
Mogelijk zonder bed
en samen zijn
Dus abrupt,
per ongeluk
En heel snel:…
De boerende landman
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Natuurlijk is er nog de akkerbouwer
En rondom Barneveld de pluimveehouwer
Doch boert men enkel maar voor zijn plezier
Dan spreekt je niet van boer maar van tuinier.
Ook is een boertje een verdwaalde wind
Ja juist . . . die ’t paadje naar de bips niet vindt.…
het nieuwe jaar
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
675 wat er
gaat komen
weten we wel
we gaan een keer dood
terwijl we vierend
op het plein staan
of vuurpijlen afsteken
in een vergeten Achterhoek
weten we dat we zelf al
vergeten zijn en eigenlijk
zelf ook een vuurpijl
en dan maar hopen op 'oh' en 'ah'
mischien is er
ook wel echt iemand
die iets roept over ons
meest natuurlijke…
Kantelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
623 binnenkort kantelt
het licht weer mijn uitzicht
in hoop verpakt
en natuurlijk bemanteld
oprijzend uit de laatste dagen
van een verjarend gewricht
het is een verlangen
vol van gezangen
het is de roep naar
een heimelijk baren;
de geboorte van
een bevruchte zonnestraal
in de maagdelijke engte
die met vruchtwater
mee uit wil varen…
Het groene woud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Het kronkelende bospad
zoekt een weg
in een rustieke natuur.
Gezang komt van daarginder.
De zoete lucht is geel.
Voetstappen nauwelijks zichtbaar
het sporadische water grauw,
geknakte takken gedoemd te sterven.
Het bedekte groen
als een fluwelen mantel,
en hier en daar een paddenstoel.
Gebarsten wind blaast
door opgeprikte bomen.…
In dit moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 raakt gerimpeld,
doch de ogen zien schoonheid
almaar toenemen door het rijpen
in de vele voorbije jaren,
en voelen zich minder verplicht
om het “ waarom” te verklaren
ik lijk dan ook meer
door het wezenlijke verlicht;
dat vaak het tegengestelde
op liefde is gericht
zelfs of juist als het vergankelijke
in toenemende mate
zijn natuurlijke…
Ik houd mijn jaren in de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Ik houd je woorden
In mijn hand -
Een schelp vol verzen
Die jij voor ons achterliet,
Je band met de Eeuwige,
Met zijn onvolprezen natuur,
De schepping die Hij
Voor jou en mij achterliet -
Ik doe mijn ogen dicht
En draag mijn jaren in de hand,
Droom van mijn studentenjaren
Waarin jij ons begeleiden mocht
In de zoektocht van ons…
Uitzonderlijk en bijzonder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
614 Natuurlijk ben ik uitzonderlijk en bijzonder
Dat ik besta is haast een wonder
Een wijzer mens dan ik vind je niet gauw
Ik toon mijn verdiensten, als een pauw
Al had ik ook dat er goed van af gebracht -
omdat ik de dingen zo goed heb doorgedacht -
ik ben verre van een booswicht,
voor dictator zijn ben ik niet gezwicht
Mijn beelden zijn altijd…
Lucht is goud vandaag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
657 zacht kleurt zon
met leven uit de bron
mijn nog lichte huid
gewoon een plaatsje
op het strand met zee
en golven bij de hand
geen overlast
van een druk terras
maar stilte puur natuur
vanzelfsprekend
wel een schermpje
de wind is nog wat guur
de scene inviteert
tot spelen van het
schelp en waterspel
de stroming snel
het zand…
Muze
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 ,
het wonderbaarlijke
doet ook lijden,
wordt met melancholie
aangelengd
het is niet enkel
de schepping van een vreugd
vertaald in een sensuele zucht
het heeft ook de dood in zich,
verlies van de tanende jeugd
het omvat beiden
in een levenslange glijvlucht
het pure is ontegenzeggelijk
de dag èn de nacht
maar maakt ook van nature…
Staalde het skelet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
393 ik zag de blokken
in je handen veranderen
jij speelde met hout
wist van bomen
zag het groen komen
in warme affiniteit
jij timmerde geen muren
of staalde het skelet
maar bloeide puur natuur
los van vorm
en structuur deelde
iedere jaarring zijn eigen vuur
jouw bloemen
zongen in het bouwen
hun veelkleurige melodie
kwamen in jouw…
Weerbarstige contouren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
447 de natuur heeft
het palet met klassieke
kleuren klaargezet
wind veegt nonchalant
wat bladeren van het doek
kaalt takken tot een lichte hoek
waar aarde somberde
onder het zomers zware loof
komen nu de jonge varens bloot
het is geen tweederangs leven
zij gaan deze herfst
nog hun lentetintjes geven
toch schraalt het weer
en scherpen…