Alle inzendingen over zoon

15404 resultaten.

Sorteren op:

Hart van Smarten

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
ik verhaal u over de lengte van de dagen mijn barstensvol gemoed spreekt tot mij ik zeg u dat mijn ziel bedroefd is is het de wind, gestorven in een dal vol zand golven die vrijwillig op de rotsen slaan de zon die in een zee van rood ten onder is gegaan of het beest rondom mij dat overal aan vreet ik zeg u dat ik…

Hart van Smarten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
ik verhaal u over de lengte van de dagen mijn barstensvol gemoed spreekt tot mij ik zeg u dat mijn ziel bedroefd is is het de wind, gestorven in een dal vol zand golven die vrijwillig op de rotsen slaan de zon die in een zee van rood ten onder is gegaan of het beest rondom mij dat overal aan vreet ik zeg u dat ik…

Pa

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.151
soms hoor ik nog het zachte ploffen van je dobber alsof ik jou tussen 't riet ontwaar terwijl het beeld verbleekt de zon hier warmer schijnt weemoediger ondergaat waar je verstrooide lichaam met de tijd verzonk, je ziel voorgoed met je oude stek verweven blijft…

zonnewende

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.383
in deze donkere wintermaand ontwaakt de zon zo schuchter maar binnen deze kerk gebouwd op ‘n klaterende levensbron straalt ‘t zachte gouden licht zingt men over barre wintergrond juicht men het ontluikend leven zo nederig begonnen in de kribbe langzaam aan kracht winnend naar de langste dag…

Tien

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 549
Lopend langs het strand Trek jij sporen in het zand De wind streelt zacht je haren Ik streel zacht je hand Jij wilt het niet zien Houdt jou liefde ver misschien De zon staat heel hoog boven Maar ik dicht bij jou, Tien…
Jeremie27 april 2006Lees meer >

Nacht in Spa

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 866
Toen het avond werd in Spa en in de heuvels klom de mist, besloot de zon te gaan. De dag moest nu gewist. De bank in schemerlampelicht bleef leeg vandaag, de deken gevouwen, het tv-kastje dicht. De dagen die hierna verstreken, bleven lang als deze avond. Tot de piano een ander vond.…

zwart in Tunis

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.053
mijn blik glijdt over het glanzend marmer van je gitzwart aangezicht de zon slijpt in fraai ebbenhout je gave gladde huid omsluierd is je leest de weelde van je heupen wiegt zich in je lach een gouden klip een loflied aan je oor je buigt je hals naar voor de pracht van je gezicht snijd ik in sierhout als gedicht.…

Wedijverende hemellichamen

netgedicht
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.684
De zon en de maan - beiden wit - deinen speels aan de hemel om de blikken van de dame te vangen.…

Piazza Siciliana

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.409
langs de oude fontein over verweerd travertijn schuifelt een mamma haar zoon op Vespa-vering lummelt bij de wering met een raggazza haar man speelt canasta bij een bord hete pasta en een glas Corvo-wijn stemmen sterven zacht in de Siciliaanse nacht waar geheimen geheimen zijn…
Aramis29 juli 2006Lees meer >

rook stijgt vers gebrand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
zon verregent goudgerand rook stijgt vers gebrand langs zwart gedolven aarde vernieuwend over leven in herschapen vast verband koffie wacht cake verkeuvelt in een traan de tissuelach verzacht verdriet het mompelen zwelt aan vergetelheid de werkelijkheid was even kwijt…

Beloning

netgedicht
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.294
Als verse melk vult ochtendlicht de blauwe beker van de nacht een lage maan, opgejaagd door joelende kinderen, gooit van een afstand wat bleke stenen naar de zon alvorens achter groene heuvels een veilig heenkomen te zoeken, de kinderen drinken door gouden rietjes hun welverdiende morgen.…

Het ware

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 833
Jeruzalem uit jouw schoot schuift een zoon waarna een land vol kinderen ik zuip me zat aan je zog je borsten barsten van vertroosting beken vrede vloeien mij aan de rijke vloed van vele volken zou ik niet buigen vol ontzag voor jouw tempel waar mijn vader woont…

mijn appel

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Alles wordt overschaduwd door schemerig zwart De zon komt niet meer door mijn luchtbel heen De liefde is als een vrucht Zacht en rood is het gevoel Totdat de rijping begint Verstrikt in een web van draden Herken ik mezelf niet meer Veranderd door warmte en genegenheid en pijn Onherkenbaar voor mezelf geworden Waarom kan ik niet met jou Zoals…
gerdine21 september 2006Lees meer >

Verlies

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.638
Zwaar kan een last zijn hoeveel weegt zoveel jaar verdriet onzichtbaar meegedragen in de tijd slijten doet het nooit en als er ooit duidelijkheid komt of er iets is na de dood je hebt het altijd al geweten hij was immers altijd bij je in hart en geest als een vlinder in de zon danst de ziel zo vrij op de melodie van onvoorwaardelijke…

In het wit

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.851
Slechts gehuld in onschuld sta ik voor je vol vertrouwen in wat komen gaat want onze levens zullen zich vlechten als boomtakken die een koepel vormen tegen regen stormen weren zon doorlaten net als loof zal ons bestaan zich kleuren naar seizoenen van leven tot het laatste lege blad door ons is beschreven…
sacrajewa16 oktober 2006Lees meer >

Lokkende haren

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 555
Haar liefde zo sterk zij zo breekbaar zo broos lichtvoetig haar tred in haar toren van ivoor droomt ze van een wonder zijn woorden strelen door donkere haren de wind doet ze lokken draag geen sluier het zou zijn alsof de zon nooit meer scheen zich zou verstoppen achter donkere wolken zo schrijft hij zijn naam in haar ziel…

krakende takken

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
ze staan er de donkere bomen sinister schemerend hemelschreiend het loof de naalden prikkend naar de ondergaande zon maar daar waar geen sterveling komt, scheurt de bast van berk en plataan loot en ent hebben geen weet van knokige knoesten waar de wind uitgedroogd takken kraakt daar wil niemand gaan…
Fred14 mei 2009Lees meer >

Wat ik zie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 471
Het groene gras en de blauwe lucht De gele zon, temidden van alles Daar in de verte, een bruin paard En ik strijk over mijn grijze shirt. Een rode roos, een paars viooltje En witte zwanen in het meer Ik bekijk alles om me heen En vraag me toch eens af: waarom dóet iedereen zo moeilijk? het leven ís simpel.…
M9 juni 2009Lees meer >

De vogel

hartenkreet
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Steeds zwaarder wordt de last op mijn schouders Eenzaam als een kind zonder ouders Geen enkele herkenning in een gezicht Steeds zwaarder wordt het gewicht Blij, sterk , eerlijk en puur Niets meer van over op den duur Sterker maar harder is het resultaat Geen liefde maar ook geen haat Als een vogel vlieg ik naar de zon Op naar een…
c26 juni 2009Lees meer >

Je maagdzijn herontdekken

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 565
je hongerde de eerste twijfels uit en dorstte naar echt voelen kosmisch woelen in een kille maan zon moet blind de warmte gedogen het onbewogen rationaliseren van het rood in en ver voorbij de dood maar je komt je maagdzijn herontdekken leven voor het eerst ik wacht met een handvol licht op beelden voor morgen…

zwarte sneeuw

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 685
boven statige zwarte sparren tegen de donkerblauwe lucht schittert de avondster in fluweel krassen kraaien als vluchtige vlokken deze avond tot grootse weemoed sober afscheid van de kortste dag zij lossen op in deze winterse nacht ‘t metaalblauw hunkerend naar de zon aan het einde van de lange duisternis…

Ontwaak mijn lief

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 613
als zij nog slaapt streelt hij lichtjes over haar wang blijven haar ogen nog even gesloten maar dat duurt niet lang dan ontwaakt zij langzaam met 'n prachtige warme lach trekt ze hem tegen zich aan en kust hem goedendag kriebelt de zon voorzichtig bij hen naar binnen welk 'n schoonheid zo deze vrijdag te mogen beginnen…
LadyLove10 januari 2009Lees meer >

Libre

gedicht
1.7 met 44 stemmen aantal keer bekeken 13.088
Op zo'n biljarttoernooi zonder gaten in de hoeken en niet meer dan drie kunst- stof olifantstandenballen manifesteert zich soms ineens een beestachtig ver achteroprakende olijf op dubbeldikke hakken Model gepommadeerde onderhoud zeven dochters in de aanbieding en twee zoons die dan wel boksen maar strikt op boterletterbasis ------…

Vakantie in eigen land

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.488
Om de crisis te bestrijden houdt men het best vakantie's in eigen land 'k zie Jan Peter toch al rijden paard en wagen, voeten in 't zand want de crisis moet bestreden vragen we ons toch wel af wordt door 't kabinet ook zon vermeden of is dit dan crisis- straf?…
Johanna8 maart 2009Lees meer >

Ultra

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 638
Donker is ander licht Mijn zijn denkt De maan Voelt de zon Hoort vogels Ruikt seizoenen Vraagt de kleuren Rood geel paars blauw En Van horen zeggen Zelfs Violet Zoals zij altijd zegt Mijn Violet Ik noem haar Vrijend strelend Vooral liefkozend UltraViolet.…

Schep netjes

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 913
Vlinders zijn rare dingen Ik wist niet wat ze ook al weer deden en toch, tegen de ondergaande zon zie ik er duizenden in de spiegel als ik knipper met mijn ogen Rare mannen met schepnetjes achtervolgen me in mijn dromen maar ik sta ze niet af weiger en wat ze ook mogen bieden ik weiger sommige dingen kun je niet delen met…
Ruud Jobse15 september 2009Lees meer >

Meer moet dat niet zijn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 442
de bomen slanken af dezer dagen (wat je van mij niet kunt zeggen) in het zeewater liggen schaduwen verborgen of zijn het zandbanken het licht is anders nu de lucht zo fris als de herfstappels in mijn tuin maar de zon schijnt nog in mijn humeur de woorden dwarrelen op dit blad papier dat zo zijn maagdelijkheid verliest maar wel…
Nadine28 oktober 2009Lees meer >

(l)

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 962
zelfs de zon die stopt met schijnen, alsof 't geluk mijn hart verlaat. maar telkens voor het echt te laat is, en 't drijfzand me omsluit dan pak jij m'n hand en maakt me vrij, en jij laat me zien wat geluk moet zijn..…
ro'tjuh22 november 2009Lees meer >

Speciale vriend

hartenkreet
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.316
Mijn zon in donk're dagen, mijn droogte na de regen, dankzij jouw zorg en liefde kon ik er weer tegen. Je vroeg nooit naar een reden, maar luisterde gewoon, daarom ben jij voor mij een heel speciaal persoon!…
Gerda26 november 2009Lees meer >